Ταινίες που ξεπέρασαν τα βιβλία στα οποία βασίστηκαν

Τσίου

Μύστης
Ναιαι εκδόσεις Bell! (Εξώφυλλο δυστυχώς δεν θυμάμαι, όταν το είδα στο ίντερνετ δεν μου έλεγε απολύτως τίποτα<--απ'ότι κατάλαβες, το δάνεισα και δεν το επέστρεψαν :λυγμ:)
:χαχα: και ο τηλεοπτικός Φράνσις είναι πολύ ωραίος, αλλά το'χε. Ο Ρέιφ Φάινς δεν είναι επιβλητικός όπως ο Νούναν ή ο Άρμιτατζ (εκεί κόλλησα)
Εδιτ: Επιβλητικός όσο εγώ θα ήθελα. Μη παρεξηγηθώ με τους φανς του Ρέιφ Φάινς για το τίποτα :))))
 
Last edited:

Ασάρα

Κοινωνός
Ίσως να είχες διαβάσει αντίτυπο με τα πιο νέα εξώφυλλα, που είναι κάπως βαρετά-κατά την γνώμη μου-.





Εγώ είχα την τύχη να βρω παλίο, φθαρμένο αντίτυπο και απόλυτα καλτ εξώφυλλο με αισθητική δεκαετίας 80.

 
Για τον Κοκκινο Δρακο θα συμφωνησω με την/τον Τσιου. Η ερμηνεια του Ριτσαρντ Αρμιτατζ ηταν καλυτερη στη σειρα Hannibal (2013-2015), απ'οτι του Ρειφ Φαινς στην ταινια. :ναι:

Επισης, θα ελεγα τη Λαμψη και το ΙΤ του Στιβεν Κινγκ. Εμενα προσωπικα μου αρεσαν πιο πολυ σαν ταινιες, παρα στα βιβλια.
 
Last edited:

Τσίου

Μύστης
Την Τσίου (Μα τι γυναίκα μυστήριο που είμαι :)))) ) Χαίρομαι που συμφωνούμε ;)
 

Νιικος

Κοινωνός
trainspotting 1996
θαρρώ ξεπέρασε κατά πολύ το ομώνυμο βιβλίο στο οποίο βασίστηκε
έχω την αίσθηση ότι η ταινία έδειξε με πιο γλαφυρό τρόπο την κοινωνική παρακμή της Βρετανίας
απ ότι το βιβλίο που μου έδωσε την εντύπωση ότι κράτησε αποστασιοποιημένη στάση από τα γεγονότα που περιέγραφε
και επειδή είμαι ευαίσθητος σε τέτοια θέματα μου κακοφάνηκε
ο Welse από την άλλη σε συνέντευξη του είπε ότι η ταινία δεν μπόρεσε να ακολουθήσει το πνεύμα του βιβλίου,κράτησε απλά την κεντρική του ιδέα (κάπως έτσι,αν τα θυμάμαι καλά)

αντιστρόφως ανάλογη είναι η γνώμη μου για την συνέχεια βιβλίου και ταινίας

ο Welse στο Πορνό κάνει ψυχογράφημα του κάθε του ήρωα,εξηγεί αναλύει και αποσαφηνίζει λόγους και αίτια συμπεριφορών και καταστάσεων
με τους ήρωες τους να εμφανίζονται (πιο) ώριμοι,να έχουν αφήσει πίσω τους τον κόσμο των ναρκωτικών και να προσπαθούν να φτιάξουν τις ζωές τους
το Τ2 με απογοήτευσε πλήρως
 

Ασάρα

Κοινωνός
Το βιβλίο Trainspotting το διάβασα αφότου είδα την ταινία και αν και μου άρεσε αρκετά η ταινία καταλαβαίνω γιατί ο συγγραφέας νιώθει ότι κάτι έλειπε από την ταινία. Για παράδειγμα στο βιβλίο δινόταν έμφαση στον πατέρα, τον αδερφό και την νύφη του Ρέντον, στην ταινία δεν θυμάμαι αν αναφέρονται καν. Επίσης στο βιβλίο είχαν μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα της πολιτικής ζωής της Σκωτίας, αναφορές σε πολιτικές παρατάξεις, τάσεις κ.τ.λ. . Η ταινία ήταν δωσμένη με τρόπο τέτοιο ώστε να αγγίζει και πιο γενικά θέματα. Το 2 δεν το έχω δει.
 

Σελεφά

Κοινωνός
Λοιπόν για εμένα:
Μεγάλες Προσδοκίες του Τσάρλς Ντίκενς: όοοολες οι ταινίες που βγήκαν είναι καλύτερες από το βιβλίο.
Ο Δράκουλας του Μπράμ Στόκερ: Δε θυμάμαι το λόγο, αλλά είχα απογοητευτεί λίγο.

Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών του J.R.R. Tolkien: Όσο και αν μου αρέσουν τα βιβλία, οι ταινίες ήταν καθηλωτικές.
A Simple Favor της Darcey Bell: Αν και νομίζω το βιβλίο και η ταινία αλληλοσυμπληρώνονται.
World War Z του Max Brooks: Έχει ζόμπια οπότε για μένα η ταινία είναι καλύτερη.
The Body του Στίφεν Κίνγκ: Λατρεύω την ταίνia Stand by me και δεν την αλλάζω.
Τελευταία έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ του Στίφεν Κινγκ: Πραγματικά, ενώ το βιβλίο δεν είναι κακό, η ταινία μου έχει μείνει στο μυαλό και στην καρδιά μου.
Το Αυτό του Στίφεν Κινγκ: Πιο πολύ το part 1 και λιγότερο τοpart 2, γιατί ενώ ο King οκ ωραία στήνει το Ντέρυ, αλλά κουράστηκα με όλες τις πληροφορίες που έδινε για την πόλη και νόμιζα ότι θα πάρω μέρος σε εξετάσεις για την Ιστορία και Λαογραφία του Ντέρυ.
The Mists of Avalon της Marion Zimmer Bradley (το 1ο βιβλίο της σειράς Avalon): Το βιβλίο ήταν τέρμα βαρετό σε σχέση με οι τηλεταινίες. Διάβασα το 1ο βιβλίο της σειράς και δε νομίζω να τη συνεχίσω, καθαρά και μόνο εξαιτίας των κατηγοριών κατά της συγγραφέως, και παρόλο που πλέον δε ζει δε θέλω να στηρίξω το έργο της.
Ender's Game του Orson Scott Card (Το 1ο βιβλίο της σειράς Ender's Saga): Από όσο θυμάμαι η ταινία μου είχε αρέσει περισσότερο γιατί εστίαζε στην απομόνωση τον Έντερ (διάβασα μόνο το πρώτο βιβλίο). Δε νομίζω να διαβάσω κάποιο από τα επόμενα βιβλία της σειράς καθαρά και αυτό από επιλογή γιατί είναι ρατσιστής και ομοφοβικός και όπως στην περίπτωση της Bradley δε θέλω να στηρίξω το έργο του.

Dead Util Dark της Charlaine Harris: (1ο βιβλίο της σειράς The Southern Vampire Mysteries) Είναι η σειρά True Blood. Έχω καταλήξει να πιστεύω ότι μου αρέσει να βλέπω σε ταινίες και σειρές τους βρικόλακες παρά να διαβάζω για αυτούς.
The 100 της Kass Morgan (Το 1ο βιβλίο της σειράς The 100): Είναι η σειρά The 100. Η σειρά παρόλο που είναι εφηβική είχε πολύ καλό και diverse cast ηθοποιών, με τρομερή ανάπτυξη χαρακτήρων και πλοκής. Οπότε λογικό είναι να μου αρέσει περισσότερο (εκτός του τελευταίο κύκλου -ίσως των 2 τελευταίων κύκλων- που απλά θέλω να πυρπολήσω την οθόνη), γιατί το βιβλίο ήταν ιστορία αγάπης με λίγα στοιχεία περιπέτειας και καμία μα καμία σχέση με τη σειρά (διάβασα μόνο το 1ο βιβλίο της τριλογίας).
 

Λούνα

Κοινωνός
@Σελεφά συμφωνώ απόλυτα για την ταινία Stand by me ( απ το Τhe Body του Stephen King), καθώς και για το Δράκουλα του Μπράμ Στόκερ ( αν εννοείς την πιο γνωστή ταινία του Fransis Ford Coppola).
 

Ιαβερης

Μύστης
Τώρα που ήρθε στην επιφάνεια ξανά το νήμα για την τριλογία του Στιγκ Λάρσον θυμήθηκα την αμερικανική εκδοχή του Κοριτσιού με το Τατουάζ κι απορώ πως γιατί δεν έκανε καλή εντύπωση όταν προβλήθηκε. Εμένα μου άρεσε πάρα πολύ και την βρήκα πολύ κοντά στο κλίμα του βιβλίου ενώ οι δύο πρωταγωνιστές ήταν άψογοι στους ρόλους τους. Κρίμα που δεν πήρε το πράσινο φως για τα υπόλοιπα βιβλία.
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Κι εγώ μια χαρά τις βρήκα τις ταινίες. Βέβαια, ευσύνοπτες σε σχέση με τα βιβλία και για μένα υποδεέστερες από τα βιβλία.

Νομίζω πως υπάρχει μια τάση να θεωρούνται οι Ευρωπαϊκές ταινίες καλύτερες και οι αμερικανικές διασκευές κακέκτυπα. Πράγμα που δεν το συμμερίζομαι.

Πανέμορφες αμερικανικές κωμωδίες όπως το The 3 Fugutives και το The Woman in Red είναι διασκευές γαλλικών ταινιών, και είναι καλύτερες από τις πρωτότυπες.

Οι αμερικανικές διασκευές άλλες φορές βγαίνουν καλύτερες, άλλες χειρότερες, ενδεχομένως και ψιλοϊδιες, όμως όχι εξορισμού χειρότερες.
 

Νιικος

Κοινωνός
αν φανούμε πολύ αυστηροί με τον Όσκαρ Γουάιλντ ή πολύ επιεικείς με τον Όλιβερ Πάρκερ,πιστεύω ότι
και το
έχει θέση σε αυτό το νήμα
 

Δομάζ

Κοινωνός
Διάβασα το "για ποιον χτυπάει η καμπάνα" και αμέσως μετά είδα την ταινία (εκείνη που βγήκε πριν γεννηθώ*).

Το βιβλίο μου φάνηκε πολύ καλό, παρόλο που δεν με κέντρισε το θέμα. Η ταινία ήταν εξαιρετική μεταφορά. Ακριβέστατη θα έλεγα. Έχανε λίγο μόνο στις περιγραφές των συναισθημάτων και στις μικρές ιστορίες πίσω από δευτερότριτους χαρακτήρες, που όμως δίνουν βάθος στο όλο έργο.
Η ταινία μού έβγαλε πολύ όμορφα συναισθήματα, όπως και οι περισσότερες τόσο παλιές ταινίες.

Φυσικά, να μην ξεχνάμε κάτι αντάξιο τού βιβλίου (για να τιμήσω και τα μουσικά μου νιάτα): το καταπληκτικό ομόνυμο τραγούδι των Metallica!!!



* για την ακρίβεια, πριν γεννηθούν και οι γονείς μου.
 
Καπου αναφερθηκε το βιβλίο και η ταινια σε άλλο νημα και νομιζω οτι είναι ένα πολυ καλό παραδειγμα ταινιας που ξεπερασε το βιβλίο. Αναφερομαι στο Fight Club. Κατα την γνωμη μου κλάσεις ανώτερη η ταινία.
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Όχι ρε συ. Το βιβλίο είναι πάρα πάρα (πάρα) πολύ καλό. Δηλ. και από λογοτεχνικής άποψης. Η αφήγηση είναι κοφτή, στακάτη, πρωτότυπη, και χτίζει με έναν μοναδικό τρόπο όλη αυτήν την ιστορία η οποία διαπνέεται από μια σύγχρονη φιλοσοφία. Είναι μια εμπνευσμένη και ανανεωτική λογοτεχνία. (Δεν ξέρω αν στο χάλασε καμιά ελληνική μετάφραση, εγώ το διάβασα στα Αγγλικά.)

(και θα μου στεναχωρήσεις και την @Τσιου)
 
Δεν εφταιγε η μεταφραση Φαρε, εγω βασικά το είχα διαβασει απο την μεταφραση των εκδόσεων Οξυ, νομιζω δεν κυκλοφορει και αλλη. Δεν λέω οτι ήταν κακο το βιβλίο, καλο ήταν αλλά η ταινια για μένα ήταν πολύ ανώτερη. Δεν ξερω τι εφταιξε, απο οσο θυμάμαι η γραφη του δεν μου ταιριαξε και τόσο, ηταν ιδιαιτερη και σε καποια σημεια λίγο παραληρηματική και σιγουρα επαιξε ρόλο το οτι ειχε προηγηθει η ταινία και έτσι ήξερα την αποκαλυψη στο τέλος.
 

Χανκ Μουντυ

Κοινωνός
Η αληθεια ειναι οτι κι εγω οσους ξερω να εχουν διαβασει το βιβλιο και να εχουν δει την ταινια, προτιμουν με διαφορα την ταινια. Αυτος ειναι και ο λογος για τον οποιο, οσες φορες εχω πεσει πανω στο βιβλιο, δεν το εχω παρει.
 

Τσίου

Μύστης
Αν ξέρεις την ανατροπή, ίσως δύσκολα να το διαβάσεις (εμένα δεν με εμπόδισε, διάβασα και πως τελειώνει "κανονικά").
Για τους φαν: έχει βγει και συνέχεια, fight club 2. Πολύ μέτα.
 
Top