Τι διαβάσατε τις γιορτές;

[Αριστοτέλης]

Ελπίζω να μην άργησα πολύ και να είμαι εντός χρόνου.

Κάπου εκεί, λοιπόν, στις γιορτινές ημέρες των Χριστουγέννων, διάβασα, σχεδόν μονορούφι, ένα φανταστικό βιβλίο, που δεν ήταν καθόλου ζόρικο για να μη με πάρει και από κάτω. Κάποιος (-α; ) το είχε αναφέρει στο παρελθόν και έτσι το έψαξα και το βρήκα. Λέγεται Η τελευταία μαύρη γάτα και συγγραφέας του είναι ο Eugenios Trivizás (Ευγένιος Τριβιζάς).

Το βιβλίο είναι τουλάχιστον καταπληκτικό και το συστήνω ανεπιφύλακτα. Θα αναφερθώ κάποια στιγμή και εκτενέστερα.

 

[Εσκιβέλ]

Ελπίζω να μην άργησα πολύ και να είμαι εντός χρόνου.

Κάπου εκεί, λοιπόν, στις γιορτινές ημέρες των Χριστουγέννων, διάβασα, σχεδόν μονορούφι, ένα φανταστικό βιβλίο, που δεν ήταν καθόλου ζόρικο για να μη με πάρει και από κάτω. Κάποιος (-α; ) το είχε αναφέρει στο παρελθόν και έτσι το έψαξα και το βρήκα. Λέγεται Η τελευταία μαύρη γάτα και συγγραφέας του είναι ο Eugenios Trivizás (Ευγένιος Τριβιζάς).

Το βιβλίο είναι τουλάχιστον καταπληκτικό και το συστήνω ανεπιφύλακτα. Θα αναφερθώ κάποια στιγμή και εκτενέστερα.

Υπέροχο
Το συστήνω και γω...

 

[Λορένα]

Λέγεται Η τελευταία μαύρη γάτα και συγγραφέας του είναι ο Eugenios Trivizás (Ευγένιος Τριβιζάς).

και το συστήνω ανεπιφύλακτα.

Εμενα μου το καναν δωρο ;) και ειναι πραγματι ενα υπεροχο βιβλιο

 

[Γαλή]

Κάπως ψυχοπλακωτικό;;; Αν έπρεπε να διαλέξω μια που δε μου αρέσει μάλλον θα ήταν αυτή... Βέβαια καταφέρνει να δείξει το βάρος που δημουργούν οι τύψεις και οι ενοχές..

Ελπίζω να μη βιάζομαι να βγάλω συμπεράσματα, αλλά μου φαίνεται ότι αυτή η ιστορία μάλλον δε σου άρεσε. :χαχαχα:

Με την ευκαιρία της συζήτησης ξαναδιάβασα το βιβλίο και εξακολουθεί να μου φαίνεται ιδιαίτερα πρωτότυπη, ωστόσο, όντως, δε θα τη συνιστούσα σε κάποιον που θέλει να διαβάσει κάτι για να φτιάξει η διάθεσή του.

 

[Χρυσηίδα]

Πάνε και οι φετινές "γιορτές". Ξαναδιαβάζοντας, μάλιστα, αυτό το νήμα, θυμήθηκα τα διαβάσματά μου πέρσι και πρόπερσι τον ίδιο καιρό και μου άρεσε πολύ. Οπότε είπα να συνεχίσω την παράδοση

Τις φετινές γιορτές τέλειωσα το Ροσάλντε, ένα πολύ καλό μυθιστόρημα του Έσσε και ξεκίνησα τους Δύο Πύργους, το δεύτερο βιβλίο του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών. Βρίσκομαι ακόμα στην αρχή σχετικά. Χτες, όμως, έλαβα ως δώρο δύο βιβλία του Άμος Οζ, ενός Ισραηλινού, πολύ καλού συγγραφέα, και ξεκίνησα με το ένα από αυτά. Λέγεται Ο Μιχαέλ μου. Έτσι, έχω δύο επιλογές, τους Δύο Πύργους για τις ώρες που θέλω να ξεφύγω εντελώς από τα ανθρώπινα και τον Μιχαέλ, για τις ώρες που θέλω να προβληματιστώ ακριβώς πάνω σε αυτά.

 

[Φαροφύλακας]

Ωραίος ο Άρχοντας σε ζηλεύω που ταξιδεύεις σ' αυτόν τον μαγικό κι αναταραγμένο κόσμο!

Ομολογώ πως δεν πολυδιάβασα αυτές τις γιορτές, παρότι είχα τον χρόνο. Στα λίγα που διάβασα ήταν ο Β΄ τόμος από το "Δεινόσαυροι και προϊστορικός κόσμος", η "Ετυμολογία" τού Θεόδωρου Μωυσιάδη και το "Ο Μαιτρ κι η Μαργαρίτα" τού Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ που πιστεύω πως μέχρι αύριο θα το έχω τελειώσει οπότε και θα το παρουσιάσω γιατί μου άρεσε.

Α, και την "Πρηνή Θέση τού Σκοπευτή", τού Ζαν-Πατρίκ Μανσέτ. Αναρωτιέμαι τώρα αν τάχα δεν ξεχνώ κι άλλα..

Μάλλον καθόλου γιορτινές οι επιλογές μου αλλά γενικώς δεν με ενδιαφέρει να είμαι πια πάντοτε με το κλίμα τής εποχής!

 

[Φένια]

Η δική μου επιλογή ήταν το "Κεκλεισμένων των Θυρών" του Ζαν Πωλ Σαρτρ, θεατρικό έργο. Το είχα πρωτοδιαβάσει έφηβη, δανεικό, και το αναζητούσα έκτοτε, μου είχε κάνει τρομερή εντύπωση. Ολη η πλοκή διαδραματίζεται σε ένα δωμάτιο, μεταξύ τριών προσώπων, αλλά κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη -ή του θεατή. Δε θα σας αποκαλύψω πολλά για να μη σας το χαλάσω, σε περίπτωση που θελήσετε να το διαβάσετε. Θα αναφέρω απλώς ότι το κλειστό δωμάτιο βρίσκεται στην Κόλαση και οι τρεις πρωταγωνιστές είναι νεκροί!!
Επειδή το τελευταίο τετραήμερο ήμουν σε χωριό χωρίς ιντερνετ, κάθησα και διασκεύασα το κείμενο, γράφοντας το σε μορφή σεναρίου και συμπτύσσοντάς το στο 1/3 του αρχικού. Αν νομίζετε ότι δεν καταπατώ τον νόμο περί πνευματικών δικαιωμάτων, θα μπορούσα να σας αναρτήσω εδώ το αποτέλεσμα.

 

[Μιχαλιος]

Εγώ δεν πολυζορίστηκα...
Εκτός από τα αγγλικά, διάβασα την Πτώση του Καμύ που την είχα αφήσει κάποτε στην μέση και την Μεταμόρφωση του Κάφκα που έτυχε να δω στη βιβλιοθήκη ενός φίλου μου μετά από ξενύχτι.

 

[Φαροφύλακας]

Επειδή το τελευταίο τετραήμερο ήμουν σε χωριό χωρίς ιντερνετ, κάθησα και διασκεύασα το κείμενο, γράφοντας το σε μορφή σεναρίου και συμπτύσσοντάς το στο 1/3 του αρχικού. Αν νομίζετε ότι δεν καταπατώ τον νόμο περί πνευματικών δικαιωμάτων, θα μπορούσα να σας αναρτήσω εδώ το αποτέλεσμα.

Έχω την εντύπωση πως: εφόσον το έχεις διασκευάσει, το νέο αποτέλεσμα αποτελεί δικό σου έργο, εκτός πάλι αν χρησιμοποιείς τμήματα αυτούσια για το οποίο δεν είμαι σίγουρος τί ισχύει.