Το μυστικό για την επιτυχία ενός βιβλίου

Λορένα

Πολεμίστρια του Φωτός
Είναι το όνειρο κάθε συγγραφέα : να δει το βιβλίο του να γίνεται επιτυχία, να το αγαπήσει το αναγνωστικό κοινό, να εξαντληθεί η έκδοση του (και να υπάρξουν πολλές μετά από αυτή). Και τέλος αν είναι δυνατόν, να σταθεί το όνομα του δίπλα στα ονόματα συγγραφέων που το όνομα τους έμεινε αθάνατο στην ιστορία
(αν και πιστεύω πως σε αρκετούς θα ήταν αρκετό και όλα τα παραπάρω πλην του τελευταίου).

Συγγραφέας δεν είμαι, ώστε να ξέρω ποιες είναι οι σκέψεις κάποιου όταν ξεκινά να γράψει ένα βιβλίο, στοιχηματίζω όμως, πως πέρα από το περιεχόμενο του, οι παραπάνω προσδοκίες, περνούν σίγουρα από το μυαλό του.

Και εδώ έρχεται το ερώτημα : ποιο είναι το μυστικό της επιτυχίας;

Να είναι το ύφος της γραφής; Οι εκφραστικότητα μήπως της γραφής, και πόσο αυτή κατορθώνει να "αγγίξει" τον αναγνώστη; Να είναι το θέμα που θα καταπιαστεί το βιβλίο; Ή ένα "δυνατό" τέλος θα εξασφαλίσει την επιτυχία του;
Βέβαια στην σημερινή εποχή, στην επιτυχία συμβάλει κατά ένα μέρος και η προβολή του βιβλίου. Ξέρω πχ διάφορους συγγραφείς και τα έργα τους, μόνο μέσα από τις διαφημίσεις, χωρίς να έχω διαβάσει ποτέ κανένα βιβλίο τους παρόλα αυτά πιστεύω και από μόνη της η προβολή δεν είναι αρκετή, αν δεν υπάρχει ταλέντο.

Στο μυθιστορήματα για παράδειγμα, οι μεγάλες και άδοξες αγάπες δεν ήταν αυτές που έμειναν; (με κάποιες εξαιρέσεις φυσικά)
Εδώ βέβαια, μιλώ για το φινάλε το βιβλίου.

Βιβλία που ξεχώρισαν από την πλοκή τους, δεν μπορώ για θυμηθώ για την ώρα (ίσως ο Τομ Σωγιερ; :))) )

Προχωρώντας όμως σε άλλα είδη βιβλίου, τα πράγματα αλλάζουν τελείως.
Πχ ο Φρουντ, και τα βιβλία του, ο Όμηρος και τα έπη του, ή οι σχετικά πρόσφατοι δικοί μας συγγραφείς, όπως Διδω Σωτηρίου, Ηλίας Βενεζης κτλ.

Τελειώνοντας αναρωτιέμαι.. πόσο καιρός πρέπει να περάσει για να αναγνωριστεί η άξια ενός βιβλίου; Η Ωστεν πχ.. όπως και πολλοί άλλοι, άργησαν να δουν αναγνωρισιμοτητα στα έργα τους, και μετά το θάνατο τους πήραν, στην θέση που έχουν σήμερα.

Άραγε, πόσα από τα βιβλία που έχουν εκδοθεί πρόσφατα θα τύχουν ανάλογης αντιμετώπισης; Είστε σε θέση να προβλέψετε για κάποιο από αυτά;
 
Βιβλία που ξεχώρισαν από την πλοκή τους, δεν μπορώ για θυμηθώ για την ώρα (ίσως ο Τομ Σωγιερ; :))) )
Απ' όλες τις παραπάνω σκέψεις, αυτό με την πλοκή με βρίσκει λίγο αντίθετη. Για την ακρίβεια, θεωρώ την πλοκή το α και το ω ενός μυθιστορήματος. Πώς ακριβώς; Μπορεί για παράδειγμα χ μυθιστορήματα να έχουν σαν κεντρικό θέμα τους τον έρωτα, αλλά το ένα να το θεωρείς καλό, το άλλο μέτριο και το άλλο κακό. Αυτό, κατά την άποψή μου, συμβαίνει γιατί αυτό που διαφοροποιεί το ένα μυθιστόρημα από το άλλο είναι η πλοκή, ο τρόπος με τον οποίο στήνει την ιστορία του ο κάθε συγγραφέας, η ίδια η ιστορία τελικά.

Φυσικά, υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που συμβάλλουν στην επιτυχία ενός βιβλίου. Το ύφος, που αναφέρθηκε, οι χαρακτήρες, το σκηνικό κλπ. Και μάλλον είναι ένας συνδυασμός όλων των παραπάνω που κάνουν ένα μυθιστόρημα να ξεχωρίζει.
 
Εγω παλι δεν πολυσυμφωνω με την παραπανω αποψη της Χρυσηιδας..
Σιγουρα η πλοκη διαδραματιζει καποιο ρολο αλλα θεωρω πιο σημαντικο το υφος γραφης, τον τροπο γραφης, που πηγαζει και απο την προσωπικοτητα, το χαρακτηρα του συγγραφεα.. Δεν εννοω οτι εγω θα παρω ενα βιβλιο με βαση το τι ανθρωπος ηταν/ειναι ο συγγραφεας, αλλα οτι η προσωπικοτητα του σε μεγαλο βαθμο φαινεται μεσα απο τις ιστοριες που βγαζει στο χαρτι και τα λογια που -συνηθως- βγαινουν απο την ψυχη του,απο το μεσα του, το οποιο πολλες φορες εκφραζει και πολλους αναγνωστες.. Εμενα για παραδειγμα πιο πολυ θα με ενθουσιασει και θα με αγγιξει ενα βιβλιο στο οποιο ο τροπος γραφης και εξιστορισης ανταποκρινεται στον ψυχισμο μου και με εκφραζει, παρα ενα αλλο καλογραμμενο βιβλιο με παρομοιο θεμα το οποιο ομως δεν ειναι τοσο του γουστου μου ως προς τον τροπο γραφης..

Καθαρα προσωπικη αποψη που ελπιζω να την εξηγησα καλα! :)
 
Γειά σας. Θα σας μιλήσω για μένα.
Ξεκίνησα να γράφω το πρώτο μου βιβλίο καθαρά απο ανάγκη να καταγράψω μια πραγματική ιστορία, για να μη χαθεί στο χρόνο.... Μου άρεσε αυτό που έκανα , με γέμιζε...Όταν το τελείωσα (450 σελιδες) το ξαναδιάβασα και πέταξα καμιά 70, μετά το ξαναδιάβασα και τότε είπα "Τώρα μου αρέσει!" και συνέχισα λέγοντας στον εαυτό μου: Αν ειναι καλό, κάποιος εκδ. οίκος θα το εκδόσει αν όχι ... θα πάει στο συρτάρι για τα παιδιά μου..
Τώρα θα μιλήσω σαν αναγνώστρια και όχι σαν συγγραφέας
Το να γράφεις καλά...είναι χάρισμα, απο εκει και πέρα η πλοκή και οι αληθινοί χαρακτήρες που σε κάνουν και ονειρεύεσαι, είναι το παν σε ενα βιβλίο. Ενα βιβλίο πρέπει να σε ταξιδεύει και όχι να σε κοιμίζει....

ΥΓ το βιβλίο μου το δέχτηκε αμέσως ο εκδοτικός οίκος που το έδωσα.
Σας ευχαριστώ
 
Δεν νομίζω οτι υπάρχει πάντα κάποιο συγκεκριμένο μυστικό επιτυχίας. Δεν είναι κάτι το οποίο θα το σπουδάσουμε αλλά θα το νιώσουμε.Αν το να γράφουμε δεν μας κάνει να πετάμε τότε δεν μπορούμε να μιλάμε ούτε καν για ατομική επιτυχία.
Κάποιες φορές και σε πολλά βιβλία,παίζουν μεγάλο ρόλο οι συγκυρίες, π.χ. :
Αν το βιβλίο που θα κατατεθεί σ' έναν εκδοτικό οίκο θα αρέσει σε όλους τους "ειδικούς" για να επιλεχθεί και στη συνέχεια να πάρει τον δρόμο του προς πώληση;
Αν όταν φτάσει στα χέρια των αναγνωστών επίσης θα αρέσει και θα το εκτιμήσουν;
Πότε θεωρούμε όμως για εμάς τους ίδιους που γράφουμε, οτι καποιο βιβλίο μας έχει επιτυχία;
Όταν θα δούμε να αυξάνονται οι πωλήσεις του;
Όταν το διαβάσουν δικοί μας άνθρωποι και θ' ακούσουμε καλή κριτική;
Όταν εμείς και μόνο εμείς είμαστε ευχαριστημένοι από την κατάθεση ψυχής και μυαλού που έχουμε κάνει;
Γιατί προσωπικά εγώ πιστεύω, οτι για να γράψεις ένα βιβλίο χρειάζεται απλά μα και σύνθετα, να έχεις περπατήσει και ταξιδέψει μέσα στις λέξεις του που για σένα είναι εικόνες και συναισθήματα.
Κι όταν καταφέρεις να το κάνεις αυτό και στους αναγνώστες του βιβλίου σου τότε είναι "μια" επιτυχία.
Είναι αυτό που λέμε όταν διαβάζουμε ένα βιβλίο που μας άρεσε.Με συνεπήρε.Ταξίδεψα μαζί του.Και θέλουμε να βρούμε τον συγγραφέα και να του σφίξουμε το χέρι.Να του πούμε τονίζοντάς του πόσο πολύ δεθήκαμε με κάποιον ή όλους τους ήρωές του.Ακόμα και να κλάψουμε για να καταλάβει πόσο πολύ μας άγγιξε.
Εκεί είναι "μια" επιτυχία.
Όσο για το θέμα της κατάληξης των βιβλίων πριν ή μετά θάνατων,φυσικά υπήρξαν και θα υπάρξουν ακόμα πολλά.Καθώς επίσης και το γεγονός οτι πολλά απορρίπονται από έναν εκδοτικό οίκο αλλά διαπρέπουν σε κάποιον άλλο.
Μεγάλο θέμα και δεν αναπτύσεται μέσα σε λίγες σειρές.
Απλά είναι ένα μικρό μέρος της άποψής μου.
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Οταν ειχαν ρωτησει τον εκδοτη του Αρχοντα τί είχε ο Αρχοντας και έγινε τόσο μεγάλη επιτυχία, είπε "αν ήξερα, θα εξέδιδα μόνο τέτοια βιβλία" :ωιμέ:
 
Χμμμ... το μυστικό για την επιτυχία ενός βιβλίου, λοιπόν...
Εξαρτάται, νομίζω, από την εποχή του. Ένα βιβλίο -κι έχουμε πλείστα όσα τέτοια παραδείγματα- μπορεί να το φάει το μαύρο σκοτάδι στην εποχή του, γιατί πολύ απλά, είναι πολύ μπροστά από αυτήν!! Θα βρει την αναγνώρισή του κάποια στιγμή στο μέλλον, αν έχει τύχη.
Από την άλλη, τα βιβλία που είναι ευρέως αναγνωρισμένα σήμερα, τα περισσότερα από αυτά απλούστατα πληρούν τις προϋποθέσεις της εποχής: σεξ, χρήμα, τρίγωνα, τετράγωνα κ.ο.κ. Το δύσκολο ανάγνωσμα δεν έχει πέραση στην εποχή μας γιατί ο μέσος αναγνώστης δεν θέλει να το παρακουράζει (το μυαλό του...)
 

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
Φίλη Θαλειάνα καλωσόρισες :)

Νομίζω πως δεν υπάρχει εποχή που η άνθρωποι να μην ενδιαφέρονται πολύ για το σεξ και το χρήμα. Απλά σήμερα διαβάζουν περισσότερο καθώς σε παλαιότερες εποχές, είτε μιλάμε για 5 δεκαετίες πίσω, είτε για 500 χρόνια πίσω, οι περισσότεροι άνθρωποι ήταν αγράμματοι.

Επίσης να παρατηρήσω πως το δύσκολο ανάγνωσμα εκ των πραγμάτων δεν έχει πέραση σε καμιά εποχή αφού είναι... δύσκολο :))))

Πάντως σίγουρα, το να αγγίζει ένα βιβλίο πράγματα τής εποχής μπορεί να οδηγήσει σε αποδοχή από ένα ευρύτερο κοινό.
 
Εγω θα απαντησω με ένα ερώτημα : ο πόνος και τα δύσκολα στην ζώή καποιου, εμπνέουν;


Με απλά λόγια : για να αναγνωριστει το έργο σου και να "αγγιξει" τον κόσμο, πρέπει να έχεις περάσει προσωπικές δυστυχίες, ωστε να ευαισθητοποιηθεις και να το περάσεις αυτο στα έργα σου;

Τότε κάνεις την επιτυχία;

(ή μηπως ειναι για άλλο νηματιο αυτο; :ουχ:)
 
Για να κάνει επιτυχία ένα βιβλίο πρέπει να έχεις καταθέσει όσο περισσότερο μπορείς την ψυχή σου, να θες να 'αγαπηθείς΄ από το αναγνωστικό σου κοινό ( χρειαζεται και αυτή η 'δίψα και το μεράκι') και να έχεις περάσει και προσωπικές δυστυχίες! ένα παράδειγμα ο Κρόνιν, κατεθεσε προσωπικές, πρωτότυπες εμπειρίες όταν απόσυρθηκε από το χώρο της επιστήμης και ειδε τα πράγματα μέσα από το πρίσμα του πόνου και της θλίψης, όταν όμως μια πόρτα 'εκλεισε , μια πόρτα άνοιξε!! και στα 'κλειδιά της βασιλείας' που γνώρισαν παγκόσμια επιτυχία πάλι πίκρες και βάσανα ενος άλλου ανθρώπου καταθέτει! Η Ωστεν πάλι γνωρισε απόλυτη επιτυχία στην εποχή μας γιατι τα βιβλία της έχουν ζωντάνια πνεύματος και αθωωτητα που σημερα σπανίζει και οι ανθρωποι την ψαχνουν απεγνωσμένα..μετα ειναι και η πρωτοτυπία που έχει ο καθεις να αφηγηθεί! δεν βρισκεται πάντα ευκολα και αυτη προσδιοριζει ίσως την επιτυχια ενος αναγνώσματος!

Όσο για τον Ντίκενς, πέρασε μεγάλες ταλαιπωριες στην ζωή του και αυτό το βγάζει ακέραιο και στους ηρωές του! θα συμφωνήσω με την Θαλειάνα , μιλούν σημερα για σεξ και χρήμα οι συγχρονοι συγγραφεις και το κάνουν λίγο με άγαρμπο τρόπο! και κάτι άλλο, βιβλια πάνε και έρχονται από τις βιτρίνες των βιβλιοπολείων αλλα δεν τα παιρνει ο χρόνος! γιατί; γιατί μάλλον η καταθεση ψυχής των συγγραφέων τους δεν ηταν γνησια όσο θα έπρεπε να ειναι, ισως και γιατι δεν κατάφεραν με ωραιο τροπο να σκιαγραφήσουν το ηθικογραφικό πλαισιο της εποχής, ισως γιατι τα βιβλία τους δεν ειχαν μηνύματα.. δεν ειχαν προσανατολισμό.. θα ήθελα να δω έναν νεο , συγχρονο Τολστοι και να ταξιδεψω μαζί του..
 
Last edited:
Το παν είναι το ΄΄πώς΄΄ και όχι το ΄΄τι΄΄.Στη Λογοτεχνία,όπως και στο σινεμά, μπορεί να έχεις ένα θέμα βαρετό,ένα μόνο γεγονός, το οποίο όμως θα το γράψεις όμορφα΄(ή σκηνοθετήσεις) με τρόπο που θα μαγέψει τον δέκτη. Μην μου πει κανείς,π.χ, ότι η Δίκη έχει καμία πλοκή!!!
 
Το παν είναι το ΄΄πώς΄΄ και όχι το ΄΄τι΄΄.Στη Λογοτεχνία,όπως και στο σινεμά, μπορεί να έχεις ένα θέμα βαρετό,ένα μόνο γεγονός, το οποίο όμως θα το γράψεις όμορφα΄(ή σκηνοθετήσεις) με τρόπο που θα μαγέψει τον δέκτη. Μην μου πει κανείς,π.χ, ότι η Δίκη έχει καμία πλοκή!!!
αλλα το υλικό από το οποιο φτιαχνεται ενας Καφκα ειναι δυσκολο να βρεθεί, ηταν εξαιρετικά ταλέντα αυτά! δεν βρισκεις εναν καφκα καθε μερα!!
 
Last edited:
Top