Αγαπημένα... σχολικά βιβλία!

Γαία

Όμορφο Νιάτο
Η ιστορία της τρίτης δημοτικού μου άρεσε πάρα πολύ, θυμάμαι ακόμα και το εξώφυλλο με μια μινωική τοιχογραφία!
Αυτό με τη μυθολογία και τις καρτουνιστικες προσεγγίσεις; Αν λες αυτό, ήταν το καλύτερο βιβλίο στο σχολείο! Η δασκάλα μας έβαζε να ζωγραφίζουμε και μια εικόνα για το μάθημα, άρεσε σε όλους θυμάμαι. Έντονες αναμνήσεις, δεν παίζει να πέτυχα στα σχολικά μου χρόνια καλύτερο βιβλίο. Σε συνδυασμό με την παράδοση ειδικά, έσκιζε!
 

Μαργαριτα

Όμορφο Νιάτο
η Οδυσσεια ηταν απο τα αγαπημενα μου και λιγακι το ανθολογιο.και απο την σχολη κομμωτικης το αγαπημενο μου βιβλιο ηταν το οργανωση και διαχειριση κομμωτηριου και η δερματολογια!
 

Αλογόμυγα

Όμορφο Νιάτο
Τα Ανθολόγια και τα Κείμενα. Είναι εκπληκτικό να διαβάζεις ένα βιβλίο και να ανακαλύπτεις αποσπάσματα που είχες διαβάσει στο σχολείο πριν από μερικές δεκαετίες.
 

Μούσα

Όμορφο Νιάτο
Η λογοτεχνία κατεύθυνσης της γ' λυκείου μου άρεσε γιατί είχε μέσα πολύ ωραία κείμενα και ποιήματα και φυσικά η μικρή γραμματική του Οικονόμου που μας συνόδευε σε όλες τις τάξεις γυμνασίου-λυκείου!
 

Φαίη

Κοινωνός
Τα βιβλία της Λογοτεχνίας, της Ιστορίας και των Αρχαίων όταν ο/η Φιλόλογος έκανε σωστό μάθημα (δυστυχώς ήταν και διάφοροι που βαριόταν που ζούσαν ή υστερούσαν σε μεταδοτικότητα). Τα θρησκευτικά της Β' Λυκείου μου άρεσαν, γιατί αναφέρονταν στις διάφορες θρησκείες και όχι μόνο στον Χριστιανισμό. Επίσης, η Βιολογία (πάλι της Β' Λυκείου) αποτελούσε ένα ενδιαφέρον μάθημα για μένα - κι ας ήμουν της θεωρητικής κατεύθυνσης.
Τα μαθήματα που μισούσα ήταν - φυσικά - η Άλγεβρα, η Γεωμετρία (ακόμα βλέπω εφιάλτες ότι δίνω εξετάσεις σε αυτά :μπρ:) και ενίοτε η Φυσική και η Χημεία (εξαρτιόταν από τον καθηγητή πάντα).
 

Χρυσηίδα

Όμορφο Νιάτο
Μάλλον σ' αυτό το νήμα οι απαντήσεις μας έχουν να κάνουν με το ποιο ήταν/είναι το αγαπημένο μας σχολικό μάθημα, παρά με τα βιβλία καθευατά, που τα περισσότερα είναι για κλάματα.

Παρόλα αυτά, να πω λίγο τον πόνο μου... Όσο κακά κι αν είναι τα βιβλία που αναγκάζομαι να διδάσκω στο σχολείο, μακάρι να τα είχα τώρα... Τον τελευταίο μήνα έχω εξαντλήσει κάθε ίχνος εφευρετικότητας και επινοητικότητας που διαθέτω.
 

Μαργαριτα

Όμορφο Νιάτο
Μάλλον σ' αυτό το νήμα οι απαντήσεις μας έχουν να κάνουν με το ποιο ήταν/είναι το αγαπημένο μας σχολικό μάθημα, παρά με τα βιβλία καθευατά, που τα περισσότερα είναι για κλάματα.

Παρόλα αυτά, να πω λίγο τον πόνο μου... Όσο κακά κι αν είναι τα βιβλία που αναγκάζομαι να διδάσκω στο σχολείο, μακάρι να τα είχα τώρα... Τον τελευταίο μήνα έχω εξαντλήσει κάθε ίχνος εφευρετικότητας και επινοητικότητας που διαθέτω.
η μια αδερφη μου ειναι τεταρτη δημοτικου και με το ζορι τους δινουν φωτοτυπιες,η αλλη που ειναι προνηπια δεν ειχαν καν μπογιες για να κανουν ζωγραφιες τα παιδακια και εδωσαν οι γονεις στην αρχη τις χρονιας καποια χρηματα.φανταζομαι ποσο δυσκολα θα ειναι ειδικα για τα παιδια λυκειου αλλα και για τους καθηγητες.κουραγιο χρυς και σε σενα και σε ολους μας.
 

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
στο Γενικό Λύκειο μόλις κατέφθασε μια αρκετά μεγάλη παρτίδα. :ναι:

πάντως επιτρέψτε μου να θυμίσω το ανέκδοτο:

Ένα παιδάκι στην Ζιμπάμπουε δεν διάβαζε τα μαθήματά του κι η μαμά του του λέει:
-- Διάβαζε! Στην Ελλάδα τα παιδάκια δεν έχουν ούτε βιβλία!!


:χαχαχα:

( Εδώ και πολλάαααα χρόνια, όμως, έχουμε μειοψηφικές κυβερνήσεις κι έναν εσμό από βουλευτές τής πελατείας που εκλέγει ο πάνσοφος λαός μας! :μπρ: )
 

Ο Τρίτος Φάουστ

Όμορφο Νιάτο
Το ανθολόγιο της Α' και Β' Δημοτικού. Ακόμα και τώρα ποιος δε θυμάται με νοσταγλία το "Ντίλι το καντήλι..." Βρήκα αυτό το βιβλίο πεταμένο στην αποθήκη τιυ σχολείου μου και αμέσως το κράτησα! Το έδειξα και στους μαθητές μου και έμειναν με ανοιχτό το στόμα από την εικονογράφηση και από τα αρχικά γράματα του κειμένου που ήταν μεγαλύτερα και χρωματισμένα...
 

Σόφκι

Κοινωνός
Εκεινο με την μικρη και μεγαλη τσαντα το θυμασαι?Πολυ γελιο!!!!!!!
 

Ο Τρίτος Φάουστ

Όμορφο Νιάτο
Ανοίγει τη μεγάλη τσάντα, βγάζει το μικρό τσαντάκι, κλείνει τη μεγάλη τσάντα, ανοίγει το μικρό τσαντάκι, βγάζει ένα καθρεφτάκι, κλείνει το μικρό τσαντάκι κτλ...
Ας αναφέρουμε και... το σαμαρι του γαϊδουριού του ανηψιού του θείου του ξαδέλφου του αδελφού του γιου του Γκέκα!!!
 

Ελένιον

Κοινωνός
Στο σχολειό, όπως ...το μαθήτευσα εγώ τουλάχιστον, υπήρχε αυτή η συνθήκη ότι η θεωρία είναι θεωρία ...θεωρητική, μία εφεύρεση, καπρίτσια της γκραν φαμ φατάλ Δίδος Διδακτέας Ύλης . Δηλαδή, σπάνια μου υποδείκνυαν ότι αυτά που διδασκόμασταν ήταν η θεωρία μίας πράξης/ ύπαρξης/ κατάστασης/ιστορίας. Θες που υπερίσχυε το κίνητρο/φόβητρο των βαθμών, θες που δεν κάναμε πειράματα, θες που τα βιβλία ήταν στεγνά, που μας καθοδηγούσαν συχνά στην παπαγαλία και τα καλούπια; Ίσως και εγώ να μην άκουγα κάποιες φορές - δεν είναι και τα παιδικά μυαλά τα πιο εύκολα. Δεν ξέρω.
Τα θυμήθηκα όλα αυτά από την τσάντα και το τσαντάκι (του Ψαθά δεν ήταν; ). Όταν μετά το είδα (μάλλον στην τηλεόραση!), είχα αιφνιδιαστεί: τι δουλειά έχει αυτό έξω από το σχολικό βιβλίο.

Έκλεισε η παρένθεση.
Κι εμένα τα κείμενα μου άρεσαν, ιδίως Γυμνασίου-Λυκείου. Και στην Ιστορία μόνο τα κεφάλαια για την τέχνη της εκάστοτε εποχής (που συνήθως οι καθηγητές μου προσπερνούσαν) και τα διάβαζα μόνη μου (ομολογώ: την ώρα που εκείνοι δίδασκαν). Θυμάμαι ακόμα τους πίνακες του Τέρνερ, του Μονέ και τον Θνήσκοντα Γαλάτη.
Κι ένα βιβλίο ιστορίας (πρώτη Λυκείου; ) που μιλούσε για τη ζωή των ανθρώπων από τη βιομηχανική επανάσταση και μετά.
Τι εμπειρία ήταν κι αυτή 12 χρόνια τρυφερά!
 

Ανναμου

Όμορφο Νιάτο
ιλιαδα και οδυσσεια καθως και ιστορια της γ΄λυκειου μου αρεσαν παρα πολυ!!

ιδιως στην Ιστορια ειχα πορωθει γιατι ηταν απο τα λιγα βιβλια που ανεφεραν και διδασκαν τη συγχρονη ιστορια (α παγκοσμιο και Β παγκοσμιο πολεμο και ειχαν και γεγονοτα οπως τη Χιροσιμα και τη χουντα στην Ελλαδα(αυτα δεν τα διδασκομασταν αλλα περιεχονταν στο βιβλιο που το εχω κρατησει ακομα κ σημερα!!)

αυτο που μισουσα ηταν η ιστορια των βυζαντινων χρονων που τη μαθαιναμε και στο γυμνασιο ποσα χρονια κ στην α κ β λυκειου κ στην ουσια ποτε δεν την εμαθα- και ας μου αρεσει πολυ η ιστορια.
καθως κ τα μαθηματικα και φυσικες παντως χρονων μιας κ δεν ημουν ποτε το "θετικο" πνευμα:ωιμέ:.
 

Φτωχόπαιδο

Κοινωνός
Αγαπημένα σχολικά βιβλία, τι είναι αυτό? :(
Άντε να πω την γεωγραφία των τελευταίων τάξεων του δημοτικού, και τις πρώτες τάξεις του γυμνασίου...πριν το μετανιώσω κι αυτό! :χαχα:
 

Μια

Όμορφο Νιάτο
Ξεκινωντας απο το γεγονος οτι βαριομουν και ψιλομισουσα το σχολειο,και οτι ο τροπος διδασκαλιας ηταν κι αυτος βαρετος και αθλιος,δεν αγαπουσα παρα τα Νεα ελληνικα γιατι ειχαν να κανουν με λογοτεχνια,που και αυτην την ανελυαν οι φιλολογοι με τον τροπο που τους βολευε.Δεν θα ξεχασω ποτε οτι για να δωδω εξετασεις στη Β' λυκειου,ειχα μαθει απεξω παπαγαλια την μεταφραση της Αντιγονης χωρις να καταλαβαινω τιποτα απο το πρωτοτυπο στα αρχαια,νομιζω ,δεν εχει ξαναγινει στα παγκοσμια σχολικα χρονικα.Φυσικα τα βιβλια μαθηματικων,φυσικης και χημειας ,ηταν και παραμενουν για μενα κινεζικα...
 

Λύρα

Όμορφο Νιάτο
Από τα βιβλία του Δημοτικού θυμάμαι πως μισούσα με πάθος τη Γλώσσα και τα Ανθολόγια όλων των τάξεων. Μου άρεσε πολύ η Φυσική της 5ης και 6ης τάξης, είχα πέσει σε χρονιά που άλλαξαν τα βιβλία και τα καινούρια ήταν πολύ πιο καλογραμμένα, με έξτρα πληροφορίες, πειράματα κτλ.
Στο Γυμνάσιο δεν είχα κάποιο αγαπημένο βιβλίο, ασχολούμουν όμως αρκετά με τα φιλολογικά μαθήματα, κυρίως λόγω της καθηγήτριας που είχα.
Στο Λύκειο μου άρεσε πολύ η Γεωμετρία, παρόλο που ο καθηγητής ήταν ίσως ο χειρότερος εκπαιδευτικός που έχω πετύχει. Επίσης μου άρεσε η Αστρονομία (μάθημα επιλογής 2ας τάξης) αν και ο καθηγητής ήταν αδιάφορος και είχε παραδεχτεί ότι δεν είχε γνώση του αντικειμένου, η Φυσική Γενικής Παιδείας της 2ας και 3ης τάξης και τα Θρησκευτικά της 1ης ή 2ας τάξης που ανέλυαν τις θρησκείες του κόσμου, είχαμε μια αρκετά αντικειμενική καθηγήτρια που δεν έκανε προπαγάνδα. Από τα μαθήματα κατεύθυνσης μου άρεσαν η Φυσική και η Χημεία της 2ας.
 

Ίζι

Κυρά των Σκιών
Κι εγώ αντιπαθούσα πολύ το σχολείο, ίσως γιατί με πίεζαν αρκετά να είμαι καλή μαθήτρια κι ένιωθα συνεχώς αυτό το βάρος της ευθύνης - να διαβάζω, να είμαι επιμελής, να μην απογοητεύσω τους καθηγητές μου :ουχ: Εκνευρίζομαι όταν συνειδητοποιώ σήμερα πόσο λίγοι ήταν ορισμένοι απ' αυτούς τους καθηγητές που τόσο υπολόγιζα τότε ή ακόμα και επικίνδυνοι (παράδειγμα ένας φανατικός, μισότρελος καθηγητής θρησκευτικών). Θυμάμαι με αγάπη, όμως, ορισμένους και μαζί μ' αυτούς τα μαθήματα που δίδασκαν. Μου άρεσε το βιβλίο της "Αντιγόνης" που βλέπω ότι θυμάστε κι άλλοι.
 
Top