Υπάρχουν εύκολοι τρόποι να μάθει κανείς ορθογραφία;

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
Μέχρι και που τελείωσα το Λύκειο η ορθογραφία μου δεν ήταν καθόλου καλή. Αργότερα ασχολήθηκα μόνος μου και την βελτίωσα αληθινά πολύ.

Σκέφτομαι πώς μπορεί τάχα κάποιος να βελτιώσει την ορθογραφία του δίχως να χρειαστεί να εμπλακεί στην γραμματική και σε απωθητικούς κανόνες.

Δοκίμασα να γράψω εδώ έναν τρόπο για να θυμάται κάποιος πότε γράφουμε –αι στις καταλήξεις των ρημάτων, δίχως να χρειάζονται ορολογίες και λέξεις τής Γραμματικής.

Παρατηρώ επίσης πως πολύ συχνά δεν πετυχαίνουμε τα ι στις λέξεις καθώς έχουμε ένα σωρό ι που προφέρονται το ίδιο μα γράφονται διαφορετικά (ι, η, υ, οι, ει, άντε και το σπάνιο υι).

Μεγάλη ιστορία τα ι και από πού να ξεκινήσει κανείς.

Έχω προσέξει πως πολύς κόσμος κάνει συχνά λάθος στις λέξεις που έχουν στην αρχή δύο συνεχόμενα ι εκ των οποίων το δεύτερο είναι ύψιλον. Φαίνεται πως το ύψιλον μας τραβά να το γράψουμε πρώτο. Αρκεί όμως να καλοκοιτάξεις τις ακόλουθες λέξεις μία φορά και να θυμάσαι πως σε αυτές το ύψιλον έρχεται δεύτερο:

ψίθυρος / ψιθυρίζω
δίκτυο / δικτυώνομαι
κίνδυνος / κινδυνεύω

κήρυγμα / κήρυκας / κηρύσσω
μήνυμα / μήνυση / μηνύω
πληθυντικός
θηλυκό​

Υπάρχουν βέβαια πάμπολλες λέξεις που πρώτα έρχεται το ύψιλον όπως: κυνηγός, μυρίζω κτλ.

Απλά πιστεύω πως αν μπερδεύεσαι ίσως είναι μια καλή ιδέα να ομαδοποιήσεις ορθογραφικά τις λέξεις.
 

Λορένα

Πολεμίστρια του Φωτός
Είχα τεραστιο προβλημα με την ορθογραφια μικρη, σε σημειο που μαμα και δασκαλοι τραβουσαν τα μαλλια τους. Επίσης είχα και πρόβλημα με τους τόνους (η δεν εβαζα ή το χερι ξεφευγε και τονιζε την τελευταια παντα συλλαβη

Καποια στιγμη καποιος ειπε πως μπορει να ειναι και κληρονομικο το προβλημα μου, και.. τότε προσεξα πως το ίδιο ακριβως προβλημα είχε και ο πατερας μου, ο οποιος για την ιστορια.. δεν ασχοληθηκε ποτέ μαζι μου, να με διαβασει δηλαδη κτλ περα απο τα μαθηματικα που μου εδειχνε αραια και που καμια ασκηση (οταν δεν ηξερε η μαμα).

Ειχα προβλημα με τις καταληξεις (και ακομη εχω) με κορυφαιο το -ε, -αι, και ειχα προβλημα και στην ορθογραφια της υπολοιπης λεξης, που πλεον καταφερα να διορθωσω.

Η δασκαλα που ασχοληθηκε οσο κανεις αλλος μαζι μου, για να με βοηθησει να το διορθωσω, μου προτεινε σαν εσχατη λυση να διαβαζω αρκετα, με το σκεπτικο να αποκτησω "φωτογραφικη μνημη" στην ορθογραφια (ετσι μου ειπε).

Ίσως να ειχε δικιο, γιατι με το καιρο, και οσο περισσοτερο διαβαζα, χωρις να κανω απολυτως καμια αλλη προσπαθεια, το προβλημα λυθηκε στο μεγαλυτερο ποσοστο του (ειδικα για το εσωτερικο της λεξης), παραμενει ομως στις καταληξεις.

(αν και με το προσφατο νηματιο περι αυτου, καπως το σωζω :ρ)
 
Last edited:

Πολυξενη

Κοινωνός
Φαροφύλακα, υπάρχει πλέον ένας πάρα πολύ έυκολος τρόπος :

Αφου την σήμερον ημέρα όλοι γράφουμε ή στον υπολογιστή ή στο κινητό, εφαρμόζουμε τον ορθογραφικό έλεγχο που υπάρχει εκει.
Κοιτάζοντας δε και την κατσαρή γραμμη, το λάθος που κανουμε και το σωστό που βλέπουμε μετά, μας αποτυπώνεται καλύτερα στο μυαλο (απαραιτητη προυπόθεση, να βάζεις πάντα τόνους, γιατί αλλιως θα στα βγάζει οοοολα λάθος :ρ)
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Το ερωτημα ομως ειναι το να μάθει κανείς ορθογραφία, όχι να γράφει απλά φαινομενικά σωστά ;)

Εγω πιστευω ο καλυτερος τροπος ειναι να μαθεις ετυμολογια, η οποια απο παντα με μαγευε, αλλα καταλαβαινω οτι δε θα μαγευει ολους :Ρ
 

Δροσούλα

Κοινωνός
Παρατηρώ τελευταία πολλές "αιρετικές" γραφές λέξεων, οι οποίες στηρίζονται (ικανοποιητικά) ετυμολογικά, π.χ. ρωδάκινο. Αμφιβάλλω αν υιοθετηθούν αυτοί οι τύποι, καθώς ο περισσότερος κόσμος έχεις συνηθίσει διαφορετική και συχνά απλούστερη γραφή.
Πρόσφατα είχα αρχίσει να γράφω τη λέξη κτίριο ως κτήριο. Τελικά επανήλθα στην πρώτη εκδοχή.
Η ετυμολογία μερικές φορές παραπλανά. Για παράδειγμα από τη λέξη κάννα/κάννη προκύπτει ο κανών. Μπορεί κάποιος να αναγάγει ετυμολογικά τις μεταγενέστερες λέξεις σε μια από τις προηγούμενες και να τις γράφει με ένα ή δύο -ν-. Βλ. λεξικό Μπαμπινιώτη: καν(ν)άτι, καν(ν)έλα, καν(ν)όνι κλπ
 

Λορένα

Πολεμίστρια του Φωτός
Παρατηρώ τελευταία πολλές "αιρετικές" γραφές λέξεων, οι οποίες στηρίζονται (ικανοποιητικά) ετυμολογικά, π.χ. ρωδάκινο. Αμφιβάλλω αν υιοθετηθούν αυτοί οι τύποι, καθώς ο περισσότερος κόσμος έχεις συνηθίσει διαφορετική και συχνά απλούστερη γραφή.
Πρόσφατα είχα αρχίσει να γράφω τη λέξη κτίριο ως κτήριο. Τελικά επανήλθα στην πρώτη εκδοχή.
Αρκετοι ή κανουν αυτο ή απλως δεν ξερουν ορθογραφια η μπορει και να το κανουν επιτηδες.

Το βλεπεις σχεδον παντου, και αρκετες φορες δεν βλεπω καν το "λαθος".

Η αδερφη μου παντως (που ειναι αριστη στην ορθογραφια) μου ειπε καποτε πως ετσι ανορθογραφα που γραφονται πολλες λεξεις θα καταληξει στο τελος να ξεχασει και κεινη πως ειναι το σωστο
 

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
Λορένα, το κτήριο είτε γραφτεί κτήριο, είτε κτίριο, δεν πρόκειται για ανορθογραφία αλλά για διαφορετική ορθογραφία.
 

Δροσούλα

Κοινωνός
Η "διαφορετική" ορθογραφία είναι γνωστή μόνο σε όσους το γνωρίζουν. Ίσως επειδή η συγκεκριμένη λέξη είναι αρκετά συζητημένη, να γνωρίζει πολύς κόσμος και τις δύο εκδοχές και να μην ξενίζεται. Αλλά όταν βλέπει π.χ. "ρωδάκινο" (πιθανό και ένας φιλόλογος) να το θεωρεί λάθος. Έχω σχολιάσει το θέμα με πολλούς υποψήφιους για τις πανελλαδικές εξετάσεις και διαπίστωσα ότι κάποιοι έχουν άγχος για το αν θα πρέπει να χρησιμοποιήσουν τον α ή τον β τρόπο γραφής σε διάφορες περιπτώσεις.
 

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
Πιστεύω πως ίσως ο Μπαμπινιώτης θα έπρεπε να αποζητήσει πρώτα μια συναίνεση από την γλωσσολογική κοινότητα για τις επίμαχες ορθογραφικές διορθώσεις και έπειτα να τις συμπεριλάβει στο λεξικό. Δεν ξέρω κατά πόσο το επιχείρησε, βέβαια. Διότι έχουν υπάρξει σημαντικές αντιδράσεις ως προς αυτό το σημείο και από όσο ξέρω κανένα άλλο λεξικό δεν ακολουθεί τις προτάσεις του.

Είναι κρίμα γιατί αυτό που τελικά έγινε ήταν να γεννηθεί μια ορθογραφική πολυτυπία που μοναχά μπερδεύει τον κόσμο.
 

Δροσούλα

Κοινωνός
Μερικές παρατηρήσεις και προτάσεις του Μπαμπινιώτη είναι εύστοχες και πρέπει να ακολουθηθούν. Το δύσκολο είναι να γίνει αυτή η προσαρμογή (πολύ χλομό) από όλους όσους γράφουν μια λέξη με έναν διαφορετικό τρόπο και το σπουδαιότερο να γίνει πρώτα αποδεκτός αυτός ο τύπος από τη φιλολογική κοινότητα.
 

Μαργαριτα

Όμορφο Νιάτο
Κι εγώ είχα κι έχω αρκετά μεγάλο πρόβλημα θα έλεγα.Στο δημοτικό είχα μια (δεν θα την πω νταντά) μια κυρια που με πρόσεχε για 2-3 χρόνια και κάθε μέρα μετα το σχολείο και αφού έκανα τα μαθήματα μου με έβαζε και έκανα μαζί της περίπου μία ώρα ορθογραφία σε διάφορες λέξεις ( :τσκτσκ: μισούσα αυτή την ώρα )μπορώ όμως να πω ότι όχι απλά με βοήθησε αλλά είχα γίνει και πολύ καλή όμως με τα χρόνια άρχισα να τα ξεχνάω πάλι και ειλικρινά δεν ξέρω πως έγινε αυτό.Και είναι πολύ εννοχλητικό να θέλω να γράψω κάτι και μερικές φορές να "κολλάω".Δεν ξέρω κατα πόσο υπάρχει εύκολος τρόπος να μάθει κανείς αυτό που ξέρω σίγουρα είναι πόσο με εκνευρίζει κάποιες φορές που υπάρχουν τόσα ι,ει,η,οι και όλα τα σχετικά..:ωιμέ:
 

Ο Τρίτος Φάουστ

Όμορφο Νιάτο
Πόσο μεγάλο κεφάλαιο ανοίξατε;;;
Διδάσκω ορθογραφία περίπου τέσσερα χρόνια. Οι προσπάθειες του Αναλυτικού Προγράμματος για το Δημοτικό σχολείο εστιάζουν στην αναγνώριση των μαθητών να βλέπουν πραγματολογικά μια λέξη (η χρήση και η λειτουργία της μέσα σε ολοκληρωμένη πρόταση ή κείμενο) και έπειτα συντακτικά. Η Γραμματική έρχεται σε δεύτερη μοίρα, γεγονός που το θεωρώ ότι κάνει τα παιδιά ανορθόγραφα. Διότι, πώς μπορεί να μάθει ο μαθητής τη λέξη "μεγάλωμα", όταν δε διδάσκεται τον κανόνα για τα ρήματα σε -ώνω; Εστιάζω, λοιπόν, στη Γραμματική και τους κανόνες της, διότι μέσα από αυτή μπορούμε να διδαχτούμε την ορθή γραφή των λέξεων. Έπειτα, πρέπει να έρχεται η σύνταξη της πρότασης και όχι ταυτόχρονα. Πώς θα μπορούσαμε, για παράγειγμα, να χτίσουμε έναν τοίχο (σύνταξη πρότασης) εάν τα τούβλα δεν είναι σωστά κατασκευασμένα (ορθή γραφή λέξεων);
Κατέληξα, πως για να γράφουμε σωστά μία λέξη πρέπει πρώτα από όλα να μάθουμε να γράφουμε. Και εννοώ να εξασκηθούμε στη γραφή! Όσο περίεργο και αν μας φαίνεται, είναι απαραίτητο να πιάσουμε ένα μολύβι και ένα χαρτί και να ξοδέψουμε αρκετές ώρες, ώστε νοητική (μυαλό) και κιναισθητική ανάπτυξη (κίνηση χεριού και ματιού) να σημειώσουν πρόοδο και να εξασκηθούν. Εδώ εστιάζω και το πρόβλημα αρκετών ανθρώπων, μεταξύ των υπολοίπων και εγώ, που δε μπορούν να γράψουν σωστά στον υπολογιστή, ωστόσο γνωρίζουν Γραμματική. Χρειάζεται εξάσκηση, όπως ακριβώς και στο χαρτί.
Σημαντικό είναι να γνωρίζουμε τις καταλήξεις των ρημάτων και των ουσιαστικών καθώς και την κλίση τους. Και εδώ, αγαπητοί γλωσσολόγοι αν με διαβάζετε, δε χωρά κανένας άξονας πραγματολογικής και επικοινωνιακής προσέγγισης. Όσες από τις θεωρίες σας κι αν προσπάθησα να εφαρμόσω, κατέληξα σε αποτυχία. Όχι ότι η απλή απομνημόνευση γραμματικών κανόνων οδηγεί αυτόματα και σε σωστή γραφή των λέξεων. Μα είναι πολύ σημαντικοί... Για να λύσεις ένα πρόβλημα Φυσικής πρέπει πρώτα να γνωρίζεις τη θεωρία και τους τύπους. Δε συμφωνείτε; Άλλωστε τα παιδιά γνωρίζουν να επικοινωνούν, να γράφουν δε ξέρουν και εδώ εντοπίζεται ο ρόλος του σχολείου και η καθοδήγηση του δασκάλου...
Τέλος, η ετυμολογία των λέξεων βοηθά στην ορθογραφία του θέματος. Μπορεί να ξέρω ότι το "κυνήγι" γράφεται στο τέλος με "ι" διότι έτσι γράφονται τα περισσότερα ουδέτερα με αυτή την κατάληξη, μα το υπόλοιπο; Εδώ έρχεται να μας βοηθήσει η ετυμολογία κύων (σκύλος) και άγω.
Οι τρεις παραπάνω άξονες μας βοηθούν και μας εξασκούν στην ορθογραφία. Οποιαδήποτε άλλη προσέγγιση, σύμφωνα με την άποψή μου, τυγχάνει να είναι συμπληρωματική στην Παραδοσιακή Γραμματική, της οποίας η αξία είναι τεράστια.
Τέλος, ακόμα και το όνομα που έδωσαν στην Γραμματική οι επικοινωνιακοί, πραγματολογιστές και κειμενοκεντρικοί γλωσσολόγοι αποπνεει μία παλαιικότητα, και μία δυσφορία ως κάτι το ξεπερασμένο. Ποιος μπορεί να θεωρήσει σύγχρονη μία Γραμματική που χρακτηρίζεται ως Παραδοσιακή; Κι όμως αγαπητοί μου, όλοι μας μάθαμε ορθογραφία μέσω της Παραδοσιακής Γραμματικής, και γράφουμε σωστά. Όχι όλοι μας.... Μα κανένας δεν έπαθε τίποτα...
 
Last edited:

Ανναμου

Όμορφο Νιάτο
προσωπικα ενω στο δημοτικο μπορω να πω οτι δε διαβαζα πολυ ορθογραφια,ετυχε και τη γνωριζω και πολυ καλα για τα δεδομενα της εποχης μου(ειμαι 26 ετων),τη στιγμη που οι περισσοτεροι φιλοι μου κανουν συνεχεια λαθη.βεβαια ειναι και θεμα του καθε ανθρωπου πιστευω,γιατι σε εμενα αρεσε παρα πολυ η γλωσσα και η ετυμολογια της.αλλα το περιεργο ειναι οτι αρχισα να την αγαπαω μετα το σχολειο, ενω στο σχολειο ηξερα ορθογραφια παρα πολυ καλη.

ενα σημαντικο στοιχειο που πιστευω οτι με βοηθησε πολυ-επειδη καθως προειπα δεν διαβαζα ιδιαιτερα ορθογραφια μικρη για το σχολειο- ειναι οτι μου αρεσε το διαβασμα γενικως.απο το δημοτικο διαβαζα αρκετα βιβλια για την ηλικια μου και θεωρω οτι σε εμενα προσωπικα βοηθησε πολυ αυτο.διαβαζεις αλλα παραλληλα εντυπωνονται οι λεξεις μεσα σου και σαν οπτικη μορφη και σαν γραμματικη.
 

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
Τρίτε Φάουστ,
ξέρω ένα σωρό (όμως αληθινά ένα σωρό) κόσμο που διδάχτηκαν ορθογραφία με τον "παραδοσιακό" τρόπο και είναι πολύ ανορθόγραφοι.

Τα Αγγλικά έχουν μια ποικίλη κι ανερμήνευτη ορθογραφία κι όμως, μαθαίνεις και τα γράφεις σχετικά καλά. Συμφωνώ μαζί σου πως το θέμα είναι εξάσκηση. Εξάσκηση ώστε να εξοικειωθείς με το οπτικό ίνδαλμα τής λέξης (αυτό συμβαίνει και στα Αγγλικά) και, πράγματι, κάποιοι κανόνες από εκεί και πέρα βοηθάνε.

Παρότι πάντοτε υπήρξα θετικός απέναντι στην ιστορική ορθογραφία, αρχίζω κι αναρωτιέμαι τελευταία εάν μια μετάβαση σε μια φωνητική ορθογραφία δεν θα εξυπηρετούσε. Ήδη συμβαίνει μερικώς μέσω των γκρίκλις. Αυτή όμως κι αν δεν είναι μια άλλη πελώρια συζήτηση (ή καυγάς.. :ανέκφραστος: )
 

Ο Τρίτος Φάουστ

Όμορφο Νιάτο
Συμφωνώ μαζί σας Φαροφύλακα. Μπαίνοντας στην τάξη ήθελα να εφαρμόσω κάθε καινούριο στο γλωσσικό μάθημα. Είδα όμως ότι κάποιες "Σταθερές Αξίες" παραμένουν. Και πρέπει να τις κρατήσουμε. Μπορείτε σας παρακαλώ να μου αναλύσετε περισσότερο την φωνητική ορθογραφία;
 

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
Μπορείτε σας παρακαλώ να μου αναλύσετε περισσότερο την φωνητική ορθογραφία;
Φονιτικί ορθογραφία ίνε να γράφις όπος το ακούς. Ξενίζει την πρώτη φορά που κοιτάς ένα τέτοιο κείμενο αλλά μάλλον δεν χρειάζεται πολύ για να το συνηθίσεις. Άλλωστε αυτό κάναν κι οι Αρχαίοι Έλληνες όταν δημιούργησαν το φωνητικό αλφάβητο. Στην αρχή απέδιδε φωνητικά τις λέξεις. Μετά η γλώσσα άλλαζε (όπως πάντα) αλλά η ορθογραφία παρέμενε ίδια (ιστορική) δίχως να παρακολουθεί τις μεταβολές.

Ίσως είναι άλλο ένα παράδειγμα όπου οι νεοέλληνες πιανόμαστε στον τύπο των αρχαίων προγόνων αλλά όχι στο πνεύμα τους.
 
Επειδή για πολλά χρόνια ( πάνω από 30 ) είχα να κάνω με παιδιά, που είχαν τελειώσει το Λύκειο παρακολούθησα μια σταδιακή χειροτέρευση στην ορθογραφία, στο συντακτικό και στη δυνατότητα των παιδιών να εκφράσουν τις σκέψεις τους. Τα τελευταία χρόνια το φαινόμενο ήταν τραγικό. Χρονικά το φαινόμενο άρχισε να εμφανίζεται στο τέλος της δεκαετίας του 90 όταν έφθασαν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση οι μαθητές που πρωτοπήγαν σχολείο όταν άρχισε να εφαρμόζεται το νέο εκπαιδευτικό σύστημα του 1985-86 με Υπουργό Παιδείας το Γιωργάκη. Τα πρώτα χρόνια δεν ήταν τόσο έντονο γιατί οι δάσκαλοι ήταν συνηθισμένοι στο παληό σύστημα. Όσο οι δάσκαλοι προσαρμοζότανε τόσο οι μαθητές χειροτέρευαν. Εκείνα τα τυποποιημένα κείμενα και ασκήσεις, με την σχεδόν παντελή έλλειψη γραφής εκθέσεων και επίλυσης προβλημάτων με ευθύνη των δασκάλων, έφεραν τρομερά αποτελέσματα. Η καημένη η μαμά μου όταν τα παιδιά μου πήγαιναν στο δημοτικό μου έλεγε " είναι δυνατόν τα παιδιά να μάθουν μαθηματικά τραβώντας γραμμές ; ". Εννοούσε τις αμέτρητες ασκήσεις αντιστοίχισης στα βιβλία των μαθηματικών.
Αυτός κατά τη γνώμη μου είναι ο πρώτος και κυριώτερος λόγος των ανορθόγραφων νέων ανθρώπων και έχει γενική εφαρμογή. Υπάρχει όμως και ένας δεύτερος σημαντικός λόγος που έχει να κάνει με το πρόβλημα δυσλεξίας. Κατά την εκπαιδευτική μου διαδρομή συνάντησα ουκ ολίγα παιδιά που είχαν φθάσει στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και κανείς δεν είχε υποψιασθεί ότι έπασχαν από συσλεξία. Το φαινόμενο είναι συχνότερο απ΄ότι μπορεί να πιστεύετε. Όσοι είσθε κυρίως δάσκαλοι μην διστάζετε να επισημαίνετε την υποψία σας για δυσλεξία στους γονείς αν και το ξέρω ότι οι περισσότεροι το παίρνουν στραβά. Το πρόβλημα της δυσλεξίας, αν δεν εντοπισθεί έγκαιρα, συνήθως έχει πολύ σοβαρές επιπτώσεις στην εξέλιξη των παιδιών. Οι εμπειρίες μου με έχουν κάνει πολύ προσεκτική.
 
Last edited:
Top