Τα ονόματά μας και η ετυμολογία τους.

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
αν κ αλλοι λενε οπη απο το γυναικειο παρθενικο οργανο!!
Χαχα, αυτό μου φαίνεται πολύ άκυρο για να είναι αληθινό. Η ερμηνεία της αγνής/παρθενικής εμφάνισης/όψης λογικά είναι η σωστή.

Όμως απο όσο θυμάμαι απο τα Αρχαία, ετυμολογικά η λέξη όψη (εμφάνιση) σχετίζεται με τη λέξη οπή (τρύπα), μιας και ποιητικά τα μάτια αναφέρονται σαν τρύπες (δηλ. βαθουλώματα).

Ή κάπως έτσι!
 

Θένα

Όμορφο Νιάτο
Ευχαριστώ για τα καλωσορίσματα δε σας κρύβω ότι σας ανακάλυψα από τις απορίες του επτάχρονου γιου μου για τα μαθήματα του κ ψάχνοντας τυχαία σας βρήκα κ μου φανήκατε πολλεσ φορες πολύ χρήσιμοι !
Όσο για το όνομα μου συμφωνώ με το ΄΄αγνοπροσωπη΄΄αν κ δεν έχω βρει κάτι άλλο στο ιντερνετ οι περισσότεροι μου έχουν πει κάτι παρόμοιο

υ.γ. Με συγχωρείτε για την ορθογραφία μου ακόμα μαθαίνω!
 

Αξία

Όμορφο Νιάτο
Το όνομά μου είναι Αλεξάνδρα, προέρχεται από το αλέξω + ανήρ. Το αλέξω γενικά σημαίνει αποκρούω αποθώ. Ευτυχώς όμως υπάρχει και η σημασία του προστατεύω... Γιατί ποια θα ήθελε να είναι η γυναίκα που απωθεί τους άνδρες;;; :όχισουλέω:
 

Φυσαλίδα

Κοινωνός
Να συστηθώ κι εγώ! :)
Το όνομά μου είναι Φλώρα. Υποθέτω ότι προέρχεται από την θεά της άνοιξης στη ρωμαϊκή μυθολογία. Σχετίζεται με τα λουλούδια και την χλωρίδα (flora).
Μόλις τώρα διάβασα ότι στην ελληνική μυθολογία ταυτιζόταν με τη χλωρίδα.

Στο μπρελόκ που μου έχουν κάνει δώρο γράφει:
Η παρουσία της φέρνει πραγματικά την άνοιξη. Πάντα με το χαμόγελο και πολύ εργατική, είναι όμως αθόρυβη και σεμνή, με αποτέλεσμα να αδικείται συχνά σε σχέση με τις ικανότητές της. Είναι η ιδανική μητέρα. :)

Αυτά τα λίγα γνωρίζω για το όνομά μου.
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Φλώρα είναι το βαφτιστικό σου, ή είναι χαϊδευτικό από το πχ. Φλωρεντία;
 

Φυσαλίδα

Κοινωνός
Το βαφτιστικό μου είναι και το αγαπώ πάρα πολύ!
Θυμήθήκα τον δάσκαλό μου στο δημοτικό που δεν πίστευε ότι με βάφτισαν Φλώρα και ήθελε να ρωτήσω τους γονείς μου ή να του φέρω κάποιο χαρτί που να επιβεβαιώνει ότι βαφτίστηκα Φλώρα και όχι Φλωρεντία. :χαχαχα:
 

Κόρτο Μαλτέζε

Μεγάλος Βεζίρης της Βαγδάτης
λέγομαι Γιάννης (Ιωάννης για αστυνομικούς, στρατιωτικούς, παπάδες και γραφεία τελετών :ρ ). Αν δεν κάνω λάθος Ιωάννης είναι η εξελληνισμένη μορφή του εβραϊκού Γιοχανάν που σημαίνει "Ο θεός είναι γενναιόδωρος". Και μιας και το Οθεόσείναιγενναιόδωρος είναι κάπως δύσχρηστο (αν όπως και να το κάνουμε και σαν υποκοριστικό το Οθεός είναι επιβλητικό) χρησιμοποιώ το Γιάννης
 
Last edited:

Μαγδα

Όμορφο Νιάτο
Ονομαζομαι Μαγδαληνή εξελληνισμένο εβραϊκό όνομα Μαγδαληνή < πόλη Μάγδαλα < εβρ. Magdal (= πύργος), κωμόπολη στη Δ. όχθη της Γαλιλαίας = Η καταγόμενη από την πόλη Μάγδαλα (τα)
 

Βρυσελιότης

Όμορφο Νιάτο
Tό Χρῆστος προέρχεται ἀπό τό χρήσιμος, λέμε τά χρηστά ἤθη καί ἔθιμα δηλ. τά χρήσιμα.

Το όνομά μου δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό, μπορώ να πω πως σπάνια ακούγεται και ειδικά εδώ στην Ελλάδα. Με λένε.. Μαρία. :ρ Ήταν το όνομα της μίας γιαγιάς μου. Όταν ήμουν πιο μικρή έκανα παράπονα και έλεγα γιατί δεν με βάφτιζαν με το όνομα της άλλης γιαγιάς μου, που δεν ήταν τόσο συνηθισμένο; Την έλεγαν Αγάπη. Τεσπα, μεγαλώνοντας όμως έκανα μια φίλη Αγάπη, οπότε καλύφθηκε το κενό. :))))
Η Μαρία, όπως όλοι γνωρίζετε ήταν η μητέρα του Χριστού. Τώρα, αν σημαίνει κάτι σαν λέξη, δεν ξέρω. Έχω κι έναν σελιδοδείκτη, που αναγράφει πολλά πράγματα για τον χαρακτήρα του ονόματος Μαρία. Δεν ξέρω αν ισχύουν, πάντως τα λέει πολύ ωραία. :χαχα:

( ΥΓ.: Χαίρομαι που αρχίσαμε να συστηνόμαστε! :))) )
Μαρία, ἐβραϊκά ἡ Μαρία λέγεται Μυριάμ, ἀπό τό ἑλληνικό μῦρα δηλ. θάλασσα, σήμερα δέν λέμε τήν θάλασσα μῦρα, ἀλλά λέμε πλημμῦρα καί πλημμυρήσαμε ὄταν βρέχει πολύ.
Δηλαδή Μαρία σημαίνει θάλασσα.

Δεν είμαι σίγουρος απο που προέρχεται το Δημήτρης αλλά πιστεύω πως βγαίνει απο το Δημήτηρ που σημαίνει ''Αυτός που έχει 2 μητέρες''.. Επίσης με λένε και Άγγελο, παρμένο απ' τη χριστιανική πίστη και τον Αρχάγγελο Μιχαήλ
Ἡ γῆ λεγόταν καί δῆ δωρικά δᾶ, ἀπό αὐτό λέμε γῆπεδον καί δάπεδον ἡ μητέρα τῆς γῆς λέγεται δη-γη μήτηρ.
 
Last edited by a moderator:

Γλωσσολάγνος

Όμορφο Νιάτο
Καταρχάς καλωσήρθες! Το ύψιλον στη λέξη Μυριαμ δεν δικαιολογείται ετυμολογικά, και απορώ πώς προέκυψε. Ποιός γλωσσολόγος όμως διατείνεται ότι το όνομα αυτό έχει ελληνική προέλευση; Έχω σοβαρές υποψίες ότι πρόκειται για παρετυμολόγηση, η οποία μάλιστα θυμίζει μία άλλη εσφαλμένη άποψη, σύμφωνα με την οποία το Μαρία προέρχεται από το λατινικό mare («θάλασσα»). Ο θρησκευτικός ύμνος «Ave maris stella» («Χαίρε άστρο της θάλασσας»), που απευθύνεται στην Παναγία, παίζει ακριβώς με τις λέξεις Maria / mare.

Όσο για τη λέξη μυρα, δεν τη βρίσκω στο Λίντελ-Σκοτ, ούτε με περισπωμένη ούτε με οξεία.
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
η οποία μάλιστα θυμίζει μία άλλη εσφαλμένη άποψη, σύμφωνα με την οποία το Μαρία προέρχεται από το λατινικό mare («θάλασσα»).
Ενα άλλο παράδειγμα εκπληκτικής ομοιότητας που οδηγεί σε παρετυμολόγηση, όπως το mare - Mariam, είναι και το όνομα Rosamund.

Είναι γερμανικής προέλευσης και σημαίνει "άλογο-χέρι" ή "άλογο-προστασία"[SUP]*[/SUP] (hros - mund). Η ομοιότητα όμως με τις Λατινικές λέξεις rosa και mundus το έκανε να παρετυμολογηθεί και να επανερμηνευθεί ως Rosa-munda, δηλ "ρόδο αγνό" :)

*Σημειώστε οτι τα γερμανικά ονόματα δεν είχαν κάποιο συνδυαστικό τρίτο νόημα. Έτσι το Rosamund δεν σημαίνει ούτε "χέρι αλόγου" ούτε "προστάτης των αλόγων" ούτε "άλογο που προστατεύει". Σημαίνει απλά αυτές τις δύο λέξεις "άλογο" και "χέρι", και όχι κάτι τρίτο :)
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Συνάντησα καποιον κάποτε που μου είπε πως το όνομά του, Ιωάννης, έχει ελληνική ρίζα, από το Ιαπετός. Το να πεις πως το Ιωάννης έχει ελληνική ρίζα είναι εξίσου άκυρο με το να πεις πως το Δημήτρης ή το Νικόλαος έχουν εβραϊκή.

Τί να κάνουμε, όταν οι Έλληνες ασπάστηκαν τον εβραϊκής καταγωγής Χριστιανισμό, πήραν μαζί στο πακέτο κι ένα σωρό εβραϊκά ονόματα (Μαρία, Άννα, Ισαάκ, Ιωάννης, Εμανουήλ, Μιχαήλ κτλ.) Αυτό είναι κάτι που αν δεν σου αρέσει, απλά το καταπίνεις.
 

Λεξιθήρ

Όμορφο Νιάτο
θεοδόσης<θεός+δίνω(δίδομι) = ο θεός δίνει ή αυτός που δίνεται στο θέο (ίσως)
 
Last edited:
Το όνομα μου είναι Μαρία (και τις δυο μου γιαγιάδες έτσι τις λένε, γι'αυτό και πήρα το όνομα...). Έχω ακούσει μια εκδοχή, ότι το όνομα Μαρία προέρχεται από την εβραϊκή λέξη Marjam και σημαίνει «αυτή που πικράθηκε αλλά υψώθηκε και δοξάστηκε». Άλλη εκδοχή, κατά τον Άγιο Αμβρόσιο, Επίσκοπο Μεδιολάνων, το όνομα Μαρία σημαίνει «πέλαγος» και στα λατινικά Maria σημαίνει «θάλασσα»... κάτι τέτοιο. Δεν ξέρω τι ισχύει... :ανέκφραστος: ενδεχομένως και τα δύο... :)
 
Last edited:

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Πρεπει να το εχουμε αναφερει παραπανω ή σε καποιο αλλο σημειο, αλλα δε βαριεσαι...

με τη θαλασσα σχετιζεται το λατινικο ονομα Marius το οποιο ειναι ασχετο με το εβραϊκο Μαριαμ, αλλα αναδρομικα εχουν συσχετιστει λογω ομοιοτητας

Η πρωτη Μαριαμ/Μiριαμ που αναφερεται στη θρησκεια εναι η αδελφη του Μωυση και λογω συμφραζομενων εικαζεται οτι εναι αιγυπτιακης προελευσης. Μια σχετικη αιγυπτιακη ριζα ειναι MR.Y που σημαινει "αγαπημενος/η".

(αμα θες να στο γραψω και στα ιερογλυφικα. Δεν ειμαστε τιποτα τυχαιοι εδω περα :ρ)

Οντως υπαρχει μια παρομοια εβραικη ριζα που σχετιζεται με το "πικρο" (και αλλα πραγματα) που αναδρομικα συσχετιζεται με τον πονο της Παναγιας κλπ, αλλα φαινονται λιγο πιο τραβηγμενα.
 
Last edited:
Top