Σχολικά βιβλία

Λορένα

Πολεμίστρια του Φωτός
Δεν ξέρω κατά πόσο το συγκεκριμένο θέμα, είναι εντός της θεματολογίας του φόρουμ, αλλά.. αποφάσισα να το θίξω!

Τι γνώμη έχετε για τα σχολικά βιβλία; Καταρχήν, γνωρίζει κανείς πόσο διαφορετικά είναι, σε σύγκριση με αυτά που διδαχτήκαμε εμείς; Γιατί η διαφορά είναι μεγάλη, σε ποιότητα κυρίως…

Αφορμή για το συγκεκριμένο νημάτιο, στάθηκε ένα ξεφύλλισμα που έριξα σε αυτά πρόσφατα (καλά.. πάντα τα κοιτώ), και τα συνέκρινα με αυτά που είχαμε εμείς κάποτε! Διαπίστωσα το εξής το θλιβερό : τα βιβλία, της ιστορίας πχ έχουν υποστεί τέτοια αλλοίωση, και τα λένε τόσο μπερδεμένα (αυτά τα λίγα που λένε), που είναι απλά αδύνατο να σου μείνει κάτι στην μνήμη.

Θυμάμαι χαρακτηριστικά, ένα βιβλίο δημοτικού, που πέτυχα πριν καιρό, εξιστορούσε την ελληνική μυθολογία! Στην μια ενότητα.. είχε τον γυρισμό του Οδυσσέα, και πως έπεσε πάνω στον σκύλο του, τον Άργο, και στην επομένη, είχε ένα περιστατικό της Ιλιάδας! Πως να κρατήσεις σειρά έτσι; Και να γιατί τα μικρά παιδιά, δεν μπορούν να τα συγκρατήσουν. Εμείς, γιατί στην πλειοψηφία μας, τα θυμόμαστε; Αν όχι όλα, τα βασικά τουλάχιστον!

Αλλά και σε άλλο βιβλίο, στα μετέπειτα, αρχαία χρόνια (παρακάτω δεν άντεξα να κοιτάξω ακόμη..), τα γεγονότα δίνονται με τόση συντομία σχεδόν τα προσπερνούν. Και όμως.. είναι γεγονότα που καθόρισαν σήμερα, αυτό που είμαστε ως Έλληνες,

Δεν θα ξεχάσω πριν κάποια χρόνια, που πήγα σινεμά, να δω την "Τροία" με τον Μπραντ Πιτ. Πριν καν προλάβω να σχολιάσω το έργο, γιατί σε πολλά σημεία, "έβγαζαν μάτι" οι ανακρίβειες και η αλλαγή των γεγονότων, την προσοχή μου, τράβηξε μια παρέα κοριτσιών, που καθόταν ακριβώς από πίσω μου, και σχολίαζαν και κείνες το έργο. Αυτό που ακολούθησε, ήταν πέρα από κάθε φαντασία.. Καταρχήν δεν ήξεραν από που κατάγεται ο Αχιλλέας, αν και η μια, ήταν σίγουρη, πως ήταν Σπαρτιάτης και έτρωγε και τον "μέλανα ζωμό". Και αυτό… ήταν λεπτομέρεια, στα υπόλοιπα που ακολούθησαν. Δεν ήξεραν ποιος κέρδισε στην μονομαχία Έκτορα-Αχιλλέα, και όταν έδειξε (στο έργο) πως κέρδισε… ο Έκτορας (μα… φυσικά.. ποιος άλλος!), μια.. από αυτές είπε.. «μα, καλά.. γιατί τους έβαλαν να μονομαχήσουν;» και μια άλλη.. : πως πάλι καλά, που είδε ποίος κέρδισε.. γιατί δεν το θυμόταν!!!! Και όταν στο τέλος έδειξε να πεθαίνει ο Αγαμέμνονας στην Τροία, από το μαχαίρι της Βρισηίδας (εγώ.. πώς είχα την εντύπωση πως τον σκότωσε η Κλυταιμνήστρα..), ενθουσιάστηκαν, και είπαν.. Καλά να πάθει! (να σημειώσω, πως η συγκεκριμένη μεταφορά, ήταν υπέρ, των Τρώων.
Το μόνο που θυμάμαι από το έργο πια, είναι που έφυγα έξαλλη, μην μπορώντας να πιστέψω, τι είχα δει, και … κυρίως, τι είχα ακούσει το συγκεκριμένο βράδυ!
Η παρέα μου, κατηγόρησε το έργο, και τις ανακρίβειες του, και πόσο λάθος τα μαθαίνουν από εκεί τα μικρά παιδία που θα το δουν. Εγώ νομίζω, πως υπεύθυνο είναι το σχολείο.. Πως εμείς ξέραμε, που ήταν το λάθος, και τα κοριτσάκια, περίμεναν από την "Τροία" και τους αμερικανούς, να μάθουν ιστορία;

Περιορίζομαι, στο να αναφερθώ, για τα βιβλία της ιστορίας. Δυστυχώς όμως και στα υπόλοιπα βιβλία, πλην των θετικών επιστημών, στην πλειοψηφία τους, είναι κακογραμμένα! Και η διαφορά είναι έντονη, και η απορία εύλογη.. όταν τα συγκρίνεις με τα παλαιοτέρα που πήραν την θέση τους! Απορώ.. ειλικρινά, πως αυτό, συμβαίνει!
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Πάντα τα μεγαλύτερα προβλήματά μου ήταν η συγκέντρωση και η μνήμη (αποστήθιση). Απο όλη τη σχολική ζωή μου όμως τα χειρότερα βιβλία (απο άποψη κατανόησης-χώνεψης) ήταν.

1. Μουσική Β Γυμνασίου
2. Ιστορία Κορμού (Γ Λυκείου)

Θα μπορούσα να διαβάζω δύο ώρες μια σελίδα και μετά αν με ρωτούσες τί διάβαζα, δε θα ήξερα τί να πω!

Ένα διαγώνισμα στην ιστορία (και η αδυναμία μου να τη διαβάσω) ήταν ο λόγος που για μοναδική φορά έκανα κοπάνα :Ρ (ναι, περίμενα μέχρι την 3η Λυκείου για να κάνω την πρώτη μου κοπάνα!)
 
Μεγάλη συζήτηση πάντως η σχέση κινηματογραφικών σεναρίων και βιβλίων. Κανένα νέο νημάτιο μήπως; :)

Απο όλη τη σχολική ζωή μου όμως τα χειρότερα βιβλία (απο άποψη κατανόησης-χώνεψης) ήταν.

1. Μουσική Β Γυμνασίου
Τ Ι Ι Ι Ι Ι ; ; ; ; ; :αργκ:
Το βιβλίο που διδάσκω στο Γυμνάσιο;;;; :τσκτσκ:
Ντροπή, αίσχος και όνειδος! :γκρμφ:

Αλλά, πέρα απ' την πλάκα, έχεις απόλυτο δίκιο. Το βιβλίο δεν είναι καθόλου φιλικό προς τον 14χρονο χρήστη. Πολύ μπούρου-μπούρου χωρίς νόημα... Αφού κι εγώ ώρες-ώρες ξαναδιαβάζω κάποιες προτάσεις σκεπτόμενος "τί λέει ρε παιδιά ο άνθρωπος;;;" Αν δεν τους έδινα δικές μου σημειώσεις, τα παιδιά δεν θα έβλεπαν άσπρη μέρα. Τουλάχιστον όσοι ενδιαφέρονται για το μάθημα και θα τους μείνει κάτι άπ' αυτό... :μαναι:
 
Απο τα σχολικά βιβλια θυμαμαι με αναποληση την "μελετη του περιβαλλοντος" στο δημοτικο.
Απο τα καλυτερα βιβλία που εχω δει με πολυ ωραιες εικονες.

Επισης τα παλια βιβλια της ιστοριας, και αυτά της γλωσσας.

Τα σημερινα της ιστοριας ομολογω και εγω πως δεν διαβαζονται.
 

Λορένα

Πολεμίστρια του Φωτός
Η "μελέτη του περιβάλλοντος" ειναι πραγματικά ένα πάρα πολύ ωραιο βιβλίο που ευτυχώς δεν άλλαξε, παραμενει το ιδιο, χρονια τωρα (τουλαχιστον εγω αυτό διδάχθηκα ως παιδι).

Εξαιρετικά επίσης είναι τα βιβλία των μαθηματικών, όλων των τάξεων των σχολείων. Με σαφή θεωρια και ασκήσεις που καλύπτουν επαρκώς την ύλη.

Για τα υπόλοιπα βιβλία των θετικών επιστημών, εκφράζω αμφιβολίες. Τουλάχιστον στα χρόνια μου, για να εμπεδώσουμε καλά το μαθημα, ειχαμε παρει του κοσμου τα εξωσχολικά για ασκησεις (ας ειναι καλά ο Πατάκης).

Μ' αρέσει που ένας από τους λόγους που διάλεξα θεωρητική κατεύθυνση ηταν γιατι αντιπαθούσα την θεωρία, και οταν ειδα τα βιβλιά της Φυσικής και της Χημείας εφριξα (η εκθεση αποτελει ξεχωριστό και δακρύβρεχτο κεφάλαιο)
 
Πάντα τα μεγαλύτερα προβλήματά μου ήταν η συγκέντρωση και η μνήμη (αποστήθιση). Απο όλη τη σχολική ζωή μου όμως τα χειρότερα βιβλία (απο άποψη κατανόησης-χώνεψης) ήταν.

1. Μουσική Β Γυμνασίου
2. Ιστορία Κορμού (Γ Λυκείου)

Θα μπορούσα να διαβάζω δύο ώρες μια σελίδα και μετά αν με ρωτούσες τί διάβαζα, δε θα ήξερα τί να πω!

Ένα διαγώνισμα στην ιστορία (και η αδυναμία μου να τη διαβάσω) ήταν ο λόγος που για μοναδική φορά έκανα κοπάνα :Ρ (ναι, περίμενα μέχρι την 3η Λυκείου για να κάνω την πρώτη μου κοπάνα!)
Αγαπητέ Αντερώτα,
Η αλήθεια είναι ότι τα συγκριμένα βιβλία που είχαμε και οι ίδιοι οι καθηγητές προσπαθούσαν να τα αλλάξουν, οι καλύτερα να μας διευκολύνουν. Θυμάμαι χαρακτηριστικά την καθηγήτρια της Μουσικής που αφού απογοητεύτηκε τόσο από το βιβλίο ξεκίνησε να μας διδάσκει τραγούδια του στυλ "Κουμπαγιά μαλόρ κουμπαγιά...(την ελληνική μετάφραση- συνέχεια για όσους δεν ξέρουν το τραγούδι θα την επισυνάψω κάποια άλλη στιγμή) σκεφτείτε ένα όλοκληρο σχολείο να τραγουδάει αυτό:χαχαχα::χαχαχα:.....
Βέβαια ο καθηγητής των Φιλολογικών της Γ Λυκείου μας λυπήθηκε πραγματικά, γιατί τα καημένα τα παιδάκια τόσο διάβασμα είχαμε με τις Πανελλήνιες τι θα πρωτοδιαβάζαμε και τι θα έμενε το κυριότερο σκέφτηκε και κάθησε ο άνθρωπος και μας έκανε περίληψη. Σκεψου όλη η ιστορία σε 30 σελίδες και όλες-όλες οι ημερομηνίες που έπρεπε να θυμόμαστε με το ζόρι 15.
Να είναι καλά ο ανθρωπος...
Πάντως εγω που είμαι από τους λάτρεις της ιστορίας θεωρώ ότι το βιβλίο δεν ήταν άσχημο, ίσα-ίσα θα έλεγα είχε και μεγάλο μέρος της Σύγχρονης Ευρωπαικής Ιστορίας που δυστυχώς έπρεπε να φτάσουμε στην Γ Λυκέίου για να διδαχθούμε και μέσα στην πίεση των πανελληνίων...Και να σας πω την αλήθεια χίλιες φορές η Ιστορία Κορμού να ήταν η εξεταστέα ύλη στις Πανελλαδικές από την απαράδεκτη Ιστορία δέσμης που δίναμε... η οποία θεωρώ ότι έχει αλλάξει....:)):)):))
 
Top