Αγαπημένα... σχολικά βιβλία!

Αλίκη

Κοινωνός
Κ εμενα μου αρεζαν λιγο τα θρησκευτικα στο σχολειο, θυμαμαι που ειχα διαβασει μονο μια φορα μια ιστορια με εναν αγιο κ την ειχα μαθει αμεσως απ'εξω!! Επισης θυμαμαι την ιστορια με την κακια γυναικα κ το κρεμμυδακι (αν τη θυμαται κανεις). Στο λυκειο ομως ειχαμε εναν πολυ καλο καθηγητη που εκανε μια περιληψη του βιβλιου σε φωτοτυπια με πλανο για να το μαθαινουμε πιο ευκολα, κ απο το βιβλιο δεν πολυδιαβαζαμε. Ομως ηταν τοσο καλος καθηγητης που εκανε πολυ ενδιαφερον το μαθημα για ολους. Τα ανθολογια κ τα κειμενα μου αρεζαν πολυ, αυτο που δεν μου αρεζε ηταν το οτι ειχαν μονο αποσπασματα απο ιστοριες (θυμαστε το μικρο καπα κ το μεγαλο καπα απο την Καπαδοκια; κ την ιστορια με την κυρια με τη μεγαλη τσαντα κ το μικρο τσαντακι; ) . Κ η γλωσσα μου αρεζε στο δημοτικο. Η ιστορια επισης μου αρεζε, οπως κ τα γαλλικα (με την Αλις κ τον Νικολα) στο γυμνασιο. Κ η Αντιγονη μου αρεζε, κ η Ελενη κ η Οδυσσεια. Αστρονομια ηθελα πολυ να παρω κ εγω αλλα δεν γινομασταν τμημα :(
 

Πολύνιους

Κοινωνός
Ααααα η αστρονομία ήταν τέλεια. Αλλά βιβλίο δεν είχαμε εμείς. Είχαμε, βέβαια, τον αγαπημένο μου καθηγητή και περνούσαμε πολύ ωραία, βλέπαμε διάφορα ντοκυμαντέρ και μάθαμε πολλά. (Κ είχαμε ονομάσει την ομάδα μας Α.Ρ.Ε.Α. από το Αθεράπευτα Ρομαντικοί Εκκολαπτόμενοι Αστρονόμοι. Σο κιουτ :χεχ:)
 
Θρησκευτικα Γ ΛΥΚΕΙΟΥ (Εν ετει 2001)
Φυσικη Γενικης Γ ΛΥΚΕΙΟΥ(Μιλουσε για Οπτικη και τα πυρηνικα Φαινομενα)
Αντα εβρισκα θα τα αγοραζα τοσο πολυ με σημαδεψαν απλα παραπεσαν ..,.

Τα Μαθηματικα παλι...ΟΛΗΣ της Βασικης Εκπαιδευσης και του Πανεπιστημιου μαζι..."Στην Πυρα!Στην Πυρά με τις ξενερωτες!" που λεει κι η Βισση!!!!
 

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
Εμένα μου άρεσαν τα ΝΕ Κείμενα τα οποία τα διάβαζα σκόρπια κι άσχετα με το μάθημα που είχαμε. Επίσης, η Επιτομή της Ιστορίας της Ελληνικής Γλώσσας, που το είχα κρατημένο αλλά κάπου το έχασα:
 

Κόρτο Μαλτέζε

Μεγάλος Βεζίρης της Βαγδάτης
Προσωπικό λέσχης
Γενικά μου άρεσαν τα βιβλία της Ιστορίας, λίγο πολύ όλα εκτός από την Ιστορία Δέσμης, αντίθετα από την Ιστορία Κορμού που μου φαινόταν από τις καλύτερες σχολικές ιστορίες. Ακόμα μου άρεσαν τα βιβλία των κειμένων νεοελληνικής λογοτεχνίας, αν και όχι ο τρόπος διδασκαλίας τους
 

Κατριν

Όμορφο Νιάτο
Κατά τη γνώμη μου, τα βιβλία είναι τα εργαλεία του μαθήματος...Νομίζω πως η χημεία ανάμεσα στους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές τους μπορεί να τα απογειώσει ή να τα κάνει από αδιάφορα έως μισητά... Προσωπικά, παρ'όλο που έβρισκα ενδιαφέρον σε όλα τα μαθήματα, νομίζω πως ο τρόπος με τον οποίο τα διδασκόμασταν, τα περισσότερα από αυτά, ήταν τόσο λάθος, με αποτέλεσμα όχι μόνο να μην έχουμε τις γενικές γνώσεις που θα έπρεπε να έχουμε αλλά και να έχουμε ταλαιπωρηθεί πολύ με τα μαθήματα αυτά χάνοντας τη μαγεία και την ομορφιά που υπάρχει σε κάθε επιστήμη, ανεξάρτητα από το αν θέλουμε να ασχοληθούμε εκτενώς με αυτήν... Για παράδειγμα, νομίζω ότι το μάθημα της Φυσικής, έχει τέτοια ομορφιά και υπάρχει παντού γύρω μας, ωστόσο, εγκλωβιζόμαστε σε τύπους και ασκήσεις που στο τέλος, αναρωτιέμαι, ποιο το νόημα να ξέρεις τους τύπους, χωρίς να έχεις κατανοήσει βαθιά στο τι χρειάζονται...Αντίστοιχα, στη Γεωμετρία και την Άλγεβρα....Τόση ομορφιά στον πίνακα και το σύστημά μας, μένει στην...κορνίζα!!! Δε θα μιλήσω για τα Αρχαία, που κρύβουν κυριολεκτικά θησαυρούς μέσα, όμως μένουμε στη Γραμματική και το Συντακτικο, ξεχνώντας πως πρόκειται για εργαλεία προσέγγισης ενός κειμένου και όχι αυτοσκοπός...Η Ιστορία δε; Ορδές ανιστόρητων ανθρώπων γύρω μας, όχι μόνο γιατί οι ίδιοι δεν ενδιαφέρθηκαν αλλά γιατί, νομίζω, δεν τους είπε κάποιος: "έλα να δεις τι γινόταν παλιά, μάθε από τα λάθη του λαού σου, της ανθρωπότητας, μάθε ποιος είσαι και κοίτα μην ξανακάνεις τα ίδια και προχώρα μπροστά...". Δε θα κουράσω με πιο πολλά μαθήματα, αν και για όλα, εκτίμω, ότι ισχύουν λίγο πολύ τα παραπάνω... Αλλά αυτά προϋποθέτουν, πιστεύω, ηγεσία σχετική με το αντικείμενο, καθηγητές σωστά καταρτισμένους, με αγάπη για αυτό που κάνουν, γονείς που να ενισχύουν την αγάπη για τη γνώση και μαθητές που, από μια ηλικία και μετά τουλάχιστον, να θέλουν να μάθουν. Και φυσικά, κοινός παρονομαστής, θεωρώ, πως πρέπει να είναι η διαμόρφωση της προσωπικότητας και της σκέψης, αναρωτιέμαι όμως, αν τελικά υπάρχει η πραγματική βούληση για να τεθούν και οι αντίστοιχες προϋποθέσεις...
Και για να επανέρθω στο θέμα, τα αγαπούσα πάντα όλα τα βιβλία μου, τα έντυνα, τα πρόσεχα και στα περιθώρια έγραφα, εκτός από σημειώσεις, σκέψεις και άλλα αποστάγματα φιλοσοφίας της εφηβείας μου και ενίοτε έκανα και αισθητικές παρεμβάσεις στις κατά τ'άλλα επιφανέστατες προσωπικότητες που απεικονίζονταν!!!
 
ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ(Σεζον 2000-2001)Λογω συγκλονιστικων θεολογικων αναλυσεων που ανοιγαν το μυαλο σου και τονιζαν το στοιχειο της αγαπης και της ελευθεριας.Απο εκει εμαθα τι ειναι οι Σαλοι.

ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΕΝΙΚΗΣ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ---Καταπληκτικη προσεγγιση της συγχρονης ιστοριας,κατατοπιστικη κι ενδιαφερουσα.

ΦΥΣΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗΣ Λογω πυρηνικης Φυσικης.

Αν τα εχει καποιος η ξερει που μπορω να τα βρω ,θα μεενδιεφερε πολυ να με ενημερωνε γιατι ΤΑ ΨΑΧΝΩ...Εστω να τα βρω ,να φωτοτυπησω καποια χωρια ειδικα απο τα συγκεκριμενα θρησκευτικα.
 

Βασια

Όμορφο Νιάτο
Θα κοιτάξω Φαντινα μήπως τα έχει κρατήσει η μαμά μου.
Είχε μαζέψει όλα τα βιβλία από πρώτη δημοτικού μέχρι και το λύκειο.
Αν δεν τα έδωσε στην ανακύκλωση θα σε ενημερώσω.

Δικό μου αγαπημένο ήταν η ιστορία της θεωρητικής.
 
Θα κοιτάξω Φαντινα μήπως τα έχει κρατήσει η μαμά μου.
Είχε μαζέψει όλα τα βιβλία από πρώτη δημοτικού μέχρι και το λύκειο.
Αν δεν τα έδωσε στην ανακύκλωση θα σε ενημερώσω.

Δικό μου αγαπημένο ήταν η ιστορία της θεωρητικής.
Δεν εχω λογια...Σε ευγνωμονω ειλικρινα και μονο για την προθεση σου να το ψαξεις.Εισαι πολυ γλυκια!!!Να εισαι καλα Βασια μου...Ευχαριστω πολυ!!!!!
 

Αζέλμα

Όμορφο Νιάτο
Για μένα την πρωτιά του χειρότερου βιβλίου την έχει κερδίσει θριαμβευτικά το τωρινό Βιβλίο Ιστορίας της Β' Γυμνασίου, και ακολουθεί με πολύ μικρή διαφορά αυτό της Γ', από την ίδια συγγραφική ομάδα. Το Σατανά και τους φίλους του δηλαδή. Ειλικρινά, αυτό το βιβλίο είναι ικανό να σκοτώσει το ενδιαφέρον σου ακόμη και για την αγαπημένη σου εποχή... Με το ζόρι μάθαινα ό,τι μάθαινα, και τό 'κανα για χάρη των Αθλίων και μόνο.

Έπειτα θυμάμαι ένα σωρό αδικαιολόγητα δύσκολα βιβλία, όπως αυτό της Μουσικής -πάλι του Γυμνασίου- (τι κρίμα να καταστρέφεις έτσι ένα τόσο ωραίο μάθημα), καθώς και πολλά βιβλία Νεοελληνικής Γλώσσας σε Δημοτικό και Γυμνάσιο, που δεν είναι ακριβώς απαίσια, απλά είναι τόσο αδιάφορα που δεν τα θυμάμαι καν. Εξαιρώ τα Απίθανα Μολύβια που είχαμε σε κάποιες μόνο τάξεις του Δημοτικού και ήταν πολύ διασκεδαστικά, γεμάτα ιδέες για Σκέφτομαι και Γράφω... και πολύ Τριβιζά! :))

Η αλήθεια είναι πως δεν έχω ιδέα τι παίζει με τα Αρχαία, γιατί δεν ξέρω με τι κριτήριο να κρίνω. Δεν μπορώ να πω αν είναι καλά ή κακά. Καμία άποψη;
 

Αζέλμα

Όμορφο Νιάτο
dressing in 19C greece

Τώρα που ξαναβλέπω την προηγούμενη ανάρτησή μου.... Όπως πάντα επιπόλαιη. Δεν ανέφερα το Έκφραση-Έκθεση της Α' Λυκείου, όπου ο Χρίστος Τσολάκης ( R.I.P. ) με την υπόλοιπη ομάδα έχουν κάνει καταπληκτική δουλειά. Τα κείμενα είναι πάρα πολύ ωραία, το ίδιο και οι εικόνες, τα θέματα ακόμα και η γραμματοσειρά είναι πολύ συμπαθητική. :μαναι: Άσε που... πώς να μην αγαπήσω το συγκεκριμένο βιβλίο όταν βλέπω αυτό:

ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΕΝΔΥΜΑΣΙΑΣ
ΣΤΑ ΤΕΛΗ ΤΟΥ 19ΟΥ ΑΙΩΝΑ

Η διάδοση της δυτικής ενδυμασίας στην Ελλάδα

Όσο ενθουσιάστηκα με τον τίτλο, τόσο ενθουσιάστηκα και με όλο το υπόλοιπο. Πρόκειται για «διασκευασμένο απόσπασμα από το περιοδικό "Θεσσαλονικέων Πόλις", σελ. 137-166». Δηλαδή το πρωτότυπο, το οποίο φυσικά έψαξα και βρήκα, πιάνει πάνω από είκοσι σελίδες!

Το απόσπασμα που έχει το βιβλίο μας πιάνει «μόνο» τεσσεράμισι σελίδες, αλλά και πάλι είναι ό,τι καλύτερο έχω δει ποτέ σε σχολικό βιβλίο. :γιούπι: Τεσσεράμισι σελίδες για το πώς οι Έλληνες πέρασαν από αυτά εδώ τα παρτάλια:

σ' αυτά τα αριστουργήματα της μόδας, που ήδη φοριούνταν από όλες τις αναπτυγμένες ευρωπαϊκές χώρες:


Αυτή η αλλαγή δεν είναι μια διαδικασία που έγινε σε μια νύχτα, λέει το υπέροχο άρθρο (και εγώ βάζω τώρα όλη μου την τέχνη για να συνοψίσω). Όπως είπα και πριν, οι Έλληνες -ή οι κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, τέλος πάντων- με τόσα χρόνια Τουρκοκρατίας είχαν επηρεαστεί πάρα πολύ σ' ότι αφορά την ενδυμασία. Αυτά για τους αστούς, τουλάχιστον. Ανά περιοχή έβρισκες διαφόρων ειδών τοπικές ενδυμασίες, που ήταν ακόμα χειρότερες από τις ανατολίτικες φορεσιές. Χώρια οι τσολιάδες βέβαια, αυτοί είναι υπέροχοι.

Λίγοι ήταν ενήμεροι για το τι έπαιζε έξω με τη μόδα και ακολουθούσαν αυτό το στιλ, κυρίως έμποροι. Τα πρώτα χρόνια μετά την ίδρυση του κράτους μας οι ενδυμασίες ποικίλλαν. Στην Εθνοσυνέλευση του 1832 μάλιστα γινόταν χαμός από διαφορετικές ενδυμασίες.

Η πραγματική αλλαγή ήρθε με τον Όθωνα και την ακολουθία του, που αποτέλεσαν την πρώτη αστική τάξη. Και φυσικά άρχισαν οι αντιδράσεις για το αντρικό παντελόνι, που ήταν πολύ στενό και θεωρούταν ανάρμοστο για τους άντρες. Παρ' όλα αυτά η δυτική ενδυμασία διαδόθηκε στην Ελλάδα, με μερικές εξαιρέσεις: τα «παλικάρια», για παράδειγμα, δηλ. οι αγωνιστές του '21, που παρέμεναν πιστοί στις φουστανέλες.

Και μετά λέει για τις γυναίκες, που είναι και το καλύτερο κομμάτι αλλά κουράστηκα να γράφω και συνειδητοποίησα ότι βγήκα εκτός θέματος. :συγνώμη: Μερικές εικόνες μόνο, ορκίζομαι:

Αυτές οι λατρεμένες φούστες του 19ου αιώνα που κάθε δεκαετία γίνονταν όλο και πιο υπερβολικές... Το 1840 φοριούνταν με μια εσωτερική φούστα, το κρινολίνο, που πρόσθετε λίγο όγκο· τη δεκαετία του 1860 το κρινολίνο αντικαταστάθηκε από ολόκληρο υποστήριγμα, φτιαγμένο από σίδερο, καλάμι ή και κόκκαλο φάλαινας. Και βέβαια, το 1870 με τη νέα μόδα: όλο το ύφασμα μαζεμένο στον πισινό! :γιούπι:

Η ενδυμασία των γυναικών προκάλεσε έντονες αντιδράσεις για λόγους υγιεινής. Τα φορέματα ήταν τόσο μακρυά που σέρνονταν και μάζευαν μικρόβια, και ας μην ξεχνάμε τον θρυλικό κορσέ:

που δικαιολογημένα κατηγορήθηκε ότι διαστρεβλώνει τη γυναικεία φιγούρα και έκανε τις γυναίκες να λιποθυμούν πιο εύκολα (νομίζω πως λύθηκε το μεγαλύτερο μυστήριο της ζωής μου!)
...
Ορκίζομαι, σταματάω. Δεν ξέρω τι μ' έπιασε. Και δεν ήταν καν όλο το άρθρο. :ωιμέ:
Εεε... να, βλέπετε, όλα αυτά τα έγραψα για να δείξω ότι είναι πολύ καλοδουλεμένο βιβλίο.
 

Λορένα

Πολεμίστρια του Φωτός
Τι λες τωρα.. Γραφει τετοια πραγματα το βιβλιο; :αργκ:

Περισσευει κανενα και για μενα;
 

Αζέλμα

Όμορφο Νιάτο
Είδες, Λορενα; :)))

Νικολέτα, με τις παραπάνω κυρίες με βάζεις σε σοβαρές σκέψεις..!
Btw, από παράσταση είναι η τελευταία φωτογραφία;
 

Φρίκυ

Όμορφο Νιάτο
Εμένα -πλην των αναγνωστικών α', β' Δημοτικού και του νοσταλγικού τους χαρακτήρα- το βιβλίο που μου έχει μείνει είναι η Λογοτεχνία της β' Λυκείου, μιας που μέσω αυτού διάβασα την Ιστορία του Καρυωτάκη (είμαστε κατι..), το οποίο είναι από τα αγαπημένα μου ποιήματα και συντέλεσε στην ''επανασύνδεση'' μου με τη λογοτεχνία, οπότε...
 

Ατλαντίσια

Όμορφο Νιάτο
Χωρίς δεύτερη σκέψη, το βιβλίο της ιστορίας της Γ δημοτικού! Ένα αριστούργημα, ένα παραμύθι που μπορούσε εύκολα να γίνει κατανοητό από τα παιδιά της ηλικίας για την οποία προοριζόταν -κάτι που αποτελεί μεγάλο πρόβλημα με πολλά από τα σημερινά σχολικά βιβλία-!

Μα μπορείς να μην το ερωτευτείς και μόνο από την εικονογράφηση, η οποία με παραπέμπει σε Τριβιζά και Φρουτοπία? :γιούπι:
 

Μούσα

Όμορφο Νιάτο
Θυμάμαι ένα κίτρινο ανθολόγιο στο δημοτικό, πριν κοιμηθώ τα βράδια διάβαζα κάτι απ' αυτό και το είχα σαν κάτι πολύ πολύτιμο.
Επίσης, η γραμματική των αρχαίων που μας έδιναν σε γυμνάσιο-λύκειο. Μάλιστα, διάβαζα και από άλλες γραμματικές και αν εντόπιζα κάτι που μπορεί να έλειπε ή περισσότερες λεπτομέρειες, το συμπλήρωνα και κάποια στιγμή θεωρούσα ότι αυτό το βιβλιαράκι ήταν η υπέρτατη γραμματική έτσι όπως την είχα φτιάξει. Σε κάποια μετακόμιση το έχασα. :ουχ:
 

Μακρυγιάννης

Κοινωνός
Το άγχος μου να μην κατουρηθώ.

Το βιβλίο που αγάπησα περισσότερο σε όλο το σχολικό και φοιτητικό μου βίο ήταν αυτό:

Να εξηγήσω γιατί: στο μικρό χωρίο που μεγάλωσα δεν υπήρχε νηπιαγωγείο και το κενό αυτό το κάλυπτε η δασκάλα μας με το να δέχεται στην τάξη τα παιδιά που θα πήγαιναν την επόμενη χρονιά στην πρώτη Δημοτικού. Αυτό βέβαια υπό ορισμένες προϋποθέσεις:
1. Δεν θα έκαναν φασαρία
2. Δεν θα κατουριόταν πάνω τους, ούτε μία φορά
3. Όταν την Άνοιξη θα ερχόταν ο Επιθεωρητής, έπρεπε να φύγουν από την τάξη γιατί η παρουσία τους εκεί ήταν παράνομη.
Εμένα και κάποια άλλα παιδιά, μας δέχτηκε δύο χρόνια πιο μπροστά για λόγους που ποτέ δεν μας εξήγησε.
Κάθε πρωί λοιπόν έφευγα μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό μου, που ήταν κανονικός μαθητής και πήγαινα στο σχολείο. Δεν ήξερα να διαβάζω και έτσι δεν είχα βιβλία μαζί μου. Αυτό όμως το θεώρησα πολύ υποτιμητικό και έτσι διάλεξα ένα βιβλίο από το πατρικό μου σπίτι και το κουβαλούσα καθημερινά στο σχολείο υπό μάλης, γιατί δεν είχα ούτε τσάντα. Δεν ήξερα τι βιβλίο ήταν. Αργότερα κατάλαβα ότι κουβαλούσα έναν "Καζαμία" γιατί μου άρεσε η εικόνα του εξώφυλλου του. Οι έγνοιες μου στο σχολείο ήταν πολλές, με κυριότερη να μην κατουρηθώ, επειδή αυτό θα σήμαινε την διαπαντός αποβολή μου από την τάξη.
Τα δύο αυτά χρόνια μία ήταν η λαχτάρα μου. Να μεγαλώσω και να γίνω κανονικός μαθητής, με κανονικά βιβλία και με τσάντα. Όταν έφτασε αυτή η ώρα το πρώτο βιβλίο που απέκτησα ήταν το αλφαβητάριο της εικόνας. Η χαρά μου ήταν απερίγραπτη. Ήταν κατακαίνουριο. Μύριζε θαυμάσια και είχε τις ωραιότερες εικόνες του κόσμου. Ήθελα να το ντύσω μόνος μου με μπλε κόλα και να του βάλω ετικέτα απέξω (η πρώτη μου επαφή με τη βιβλιοδεσία). Τελικά, τα κατάφερα με την βοήθεια του αδελφού μου.
Το βιβλίο αυτό χάθηκε τα επόμενα χρόνια μαζί με άλλα σχολικά βιβλία, γιατί στο σπίτι "δεν υπήρχε χώρος". Πριν μερικά χρόνια επανεκδόθηκε και ο πρώτος που το αγόρασε ήμουν εγώ. Τώρα το έχω στη βιβλιοθήκη μου σε τιμητική θέση. Το αυθεντικό όμως αλφαβητάριο μου της Α΄Δημοτικού έχει χαθεί για πάντα.
 
Last edited:
Top