Τί είναι η νουάρ λογοτεχνία;

Κόρτο Μαλτέζε

Μεγάλος Βεζίρης της Βαγδάτης
Προσωπικό λέσχης
Τί είναι η νουάρ λογοτεχνία;

1. Η νουάρ λογοτεχνία είναι ας πούμε το λογοτεχνικό αντίστοιχο του φιλμ νουάρ. Οπότε μιλάμε για αστυνομικά κατά βάση μυθιστορήματα/νουβέλες με μοιραίες γυναίκες και αποτυχημένους ιδιωτικούς ντετέκτιβ που τελικά η λύση του μυστηρίου δεν προσφέρει την απόλυτη κάθαρση που προσφέρει πχ η Αγκάθα Κρίστι. Λέγοντας κλασσικό νουάρ το μυαλό μου πάει πρώτα στον Ντάσιελ Χάμετ (το γεράκι της Μάλτας), στον Ρέιμοντ Τσάντλερ (Ο μεγάλος ύπνος) και στον Κέιν (Ο ταχυδρόμος χτυπάει πάντα δυο φορές). Τα βιβλία αυτά γυρίστηκαν ταινίες και αποτελούν κλασικά κινηματογραφικά νουάρ, όμως ο όρος πρώτα χρησιμοποιήθηκε για τις ταινίες.

2. Νεο-νουάρ είναι μια τάση για αναβίωση της νουάρ λογοτεχνίας από τα μέσα της δεκαετίας του 80 και μετά. Κύριο παράδειγμα ο Ελρόϊ (Μαύρη Ντάλια). Εκτός από το αμερικάνικο νουάρ υπάρχει και το Μεσογειακό Νουάρ (Ζαν Κλοντ ιζό Αντρέα Καμιλέρι κα), το Βόρειο Νουάρ που είναι τελευταία της μόδας (Λάρσον, Νεσμπό κα) το ταρτάν (σκοτσέζικο) Νουάρ (Ίαν Ράνκιν) και το λατινοαμερικάνικο (Πάκο Ιγνάθιο Τάιμπο ΙΙ)

αυτά δίχως να είμαι ειδικός, κι αν κάνω λάθος να με διορθώσετε.
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Ας απαντήσω κι εγώ με δικά μου λόγια χωρίς να ξέρω και τόσο καλά :Ρ

Νουαρ ειναι κινηματογραφικός όρος (φιλμ νουάρ). Δεν ξερω ακριβως σε τι αναφερεται, αλλα κυριως ακμασε σε περασμενες δεκαετιες, στις ασπρόμαυρες εποχές. Οι σκηνοθέτες έδιναν ιδιαίτερη έμφαση σε σκοτεινά πλάνα, εξ ου και το όνομα. Σήμερα το νουαρ σχετίζεται με αρχέτυπα όπως: καπαρντίνες, σκληροτράχηλους πρωταγωνιστές, αποτυχημένους αλκοολικούς ντετέκτιβ, γκάνγκστερ, μοιραίες γυναίκες που θέλουν να σκοτώσουν τον πλούσιο άντρα τους, τσιγάρα, ποτά και πάει λέγοντας.

Τώρα λογοτεχνία νουάρ μπορεί να αναφέρεται (αναδρομικά) στα βιβλία που ενέπνευσαν αυτές τις ταινίες, όπως το Γεράκι της Μάλτας, ή γενικώς πατάνε σε αυτά τα αρχέτυπα. Το αρχέτυπο του μοναχικού ξεπεσμένου ντετέκτιβ που αναλαμβάνει υποθέσεις αναπτύχθηκε με τους ήρωες Σαμ Σπέιντ και Φίλιπ Μάρλοου (των συγγραφέων Ρέυμοντ και Τσάντλερ). Σημειωτέον οτι ο όρος δεν αναφέρεται μόνο στη θεματολογία, αλλά και την όλη αισθητική που εμπνέει.

Νομίζω αυτή η εικόνα συνοψίζει αυτό που ο πολύς κόσμος αντιλαμβάνεται ως νουάρ


Μια καλή νεο-νουάρ ταινία που προτείνω είναι το Sin City :))))

Περισσότερα στη Wikipedia, λήμμα film noir.
 
Last edited:
Όχι ο Λάρσον και ο Νεσμπο δεν είναι νουάρ λογοτεχνεία...τα βιβλία τους είναι απλά αστυνομικά μυθιστορήματα...Ο δικός μας νουάρ ήρωας λογικά ειναι ο αστυνόμος Μπέκας στα βιβλία του Γιάννη Μαρή.
 

Κόρτο Μαλτέζε

Μεγάλος Βεζίρης της Βαγδάτης
Προσωπικό λέσχης
Μην αγχώνεσαι Αλίκη!! το λογοτεχνικό ρεύμα όπου εντάσσεται ο Λάρσον λέγεται Nordic Noir http://en.wikipedia.org/wiki/Nordic_noir.

Δεν είναι άμεσος επίγονος του αμερικανικού νουάρ της δεκαετίας του 30-40 αλλά έχει επηρεαστεί από αυτό

Προσωπικά δεν θα θεωρούσα ούτε τον Μπέκα νουάρ
 

Μια

Όμορφο Νιάτο
Ωραίο θέμα.Νομίζω στην νουάρ λογοτεχνία ,έχουμε φυσικά φόνο ντεντέκτιβ και μοιραίες γυναίκες και συνήθως έχουμε και μοιραία κατάληξη. Δεν υπάρχει χάπυ έντ ,τουλάχιστον όσα έχω διαβάσει .Πραγματεύεται και διάφορα υπαρξιακά που ταλαιπωρούν τα βασικά πρόσωπα ,εκδίκηση,προδοσία κλπ....Θα συμφωνήσω κι εγώ οτι η αισθητική και η ατμόσφαιρα κάνουν ένα έργο νουάρ και οχι μόνο το έγκλημα γιατί τότε είναι απλά αστυνομικό. Το κορίτσι με το τατουάζ πχ, ή τα αστυνομικά με πρωταγωνιστές σουηδούς ντετέκτιβ με προσωπικά προβλήματα δεν είναι ίσως νουάρ ,ενώ τα επιμέρους συστατικά τους είναι (βέβαια δεν υπάρχει πάντα η μοιραία γυναίκα) .Αλλά ο Μπέκας γιατί να μην είναι;Από τους σύγχρονους θεωρώ υπέροχο τον Τζέημς ελροι, και καλύτερο απο κάποιους κλασσικούς πλέον του νουάρ
Τραβιάτα μου έδωσες έμπνευση να γράψω κάτι νουάρ!(ωχ αμάν)
 

Κόρτο Μαλτέζε

Μεγάλος Βεζίρης της Βαγδάτης
Προσωπικό λέσχης
Νομίζω ότι ο Μπέκας, όπως και οι κλασικοί ντετέκτιβ είναι ένας εξωτερικός παράγοντας, που με επαγγελματική ευσυνειδησία έρχεται να θεραπεύσει το έγκλημα που θεωρείται σαν ατομική διαστροφή και όχι αποτέλεσμα κοινωνικής παθογένειας. Ο ίδιος ο Μπέκας απέχει από τον περιθωριακό αστυνομικό ερευνητή του νουάρ. Είναι καθαρά με το μέρος του νόμου, ατσαλάκωτος, καλός οικογενειάρχης, δεν κάνει ποτέ λάθος κτλ. Αυτά εγώ τα θεωρώ στοιχεία του κλασικού αστυνομικού μυθιστορήματος. Σίγουρα έχει και νουάρ στοιχεία, λογικό για την εποχή που γράφτηκε, αλλά παραείναι καθαρός για να τον χαρακτηρίσω νουάρ (προσωπική γνώμη πάντα)
 

Μια

Όμορφο Νιάτο
Και θα συμφωνήσω μαζί σου ,όντως είναι πολύ "ηθικός" για να ταιριάζει με το προφίλ του ντετέκτιβ νουάρ, δεν τοχα σκεφτεί.
 

Χανκ Μουντυ

Κοινωνός
Και για μενα ο Ελροϋ ειναι κορυφαιος.Μου αρεσει περισσοτερο απο Τσαντλερ(οχι οτι ο Τσαντλερ με χαλαει) και Χαμετ.
 
Με αφορμη αυτο το νημα για τη νουαρ λογοτεχνια θελω να εκφρασω την αγαπη μου για τον Φιλιπ Μαρλοου.Για μενα ειναι ενας απο τους πιο γοητευτικους μυθιστορηματικους ηρωες στη λογοτεχνια,και οχι μονο στην αστυνομικη.Ειναι ενας σκληροτραχηλος ντετεκτιβ,που εχει ομως και μια ευαισθητη πλευρα.Ειναι φοβερα ψυχραιμος,με κοφτερο μυαλο και αρεσει στις γυναικες.Ειναι εντιμος,χωρις ομως να ειναι και σχολαστικος στην εφαρμογη των νομων.Ολα αυτα ειναι στοιχεια που λιγο πολυ τα εχουμε συναντησει και σε αλλους αστυνομικους ηρωες.Νομιζω ομως,πως αυτο που κανει τον Μαρλοου να ξεχωριζει,ειναι οτι διαθετει ολα τα παραπανω στις ιδανικες αναλογιες.

Ναι,πιστευω οτι ο Ραιημοντ Τσαντλερ επλασε εναν αξεπεραστο ντετεκτιβ.
 

Πολυξενη

Κοινωνός
Και ο Μπόγκαρτ τον ερμήνευσε τέλεια μη χάνοντας την ευαισθησία του ακόμα και τις στιγμές που γινόταν κυνικός. :) Η Μαύρη Ντάλια είναι για μένα ο τι καλύτερο έχει να δείξει το Νέο Νουάρ, αν και η ιστορία δεν μπαίνει στις αγαπημένες μου η ατμόσφαιρα που δημιουργεί ο συγγραφέας είναι καταπληκτική.
 
Ναι βρε Πολυξενη,ξεχασα το κυνικο του χιουμορ που τοσο τον χαρακτηριζει.Παντως ολο γι αυτη τη Μαυρη Νταλια ακουω,πρεπει να τη διαβασω μου φαινεται.Του ιδιου παντως τελειωσα προσφατα την τριλογια του Λουντ Χοπκινς και δεν ενθουσιαστηκα.
 
Χτες είδα το εξαιρετικό In a Lonely Place με τον Μπόγκαρντ, του Νίκολας Ρέι. Βασίζεται σε βιβλίο, οπότε θα το πρότεινα ανεπιφύλακτα σε όποιον θέλει να το διαβάσει.
 
Ραίημοντ Τσάντλερ και τον ήρωά του Φίλιπ Μάρλοου ψηφίζει απ' ότι βλέπω η πλειοψηφία. Ίσως είναι και ο πιο διαφημισμένος. Στο ίδιο επίπεδο, αν όχι παραπάνω, θα έβαζα τις ιστορίες:

του Μίκυ Σπιλλέην με τον (κατ εμέ) αξεπέραστο ντετέκτιβ Μάϊκ Χάμερ
του Ντάσιελ Χάμετ με ήρωα τον επίσης τιτανομέγιστο Σαμ Σπέϊντ :)
 

Χανκ Μουντυ

Κοινωνός
Και ο Μπόγκαρτ τον ερμήνευσε τέλεια μη χάνοντας την ευαισθησία του ακόμα και τις στιγμές που γινόταν κυνικός. :) Η Μαύρη Ντάλια είναι για μένα ο τι καλύτερο έχει να δείξει το Νέο Νουάρ, αν και η ιστορία δεν μπαίνει στις αγαπημένες μου η ατμόσφαιρα που δημιουργεί ο συγγραφέας είναι καταπληκτική.
Το Μεγαλο Πουθενα το διαβασες; Φοβερο κι αυτο. Βασικα, ολη η τετραλογια του Λος Αντζελες πρεπει να τα σπαει(Λ.Α. Εμπιστευτικο και Λευκη Τζαζ, τα αλλα δυο). Προς το παρον ομως εχω διαβασει μονο τα δυο προαναφερομενα.
 

Πολυξενη

Κοινωνός
Ραίημοντ Τσάντλερ και τον ήρωά του Φίλιπ Μάρλοου ψηφίζει απ' ότι βλέπω η πλειοψηφία. Ίσως είναι και ο πιο διαφημισμένος. Στο ίδιο επίπεδο, αν όχι παραπάνω, θα έβαζα τις ιστορίες:

του Μίκυ Σπιλλέην με τον (κατ εμέ) αξεπέραστο ντετέκτιβ Μάϊκ Χάμερ
του Ντάσιελ Χάμετ με ήρωα τον επίσης τιτανομέγιστο Σαμ Σπέϊντ :)
Με τον Μάικ Χάμερ έχω διαβάσει μόνο το Εγώ, οι ένορκοι, θυμάμαι όμως πως υπήρχε και τηλεοπτική σειρά με πρωταγωνιστή τον Στέισι Κητς.
[video=youtube;cDqA3b3nXcE]http://www.youtube.com/watch?v=cDqA3b3nXcE[/video]

Για τον Σαμ Σπέιντ τι να πω; Μόνο έναν τίτλο Το γεράκι της Μάλτας!

Το Μεγαλο Πουθενα το διαβασες; Φοβερο κι αυτο. Βασικα, ολη η τετραλογια του Λος Αντζελες πρεπει να τα σπαει(Λ.Α. Εμπιστευτικο και Λευκη Τζαζ, τα αλλα δυο). Προς το παρον ομως εχω διαβασει μονο τα δυο προαναφερομενα.
Είχα ξεκινήσει το Λ.Α. Εμπιστευτικό αλλά δεν το τελείωσα, αν είναι τόσο καλά όσο λες θα τους δώσω μια ευκαιρία τώρα το καλοκαίρι.
 
του Μίκυ Σπιλλέην με τον (κατ εμέ) αξεπέραστο ντετέκτιβ Μάϊκ Χάμερ
Εχω διαβασει δυο βιβλια του Σπιλειν,το Εγω οι ενορκοι και το Η εκδικηση ειναι δικη μου.Μου αρεσαν αρκετα,ειδικα το πρωτο,αλλα προτιμω την προζα του Τσαντλερ.Οσον αφορα τον Μαικ Χαμμερ παντως,τι να πω,ο τυπος ειναι οδοστρωτηρας.
 
Top