Τάσος Λειβαδίτης

Πολύνιους

Κοινωνός
Οι εραστές είναι ακριβά,
ένδοξα κύπελλα,
όπου ο ένας πίνει τον άλλον...!

Το πρωί πηγαίνουν σε ολοπόρφυρους,
βασιλικούς δρόμους
και το βράδυ πλαγιάζουν σε κρεβάτια κι από θρύλους πιο βαθιά...!

Κι αν καμιά φορά τους δεις να παραπατάνε
ή να παίρνουν μονοπάτια άγνωστα και μυθικά...!
Μην ξαφνιαστείς,
γιατί οι εραστές είναι τυφλοί,
με τα ωχρά τους βλέφαρα κλειστά
ο ένας απ' τη λάμψη του άλλου..!


Οι εραστές δε βλέπουν,
μόνο αγγίζονται,
μα οι ρόγες των δακτύλων τους είναι τα ίδια τα πελώρια,
τα πάντα έκπληκτα, μάτια του Θεού...!

Μ' αρέσει πολύ η τρίτη στροφή... αχ και βαχ ... :))
 

Λούση

Κοινωνός
Για κάποια περίοδο ξαφνικά όλοι τον ήξεραν και έβαζαν στίχους από ποιήματά του παντού, παρά ήταν συνηθισμένος αφού ακόμη και η κουτσή Μαρία που λέει ο λόγος, θα τον ήξερε. Θυμάμαι είχε βγει σε κάποια εφημερίδα ένα ή δυο βιβλία του αλλά δεν τα είχα αγόρασει. Βέβαια δεν το είχα ψάξει πολύ το θέμα.
 
@Λούση, καλησπέρα.
(Πώς πάνε τα διαβάσματα; κουράγιο και το καλοκαιράκι θα είσαι σούπερ).

Για κάποια περίοδο ξαφνικά όλοι τον ήξεραν και έβαζαν στίχους από ποιήματά του παντού, παρά ήταν συνηθισμένος αφού ακόμη και η κουτσή Μαρία που λέει ο λόγος, θα τον ήξερε. Θυμάμαι είχε βγει σε κάποια εφημερίδα ένα ή δυο βιβλία του αλλά δεν τα είχα αγόρασει. Βέβαια δεν το είχα ψάξει πολύ το θέμα.
Γι' αυτό που λες παραπάνω: πού είναι το κακό; το έργο του Λειβαδίτη είναι για όλους, και για την κουτσή Μαρία. Αυτός ο πλούτος δεν χωράει σε γελοία σαλόνια κάποιας μυστικής διανόησης. Πρέπει να είναι παντού, σε χαρτί, σε βιβλία, σε τοίχους, στις καρδιές, στο μυαλό, στο υπόγειο του τελευταίου. Εκεί πρέπει.
 
Last edited:

Λούση

Κοινωνός
Καλά μωρέ, το παλεύω...

Βρε ναι ας το διαβάζουν όλοι άλλωστε η ποίηση και η λογοτεχνία δεν είναι για λίγους. Απλά ας πούμε ακόμη και η κατηγορία "ποζέρια" έγραφε στο τοίχο του φέις μπουκ της στιχάκια από Λειβαδίτη. Ε, αυτό είναι κάπως. :ουχ:
 

Διατσέντα

Λαίδη Βιβλιοδέτρα
Καλά μωρέ, το παλεύω...

Βρε ναι ας το διαβάζουν όλοι άλλωστε η ποίηση και η λογοτεχνία δεν είναι για λίγους. Απλά ας πούμε ακόμη και η κατηγορία "ποζέρια" έγραφε στο τοίχο του φέις μπουκ της στιχάκια από Λειβαδίτη. Ε, αυτό είναι κάπως. :ουχ:
Προσπαθώ να μαθαίνω από σας τους νέους και μαθαίνω. Ένα δεν θα χαλάσω. Να αποφασίζω για τις αγάπες και τα θέλω μου με το τι κάνουν τα φόρα και τα ιστολόγια κοινωνικής δικτύωσης και τα μπλογκς του ενός και του άλλου...Αυτό σίγουρα ΔΕΝ θα το κάνω... Όσο μπορώ θα αναζητώ μια πληροφορία απ’ τα μέσα...είχα την τύχη να ήμουνα στα μέσα στην ηλικία της κάθε Λούσης κι αυτό με έμαθε να μην επμπιστεύομαι εύκολα τις ευκολίες που σήμερα έχει το διαδίκτυο. Πληκτρολογείς Λιβαδίτης κι έχεις στα πόδια σου κι εγώ δεν ξέρω τι...Ειδικά σελίδες στο facebook, που γίνονται δέκα στην καθισιά μας κάθε λεπτό...Δεν πετάμε ογκόλιθους έτσι...γιατί οι λιγοστοί ογκόλιθοι δεν είναι μαϊντανοί, όπως κι όπου κι αν τους χρησιμοποιήσουν. Είναι μαϊντανός ο Ελύτης; Γιατί είναι ο Λειβαδίτης; Μήπως σέρνεται στα καπηλιά περισσότερο ο Λειβασδίτης απ’ ό,τι ο Ελύτης; Δεν θα το’λεγα...Βρίθει παντού Ελύτη...Τον λες μαϊντανό; Δεν τον λες. Τι σου πάει λάθος Λούση μου στον Λειβαδίτη; Κάτι σου πάει λάθος ούτως ή άλλως. Νομίζω εστίασε εκεί. Ίσως ωφεληθείς στην ανάγνωσή σου καλύτερα μετά...

Διαβάζω το απόσπασμα απ’ την Επιθεώρηση Τέχνης που έχω παραθέσει πιο πάνω. Αμφιβάλω αν κάποιος έχει εικόνα της βαρύτητας του περιοδικού για την εποχή του και για όσα ο ίδιος ο Λειβαδίτης λέει, για όσα πρεσβεύει για την κοινωνία και την ποίηση...Αυτό το κείμενο δεν γράφτηκε και πέρασε έτσι σαν φράση στη σελίδα της “ποζέρια” ενός facebook, το 1966 που γράφτηκε. Τέτοιες κινήσεις ήταν "θέτω εαυτόν σε μεγάλο ρίσκο" τότε. "Παίρνω σαφή θέση έξω απ’ το λιβάδι και την ασφάλειά του...και πάω στη ραχούλα με τα αγριόχορτα" σημαίνει.

Αναρωτιέμαι αν ξέρει κανείς τι εστί ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΤΕΧΝΗΣ καν κι αν μπήκε στον κόπο να διερευνήσει ή είδε το όλο κείμενο απλά σαν μια δημοσίευση...

Αυτά καθώς αναρωτιέμαι αν θα ψηφίσω, τι θα ψηφίσω κι αν έχω το κουράγιο να μουτζώνομαι αύριο αν η επιλογή μου θα δικαιώσει ένα επιτυχημένο αύριο για την κοινωνία μας. Επειδή πια ξέρω και δεν περιμένω παρά άλλα απ’ αυτά που μια ψήφος επικυρώνει...στη μνήμη ενός που δεν φοβόταν να μιλεί το δίκαιο που είχε μέσα του...και μόνο γι’ αυτό μαϊντανό δεν τον λέμε Λούση και κάθε Λούση...Λες κι απ’ το μνήμα του μπορεί να αποφασίζει ποιός και πού θα χειρίζεται τους στίχους του...Αν ακούγομαι “ερεθισμένη” συγνώμη, που είμαι, φταίει η μέρα και το γεγονός ότι για μια φορά ακόμα νιώθω να πηγαίνω στην κάλπη με το μαχαίρι στο λαιμό...άσχημο συναίσθημα για ανθρώπους που θέλουν να κάνουν πολιτικές κινήσεις στενά δεμένες με την συνείδησή τους...πάλι μου την πατάνε κάτω...αυτό με κάνει Τούρκα...και να διαβάζω κι αυτό για τον Λειβαδίτη...πρωΐ-πρωΐ...

Συγνώμη αγαπητή Λούση, ουδόλως επί του προσωπικού, γιατί άλλωστε δεν γνωριζόμαστε καν, αλλά σαφώς και με επιμονή επί του τρόπου και της στάσης και της επιλογής της τοποθέτησής σου.
 
Last edited:

Λούση

Κοινωνός
Τίποτα δεν μου πάει λάθος με τον Λειβαδίτη, δεν ξέρω πως το συμπέρανες αυτό. Όταν λες πως κάτι μου πάει λάθος έτσι και αλλιώς τι ακριβώς εννοείς; Μέσα μου κάτι είναι λάθος, τι; Και αν λοιπόν είναι αλήθεια, τότε πως το αλλάζω;
 

Διατσέντα

Λαίδη Βιβλιοδέτρα
Καλησπέρα Λούση, το ζητούμενο δεν είναι να αλλάξει κανείς την άποψή του ντε και καλά.

Το ζητούμενο είναι να μην στερηθεί την ανάγνωσή του για χάρη άλλων παραγόντων όπως το κριτήριο της χρήσης των κειμένων από χρήστες που πιθανά δεν έχουμε σε ιδιαίτερη εκτίμηση ή χρήστες μοδάτους ή κι εγώ δεν ξέρω τι. Αυτό προσπαθώ να πω.

Ο ποιητής έχει μια πορεία αυτό κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει. Ας την κοιτάξει κανείς και μετά ας απορρίψει...ή ακόμα κι ας κατηγοριοποιήσει μέσα του κι έξω του... Νομίζω είμαι σαφής ως προς αυτό.

Έχουμε τη βασική σχέση έργου κι αναγνώστη...σ’ αυτή τη σχέση παρεμβαίνουν πολλοί υποκειμενικοί κι αντικειμενικοί παράγοντες. Αλλότριοι ανάμεσά τους αδικούν και τους δυό.

Αν μέσα από μια καθαρή θεώρηση του έργου που θα καταφέρεις, δεν αλλάξεις γνώμη τότε θα ξέρεις το γιατί που σε ρωτώ πιο πάνω και τώρα δεν μπορείς να μας περιγράψεις. Αν πάλι αλλάξεις γνώμη πάλι θα ξέρεις το γιατί...Σε κάθε περίπτωση θα ξέρεις. Δεν είναι ικανό να απορρίψει κανείς ένα σπουδαίο έργο επειδή χρησιμοποιείται στο διαδίκτυο ποικιλότροπα. Η σχέση με το έργο πρέπει να είναι προσωπική...
 

Λούση

Κοινωνός
Καλέ! εγώ δεν απορρίπτω κανένα έργο του κάθε άλλο μαρέσουν αυτά που έχει γράψει. Μάλλον έτσι όπως το διατύπωσα παραπάνω με παρεξήγησες.

:)
 

Διατσέντα

Λαίδη Βιβλιοδέτρα
Χαίρομαι αν κατάλαβα λάθος. Εκείνο που με οδήγησε ήταν η φράση πως δεν τον έχεις ψάξει αρκετά και το σχόλιο πως και η Κουτσή Μαρία τον χρησιμοποιεί...Σε γενικές γραμμές και σε κάθε περίπτωση όμως είναι καθαρά δικό σου θέμα πώς θα τον προσεγγίσεις. Η δική μου ένσταση είναι σαφής ως προς τα κριτήρια. Τέλος καλό όλα καλά. Καλή ανάγνωση...
 

Βιστέρια

Κοινωνός
Θα επαναφέρω το νήμα στη ζωή γιατί ο Λειβαδίτης είναι ένας απ΄τους αγαπημένους μου Έλληνες ποιητές. Το "Βιολέτες για μία εποχή" αποτέλεσε την πρώτη μου ποιητική συλλογή. Ήταν το πρώτο βήμα που έκανα προς τον δρόμο της ποίησης, ένα βήμα που το έκανα μόνη μου, χωρίς εξωτερικές πιέσεις (γι' αυτό μάλλον με σημάδεψε) . Το γεγονός μάλιστα πως έλειπε το στοιχείο του υπερρεαλισμού από τα περισσότερα ποιήματά του με έκανε να τα αγαπήσω ακόμη περισσότερο.
Συμφωνώ με τον Φαροφύλακα πως η ποίησή του δεν είναι σε καμία περίπτωση στρατευμένη και πως ο ίδιος δεν είναι ρομαντικός ποιητής. Το κομματικό στοιχείο δεν χαρακτηρίζει τα έργα του Λειβαδίτη (τουλάχιστον αυτά τα 5-6 με τα οποία έχω ασχοληθεί) σε αντίθεση με άλλους της εποχής του (π.χ Αναγνωστάκης).
Μερικά αγαπημένα:
Κλυταιμνήστρα

Καί πάντα η νύχτα έρχεται παράξενη, σάν τόν Αγαμέμνονα
πού στάθηκε να δεχτεί τό χτύπημά μού, άοπλος καί προνοητικός,
ξέροντας πώς τώρα πιά θά είμαι γιά πάντα δική του
μέσα στήν τύψη του φόνου.
( Οι Τελευταίοι, εκδόσεις Κέδρος )


[...ήξερα, αλήθεια, μιά οικογένεια τυφλών, κανείς δέν έβλεπε, χρόνια τώρα,
κι όταν κάποτε τό σπίτι τους πήρε φωτιά, λένε πώς τήν έσβυσαν
μ' αυτή τή δύναμη πού είχαν νά μή βλέπουν...]

( O διαβόλος με το κηροπηγιο, εκδόσεις Κέδρος )
 
Top