Ταινία που θα θέλαμε σε βιβλίο!

Υπάρχει κάποια ταινία που είδατε, την θαυμάζατε και θα θέλατε να την δείτε σύντομα να κυκλοφορεί και σε βιβλίο;

Για μένα τρείς ταινίες, είχαν αυτή την γοητεία που πραγματικά θα άξιζαν να κυκλοφορήσουν και σε βιβλία:
1. Οι ανθισμένες μανώλιες! έχω ξαναγράψει για την αγαπημένη μου αυτή γλυκόπικρη κωμωδία και πόσο την αγαπώ. Έχει πολλούς πολυδιάστατους χαρακτήρες και είναι γυναικεία υπόθεση το στήσιμό της. Μιλά κατευθείαν στην καρδιά.

2. Το σκοτεινό χωριό: Η ιστορία της τυφλής κοπέλας που συγκηνεί, με το θάρρος της και την αγάπη της για να σώσει τον άνδρα που αγαπά, θα γινότανε πάλι ένα πολύ δυνατό βιβλίο . Δεν θυμίζει άλλωστε κάτι από Μπροντέ και βικτωριανή εποχή το όλο στόρι;

3. Ο μαύρος κύκνος: Τα έχουμε αναλύσει σχεδόν όλα για την ταινία αυτή! Πόσο ενδιαφέρον θα ήταν να δούμε την Νίνα και σαν λογοτεχνική ηρωιδα με περισσότερες λεπτομέρειες γύρω απο την μοναχική ζωή της και την αναγκη της να φτάσει ψηλά! είναι φτιαγμένη για λογοτεχνική ηρωιδα εξάλλου!
 
Νομιζω πως η σωστη σειρα ειναι πρωτα το βιβλιο και μετα η ταινια...Ετσι το βλεπω εγω τουλαχιστον.
Στο αντιστροφο χανεται η φαντασια του συγγραφεα,προσπαθει να γραψει κατι ετοιμο,και ισως ψευτικο.
Πιστευω πως αν κατι τετοιο συμβει θα συμβει σε ταινιες που "πουλησαν" πολυ,και το βιβλιο θα εχει εξισου τον ιδιο εμπορικο χαρακτηρα.
 
Τωρα μου' ρχεται στο μυαλο ο '' Μονομαχος'' με τον Ρασελ Κροου. Μονομαχιες, δολοπλοκιες, εκδικηση, θαρρος κι ολα αυτα στην Αρχαια Ρωμη. Τι αλλο να θελει κανεις;
 
Τη σειρά Downton Abbey (που νομίζω δεν είναι απο βιβλίο) θα ήθελα πολύ να υπήρχε και να το διάβαζα,μόνο η σειρά με έκανε να ξεχνάω τον πραγματικό κόσμο τα 50 λεπτά που κρατούσε κάθε επεισόδιο φαντάζομαι σε βιβλίο θα ήταν ακόμη καλύτερο..
 
Φωφίκο, δεν πιστεύω καθόλου ότι υπάρχει «σωστή σειρά» εφόσον μιλάμε για δύο διαφορετικές τέχνες, με εντελώς διαφορετικές δυνατότητες η μία από την άλλη. Το αν κάποιοι θέλουν τις ταινίες απόλυτα πιστές στα βιβλία στα οποία βασίζονται, δεν υποχρεώνει και τους κινηματογραφιστές να το κάνουν. Όταν οι σκηνοθέτες λένε «θα γυρίσω μία ταινία βασισμένη στο τάδε μυθιστόρημα», δεν υπογράφουν αυτομάτως συμβόλαιο απόλυτης πιστότητας και οπτικοακουστικής αναπαράστασης αυτών που έχουν γραφτεί στο χαρτί. Ξέρω ότι πολλοί μπορεί να το έχουν σαν δεδομένο ότι έτσι έπρεπε να είναι, αλλά νομίζω ότι κάποια στιγμή θα πρέπει να δεχτούν την ανεξαρτησία του κινηματογράφου από τη λογοτεχνία. Ίσως μονάχα μία τηλεοπτική σειρά μπορεί να αποδώσει πολύ πιστά ένα μυθιστόρημα, κυρίως διότι ως φόρμα έχει και την άνεση χρόνου για να το κάνει.
 
Φωφίκο το κορίτσι με το σκουλαρίκι που εχεις σαν αβατάρ ειναι μόνο ταινία με την Σκαρλετ και τον Φερθ.Φαντάζομαι πως θα ήθελες να την δεις και σε βιβλίο, κάνω λάθος;
 
Φωφίκο, δεν πιστεύω καθόλου ότι υπάρχει «σωστή σειρά» εφόσον μιλάμε για δύο διαφορετικές τέχνες, με εντελώς διαφορετικές δυνατότητες η μία από την άλλη. Το αν κάποιοι θέλουν τις ταινίες απόλυτα πιστές στα βιβλία στα οποία βασίζονται, δεν υποχρεώνει και τους κινηματογραφιστές να το κάνουν. Όταν οι σκηνοθέτες λένε «θα γυρίσω μία ταινία βασισμένη στο τάδε μυθιστόρημα», δεν υπογράφουν αυτομάτως συμβόλαιο απόλυτης πιστότητας και οπτικοακουστικής αναπαράστασης αυτών που έχουν γραφτεί στο χαρτί. Ξέρω ότι πολλοί μπορεί να το έχουν σαν δεδομένο ότι έτσι έπρεπε να είναι, αλλά νομίζω ότι κάποια στιγμή θα πρέπει να δεχτούν την ανεξαρτησία του κινηματογράφου από τη λογοτεχνία. Ίσως μονάχα μία τηλεοπτική σειρά μπορεί να αποδώσει πολύ πιστά ένα μυθιστόρημα, κυρίως διότι ως φόρμα έχει και την άνεση χρόνου για να το κάνει.

Ο κινηματογραφος δεν πιστευω πως ειναι ανεξαρτητος απο την λογοτεχνια,και αυτο ειναι καταπληκτικο γιατι ο συνδυασμος τους μας εχει χαρισει αριστουργηματα!Απο την αλλη,πιστευω πως ενας συγγραφεας αν προσπαθησει να γραψει ενα βιβλιο πανω σε μια ταινια θα ειναι αυτοματως εγκλωβισμενος σε ολα,στην πλοκη,στις περιγραφες,στους ηρωες,σε ολα...Δεν θα υπαρχει κατι δικο του να προσφερει.
Ισως εσυ να εχεις δει κατι αντιστροφο απο αυτο που λεω και γι'αυτο να εχεις διαφορετικη αποψη,δεκτο.Υποκειμενικα ειναι ολα.

Εχεις κανενα παραδειγμα να μου δωσεις;
 

Λορένα

Πολεμίστρια του Φωτός
Σκεφτομαι καμποσες ταινιες, αλλα φοβαμαι πως μαλλον θα ειναι και σε βιβλια, οποτε.. διαβαζω τις προτασεις σας :)
 
δεν το ξερα, οπότε απο εκει έγινε και η ταινία...:)))) ειναι συγγραφεα συχρονης η παλαιότερης εποχής; αν ειναι παλαίοτερης να το έχω υπόψη:)
Συγχρονης...Ουτε εγω το εχω διαβασει,αλλα ειναι στα αμεσα σχεδια μου.Εχει αριστες κριτικες.Αν το διαβασω θα σου πω αν αξιζει ή οχι...:)
 

Λορένα

Πολεμίστρια του Φωτός
Εχω την εντυπωση πως ειναι βασισμενο σε αληθινη ιστορια. Διορθωστε με αν κανω λαθος...
Ναι ο Γουαλας ηταν υπαρκτο προσωπο. Εδω η βιογραφια του.

Το κοριτσι με το μαργαριταριενο σκουλαρικι το διαβασα μισο, σε ενα σπιτι που το πετυχα. Την ταινια παλι.. την πετυχα στα τελευταια λεπτα. Πρεπει να βρω το βιβλιο καποια στιγμη :)
 
Ναι ο Γουαλας ηταν υπαρκτο προσωπο. Εδω η βιογραφια του.

Το κοριτσι με το μαργαριταριενο σκουλαρικι το διαβασα μισο, σε ενα σπιτι που το πετυχα. Την ταινια παλι.. την πετυχα στα τελευταια λεπτα. Πρεπει να βρω το βιβλιο καποια στιγμη :)
η ταινία θα μπορούσε να είναι και καλύτερη,δ εν ξέρω αν συμφωνούν τα αλλα κοριτσια!! το μισό ελπίζω καλό! ναι Φωφίκος αν το διαβάσεις πες μας!
 
Ο κινηματογραφος δεν πιστευω πως ειναι ανεξαρτητος απο την λογοτεχνια,και αυτο ειναι καταπληκτικο γιατι ο συνδυασμος τους μας εχει χαρισει αριστουργηματα!
Δεν μπορω να καταλάβω γιατί ο κινηματογράφος πρέπει να εξαρτάται απ' τη λογοτεχνία. Είναι σαν να λες ότι δεν νοείται ταινία χωρίς να βασίζεται σε κάποιο λογοτεχνικό έργο. Αντιθέτως όμως, υπάρχει πλήθος ταινιών που βασίζονται σε πραγματικά γεγονότα, σε ιστορικά πρόσωπα, σε θεατρικά έργα... και πολύ σημαντικό, σε πρωτότυπα σενάρια. Δεν πιστεύω καθόλου ότι μία ταινία βασισμένη π.χ. σε ιστορικά γεγονότα πρέπει να είναι λιγότερο αριστουργηματική από μία που βασίζεται σε μυθιστόρημα. Η αξία της ταινίας βρίσκεται στο αποτέλεσμα, όχι στην πηγή της. Μπορεί κάποιος να γυρίσει σε ταινία την ιστορία ενός σαλιγκαριού στον Εθνικό Κήπο και να δημιουργήσει κάτι υπέροχο, ενώ ένας άλλος να βασιστεί στον Φάουστ και να φτιάξει τη μεγαλύτερη πατάτα του αιώνα. :)


Απο την αλλη,πιστευω πως ενας συγγραφεας αν προσπαθησει να γραψει ενα βιβλιο πανω σε μια ταινια θα ειναι αυτοματως εγκλωβισμενος σε ολα,στην πλοκη,στις περιγραφες,στους ηρωες,σε ολα...Δεν θα υπαρχει κατι δικο του να προσφερει.
Θα ομολογήσω ότι δεν είμαι φίλος της λογοτεχνίας που βασίζεται στον κινηματογράφο. Αλλά δεν πιστεύω ότι ο συγγραφέας εγκλωβίζεται. Αν βάζαμε εκατό συγγραφείς να λογοτεχνοποιήσουν την ίδια ταινία, πιστεύω ότι οι διαφορές στα αποτελέσματα θα μας εξέπλητταν. Υπάρχουν τόσοι διαφορετικοί τρόποι, τεχνικές και λέξεις για ν' αφηγηθείς κάτι μέσω του γραπτού λόγου... Αν και έχω την εντύπωση (χωρίς να το έχω ψάξει καθόλου) ότι η λογοτεχνοποίηση ταινιών είναι κάτι που φθίνει στην εποχή μας, διότι φαντάζομαι ότι εξυπηρετούσε τις ανάγκες μίας άλλης, περασμένης εποχής, κατά την οποία ο μόνος τρόπος για να δει κανείς μια ταινία ήταν να πάει στον κινηματογράφο. Κι έτσι μέσω της λογοτεχνοποιημένης εκδοχής τους μπορούσε να τις ξαναζήσει όπου και όποτε ήθελε, χωρίς να πρέπει να τρέχει στα σινεμά ή να περιμένει πότε θα ξαναπροβληθεί κάποια ταινία που του άρεσε.

Σήμερα, το να δει κανείς μία ταινία είναι απίστευτα εύκολο, κι έτσι η λογοτεχνοποίηση ταινιών μου φαίνεται σαν μία παρωχημένη κίνηση, που όμως έχει ενδιαφέρον κυρίως σαν πρόκληση προς το ταλέντο των διασκευαστών.
 
Ναι συμφωνώ και εγώ πολλά εξαρτώνται απο το ταλέντο του συγγραφέα, ετσι και μια ταινία μπορεί κάποιος να την διασκευάσει καταλληλα και να γίνει ένα πανέμορφο βιβλίο, φυσικά αφού συζητησει με τον σκηνοθέτη και τον σεναριογράφο. Μα υπήρχε και ειδική σειρά με ταινίες που αργότερα έγιναν βιβλία και μάλιστα πετυχημένα! Δεν ξέρω βεβαια κατα πόσο θα απέχει το βιβλίο από το σενάριο και την γνωμη του σκηνοθέτη πχ. την Νινα απο τον μαυρο κυκνο την ξερουμε καστανή, γλυκειά και μικροκαμωμένη, αν ο συγγραφέας την παρουσίαζε μελαχροινή ξαφνικά κάπως θα φαινότανε γιατι την εχουμε δει και εμφανισιακά...
 
Είναι σαν να λες ότι δεν νοείται ταινία χωρίς να βασίζεται σε κάποιο λογοτεχνικό έργο.
Οχι,δεν λεω αυτο.Λεω πως ο κινηματογραφος ειναι εξαρτημενος και απο την λογοτεχνια,και ξαναερωτω,υπαρχει καποιο παραδειγμα που μπορεις να μου δωσεις;Αν θα μπορουσε να θεωρηθει πετυχημενο ολο αυτο που παρουσιαζεται,γιατι δεν ειναι συνηθες,και ειναι το αντιστροφο του;

Φυσικα και καθε συγγραφεας θα το εγραφε διαφορετικα,λογικο ειναι,ομως οπως και το γεγονος πως αυτοι οι διαφορετικοι τροποι αφηγησης θα ειναι ακριβως για το ιδιο πραγμα,το οποιο θα εχεις δει,θα ξερεις πως ειναι,δεν θα το φανταζεσαι.Συνεπως,η περιγραφικοτητα ειναι αχρηστη.

Θα ηταν ωραιο,για μενα,μονο αν καποιο σικουελ γραφοταν.Οπως π.χ.,του Οσα παιρνει ο ανεμος,που υπαρχει η συνεχεια του σε ταινια(αν και αποτυχημενη,αλλα το παραβλεπω) και ειναι ενα εργο με μεγαλη ιστορια.Εκει,καπως θα μπορουσα να το καλοδω,αν εβαζε και την "πινελια" του ο συγγραφεας,αλλαζοντας καποια πραγματα.
 
Top