Oυίλιαμ Σαίξπηρ (William Shakespeare)

Αριάδνη

Κοινωνός
Ποια η σημασια της παρακαταθήκης του μεγάλου αγγλου συγγραφέα; πολλες βιογραφίες του εχουν δει το φως της δημοσιοτητας κατα καιρούς, πραγμα που καταδεικνυει την σπουδαιότητα του, ενω υπάρχουν πολλα σαιξπηρικά ζητηματα που μας απασχολουν ακόμα και σημερα πάνω στον αριθμό των εργων του, που ναι ακόμα και σημερα παραμένει άγνωστος και πάνω στην ζωή του, πολυταραχη η οχι! που οφειλεται η επιτυχια του; για μενα παιδια, ο Σαιξπηρ ήταν ο ίδιος ηθοποιος, οπότε εκεινη την περίοδο αντιλαμβανόνταν ακριβως τι θα επρεπε να κάνει πάνω στο θεατρικό σανίδι..δηλ. εβλεπε τους ηθοποιους του σαν ισότιμους με εκείνον και οχι σαν δραματουργικα εργαλεία και ειχε ομαδικό πνευμα εργασιας:))!

γεγονοτα που τον σημαδεψαν, ο θανατος του γιου του Αμνετ σε ηλικία 11 ετων, αυτο θα βγει στο εργο του, η εσωστρεφεια του δηλ. και στον θανατο του Αρθούρου στο ''βασιλια Ιωαννη'' καθως και στην μακαβρια ατμοσφαιρα του ''αμλετ''! ο σαιξπηρ θα πενθησει τον προωρα χαμένο του γιο! μετα η πυρκαγια στο θεατρό του, θα τον πληξει οικονομικά..επισης με την οικογενεια του ειχε ενδοοικογενειακες συγκρουσεις, με τα αδελφια του ιδιως!

στις 23 Απριλιου του 1617, θα πεθάνει ο μεγαλυτερος Αγγλος δραματουργός, που θα τον κατηγορησουν για υπερμετρη φιλοδοξια καθως θα εγκαταλειψει την πρωτη συζυγο του και τα παιδια του για να εγκατασταθεί μονιμα στο Λονδινο! ας μεινουμε και στον ανταγωνισμο του με τον Μαρλοου που περασε και σε ανταγωνιστικο προσωπικό επιπεδο!! ο Μαρλοου ηταν ηδη καθιερωμενος οταν ο σαιξπηρ εφτασε στο Λονδινο ( ο θανατος του θα ανοιξει τις πυλες για την καθολικη αναγνωριση του Ουιλιαμ), αναπόφευκτη ηταν και η συγκρουση αλλα και ο περιεργος, ασπονδος θαυμασμος του ενος προς τον αλλον..αφου θα μιλησουμε και για την ρωσικη ψυχή , τι λετε για την σαιξπηρικη ψυχή, τι μας αφησε αυτή, στο θεατρο και εν γενει στην δραματουργια;, υπήρξε μεγαλος δασκαλος, νομιζω πως ηταν ο πατερας του ρομαντισμού!!! ακομα και αν ο Ρωμαιος και η Ιουλιετα εχουν κακο τελος..ο ρομαντισμος και η αθωωτητα των δυο παιδιων ειναι καθοριστικα στοιχεια του δραματος..νομιζω πως ο Ουιλιαμ ανηκει στους ρομαντικους για μενα..
 
Last edited by a moderator:

Αριάδνη

Κοινωνός
Moνο εγώ αγαπω τον Σαιξπηρ, κανείς αλλος;:λυγμ::λυγμ::λυγμ:ε, δεν μιλησαν στην ψυχη σας οι στιχοι του και δεν αδημονητε για τα εργα του; δεν ηταν μεγάλος θεατρικος δασκαλος; το εργο του Ρωμαιος και Ιουλιετα παρουσιαστηκε για πρώτη φορά στο Λονδινο στις 30 Ιανουαριου 1595.. και στην παιδικη του ηλικια εζησε φτωχικά..για να αγορασει τα θεατρικα εισητηρια, ο ιδιος προσεχε αλογα πλουσιων θεατων!
 

Μαργαριτα

Κοινωνός
εγω μεχρι στιγμης το ρωμαιος και ιουλιετα εχω διαβασει.οποτε θελω να παρω μερος στην κουβεντα οταν θα εχω μια ποιο ολοκληρωμενη αποψη για τα εργα του.αλλα το ρωμαιος και ιουλιετα θα μου μεινει εχει υπεροχα λογια πραγματικα....
 

Φαίη

Κοινωνός
Έως τώρα έχω διαβάσει το Ρωμαίος και Ιουλιέτα και τον Άμλετ. Και τα δύο μου άρεσαν πολύ. Υπόσχομαι μελλοντικά να διαβάσω κι άλλα έργα του...!
 

Εστέλλα

Όμορφο Νιάτο
Αριάδνη όχι δεν είσαι η μόνη... Τον Σαίξπηρ τον υπεραγαπώ :)
Το αγαπημένο μου θεατρικό έργο είναι ο "Άμλετ" περισσότερο λόγω της ψυχικής πολυπλοκότητας των ηρώων. Είναι σίγουρα από τα πιο μακάβρια έργα του, αν και θεωρώ ότι ο "Μάκβεθ" τον συναγωνίζεται ατμοσφαιρικά. Όσο για το "Ρωμαίος και Ιουλιέτα" η αίσθηση του πάθους και του ρομαντισμού που καταφέρνει να περάσει είναι μοναδική. Νομίζω το δυνατότερο πλεονέκτημα του Σαίξπηρ είναι οι μονόλογοι του, οι οποίοι καταφέρνουν να συγκινούν με την λυρικότητα και το βάθος τους....
 

Παρωνύμιος

Κοινωνός
Moνο εγώ αγαπω τον Σαιξπηρ, κανείς αλλος;:λυγμ::λυγμ::λυγμ:ε, δεν μιλησαν στην ψυχη σας οι στιχοι του και δεν αδημονητε για τα εργα του; δεν ηταν μεγάλος θεατρικος δασκαλος; το εργο του Ρωμαιος και Ιουλιετα παρουσιαστηκε για πρώτη φορά στο Λονδινο στις 30 Ιανουαριου 1595.. και στην παιδικη του ηλικια εζησε φτωχικά..για να αγορασει τα θεατρικα εισητηρια, ο ιδιος προσεχε αλογα πλουσιων θεατων!
Ήρθε η ώρα να ξαναπιάσουμε το νήμα αυτό από την αρχή και να κάνουμε τον κόσμο να διαβάσει Σαίξπηρ, είτε σε μετάφραση είτε στο πρωτότυπο, άρα είμαστε τουλάχιστον δυο.

Τα πρωτότυπα έργα του υπάρχουν σε πληθώρα ιστοτόπων, εμπιστεύομαι αυτή αλλά και αυτή αλλά και αυτή και στα ελληνικά αυτή αλλά και αυτή
 

Παρωνύμιος

Κοινωνός
Project Gutenberg και ξερό ψωμί, Παρωνύμιε! Στηρίζουμε.
since 1971. H υπόθεση "ηλεβιβλίο" είναι τουλάχιστον... 40 ετών, και μάλιστα στη δωρεάν μορφή του. Το 90% περίπου όσων έχω διαβάσει κι έχω είναι από κει. Thank you, Michael Hart, God bless!
 
Last edited:

Εστέλλα

Όμορφο Νιάτο
Shakespeare σε μετάφραση έχω διαβάσει μόνο τον Άμλετ. Αν και το πρωτότυπο μου άρεσε απείρως περισσότερο... Δεν έχει τύχει να τον διαβάσω ηλεκτρονικά. Προτιμώ την σειρά "The Arden Shakespeare". Πολύ ωραίες εκδόσεις και όσο να πεις προτιμώ να τον διαβάζω από βιβλίο, το κάνει ακόμα πιο ρομαντικό... :)
 

Κλαυσίγελος

Όμορφο Νιάτο
Απ'τους αγαπημένους μου ο Σαίξπηρ! Θεωρώ πως το "Μάκβεθ" και το "Ριχάρδος Γ'" είναι τα καλύτερά του. Βέβαια έχει γράψει και πολλά έργα που με απογοητεύσανε όταν τα διάβασα (όπως αυτό με τη Βιολέτα, δε θυμάμαι καν τον τίτλο). Πάντων αν κάποιος θέλει να μελετήσει τα έργα του Σαίξπηρ (και πολλά ακόμα θεατρικά) μπορεί να μπει σε αυτό το site www.sparknotes.com
 

Εστέλλα

Όμορφο Νιάτο
Καλό και το sparknotes αλλά για μένα υπεραπλουστεύει λίγο τα πράγματα καθώς απευθύνεται σε μαθητές...
 

Παρωνύμιος

Κοινωνός
Καλό και το sparknotes αλλά για μένα υπεραπλουστεύει λίγο τα πράγματα καθώς απευθύνεται σε μαθητές...
και ποιος σού ΄πε ότι πολλοί από μας δεν είμαστε; :))))) το sparknotes έχει βοηθήσει τόσα και τόσα αμερικανάκια και εγγλεζάκια (όλων των ηλικιών), γιατί όχι και μας ;! :)
 

Εστέλλα

Όμορφο Νιάτο
Φίλτατε Παρωνύμιε, δεν λέω ότι δεν προσφέρει βοήθεια το sparknotes, απλά ότι είναι κάπως πιο επιφανειακό και δεν κάνει ανάλυση σε βάθος. Στην ουσία δηλαδή στοχεύει στο να καταλάβεις ένα έργο όχι στο να κάνει επιστημονική ανάλυση. :)
 

Παρωνύμιος

Κοινωνός
Συμφωνούμε απόλυτα. Είναι μια καλή βοήθεια για να καταπολεμηθεί ο φόβος των doth, taketh κλπ (ναι, ακόμα κ αυτά εμποδίζουν κόσμο να απολαύσει αριστουργήματα. Πρόσφατα, μια ειδήμων μου εκμυστηρεύθηκε πράγματα ανείπωτα).

Λέω να ιδρύσω μια λογοτεχνική οργάνωση με αρχικά FFF*.


* Free From Fear
 
Last edited:

Εστέλλα

Όμορφο Νιάτο
Με έμβλημα την πένα του Shakespeare; :))))

Νομίζω πάντως ότι το δυνατότερο σημείο του, είναι οι μονόλογοι των ηρώων του. Ο Άμλετ παράδειγμα είναι γεμάτος από διαμάντια...
 

Παρωνύμιος

Κοινωνός
As you like it (μεταφράστε το όπως αγαπάτε ή, τέλος πάντων, όπως σας αρέσει)

Xμ! Καλή ιδέα!

Αν σου αρέσουν οι μονόλογοι στον Άμλετ, σε κάποια άλλα έργα θα σε συναρπάσουν.

Πολύ πρόσφατα βρέθηκα σε μια παλιά βιβλιοθήκη. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες μιας και ο κτήτοράς της με όρκισε με απόλυτη εχεμύθεια. Η παλιά μας γνωριμία μου έδωσε τη δυνατότητα να δανειστώ κάποιους παμπάλαιους πολύτιμους τόμους αυτής της συλλογής, κι αυτό για λίγες μόνο μέρες. Λόγω της ιδιαιτερότητας και της ευαίσθητης φύσης τους, μου απαγόρεψε να φωτοτυπήσω έστω και μια σελίδα τους. Φυσικά, δεν μπορώ να κάνω καμιά άλλη μνεία για αυτά (μέρος του όρκου). Βιαστικά αντιγράφω και μεταφράζω με πένα που τρέχει πάνω κάτι φτηνά σχολικά τετράδια που προμηθεύτηκα από το σούπερ-μάρκετ της γειτονιάς. Αντιγράφω με πυρετώδικο ρυθμό και οι σελίδες γυρίζουν απανωτά. Αυτά εδώ είναι μερικά μόνο αποσπάσματα.

Μια μικρή εισαγωγή στο Όπως Αγαπάτε του Ου.Σ.


Το Όπως Αγαπάτε είναι έργο γραμμένο πριν τέσσερις αιώνες για δημόσιο ανέβασμα σε θέατρο του Λονδίνου. Αντίθετα με τα περισσότερα έργα της εποχής και, πράγματι, μάλλον περισσότερο σε σχέση με τα περισσότερα έργα του ίδιου συγγραφέα, είναι ακόμα δημοφιλές. Όσοι διαβάζουν Σαίξπηρ συνηθίζουν να το διαβάζουν μεταξύ των πρώτων και επιστρέφουν πολύ συχνά πίσω σε αυτό. Αυτό σημαίνει πως έχει προσφέρει στον κόσμο αξιοσημείωτη ευχαρίστηση. Αν οι αναγνώστες δεν το απολάμβαναν, δεν θα το διάβαζαν αδιάλειπτα. Αν το θεατρικό κοινό δεν το απολάμβανε, δεν θα διέθετε χρόνο και χρήμα για να το παρακολουθήσει. Έτσι λοιπόν, για να το κατανοήσει κανείς πρέπει και κάπως να το απολαμβάνει.

Το πρώτο πράγμα που έχει να κάνει κανείς είναι να το διαβάσει όλο μια φορά. Αντίθετα από ένα μεγάλο μυθιστόρημα ή ένα μακροσκελές επικό ποίημα, ένα θεατρικό έργο είναι φτιαγμένο έτσι που κάποιος να το δει ολόκληρο με μιας. Κάποιος πάει στο θέατρο πριν αρχίσει το έργο, δεν φεύγει παρά μόνον αφού έχει τελειώσει. Για να πάρουμε την εντύπωση που κάθε θεατρικός συγγραφέας θέλει να δημιουργήσει, από μιας εξαρχής, πρέπει να το διαβάσουμε ή να το δούμε όλο με μιας.

Αυτό που διακρίνει τα θεατρικά έργα και βιβλία και τα άλλα πράγματα που επιζούν στην λογοτεχνία από εκείνα που δεν τα καταφέρνουν είναι ότι αυτά που επιβιώνουν είναι ικανά να δίνουν μια σταθερότερη, μια πιο ποικίλη ευχαρίστηση από ότι τα άλλα. Στο Όπως Αγαπάτε για παράδειγμα, υπάρχουν πάρα πολλές λεπτομέρειες που, όσο οι άνθρωποι προχωρούν στην επαφή και τη γνωριμία μαζί τους, τις απολαμβάνουν όλο και περισσότερο. Με ένα λογοτεχνικό έργο όπως αυτή η κωμωδία, η απόλαυση πρέπει να είναι η πρώτη και η τελευταία συνθήκη για να το κατανοήσει κανείς. Όποιος αποτυγχάνει να το απολαύσει, αποτυγχάνει και να το κατανοήσει.

Όταν κάποιος σήμερα απολαμβάνει ένα έργο τέχνης, αυθόρμητα παρακινείται, από περιέργεια, να γνωρίσει ποιος είναι ο καλλιτέχνης-δημιουργός του. Στην περίπτωση του Σαίξπηρ, που έγραψε το Όπως Αγαπάτε, δεν γνωρίζουμε και πολλά. Ο Ουίλλιαμ Σαίξπηρ γεννήθηκε το 1564 στο Στράτφορντ Ον Έϊβον (Stratford-on-Avon), μια μικρή όμορφη πόλη σχεδόν στο κέντρο της Αγγλίας. Ο πατέρας του έμπορος της περιοχής είχε αρχίσει να αποκτά περιουσία και να συμμετέχει στα κοινά. Όταν ο Σαίξπηρ ήταν δεκατριών ετών τα πράγματα για τον πατέρα του πήραν άλλη τροπή και η οικογένεια έχασε χρήματα. Στα δεκαεννιά του ο Σαίξπηρ παντρεύτηκε μια γυναίκα πάνω από εικοσιπέντε ετών. Σε τρία χρόνια απέκτησαν τρία παιδιά. Στο μεταξύ, τα οικονομικά της οικογένειας δεν είχαν καλυτερεύσει.

Μετά το 1587 και για πέντε χρόνια τα ίχνη του χάνονται. Το 1592 φαίνεται πως ήδη είχε κάπως συνδεθεί με το θέατρο του Λονδίνου, όπου είχε αρχίσει να γίνεται γνωστός ως συγγραφέας θεατρικών έργων. Αυτήν την εποχή το θέατρο ήταν η κύρια πηγή ψυχαγωγίας στην Αγγλία. Οι άνθρωποι έτειναν να γνωρίζουν λιγότερο γραφή κι ανάγνωση από ότι σήμερα. Εξάλλου, δεν υπήρχαν τα πολλά βιβλία του σήμερα και όσα υπήρχαν κόστιζαν ακριβότερα. Έτσι, το θέατρο παρείχε όχι μόνο την ψυχαγωγία που παρέχει και σήμερα αλλά και την ψυχαγωγία που σήμερα προσφέρουν τα βιβλία, τα περιοδικά κι οι εφημερίδες. Το θέατρο είχε ανάγκη λοιπόν από έργα κι έτσι αναδύθηκε ένας μεγάλος αριθμός συγγραφέων που έγραψαν για αυτό.

Τα πρώιμα έργα του, όπως και των άλλων συγγραφέων της περιόδου, είναι παράξενα και παλιομοδίτικα, που ενώ μπορεί να έχουν μερικά όμορφα κι ενδιαφέροντα αποσπάσματα, στο σύνολό τους είναι αρκετά κουραστικά. Ωστόσο, την εποχή που γράφτηκαν, έδειχναν να ικανοποιούν το κοινό. Όπως και νά ‘χει, ο Σαίξπηρ συνέχισε να γράφει και τα πειστήρια δείχνουν ότι τα έργα του άρχισαν να του φέρνουν χρήματα.

Για κάποια χρόνια ήταν ο μόνος σχεδόν που μπορούσε να γράφει καλά έργα για τη σκηνή του Λονδίνου. Τα έργα που έγραφε από χρονιά σε χρονιά γινόσαντε όλο και καλύτερα. Στα χέρια του, το είδος των έργων που ανέβαινε στο θέατρο μεταμορφωνόταν από αυτό το παράξενο και παλιομοδίτικο υλικό που υπάρχει στα έργα των πρώιμων Ελισαβετιανών δραματουργών σε αυτήν τη διαχρονική όμορφη ύλη που φέρνουμε στο μυαλό μας όταν ακούμε το όνομα του Σαίξπηρ. Σιγά σιγά, κι άλλοι συγγραφείς άρχισαν να γράφουν με τον νέο τρόπο που ο Σαίξπηρ ήταν αρχικά ο μόνος μάστορας. Τα έργα αυτών των νέων συγγραφέων δεν διέφεραν από τα έργα που ο ίδιος ο Σαίξπηρ έγραψε στην εποχή τους, όπως και τα πρώιμα έργα του Σαίξπηρ ήταν παρόμοια με εκείνα των συγχρόνων του. Τα έργα αυτών των δυο ομάδων συγγραφέων, συγχρόνων του Σαίξπηρ, βέβαια, διέφεραν σημαντικά μεταξύ τους. Ο Σαίξπηρ είναι ο μόνος δραματουργός που έγραψε έργα τόσο του παλιού όσο και του νέου είδους.

Αυτό το επιτυχημένο έργο της συγγραφής, που άρχισε όταν ήταν περίπου εικοσιπέντε ετών, τον είχε καταστήσει ως την ηλικία των τριανταπέντε ετών, έναν αρκετά ευκατάστατο άνθρωπο του οποίου η αυξανόμενη περιουσία του έδωσε τη δυνατότητα να βοηθήσει τον πατέρα και την οικογένειά του να αντιμετωπίσουν τις οικονομικές τους ατυχίες. Από ό,τι είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, όταν έγραψε το Όπως Αγαπάτε ήταν περίπου τριανταπέντε ετών.

(συνεχίζεται...)
 

Δρουγγάριος

Κοινωνός
Midnight summer's dream, All is well that ends well, Romeo and Juliet και Ηamlet. Τα διάβασα στο πρωτότυπο με πιο εύκολο να είναι το midnight summers dream στην κατανόηση. Στο Άμλετ έσπασα στα μισά και το διάβασα και στην Ελληνική μετάφραση.
 

ΜαρίαΚ

Κοινωνός
Εμένα ο Σαίξπηρ με τρελένει! Αν και έχω διαβάσει μόνο 2 έργα του, το Άμλετ και το Ρωμαίος και Ιουλιέτα, νομίζω πως είμαι λάτρης. Φυσικά και πρόκειται να διαβάσω και τα άλλα του έργα, ξεκινώντας από το Δωδέκατη Νύχτα που απ'ότι έχω δει είναι ενδιαφέρον. Επίσης αγαπώ τον Σαίξπηρ για τα σονέτα του♥ Ειδικά για το σονέτο 18 που είναι και το αγαπημένο μου!! Ευελπιστώ κάποτε να έχω διαβάσει όλα τα έργα του και να μπορώ να τα συζητάω με τους άλλους λάτρεις:γιούπι:
Φυσικά δεν ξεχνάω την καταπληκτική (κατ' εμέ) ταινία που μας αφηγείται πάνω κάτω πως εμπνεύστηκε ο Σαίξπηρ το Ρωμαίος και Ιουλιέτα (δεν ξέρω αν είναι αλήθεια, πάντως η ταινία με μάγεψε♥).
 

Κόρτο Μαλτέζε

Μεγάλος Βεζίρης της Βαγδάτης
Έχω διαβάσει αρκετά από τα έργα του Σαίξπηρ. Αυτά που προτιμώ είναι τα Ριχάρδος Β', Μάκμπεθ, Ιούλιος Καίσαρας, Τίτος Ανδρόνικος και Κοριολανός. Αυτά που δεν μπορώ με τίποτα είναι οι κωμωδίες του που με εξαίρεση 2-3 (Οι εύθυμες κυράδες του Ουίνδσορ, Η κωμωδία με τις παρεξηγήσεις και Η στρίγκλα που έγινε αρνάκι) δυσκολεύομαι να χαμογελάσω έστω (ή και να παρακολουθήσω την υπόθεση σε ορισμένα σημεία καθώς νομίζω είναι φλύαρες και χαώδεις ως προς την υπόθεση). Από τα χειρότερα μου ο Κυμβελίνος, το Τρωίλος και Χρυσηίδα, ο Περικλής και ο βασιλιάς Ιωάννης.
 

Αξία

Κοινωνός
Αυτά που προτιμώ είναι Τίτος Ανδρόνικος
Τον αγαπώ τον εκτιμώ τον Σαιξπηρ αλλά αυτό το έργο του (είναι η πρώτη του τραγωδία νομίζω) αγγίζει τα όρια του φρικιαστικού, είναι υπερπλήρες συμφορών!!!
 
Last edited:
Top