Τι όνειρο κι αυτό...

Βάγγυ

Κοινωνός
Και που λέτε χθες το βράδυ είδα ένα όνειρο... ότιιιι να 'ναι! Και θα μου πείτε που κολλάει στη Λέσχη. Καλέ, διαβάστε πρώτα. Ήμουν που λέτε με μια παρέα και γυρνούσαμε σε κάτι σπίτια (βραδιάτικα) ακατοίκητα. Και λέμε πάμε κάπου να φάμε. Πάμε λοιπόν σε μια ταβέρνα που είχε τραπέζια έξω στον κήπο και στο εσωτερικό χώρο. Πάμε να καθίσουμε έξω λέμε. Είμασταν μόνοι μας όμως, κι αρχίσαμε να παρατηρούμε περίεργες κινήσεις στο βάθος, ε θα είναι η φαντασία μας γιατί είναι σκοτάδι αλλά επειδή ψιλοφοβηθήκαμε, αποφασίσαμε να πάμε μέσα που είχε αρκετό κόσμο (μαύρα μεσάνυχτα εντωμεταξύ). Και τελικά μαθαίνουμε ότι η ζωή μας μέσα στο όνειρο μου διαδραματιζόταν στην περιοχή του "Νεκροταφείου ζώων". :πανικός:Ναι, στο βιβλίο του Στίβεν Κινγκ και έξω ο κήπος ήταν όντως το νεκροταφείο, εξού και οι περίεργες κινήσεις. Ξύπνησα λουσμένη στον ιδρώτα (εντάξει φταίει και η ζέστη αλλά σκιάχτικα κιόλας :μπρ: ). Και όταν έπεσα να ξανακοιμηθώ είδα τη συνέχεια, η οποία ήταν ολίγον τι φρικιαστική αλλά δεν τη θυμάμαι πολύ καλά.
Όντως, μου έχουν μείνει έντονα οι περιγραφές και το στόρυ του βιβλίου, είναι άλλωστε και το πρώτο του Κινγκ που διάβασα, αλλά το περίεργο είναι ότι δε συζήτησα για αυτό το βιβλίο τον τελευταίο καιρό, ούτε το ξεφύλλισα και γενικά δεν έτυχε να ασχοληθώ μαζί του.
Σας έχει τύχει λοιπόν, να "ζήσετε" στο όνειρο σας μέσα σε ένα βιβλίο;
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Μια φορα ειχα δει οτι ημουν μεσα σε ενα βιντεοπαιχνιδι αλλα δε θυμαμαι λεπτομερειες :)
 
Μια φορα ειχα δει οτι ημουν μεσα σε ενα βιντεοπαιχνιδι αλλα δε θυμαμαι λεπτομερειες :)
«Γιατρέ εντάξει, ξέρω ότι δεν είμαι τελεία. Το Pac-Man το ξέρει»; :πανικός:

Μ΄ έχει βαρέσει η ζέστη...ολοφάνερα...

Βάγγυ δε μου ΄χει τύχει, ως τώρα τουλάχιστον. Κοιμάμαι σα βόδι. Ίσως δω κάτι απ΄ τη «Φάρμα των ζώων» κάποια νύχτα... Ίδωμεν!
Με ΄βαλες σε περιέργεια με το «Νεκροταφείο ζώων», πάντως.
 

Βάγγυ

Κοινωνός
Ναι, ήταν ωραίο ωραίο βιβλίο και μου έχει μείνει (όπως φάνηκε άλλωστε). :ρ Τώρα, αν το διαβάσεις και το ονειρευτείς κι εσύ, δεν ευθύνομαι εγώ. :χαχα: Βρε συ Αντέρωτα, έχω περιέργεια σε τι βιντεοπαιχνίδι; :ρ Και Μοκαντάσα, όταν λες στον Τσελεμεντέ, μέσα στις κατσαρόλες; :χαχα:
 

Μακρυγιάννης

Κοινωνός
Βρε σας το έχω ξαναπεί. Μαζευτείτε με αυτόν το συγγραφέα γιατί έχετε λαλήσει. Στους ψυχιάτρους θα σας τρέχουμε.:χαχαχα:

Μοκαντάσα φίλε μου μόνον εγώ σε καταλαβαίνω. Το χειμώνα δεν έτρωγα τα βράδια, γιατί ήθελα να χάσω μερικά κιλά για λόγους υγείας. Όλο το βράδυ ονειρευόμουν ψητά σουβλάκια. :τρέλα: Εστίαζα σε ένα κεφάλαιο του βιβλίου. Τα ψητά!!!
 
Last edited:
Στη κατσαρόλα,στα τηγανιτά,στα ψητά μέχρι και στις σαλατιέρες!
Φίλε Μακρυγιάννη,πεινάω πιο πολύ κι απ'τον Πτωχοπρόδρομο!
 

Καλικάντζαρος

Δαγεροτύπης
Εγω μια φορα εβλεπα ονειρο,δε θυμαμαι τι ακριβως... αλλα σταματησε το ονειρο και εβλεπα διαφημισεις.. μετα παλι ονειρο.. και μετα παλι διαφημισεις
Εδω και 14 χρονια δεν εχω τηλεοραση.. και μικρος που ειχαμε στο σπιτι δεν εβλεπα!

Οταν διαβαζα Εγκλημα και Τιμωρια του Φιοντορολοιξερουμεποιανουειναι εβλεπα εφιαλτες οτι με παρακολουθουν και αλλα τετοια περιεργα!
 

Βάγγυ

Κοινωνός
@Μακρυγιαννη, το περίεργο είναι ότι είναι το πρώτο αλλά και μοναδικό βιβλίο του που έχω διαβάσει. :ρ Αρε Καλι, μόνο εσύ με καταλαβαίνεις! :χαχα:
 

Έλλη Μ

Κοινωνός
Παλι καλά που δεν ονειρευτηκες κανα brexit γιατι σήμερα θα σε φωναζαμε Νοστραδαμο.
 

Μακρυγιάννης

Κοινωνός
@ Βαγγυ: Σκέψου να διαβάσεις και τα υπόλοιπα βιβλία:))) Είναι και πολυγραφότατος!
@ Κορτο: Δεν είσαι καλά μου φαίνεται:))) Δεν επιτρέπονται τέτοια όνειρα. Έχουν απαγορευτεί.
 
Last edited:

Ιωάννα Μος

Κοινωνός
Κόρτο, εργασιακό burn out μου μυρίζει! Εγώ βλέπω διάφορα σουρεαλιστικά όνειρα, αλλά δε θυμάμαι κανένα που να σχετίζεται άμεσα με βιβλίο...:χμ:
 

Ίζι

Κυρά των Σκιών
Πολύ συχνά με παίρνει ο ύπνος διαβάζοντας ένα βιβλίο, με αποτέλεσμα να αναλαμβάνει η φαντασία μου και να ονειρεύομαι τη συνέχεια. :)
 

Βάγγυ

Κοινωνός
Καλά Κόρτο, εσύ το τερμάτισες. :χαχα: @Ίζι, αυτό το έχω πάθει κι εγώ και όταν ξύπνησα δε θυμόμουν μέχρι ποιο σημείο ήταν όντως γεγονότα του βιβλίου και πότε ξεκινούσαν τα δικά μου. :ρ Πάντως τώρα που το θυμήθηκα, σε αυτό το όνειρο που είδα προχθές, θυμάμαι που σκότωνα τα κουνούπια και ξαναζωντάνευαν! :χαχαχα::μουάχαχα:
 

Μακρυγιάννης

Κοινωνός
Salvador Dali, 1944: Το όνειρο που προκαλεί το πέταγμα ενός κουνουπιού (ή μέλισσας; δεν θυμάμαι) γύρω από ένα ρόδι, 1 δευτερόλεπτο πριν το ξύπνημα.

 

Βάγγυ

Κοινωνός
Και ξαναέτυχε να δω όνειρο που να είναι βασισμένο σε βιβλίο (πώς λέμε ταινία βασισμένη σε βιβλίο; ε κάτι τέτοιο). Αυτή τη φορά ωστόσο, ήταν πολύ πιο ευχάριστο και ενδιαφέρον και πάλι καλά δεν ήταν εφιάλτης. Πριν λίγο καιρό διάβασα το Β' τόμο από το βιβλίο του Sanderson, Ομιχλογέννητοι: η ύστατη αυτοκρατορία και χθες το ονειρεύτηκα. Είδα τους χαρακτήρες του βιβλίου, έτσι όπως τους φανταζόμουν και εμφανισιακά αλλά και με τις δυνάμεις τους και σαν δωράκι τους έδωσα και ορισμένες ικανότητες παραπάνω. ;) Αλλά ωραίο όνειρο βρε παιδί μου, από αγαπημένο βιβλίο με αγαπημένους χαρακτήρες αυτή τη φορά!! Άντε, μακάρι σήμερα να δω τη συνέχεια! :))))

Η διαφορά με το πρώτο όνειρο ήταν ότι ζούσα μέσα στο βιβλίο και πρωταγωνιστούσα, τώρα ήμουν γκεστ σταρ και στη μεγαλύτερη διάρκεια παρακολουθούσα τα γεγονότα. :))
 

Αμάντα

Όμορφο Νιάτο
Εγώ είχα διαβάσει την "εξαφάνιση" της Chevy Stevens, που αφορούσε σε μία απαγωγή, και κάποια στιγμή είδα στον ύπνο μου πως ήμουν σε μία αυλή όπου γινόταν ένα πάρτυ, κι ο απαγωγέας από το βιβλίο καθόταν μόνος του σε ένα τραπέζι κι έπινε κοκτέιλ.
Ύστερα είδα πως μιλήσαμε και λίγο, μου έλεγε κάτι σαν "εκείνη δεν ήταν όπως οι άλλες", κι είχα διαρκώς τον φόβο πως θα αποφασίσει να με απαγάγει κι εμένα:Ρ
 

Στιλλ ιλλ

Κοινωνός
Πριν λίγο καιρό διάβαζα τον αόρατο άνθρωπο του Γουέλς και σε κάποια φάση με παίρνει ο ύπνος. Πριν προλάβω καλά καλά να πέσω σε κώμα, ξεπετάγεται όνειρο έντονο και αγχωτικό καθώς βρισκόμουν ολομόναχη σε ένα αρχοντικό και εκείνη την στιγμή συγκεκριμένα ξαπλωμένη στον καναπέ του σαλονιού. Ωσπου αρχίζω να βλέπω σκιές στα παράθυρα και να ακούω ψιθύρους που προέρχονται καθε φορά απο διαφορετική γωνία. Μετακινούμαι συνεχώς αλλα με συντροφεύουν παντού μεχρι που ανεβαίνω στο δωμάτιο μου και καθώς κοιτάζομαι στον καθρέφτη διαπιστώνω οτι ένα γάντι αιωρείται πάνω απο το κεφάλι μου. Τρώω φυσικά ανείπωτη φρίκη και αρχίζω και τρέχω και νιώθω οτι κάποιος με ακολουθεί, ανατριχίλες με συγκλονίζουν μα όποτε γυρίζω το κεφάλι δε βλέπω κανένα. Και αντε πάλι οι ψίθυροι. Σε κάποια φάση που έχει ηρεμήσει το πράγμα, και χαλαρώνω και γώ νιώθω αόρατα χέρια να μου τυλίγουν το λαιμό και φυσικά ξυπνώ αλαφιασμένη.
Αυτά τα ολίγα γοτθικά απο μένα
 
Top