Έλλη Μ
Συντονιστής
Τίτλος: Girl, Woman, Other
Συγγραφέας: Bernardine Evaristo
Εκδόσεις: Penguin Books Ltd (Hamish Hamilton Limited)
Έτος Έκδοσης: 2019
ISBN: 9780241364901
To βιβλίο, όπως ήδη ανέφερε ο Ιπποπόταμος είναι μια σειρά δώδεκα κεφαλαίων καθένα από τα οποία αφορά μία πρωταγωνίστρια, διαφορετικής ηλικίας, κοινωνικού και οικονομικού στάτους, διαφορετικού σεξουαλικού προσανατολισμού αλλά με μια κοινή συνισταμένη: η μαυρη γυναικεία εμπειρία στη Βρετανία του τελευταίου αιώνα (και λιγο πριν).
Το βιβλίο ξεκινά λίγο πριν την πρεμιέρα της θεατρικής παράστασης που έχει σκηνοθετήσει η Αμμα και τελειώνει με το πάρτι που ακολουθεί. Στο ενδιάμεσο, παρελαύνουν χαρακτήρες που -τελικά- παρακολουθούν την παράσταση και συνδέονται άλλοτε πιο αχνά, άλλοτε πιο ισχυρά μεταξύ τους, με διαφόρων ειδών δεσμούς.
Πρόκειται πραγματικά για ένα πολυφωνικό μυθιστόρημα, υβριδικό ως προς τη φόρμα μιας και απουσιάζει η στίξη και το κείμενο μοιάζει με χαλαρή πρόζα, γραμμένη μονοκοντυλιά. Το διάβασα στο πρωτότυπο και πραγματικά έχει πολύ προσεγμένη γλώσσα, πλούσια και με λεπτομέρεια στη σύνταξη, χωρίς να χάνεται το νόημα και ο εσωτερικός ρυθμός εξαιτίας του μακροπερίοδου λόγου.
Καταπιάνεται με θέματα πολύ του σήμερα (#blm, #φεμινισμός, #lgbt) και με όλα τα Politically correct στερεότυπά από τη μία, ενώ, απο την αλλη καταφέρνει να μην αγιοποιεί τις πρωταγωνίστριες αλλά να τις παρουσιάζει ανθρώπινες και πραγματικές (με τις αντιφάσεις τους, τα κομπλεξ και τις αδυναμίες τους κοκ) και ταυτόχρονα να μη γίνεται διδακτικό. Ειδικά αύτη την έλλειψη, την εκτίμησα πάρα πολύ.
Παρακολουθώντας τους τελευταίους μήνες από αρκετά κοντά το BLM κίνημα και πώς εξελίσσεται, αυτό που μου έρχεται στο μυαλό είναι το ανάλογο που κάπου είχα γράψει για το Ολοκαύτωμα: ότι δεν πρέπει να σταματήσουν να γράφονται βιβλία που θίγουν το φυλετικό και τις διακρίσεις εις βάρος του μη λευκού, μη ετεροφυλόφιλου, μη γενικά, ανθρώπου.
Κατά τη γνώμη μου, αυτό το βιβλίο, πάρα τις κάποιες αδυναμίες του, απευθύνεται σε (αντιγράφοντας από την αφιέρωση της συγγραφέως) "For the sisters & the sistas & the sistahs & the sistren & the women & the womxn & the wimmin & the womyn & our brethren & our bredrin & our brothers & our bruvs & our men & our mandem & the LGBTQI+ members of the human family", κρατώντας πάνω και πέρα απ' όλα τις τελευταίες πέντε λέξεις, ανεξαρτήτως από πού τοποθετεί ο καθένας μας τον σεξουαλικό του προσανατολισμό. Πρόκειται για ένα βιβλίο γραμμένο από γυναίκα, αλλά δεν είναι γυναικείο. Κατά την ίδια αναλογία, δεν αφορά μόνο τους νέγρους ή τους μετανάστες ή τους μη ετεροφυλόφιλους. Είναι βαθιά ανθρώπινο. Κι αυτή είναι η μεγαλύτερη αρετή του.
Από την άλλη, νομίζω ότι η μεγαλύτερη του αδυναμία έγκειται στην ασταμάτητη εισαγωγή νέων προσώπων, αντί την πιο ενδελεχή ανάπτυξη των υφιστάμενων. Και γι' αυτό το λόγο, όσο προχωρούσαν οι ιστορίες (μετά την 8η-9η), έκλειναν κάπως άτσαλα.
Το βιβλίο το έχω στη βιβλιοθήκη μήνες, απο την καραντίνα σχεδον, προτού μεταφραστεί στα ελληνικά και καθυστέρησα να το διαβάσω, για να κοπάσει λίγο όλο αυτό το hype που δημιούργησε. Στο μεταξύ, όμως, διάβασα άλλα hypeάδικα
τα οποία δεν κατάλαβα προς τι ο ντόρος. Ειδικά οι ελληνικές μεταφράσεις, σε κάποια, κακό έκαναν. Αυτό το βιβλίο, ειναι εξαιρετικό. Αυτά.
