Τζέιμς Τζόις: δυσνόητος ή απλά...βαρετός;
- Thread starter Φαίη
- Start date
Απολαμβάνω τις απόψεις σου Έλλη!!!Α, με τσιγκλά(ς) (με) αυτο το θέμα!
συχνά πυκνά έχω ακούσει την εξής ατάκα: Αυτά τα ακαταλαβίστικα που διαβάζεις-ακους (μουσικη)-βλέπεις (κινηματογράφος)...
Γενικά, σπάνια πια ανοιγω κουβέντες τέτοιες και κοιτάω να τις κάνω (αν) με ανθρώπους που εχω κοινο κώδικα επικοινωνίας και καταλαβαινόμαστε. Αν όμως συμβεί και ανοιχθεί η κουβέντα, όπως περιμένω κι απο τους άλλους να το κάνουν, θα υπερασπίστώ τη γνώμη μου και δεν καταλαβαίνω γιατι θίγεται κάποιος, αν δεν συμφωνείς με το γούστο του. Κι εγώ γουστάρω τον Μπόουη, αν εσυ τον κράξεις, πρέπει να θιχτώ; Σκασίλα μου αν σ' αρέσει η όχι. (ελπίζω να σ' αρεσει, παρόλ' αυτά)
Έλλη Μ μου αρέσεις! Και επειδή πολύ μου ταίριαξε το παραπάνω, θα ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρον - για μένα τουλάχιστον - αν περνούσες και από την Κινηματογραφική λέσχη να μας πεις για τις αγαπημένες σου ακαταλαβίστικες ταινίες! ( Τόνισα το εξαιρετικά; )
Με συγχωρείτε για την άσχετη (ενθουσιώδης γαρ) προς το νήμα παρέμβαση
Προσθέστε κι εμένα δίπλα στους Νικόλα και Έλλη...κι εγώ δεν θέλω ν ‘αλλάξω κόμμα...Διάβασα τον Οδυσσέα χρόνια πίσω στα Ελληνικά μόνο. Φέτος είχα το αγγλικό εν παραλλήλω...Σε όλα έχει δίκιο η Έλλη, αλλά αυτό ισχύει σε πολλές μεταφράσεις, τουλάχιστον όπου είχα τη χαρά να παραβάλω με το πρωτότυπο όπου αυτό ήταν αγγλικό...
Έλλη Μ
Συντονιστής
Ίζι, άν είσαι ο φίλος/φίλη τάδε τη γνώμη του οποίου εκτιμώ (εχει πεσει πολλη εκτιμηση, βρε παιδι μου, στις σημερινές αναρτησεις μου
), αφού σε χτυπήσω, φτυσω, γδυσω και πετάξω στο δρόμο, θα το συζητησουμε με καμια μπυρα. ) Αν δεν εχω περι πολλού τη γνώμη σου, δε πα να βρισεις και τον Μάνο (Θου, Κυριε...). Συγγνωμη για την κοινοπια που ακολουθει, αλλά: Σημασία έχει ποιός εκφράζει τη γνωμη. Εξ άλλου, γνωριζετε όλοι το τσιτατο με τη γνωμη και τα οπίσθια!Αγαπητέ Χηθκλιφ, πολύ ευχαρίστως, αν και με ντροπη θα παραδεχτώ οτι έχω μεινει πίσω την τελευταία πενταετία σε ενημέρωση και παρακολουθηση. (Γιατι νομιζω οτι εχω υπάρξει εκει μέλος; εε;; Χμμ..)
Γράψε λαθος, σε άλλοο φορουμ πρεπει να ημουν, τωρα είδα οτι δημιουργήθηκε το 2013.
Θα ηθελα να ριξω καποια στιγμη μια ματια στον Ανευλαβη. Διαβασα πρόσφατα εναν μικρό οδηγο που έβγαλε για την Αγρυπνια. Οκ, παιδιά. Το ξαναλέω, ο Οδυσσέας ειναι ρομάντζο μπροστά της.
Ξέρετε τι; ολες αυτες οι συζητησεις για τον καλο/κακό συγγραφέα θυμιζουν τις αντιστοιχες για το πόσο καλές φωνάρες έχουν κάποιοι σκυλάδες (πχ Παολα- παναζία μου, δε θα κοιμηθω απόψε!!), παρόλο το ρεπερτόριο (αχαχα, σε καλό μου!). Λοιπόν, στον τελευταίο Εκο, που δεν ηταν αντάξιό του, λέει καπου το εξής, δανειο από κάποιον μαέστρο: "Στο είδος του είναι θεός. Αλλά το είδος του είναι σ....α."
Last edited:
Αν πέρασες, άφησες το στίγμα σου (εξέφρασες τις απόψεις σου) και δεν το θυμάμαι είμαι απαράδεκτη! Όσο για τις ταινίες τις τελευταίας πενταετίας, δεν πειράζει καθόλου, αν λατρεύεις κι εσύ να ανακαλύπτεις αφανή (ή και πανθομολογουμένως περίλαμπρα) διαμάντια του παρελθόντος, θα έχουμε πολλά να πούμε! )
Επίσης, στην εδώ περιοχή, θα πρότεινα να δεις και αυτό το νήμα... κάτι μου λέει πως θα έχεις να πεις πολλά και συναρπαστικά.
Πραγματικά απολαυστικές οι αναρτήσεις σου!
(Τώρα είδα κι εγώ το λάθος - ε, ναι... θα σε θυμόμουν!)
)Επίσης, στην εδώ περιοχή, θα πρότεινα να δεις και αυτό το νήμα... κάτι μου λέει πως θα έχεις να πεις πολλά και συναρπαστικά.
Πραγματικά απολαυστικές οι αναρτήσεις σου!
(Τώρα είδα κι εγώ το λάθος - ε, ναι... θα σε θυμόμουν!)
Last edited:
Έλλη Μ
Συντονιστής
Κοίτα να δεις κάτι ωραίες συμπτώσεις. Χθες που χάζευα στα θέματα κι επεσα στο Πέδρο Πάραμο, διάβασα την ανάλυσή σου και μου άρεσε τόσο πόλύ (δε θα αφαιρουσα ούτε θα προσέθετα κάτι) που θυμήθηκα τι μου άφησε το βιβλίο όταν το διάβασα, τη δευτερη φορά. Δεν έχω πολλά να σου πω, θα στα πώ εκεί.
Last edited:
Αδημονώ λοιπόν!
Και για να είμαι εντός περιεχομένου του νήματος, να πω ότι το «Οδυσσέας» βρίσκεται στα προς ανάγνωση για το πολύ άμεσο μέλλον καθώς έχω στόχο να μου θέσω την πρόκληση να καταφέρω να αφοσιωθώ σε βιβλιακά μεγαθήρια (και είναι αρκετά). Θα προτιμήσω ασυζητητί την νέα έκδοση του Κάκτου με μετάφραση - σχολιασμό από τον Ανευλαβή.
Και για να είμαι εντός περιεχομένου του νήματος, να πω ότι το «Οδυσσέας» βρίσκεται στα προς ανάγνωση για το πολύ άμεσο μέλλον καθώς έχω στόχο να μου θέσω την πρόκληση να καταφέρω να αφοσιωθώ σε βιβλιακά μεγαθήρια (και είναι αρκετά). Θα προτιμήσω ασυζητητί την νέα έκδοση του Κάκτου με μετάφραση - σχολιασμό από τον Ανευλαβή.
Αγαπητή Χήθκλιφ!!!
Έλλη Μ
Συντονιστής
Ναι καλιέ, το είδα, κι ενώ ζητησα συγγνωμη πριν ξεκινησω την προηγουμενη απάντηση, μαλλον το σβησα κατα λάθος.Αγαπητή Χήθκλιφ!!!
Αμέσως εσύ, μη χάσεις!!
Κανόνισε, θα αρχίσω να σε κυνηγαω, αν κάνεις ορθογραφικά λάθη. Βαλε Τ9.
Μιλησα!!
)Χαχαχαχα!! Δεν πρόκειται περί ορθογραφικού... Απλα τελευταίως όλοι μπερδεύουν την Χήθκλιφ...Αμέσως εσύ, μη χάσεις!!
Κανόνισε, θα αρχίσω να σε κυνηγαω, αν κάνεις ορθογραφικά λάθη. Βαλε Τ9.
Μιλησα!!
Οσον αφορα το εργο του "Οι δουβλινεζοι¨που ειναι μια συλλογη διηγηματων ειναι ευκολα προσβασιμοι και εξαιρετικοι στην πλειονοτητα τους θα ελεγα...
άν και οι δουβλινέζοι διαβάζονταν σχετικά εύκολα, δέν βρίσκω να αποκόμισα κάτι απο το διάβασμά τους, κι ούτε μου δημιουργήθηκε η επιθυμία να τους ξαναδιαβάσω. Δέν θα διαβάσω υποθέτω ποτέ τον ''οδυσσέα'', όπως δέν θα διαβάσω ποτέ Προύστ, μετά τις 'ηδονές και τις ημέρες'.
σό μάτς λίττερατσερ, σό λίτλ τάιμ ...
σό μάτς λίττερατσερ, σό λίτλ τάιμ ...
Έλλη Μ
Συντονιστής
Ο Οδυσσέας ελάχιστη σχέση έχει με τους Δουβλινέζους, περισσότερο ίσως με το Πορταίτο ενος κλπ.
Αντίστοιχα, ο χρόνος ( με τη εμπειρια του α' τόμου, πάλι δεν έχει σχέση με τα υπόλοιπα εργα του Προυστ).
Και παρακαλώ να μου επιτρέψετε πάλι κάποιες σκόρπιες σκέψεις.
Έχει περασει ένας χρόνος απο την ανάγνωση του Οδυσσέα, προσπαθώντας να αποκοπώ απο όποιες απολυτότητες, η ανάγνωσή του είχε -ώς φαίνεται- και το εξής αποτέλεσμα:
Ό,τι διάβασα μετα τον Οδυσσέα-εξαίρεση αποτελει ο μέγας Ζεμπάλντ- δεν κατάφερε να με βάλει σε διαδικασία αξιολόγησης ή κατάταξης σε αριστούργημα ή κάτι λιγότερο, με την έννοια του απρόσμενα καινούργιου.
Πιστευω ακράδαντα οτι ο Τζόις αποτελει τη ραχοκοκαλια της μετα το '40 λογοτεχνίας, γιατί οι περισσότεροι πάτησαν σε κάποια απο τις νόρμες του. Ακόμη και ο Πάβιτς ή ο Κορτάσαρ, δεν πρωτοτύπησαν, χωρίς αυτό να σημαινει κάτι λιγότερο για την αξια τόσο του Λεξικου του πρώτου ή του "Κουτσό" του δευτερου.
Αντίστοιχα, ο χρόνος ( με τη εμπειρια του α' τόμου, πάλι δεν έχει σχέση με τα υπόλοιπα εργα του Προυστ).
Και παρακαλώ να μου επιτρέψετε πάλι κάποιες σκόρπιες σκέψεις.
Έχει περασει ένας χρόνος απο την ανάγνωση του Οδυσσέα, προσπαθώντας να αποκοπώ απο όποιες απολυτότητες, η ανάγνωσή του είχε -ώς φαίνεται- και το εξής αποτέλεσμα:
Ό,τι διάβασα μετα τον Οδυσσέα-εξαίρεση αποτελει ο μέγας Ζεμπάλντ- δεν κατάφερε να με βάλει σε διαδικασία αξιολόγησης ή κατάταξης σε αριστούργημα ή κάτι λιγότερο, με την έννοια του απρόσμενα καινούργιου.
Πιστευω ακράδαντα οτι ο Τζόις αποτελει τη ραχοκοκαλια της μετα το '40 λογοτεχνίας, γιατί οι περισσότεροι πάτησαν σε κάποια απο τις νόρμες του. Ακόμη και ο Πάβιτς ή ο Κορτάσαρ, δεν πρωτοτύπησαν, χωρίς αυτό να σημαινει κάτι λιγότερο για την αξια τόσο του Λεξικου του πρώτου ή του "Κουτσό" του δευτερου.
Last edited by a moderator:
Με έπεισες!!! Δευτέρα το παραγγέλνω (τον Οδυσσέα)!!!
Βοήθησαν βέβαια και τα σχόλια σου στο gr
Καθώς και οι συνταγές σου!!!!
Eιχα κανει και εγω αποπειρα να διαβασω τον περιφημο Οδυσσεα του Τζοις. Δυστυχως με κουρασε και το αφησα. Θυμαμαι οτι το διαβαζα παραλληλα με οδηγους αναγνωσης απο blog στο ιντερνετ...
Σε αυτη την φαση της ζωης μου τεινω να πιστευω οτι η υπεραναλυση στην τεχνη ειναι κατι που δεν μου ταιριαζει. Το θεμα ειναι ο αναγνωστης να περασει ωραια με την αναγνωση του βιβλιου δε χρειζεται να ψαχνει νοηματα, αλληγοριες, συμβουλισμος και αμα δεν τους βρισκει να αναζητει αλλους που θα του υποδειξουν τι θελει να πει ο ποιητης στα εκαστοτε σημεια του βιβλιου... Πιστευω οταν πιανουμε ενα εργο πρεπει να ειμαστε χαλαροι και να το διαβαζουμε για να το απολαυσουμε. Οτι αποκομισουμε -σε πρωτη φαση- απο την αναγνωση του πρεπει να ειναι δικο μας κεκτημενο και οχι επειδη μας το υπεδειξαν αλλοι.
Ο Οδυσσεας ειναι απο τα κατεξοχην βιβλια που θεωρειται λαθος να το διαβασεις χωρις ειτε να εχεις διαβασει την οδυσσεια ή καποιο οδηγο αναγνωσης (ειτε και τα δυο :p ) οποτε δεν βλεπω να το ξαναπροσπαθω τουλαχιστον στο αμεσο μελλον.
Σε αυτη την φαση της ζωης μου τεινω να πιστευω οτι η υπεραναλυση στην τεχνη ειναι κατι που δεν μου ταιριαζει. Το θεμα ειναι ο αναγνωστης να περασει ωραια με την αναγνωση του βιβλιου δε χρειζεται να ψαχνει νοηματα, αλληγοριες, συμβουλισμος και αμα δεν τους βρισκει να αναζητει αλλους που θα του υποδειξουν τι θελει να πει ο ποιητης στα εκαστοτε σημεια του βιβλιου... Πιστευω οταν πιανουμε ενα εργο πρεπει να ειμαστε χαλαροι και να το διαβαζουμε για να το απολαυσουμε. Οτι αποκομισουμε -σε πρωτη φαση- απο την αναγνωση του πρεπει να ειναι δικο μας κεκτημενο και οχι επειδη μας το υπεδειξαν αλλοι.
Ο Οδυσσεας ειναι απο τα κατεξοχην βιβλια που θεωρειται λαθος να το διαβασεις χωρις ειτε να εχεις διαβασει την οδυσσεια ή καποιο οδηγο αναγνωσης (ειτε και τα δυο :p ) οποτε δεν βλεπω να το ξαναπροσπαθω τουλαχιστον στο αμεσο μελλον.
Έλλη Μ
Συντονιστής
Βοήθησαν βέβαια και τα σχόλια σου στο grΚαθώς και οι συνταγές σου!!!!
Καπου βόσκουν κι εδω τα σχόλια
Νομίζω οτι λίγο τσίπουρο θα βοηθήσει
Νομίζω οτι λίγο τσίπουρο θα βοηθήσει
Θα ήθελα πάρα πολύ να συμφωνήσω μαζί σου. Αλήθεια.
Αλλά. Αν δεν ήξερα οτι η βασκική Γκουέρνικα (εγω τη διαβάζω Γκερνίκα) είχε βομβαρδιστεί στον ισπανικό εμφύλιο, δεν θα καταλάβαινα πολλά όταν τον πρωτοείδα ή όταν τον έφτιαχνα σε παζλ. Αντίστοιχα, αν δεν ήξερα οτι το "Επι ασπαλάθων" ουσιαστικά καταγγέλλει τη δικτατορία του '67, θα το διάβαζα υπό άλλο πρίσμα. Κάποιες φορες, επιβάλλεται το ιστορικο/κοινωνικο/ψυχολογικο/ή όποιο πλαισιο για να καταλάβεις ένα έργο.
Καταλαβαινω τι λες ομως το θεμα ειναι υποκειμενικο κατα την γνωμη μου. Εαν καποιος οταν διαβαζει ενα βιβλιο του αρεσει να διαβαζει αναλυσεις, οδηγους αναγνωσης ή οτιδηποτε ειναι απολυτως σεβαστο εφοσον ετσι απολαμβανει το συγκεκριμενο εργο τεχνης! Σε εμενα ομως δεν λειτουργει πλεον ετσι. Αλλο να διαβασω ας πουμε καποια βιογραφικα στοιχεια ενος συγγραφεα για να εχω πιο ξεκαθαρη αποψη για το εργο του και το πρισμα απο το οποιο εβλεπε καποια δεδομενα ή αντιστοιχα να ανατρεξω σε ενα ντοκιμαντερ για να μαθω περι ενος συγκεκριμενου ιστορικου γεγονος και αλλο να πρεπει να κανω αποκρυπτογραφιση σε ενα βιβλιο. Μου θυμιζει το σχολειο που μας εβαζαν να διαβασουμε ποιηματα και πεζα και επρεπε να εξηγουμε σε καθε σημειο τι θελει να μας πει ο συυγραφεας. Ετσι ακριβως κανεις τον αλλον να μισησει την λογοτεχνια γιατι απο απολαυση την μετατρεπεις σε βασανιστηριο κατα την γνωμη μου! Μαλιστα εχω την εντυπωση οτι στον παρελθον ενας συγγραφεας που το κειμενο του διδασκοταν στο σχολειο στην υλη για πανελληνιες ειχε δηλωσει οτι τιποτα απο ολα αυτα που οι ''αναλυτες'' ειχαν ''αποκρυπτογραφισει'' δεν ισχυε! Οποτε γιατι να μου υποδειξει καποιος τι να θα πρεπει νααντιληφθω εγω προσωπικα σε ενα εργο;Δεν παραγγέλνεις τη μετάφραση του Ανευλαβή να μας πεις κι εμας;Καπου βόσκουν κι εδω τα σχόλια
Νομίζω οτι λίγο τσίπουρο θα βοηθήσει
Θα ήθελα πάρα πολύ να συμφωνήσω μαζί σου. Αλήθεια.
Αλλά. Αν δεν ήξερα οτι η βασκική Γκουέρνικα (εγω τη διαβάζω Γκερνίκα) είχε βομβαρδιστεί στον ισπανικό εμφύλιο, δεν θα καταλάβαινα πολλά όταν τον πρωτοείδα ή όταν τον έφτιαχνα σε παζλ. Αντίστοιχα, αν δεν ήξερα οτι το "Επι ασπαλάθων" ουσιαστικά καταγγέλλει τη δικτατορία του '67, θα το διάβαζα υπό άλλο πρίσμα. Κάποιες φορες, επιβάλλεται το ιστορικο/κοινωνικο/ψυχολογικο/ή όποιο πλαισιο για να καταλάβεις ένα έργο.
Επισης οσον αφορα τα παραδειγματα που αναφερεις νομιζω οτι και τα δυο δεν θελουν να εχεις τρελες γνωσεις γυρο απο αυτα τα δυο ιστορικα θεματα. Το μονο που αρκει στο ενα ειναι να ξερεις για εναν βομβαρδισμο στον ισπανικο εμφυλιο σε αμαχο πληθυσμο και στο αλλο για μια δικτατορια. Τα υπολοιπα πιστευω τα αντιλαμβανεται κανεις χωρις ιδιαιτερη δυσκολια. Εγω μιλησα για υπεραναλυση. Εχει διαφορα πιστευω.