Θυμάσαι ποιο βιβλιοπωλείο είναι ;
Ψιλή κουβέντα για βιβλία κ.τ.λ.
- Thread starter Αντέρωτας
- Start date
Θα σας πω από κοντά. <3
Δεν άντεξα και ξαναπήγα σήμερα. Πραγματικά, λυπάμαι που δεν μπορώ να σας περιγράψω.
Ένα βιβλίο ήταν πάντα ανοιχτό. Όπως και να το κρατούσες, ήταν δεμένο με τέτοιον τρόπο που το ένιωθες ανοιχτό. Ένα άλλο είχε σελίδες από καμβά που επιπλέον είχαν ξεφτίσει στις άκρες κι υπήρχαν παντού νήματα, κι εξώφυλλο υφασμάτινο και φυσικά μην φανταστεί κανείς πως τα κείμενα δεν ήταν ιδιαίτερα. Συχνά πολλές γλώσσες που μπερδεύονταν. Ένα άλλο ήταν σαν ένα παιχνίδι, όπου μέσα είχε αραδιασμένες εικόνες κι είχες επιπλέον και παλιές κάρτες, που όμως ήταν αυτοκόλλητα τελικά, και κάπως υποτίθεται πως θα τις έκοβες και θα τις ενέτασες στο βιβλίο αλλά δεν πολυκατάλαβα. Φανταστείτε όλων των λογιών τα υλικά και τις τυπογραφικές μεθόδους, δέσιμο, και σχήματα. Ένα ήταν κομμένο σχεδόν διαγώνια. Ένα είχε σκληρές σελίδες με παλιές φωτογραφίες, χρυσό στις άκρες κι έμπαινε σε ένα κουτί από τσιγάρα, που ήταν μέρος του βιβλίου. Κι ένα σε θήκη από κασέτα. Ένα ήταν το παμπάλαιο φωτογραφικό αρχείο ενός τυχαίου φωτογράφου στην Μυανμάρ, και το δέσιμο ήταν τρύπες με τρυπάνι κατά μήκος της ράχης κι έπειτα περασμένα σκοινιά. Σελίδες μαύρες ή σκούρο καφέ. Και κομμένες αλλιώτικα. Και το περιεχόμενο ακόμη πιο μαγικό. Σαν πράγματα μαγικά και τυχαία.... διάφορες γλώσσες, κι εικόνες και φωτογραφίες, συχνά σαν άσκοπες, όμως τα πάντα απίθανα και σε μίξη. Ενίοτε μισά κείμενα, μισές εικόνες, ή το ένα χρώμα τυπωμένο πάνω στο άλλο. Σε ένα η αριστερή σελίδα ήταν λευκή κι η δεξιά είχε το τυχαίο κομμάτι μιας παλιάς αφίσας του '80. Όμως... πραγματικά, δεν μπορώ να μεταδόσω τί-πο-τα σε όποιον δεν παραβρέθηκε..
Βλέπω πως έγινε και στην Αθήνα κάτι αντίστοιχο τον Οκτώβρη: Athens Art Book Fair Πήγε κανείς από εδώ πέρα;
Δυστυχώς, είμαι σε μια φάση της ζωής μου που τα αντικείμενα μοναχά με βαραίνουν. Αν όμως σε κάποιο μέλλον πιανόμουν να φτιάξω μια νέα βιβλιοθήκη (που μάλλον δεν θα γίνει ποτέ) ίσως την έφτιαχνα με τέτοια μαγικά βιβλία. Σίγουρα έχω μερικά.
Ένα βιβλίο ήταν πάντα ανοιχτό. Όπως και να το κρατούσες, ήταν δεμένο με τέτοιον τρόπο που το ένιωθες ανοιχτό. Ένα άλλο είχε σελίδες από καμβά που επιπλέον είχαν ξεφτίσει στις άκρες κι υπήρχαν παντού νήματα, κι εξώφυλλο υφασμάτινο και φυσικά μην φανταστεί κανείς πως τα κείμενα δεν ήταν ιδιαίτερα. Συχνά πολλές γλώσσες που μπερδεύονταν. Ένα άλλο ήταν σαν ένα παιχνίδι, όπου μέσα είχε αραδιασμένες εικόνες κι είχες επιπλέον και παλιές κάρτες, που όμως ήταν αυτοκόλλητα τελικά, και κάπως υποτίθεται πως θα τις έκοβες και θα τις ενέτασες στο βιβλίο αλλά δεν πολυκατάλαβα. Φανταστείτε όλων των λογιών τα υλικά και τις τυπογραφικές μεθόδους, δέσιμο, και σχήματα. Ένα ήταν κομμένο σχεδόν διαγώνια. Ένα είχε σκληρές σελίδες με παλιές φωτογραφίες, χρυσό στις άκρες κι έμπαινε σε ένα κουτί από τσιγάρα, που ήταν μέρος του βιβλίου. Κι ένα σε θήκη από κασέτα. Ένα ήταν το παμπάλαιο φωτογραφικό αρχείο ενός τυχαίου φωτογράφου στην Μυανμάρ, και το δέσιμο ήταν τρύπες με τρυπάνι κατά μήκος της ράχης κι έπειτα περασμένα σκοινιά. Σελίδες μαύρες ή σκούρο καφέ. Και κομμένες αλλιώτικα. Και το περιεχόμενο ακόμη πιο μαγικό. Σαν πράγματα μαγικά και τυχαία.... διάφορες γλώσσες, κι εικόνες και φωτογραφίες, συχνά σαν άσκοπες, όμως τα πάντα απίθανα και σε μίξη. Ενίοτε μισά κείμενα, μισές εικόνες, ή το ένα χρώμα τυπωμένο πάνω στο άλλο. Σε ένα η αριστερή σελίδα ήταν λευκή κι η δεξιά είχε το τυχαίο κομμάτι μιας παλιάς αφίσας του '80. Όμως... πραγματικά, δεν μπορώ να μεταδόσω τί-πο-τα σε όποιον δεν παραβρέθηκε..
Βλέπω πως έγινε και στην Αθήνα κάτι αντίστοιχο τον Οκτώβρη: Athens Art Book Fair Πήγε κανείς από εδώ πέρα;
Δυστυχώς, είμαι σε μια φάση της ζωής μου που τα αντικείμενα μοναχά με βαραίνουν. Αν όμως σε κάποιο μέλλον πιανόμουν να φτιάξω μια νέα βιβλιοθήκη (που μάλλον δεν θα γίνει ποτέ) ίσως την έφτιαχνα με τέτοια μαγικά βιβλία. Σίγουρα έχω μερικά.
Είχα πάει το πρωί στην γειτονιά να πάρω wax melts και μου έδωσε η υπάλληλος να μυρίσω ένα κερί! Προσπαθούσα να καταλάβω τι ακριβώς είναι το άρωμα του, και με εντυπωσίασε όταν μου είπε ότι ήταν το bibliotheque 
www.byredo.com
Bibliothèque Library Scented Candle: 70 g | Byredo
Experience the Bibliothèque candle, evoking the scent of a timeless library. Notes of paper, peach, plum, vanilla, and patchouli create a world in suspension. Luxury home fragrance.
www.byredo.com
Μου έφερες στο μυαλό το beach cologne του Κράμερ 
Έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που διάβασα το εγωιστικό γονίδιο και διαπιστώνω ότι το ανακαλώ συχνά από τότε. Δεν μπορώ πια να δω μια "καλή" ανθρώπινη πράξη αλτρουιστικα, ακόμα και το καλή το έβαλα σε εισαγωγικά. Υπήρχαν τέτοιες πεποιθήσεις πριν την ανάγνωση αλλά ενίοτε μπορούσα να τις αμφισβητώ ή να πιστεύω σε κάτι πνευματικό. Άλλα όλο και απομακρυνομαι από αυτές τις παλιες πεποιθήσεις. Κάποιες φορές σκέφτομαι ότι θα ήταν καλύτερα να μην το είχα διαβάσει, αλλά ήθελα να μάθω. Από την άλλη βέβαια υπάρχουν βιβλία των φυσικών επιστημών με έννοιες όπως η θεωρία της σχετικότητας ή η κβαντική φυσικη, που για μένα είναι τόσο αφηρημένες ως θεωρίες, που κάνουν την πραγματικότητα να φαίνεται ρευστή, και αν υπάρχει κάποια πραγματικότητα. Είναι τα γνωστά rabbit holes που εύκολα σε οδηγούν και τα μαθηματικά. Φέτος θα επικεντρωθώ στις φυσικές επιστήμες (αν δεν βαρεθω) για να δω σε τι συμπεράσματα θα καταλήξω.
"Εκατό μικρά εγκλήματα ή εκατό μικρά δυστυχήματα δεν θα εντυπωσιασουν καθόλου την φαντασία των μαζών, ενώ ένα μόνο μεγάλο δυστύχημα θα τις εντυπωσίαζε βαθιά, έστω και αν οι συνέπειες τους είναι απείρως λιγότερο φονικές από των εκατό μικρών ατυχημάτων μαζι". Ψυχολογια των μαζών, Λε Μπον
Το δεύτερο βιβλίο που με επηρέασε βαθιά είναι το παραπάνω. Είδα πρόσφατα κάποιες σκηνές από την ταινια the dark Knight και ένας μονόλογος του Τζόκερ φαινόταν σαν να ήταν παράφραση της παραγράφου που παρέθεσα. Ο μονόλογος είναι ο παρακάτω.
"You know... you know what I've noticed? Nobody panics when things go "according to plan." Even if the plan is horrifying. If, tomorrow, I tell the press that, like, a gangbanger will get shot, or a truckload of soldiers will be blown up, nobody panics, because it's all "part of the plan." But when I say that one little old mayor will die, well then everyone loses their minds!"
Το δεύτερο βιβλίο που με επηρέασε βαθιά είναι το παραπάνω. Είδα πρόσφατα κάποιες σκηνές από την ταινια the dark Knight και ένας μονόλογος του Τζόκερ φαινόταν σαν να ήταν παράφραση της παραγράφου που παρέθεσα. Ο μονόλογος είναι ο παρακάτω.
"You know... you know what I've noticed? Nobody panics when things go "according to plan." Even if the plan is horrifying. If, tomorrow, I tell the press that, like, a gangbanger will get shot, or a truckload of soldiers will be blown up, nobody panics, because it's all "part of the plan." But when I say that one little old mayor will die, well then everyone loses their minds!"
Βρίσκω εξαιρετικές τις μεταφράσεις του.. συγκεκριμένα του Perec!!
είχα όρεξη να διαβάσω αυτές τις μέρες το «Πάρσιφαλ ή το έπος του Γκράαλ» αλλά 46 ευρώ στο metabook... χμχμχμ
Last edited:
Έλλη Μ
Συντονιστής
δεν σε βλεπω, όμως, να λες για τη Ροσάουρα ή τον Σβερμπ ή τον μαυρο πρίγκηπα ή τον Μοντε-Κρίστο...
Αλλά γκρινιαζεις για να γκρινιαζεις, απο χόμπι!
Θα ρωτούσα για τον Λόφο των Ονείρων! 
3/5...
Βασικά ο Λόφος είναι ένα εξαιρετικό βιβλίο, ειδικά αν το διαβάσεις στα αγγλικά.
Καταλαβαίνω πως το αδικεί λίγο το πρώτο μέρος όπου ο Μάχεν αναλώνεται σε μακροσκελείς περιγραφές της υπαίθρου, αλλά όταν ό Λούσιαν πηγαίνει στην πόλη κι αρχίζει η παράκρουση νομίζω αλλάζει τελείως το σκηνικό!
Επίσης μου κάνει εντύπωση που δεν σου αρέσει ο Χένρι Τζέημς.
Τα γραπτά του είναι τόσο γοητευτικά και πίστευα πως θα σου ταίριαζαν πολύ...
Βασικά ο Λόφος είναι ένα εξαιρετικό βιβλίο, ειδικά αν το διαβάσεις στα αγγλικά.
Καταλαβαίνω πως το αδικεί λίγο το πρώτο μέρος όπου ο Μάχεν αναλώνεται σε μακροσκελείς περιγραφές της υπαίθρου, αλλά όταν ό Λούσιαν πηγαίνει στην πόλη κι αρχίζει η παράκρουση νομίζω αλλάζει τελείως το σκηνικό!
Επίσης μου κάνει εντύπωση που δεν σου αρέσει ο Χένρι Τζέημς.
Τα γραπτά του είναι τόσο γοητευτικά και πίστευα πως θα σου ταίριαζαν πολύ...
Έλλη Μ
Συντονιστής
και να πεις οτι δεν τον εχω διαβασει καμποσο...
και τη γωνια, και τη μέιζι, και το χαλι (α, καλυτερο απο τη γωνια μου φανηκε), και το θηριο (πιο πολυ απο όλα), κι εχω και την ουάσινγκτον
Η πλατεία Ουάσιγκτον είναι από τα πολύ αγαπημένα μου, αλλά δεν νομίζω να σου αρέσει...
Αν θυμάμαι καλά ο Τζέιμς, σκιαγραφεί την μέση αμερικάνικη οικογένεια αλλά έχει αρκετές περιγραφές και άλλα φληναφήματα!
Το Θηρίο είναι για μένα απόλυτο 5αρι. Γλώσσα, πλοκή, συναισθήματα, όλα. (λέω να το ξαναδιαβάσω μιας και μου το θύμησες).
Το Χαλί θέλω να το διαβάσω.
Αν θυμάμαι καλά ο Τζέιμς, σκιαγραφεί την μέση αμερικάνικη οικογένεια αλλά έχει αρκετές περιγραφές και άλλα φληναφήματα!
Το Θηρίο είναι για μένα απόλυτο 5αρι. Γλώσσα, πλοκή, συναισθήματα, όλα. (λέω να το ξαναδιαβάσω μιας και μου το θύμησες).
Το Χαλί θέλω να το διαβάσω.
Έλλη Μ
Συντονιστής
To θηριο, ήταν το πρωτο που διαβασα προ εικοσαετιας και ναι, θα συμφωνησω, κορυφαιο βιβλιο
Το ιδιο κανει κι η Γουόρτον,χωρις τις σαλτσες.
Α, και το στριψιμο της βιδας ηταν καλο.
Το ιδιο κανει κι η Γουόρτον,χωρις τις σαλτσες.
Α, και το στριψιμο της βιδας ηταν καλο.
Καλα, διαβασα κάμποσο στα αγγλικά, αλλά οι εξαντλητικές περιγραφές και ολη αυτή η φαντασμογορία χρωμάτων, μπορει να ειναι ομορφα στη γλώσσα, αλλά δεν μπορω να το ανεχτω με ευκολία.
Last edited:
Στον Λόφο αναφέρεσαι;
Όπως;Το ιδιο κανει κι η Γουόρτον,χωρις τις σαλτσες.
Το Στρίψιμο της Βίδας είναι κάτι άλλο! Σπαζοκεφαλιά του Τζέημς προς τους αναγνώστες αλλά και τους συγγραφείς εκείνης της εποχής!
Να δεις και την κινηματογραφική μεταφορά με την Ντέμπορα Κερ!
