Το χειρότερο βιβλίο που διαβάσαμε το 2013

Χήθκλιφ

Όμορφο Νιάτο
Σε ευχαριστώ πολύ Νίκο γκ! Ίσως να μου αρέσει περισσότερο δίχως ευτυχή κατάληξη, δεν είμαι σίγουρη, αλλά μάλλον θα το ρισκάρω. Πάντως η Όντρεϊ ήταν υπέροχη στο ρόλο, δεν μπορώ να φανταστώ καμία άλλη.
 
Last edited:
Αφού σου άρεσε πάντως η ταινία, Χήθκλιφ, νομίζω πως αξίζει να διαβάσεις και το βιβλίο. Δεν λέω ότι θα σου αρέσει το ίδιο, δεν ξέρω, αλλά νομίζω ότι δύσκολα θα απογοητευτείς. Άσε που είναι μικρούλι.

Υ.Γ. Έχω ένα προαίσθημα ότι το τέλος θα σου αρέσει ιδιαίτερα.
 
Last edited:

Χήθκλιφ

Όμορφο Νιάτο
Σε ευχαριστώ Χρήστο! Μάλλον θα το διαβάσω, όμως δεν ήταν ο όγκος που με έκανε διστακτική. Έχω παρατηρήσει πως ενώ μου αρέσει πολύ μια ταινία, έπειτα διαβάζω το βιβλίο το οποίο μου 'χαλάει' την εικόνα που σχημάτισα για αυτή, την καθιστά κάπως ανερμάτιστη (αφού έπειτα εκείνη μοιάζει να βασίζεται, αλλά ταυτόχρονα να μην βασίζεται στο βιβλίο) και τελικά καταλήγω να απογοητεύομαι και με τα δύο (ευτυχώς όχι πάντα).

Υ.Γ. Αν είναι όντως θλιβερό, υποψιάζομαι πως πράγματι θα μου αρέσει.
 
Last edited:

Αλίκη

Κοινωνός
Αλίκη, το "Πρόγευμα στα Τίφφανυς" είναι καλό;; Προσωπικά μου άρεσε πολύ η ταινία & θέλω να το διαβάσω, αλλά ανησυχώ μήπως με απογοητεύσει & μου χαλάσει την αίσθηση της ταινίας.
Εμένα δε μου άρεσε τόσο το συγκεκριμένο βιβλίο.. Και η Χόλι μου φάνηκε πολύ διαφορετική στο βιβλίο απ' ότι στην ταινία. Η Hepburn είναι πολύ κυρία για το συγκεκριμένο ρόλο, ενώ η Χόλι του βιβλίου μου ήταν τρομερά αντιπαθής!! Πάντως είναι πολύ μικρό το βιβλιαράκι, διαβάζεται άνετα και γρήγορα.
 

Χήθκλιφ

Όμορφο Νιάτο
Αυτό ακριβώς φοβάμαι κι εγώ, μήπως την αντιπαθήσω στο βιβλίο (όπως μου έχει συμβεί με κάποια άλλη ηρωίδα βιβλίου - ταινίας). Η Όντρεϊ Χέπμπορν ήταν πραγματικά μία Κυρία και αυτό έβγαινε στον ρόλο γι' αυτό άλλωστε συμπάθησα πολύ τον χαρακτήρα που υποδύεται. Δεν θα' θελα να συνδέσω την ηρωίδα με κάτι αντιπαθητικό ή χυδαίο. Σε ευχαριστώ πάντως Αλίκη.
 
Last edited:
Η επιτυχία της ταινίας οφείλεται κυρίως στην Όντρεϋ. Να το πούμε αυτό.
Από εκεί και πέρα, νομίζω ότι το μυθιστόρημα θα μου άρεζε εξίσου. Η Χόλυ ήταν επαρχιωτοπούλα, κάτι που δεν έβγαζε η Όντρεϋ φυσικά, αλλά δε νομίζω ότι θα με απογοήτευε αν αυτό τονιζόταν ιδιαίτερα στο βιβλίο του Καπότε.
Τα βιβλία είναι διαφορετικές διαδρομές κι έχουν άλλη μαγεία, σε σχέση με τον κινηματογράφο.
 

Ιωανναμπ

Όμορφο Νιάτο
Καλησπερα!εγω πριν λιγες μερες ξεκινησα το Ονομα του ροδου,ειλικρινα δε ξερω αν αυτο το βιβλιο με απογοητευσε λογω των υπερμετρων προσδοκιων μου η οντως ηταν κατω του μετριου!
 

Πνεύμα

Όμορφο Νιάτο
Διάβασα αρκετά βιβλία φέτος. Σχεδόν όλα μου άρεσαν, υπήρχε όμως ένα που με έβγαλε από τα ρούχα μου ... Αν βαθμολογούσα θα του έβαζα -5!!

Ήταν το ¨"Ο Καλός Και Ο Κακός" του Φίλιπ Πούλμαν. Μιλάει για τον Χριστό και τον αδελφό του. Και για μια οργάνωση που δημιουργούσε σταδιακά την εικόνα του χριστού σαν θεάνθρωπο, και που μπλέκονταν μέσα η Σάρα με την Μάρα και ήρθαν και τα Γόμορρα και ...δεν ξέρω και εγώ τι έλεγε το βιβλίο!!!

Ευτυχώς ήταν δώρο και έτσι το τελείωσα υπομονετικά και το έκρυψα ύστερα σε ένα βαθύ σκοτεινό μέρος την βιβλιοθήκης μου να μην φαίνεται!!!
 

Ξωτικοφτερο

Όμορφο Νιάτο
αυτο που με απογοητευσε.... ηταν το 50 αποχρωσεις του γκρι.... τελικα πολυ ελαφρυ κ ανουσιο
 

Αλίκη

Κοινωνός
Καλησπερα!εγω πριν λιγες μερες ξεκινησα το Ονομα του ροδου,ειλικρινα δε ξερω αν αυτο το βιβλιο με απογοητευσε λογω των υπερμετρων προσδοκιων μου η οντως ηταν κατω του μετριου!
ποποοοοοοοοο καλεεεεεε θα πέσουν να σε φάνε :ρ :)

Πιστεύω δεν είναι από τα βιβλία που θα αρέσουν σε όλους αντικειμενικά (κι εμένα ας πούμε το τέλος μου την έδωσε λίγο), αλλά πως όλοι αντικειμενικά θα το βρουν καλογραμμένο και καλοστημένο, αυτό το πιστεύω! :ναι:
 

Βασια

Όμορφο Νιάτο
Ειναι καλογραμμενο και καλοστημενο αλλα η αρχη οντως σε κουραζει καπως.
Θα συμφωνησω ομως με τον Απόλλων οτι αν δεν το παρατησεις και του δωσεις μια ευκαιρια μετα απο καποιες σελιδες θα αλλαξεις τελειως αποψη.:ναι:
 
Διάβασα αρκετά βιβλία φέτος. Σχεδόν όλα μου άρεσαν, υπήρχε όμως ένα που με έβγαλε από τα ρούχα μου ... Αν βαθμολογούσα θα του έβαζα -5!!

Ήταν το ¨"Ο Καλός Και Ο Κακός" του Φίλιπ Πούλμαν. Μιλάει για τον Χριστό και τον αδελφό του. Και για μια οργάνωση που δημιουργούσε σταδιακά την εικόνα του χριστού σαν θεάνθρωπο, και που μπλέκονταν μέσα η Σάρα με την Μάρα και ήρθαν και τα Γόμορρα και ...δεν ξέρω και εγώ τι έλεγε το βιβλίο!!!

Ευτυχώς ήταν δώρο και έτσι το τελείωσα υπομονετικά και το έκρυψα ύστερα σε ένα βαθύ σκοτεινό μέρος την βιβλιοθήκης μου να μην φαίνεται!!!
Ή να το κάνεις κι εσύ δώρο με τη σειρά σου σε κάποιον που αντιπαθείς. Καμιά στριμμένη συνάδελφο, κανένα αφεντικό, στον πρώην... :))))

Ιωάννα, προσωπικά έμεινα ευχαριστημένη απ' το Όνομα του Ρόδου. Περιμένω κι εγώ τη γνώμη σου, εφόσον το συνεχίσεις.
 

Φοίβη

Όμορφο Νιάτο
Λίγο καθυστερημένα και με κίνδυνο να ξεσηκώσω μια, ελπίζω μικρή, θύελλα αντιδράσεων
το βατόμουρο το δίνω, δαγκωτό κιόλας, στο βιβλίο «Η Πανούκλα» του Αλμπέρ Καμύ.
 

Ρεγινόρα

Όμορφο Νιάτο
Λίγο καθυστερημένα και με κίνδυνο να ξεσηκώσω μια, ελπίζω μικρή, θύελλα αντιδράσεων
το βατόμουρο το δίνω, δαγκωτό κιόλας, στο βιβλίο «Η Πανούκλα» του Αλμπέρ Καμύ.
Στην πυρά, στην πυρά! :χαχα:

(αστειεύομαι, φυσικά...) :)

Αλήθεια, τί δεν σου άρεσε;
 

Φοίβη

Όμορφο Νιάτο
Μου φάνηκε καταρχήν πολύ… δεν μου έρχεται και η λήξη τώρα... Φλατ
άντε έλεγα κάτι θα μου κινήσει το ενδιαφέρων κάτι θα γίνει (όχι στιλ περιπέτειας κάτι θα γίνει,. γνωρίζω ποιο βιβλίο διάβαζα).
Επίσης όταν το τελείωσα δεν μου έμεινε τίποτε, πράγμα λίγο σπάνιο για μένα. Δεν μπορώ να το περιγράψω καλύτερα, απλά όταν το τελείωσα
είχα μείνει με την απορία τι στο καλό διάβασα….
 

Φρίκυ

Όμορφο Νιάτο
Η σπιτονοικοκυρα του Ντοστογιεφσκι μπαι φαρ..
Ηταν και απο τα πρωτα βιβλια που ξεκινησα μετα το τελος των πανελλαδικων και με εκανε να αναπολω τα, λιγοτερο βαρετα, παραμιλητα στην αποστηθιση της ιστοριας. Πληξη.
Ευτυχως διαβασα το εγκλημα και τιμωρια που ειχε το ακριβως αντιθετο αποτελεσμα και δεν απομακρυνθηκα απ'τον Φιοντορ..
 
Αν και οι λέξεις "χειρότερο" και "Ντοστογιέφσκι" δεν μου κάθονται καλά μαζί, πρέπει να πω πως η Σπιτονοικοκυρά δεν μου άρεσε, κι αν δεν ήταν 125 σελίδες θα το είχα παρατήσει. Παρόλα αυτά όμως, υπήρχαν δυο τρεις φράσεις που τις σκεφτόμουν για αρκετό καιρό.
Η σπιτονοικοκυρα του Ντοστογιεφσκι μπαι φαρ..
Ηταν και απο τα πρωτα βιβλια που ξεκινησα μετα το τελος των πανελλαδικων και με εκανε να αναπολω τα, λιγοτερο βαρετα, παραμιλητα στην αποστηθιση της ιστοριας. Πληξη.
Ευτυχως διαβασα το εγκλημα και τιμωρια που ειχε το ακριβως αντιθετο αποτελεσμα και δεν απομακρυνθηκα απ'τον Φιοντορ..
Δύο στα δύο σήμερα...;)
 

Γιούγκερμαν

Όμορφο Νιάτο
Το χειρότερο βιβλίο που διάβασα αυτό το χρόνο ήταν με διαφορά ο Γητευτής των Αλόγων. Που το θυμήθηκα, θα ρωτήσετε και με το δίκιο σας. Φέτος το καλοκαίρι μετακόμισα στη Γερμανία, στο σπίτι που μέναμε με τη γυναίκα μου πριν 15 χρόνια (ανήκει στον κουνιάδο μου) και ανακάλυψα μιά στίβα βιβλία που δεν είχα αξιωθεί να διαβάσω τότε. Κάποια ήταν καλά (π.χ. το "Μιά ζωή" του Μωπασάν), άλλα ήταν απαράδεκτα. Όπως το προαναφερθέν. Άθλιο. Απορώ πως έγινε παγκόσμιο μπεστ-σέλερ. Το πιο βαρετό, τεχνητό, ψεύτικο κατασκεύασμα που διάβασα τα τελευταία χρόνια. Ούτε στη βιβλιοθήκη δεν το κράτησα, πήγε για ανακύκλωση χαρτιού.

Και μετά ήρθε το δεύτερο σοκ. The Ambassadors, Henry James. Όσο λάτρεψα το "Στρίψιμο της Βίδας" άλλο τόσο μίσησα αυτό. Και το διάβασα και στα αγγλικά. Ούτε στη σελίδα 30 δεν έφτασα. Αυτό τουλάχιστον το κράτησα στη βιβλιοθήκη.
 

Καστάλια

Κοινωνός
Δε μπορεί!
Καπου μέσα στο 2013 κλείνοντας ένα βιβλίο θα κλάψατε τα λεφτά σας ή αν το είχατε δανειστεί θα ξεφυσήσατε ανακουφισμένοι που δε δώσατε λεφτά για αυτό το βιβλίο.
Ή πάλι, διαβάζοντας το, θα σκεφτήκατε (και θα ζηλέψατε) με το πώς είναι δυνατόν να γράφονται τέτοιες κουταμάρες και να θησαυρίζουν άνθρωποι .... έτσι απλά ...
Μην ξεχνάτε όμως ότι όλα είναι θέμα γούστου. Βιβλία που σε σας δεν άρεσαν, άλλοι μπορεί να τα λάτρεψαν, να τους ξεκούρασαν, να τους αποφόρτισαν, να τους έκαναν να ξεχαστούν ...
Για μένα το χειρότερο βιβλίο που διάβασα ήταν Οι 50 Αποχρώσεις του Γκρι, όχι τόσο ως υπόθεση - αυτή ήταν μια τετριμμένη, χιλιοειπωμένη Άρλεκιν ιστορία που θα μπορούσε να μας προσφέρει πολύ ευχάριστη παρέα για μερικές ανέμελες ώρες, αν είχε γραφτεί από κάποιον πιο χαρισματικό συγγραφέα. Αυτό που με κούρασε αφάνταστα ήταν το φριχτό στιλ γραφής της συγγραφέως σε βαθμό που με ανάγκασε να φτιάξω ξεχωριστό ράφι για τόσο κακογραμμένα βιβλία στο Goodreads. Η επιπολαιότητα της ηρωίδας συγκρινόταν μόνο με την επιπολαιότητας της γραφής, και έκτοτε όπου ξαναδιαβάζω "Oh, my!", αυθόρμητα μου έρχεται μια αναγούλα, τόσο πολύ την είχα σιχαθεί να το λέει ελλείψει στοιχειώδους ευφράδειας σε στιγμές "έντονου πάθους". Και ακριβώς όπως το έθεσε η Έμιλυ, αναρωτιόμουν, πώς είναι δυνατόν μ' αυτό το βιβλίο να έγινε ζάμπλουτη και πασίγνωστη η συγγραφέας του...


Μακράν Ο Μεγάλος Γκάτσμπυ.
Παρωχημένο να το πω, υπερτιμημένο να το πω; Δεν είχε κάτι να μου πει.
Και εγώ μια τέτοια εντύπωση αποκόμισα: ενώ ήταν από καιρό στη λίστα των "κλασικών" βιβλίων που θέλω κάποια στιγμή να διαβάσω, στην πραγματικότητα με κούρασε και περίπου δεν έβλεπα την ώρα να το τελειώσω. Μάλιστα, ενώ το διάβασα στα αγγλικά, δεν μπορώ να πω ότι μαγεύτηκα ιδιαίτερα από τη γραφή του Φιτζέραλντ. Και στη Λολίτα η πλοκή είναι περίπου υποτυπώδης, αλλά εκεί όντως η γραφή ήταν καθηλωτική, κατ' εμέ τουλάχιστον.

Γενικώς είναι μεγάλη κατάρα η ψυχαναγκαστική συνήθεια να μην παρατάς κανένα βιβλίο που ξεκίνησες. Ευτυχώς (δυστυχώς; ) τελευταία έχω αρχίσει να την ξεπερνώ λίγο πολύ, αλλά και πάλι, θα ήταν προτιμότερο όλα τα βιβλία που ξεκινάμε να είναι καλά και να μας ευχαριστούν, παρά να παλεύουμε μέρες ολόκληρες με ένα βιβλίο που δεν περπατάει και από φιλότιμο και μόνο παιδευόμαστε να το τελειώσουμε.
 
Top