Τίτλος: Το πέρασμα του μακελάρη
Πρωτότυπος τίτλος: Butcher's Crossing
Συγγραφέας:John Williams
Μετάφραση: Αθηνά Δημητριάδου
Εκδόσεις: ALDINA
Χρονολογία έκδοσης:2021
Πρώτη έκδοση:1960
Αριθμός σελίδων: 464
Τρίτο και τελευταίο βιβλίο του Τζον Γουίλιαμς που εκδίδεται, τρίτο και τελευταίο αριστούργημα που διαβάζουμε και εμείς οι αναγνώστες οι οποίοι εκτιμήσαμε έναν τεράστιο συγγραφέα που για χρόνια βρισκόταν στην αφάνεια.
Ο συγκεκριμένος συγγραφέας ήταν ένας δεξιοτέχνης του λόγου, σχεδόν ένας μάγος που μπορούσε με την πένα του να μετατρέψει (ή να μεταμορφώσει) ακόμα και το πιο βαρετό θέμα σε μια μοναδική λογοτεχνική εμπειρία. Οι σφαγές και η εκδορά άγριων βουβαλιών, οι περιπλανήσεις σε ξερότοπους των ΗΠΑ αλλά και οι διατροφικές συνήθειες τεσσάρων τυχοδιωκτών σίγουρα δεν αποτελούσαν ελκυστική θεματολογία για τα γούστα μου. Κι όμως! Οι περιγραφές και ο τρόπος γραφής του Γουίλιαμς είναι τόσο άρτια και τόσο αψεγάδιαστα που σχεδόν μεταφέρθηκα σε άγνωστα για μένα μέρη, με τις εικόνες να δημιουργούνται στο μυαλό αβίαστα και με έναν μοναδικό τρόπο.
Ο Γουίλιαμς στις περιγραφές του είναι απλός, σχεδόν λιτός αλλά έχει μια τεράστια δυναμική η οποία εν τέλει αποκαλύπτει πόσο προσοχή έδωσε ο δημιουργός στο βιβλίο του. Μπορώ να φανταστώ πως "χτένιζε" ξανά και ξανά κάθε παράγραφο ώστε να καταλήξει σε αυτό το συγκλονιστικό αποτέλεσμα. Εντυπωσιακός εξίσου με τη γραφή του είναι και ο τρόπος με τον οποίο αναπτύσσει τους χαρακτήρες του. Τέσσερις εντελώς διαφορετικοί μεταξύ τους χαρακτήρες, με διαφορετικούς στόχους και όνειρα που όμως μοιάζει να έχουν μια κοινή βάση (και προς το τέλος το διαπιστώνουν και οι ίδιοι).
Βασικός χαρακτήρας βέβαια είναι ο Άντριους που μέσα από το Πέρασμα του Μακελάρη αλλά και το οδοιπορικό του στις κοιλάδες του Κολοράντο αναζητάει το νόημα της ύπαρξης του, ίσως και κάτι περισσότερο. Ένας ευπατρίδης που θέλησε να περάσει από την προγραμματισμένη καλή του ζωή σε μια επικίνδυνη και αχαρτογράφητη αναζήτηση.
Μαζί του σε αυτό το ταξίδι θα βρεθούν ένας φιλόδοξος κυνηγός βουβαλιών με τον θρησκόληπτο βοηθό του και ένας επαγγελματίας παραδόπιστος εκδορέας. Ο Γουίλιαμς δίνει χώρο στον βασικό του χαρακτήρα αλλά παράλληλα εμβαθύνει στην ψυχοσύνθεση των υπολοίπων έτσι ώστε να σχηματίσει μια ιδιόμορφη ομάδα ανθρώπων που θα αναμετρηθούν με την ίδια τη φύση αλλά και με τον ίδιο τους τον εαυτό. Κανείς τους δεν μπορεί να προβλέψει την κατάληξη της αναζήτησής, όμως σίγουρα στο τέλος αυτής κανένας τους δεν θα είναι πια ο ίδιος.
Το βιβλίο αν και πολυσέλιδο διαβάζεται με μεγάλη ευκολία διότι ο συγγραφέας κατευθύνει τον αναγνώστη με τον τρόπο του. Άλλοτε τον κρατάει προσηλωμένο κι άλλοτε τον αφήνει ελεύθερο να περιπλανηθεί μαζί με την ιδιαίτερη παρέα του Άντριους! Δεν γίνεται κάποιος που μπορεί να εκτιμήσει τη λογοτεχνία και κάθε μορφή τέχνης εν γένει να σταθεί αδιάφορος μπρος σε αυτό το αριστούργημα. Χρειάζεται ο αναγνώστης να βγάλει τις όποιες παρωπίδες και να απαλλαγεί από τα δεσμά της "εύπεπτης" ιστορίας που πιστεύει ότι αποτελεί το βασικό συστατικό ενός καλού βιβλίου. Όχι, δυστυχώς! Μια καλή δημιουργία αναδεικνύει το θέμα της και δεν περιμένει να αναδειχτεί από αυτό. Όμως αυτό είναι μια άλλη ιστορία που εκ πρώτης όψεως δεν ταιριάζει με το παρόν σχόλιο (
).Κλείνοντας νομίζω πως χρειάζεται μια ιδιαίτερη αναφορά στην εξαιρετική και προσεγμένη μετάφραση της Αθηνάς Δημητριάδου αλλά και στις εκδόσεις Gutenberg για την εξαιρετική επιμέλεια και έκδοση αυτού του βιβλίου. Δυστυχώς, ο Γουίλιαμς έγραψε μόνο 3 βιβλία, ευτυχώς όμως θα διαβάζονται εσαεί και θα μας φανερώνουν σιγά σιγά το μεγαλείο τους.
Last edited:
