Συνανάγνωση: Στο δρόμο του Τζακ Κερουάκ (Νοέμβριος 2016)

Πεταλούδα

Θαλασσογέννητη Ελπίδα των Ηλιόμορφων Ονείρων
Προσωπικό λέσχης
Είναι πιθανό ότι δεν αντιστοιχεί, όχι περίπου βέβαιο. Αλλά μπορεί να το δει και η Πεταλούδα και να μας πει αν όντως υπάρχει αντιστοιχία ή όχι.
Το κοίταξα νωρίτερα, αλλά για.. τεχνικούς λόγους* θα το επιβεβαιώσω όταν θα φτάσω στα μισά του Α΄μέρους (*δεν αντιστοιχούν οι σελίδες και δεν έχει αυτή η έκδοση ούτε παραγράφους).

Και δεν πιάνει και το Ctrl + F στο βιβλίο :χαχα:
 

Τσίου

Μύστης
Παιδιά το έψαξα και υπάρχουν μεγάλες διαφορές. Όσοι δεν διαβάσουν το original scroll δεν θα καταλάβουν για ποιόν φίλο μιλάει ο Κέρουακ (μιας και στο ορίτζιναλ έχει βάλει τα πραγματικά τους ονόματα), και δεν θα διαβάσουν ομοερωτικές σκηνές :οργή:
Πεταλούδα, έχεις δίκιο το ορίτζιναλ δεν έχει παραγράφους. Μάλλον σκοπός του ήταν να μη πάρουμε ανάσα ( ; )
"the original has that frenzied pace you want. Kerouac wrote it quickly, in a few inspired weeks (albeit after many false starts). He wanted to play jazz with words, and you get that in the original. It's a mad book. The edited version, not as much."
Πηγή: https://www.reddit.com/r/books/comments/2nuuqx/jack_kerouacs_on_the_road_the_original_scroll_vs/
 
Last edited:

Πεταλούδα

Θαλασσογέννητη Ελπίδα των Ηλιόμορφων Ονείρων
Προσωπικό λέσχης
Αντιγράφω την τελευταία πρόταση κάθε ενός από τα κεφάλαια που ζήτησες:

Κεφάλαιο 8, του Μέρους Α σάμε εκεια που λέει "Βγήκα και πήρα ένα τρόλεϋ μέχρι το διαμέρισμά μου, και τα βουνά από "πεπιεσμένο χαρτί" του Κάρλο Μαρξ πορφύριζαν, ενώ ο πελώριος ήλιος πρόβαλε μέσα από τις πεδιάδες της Ανατολής." (σελίς 74 της έκδοσης του Βημάτου)
"Βρήκα στο δρόμο και πήρα το τραμ για το διαμέρισμά μου και τα βουνά από παπιέ μασέ του Άλεν Γκίνσμπεργκ άρχιζαν να κοκκινίζουν καθώς ο ήλιος ανέτελλε μεγαλόπρεπα από τις ανατολικές κοιλάδες. (σε. 83 - 84, ΠΛΕΘΡΟΝ)

Όπως φαίνεται, τέλειωσα το α' μέρος της συνανάγνωσης, γιατί πέτυχα την παραπάνω πρόταση - σταθμό. Υποθέτω ότι κάποιες διαφορές είναι μεταφραστικές (τρόλεϋ / τραμ, πεπιεσμένο χαρτί / παπιέ μασέ) και άλλες από την μεταγενέστερη επεξεργασία του συγγραφέα (διαφορές στα κόμματα και στα ονόματα των πρωταγωνιστών).

Πεταλούδα, έχεις δίκιο το ορίτζιναλ δεν έχει παραγράφους. Μάλλον σκοπός του ήταν να μη πάρουμε ανάσα ( ; )
Να υποθέσω κι εγώ ότι ίσως είναι αυτό, σε συνάρτηση με τον λίγο χρόνο (3 βδομάδες) που το έγραψε.
 

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
I walked out and took a trolley to my apartment, and Carlo Marx's papier-mache mountains grew red as the great sun rose from the eastward plains.
 

Ρουμπαγιάτ

Όμορφο Νιάτο
Έχω από το 1981 την έκδοση του Πλέθρον, μτφ. Δ. Νικολοπούλου και από το Βήμα ακριβώς την ίδια χωρίς την εισαγωγή. Αναρωτιέμαι αν η μετάφραση Λαλιώτη έχει μεγάλες διαφορές. Ποια θεωρείτε καλύτερη;
 

Πωλίνα

Κοινωνός
Ρουμπαγιάτ αν δεις τις προηγούμενες σελίδες θα καταλάβεις πως δεν έχουμε ιδέα ποια έκδοση είναι καλύτερη!
Κάποιοι θα διαβάσουν μετάφραση της Νικολοπούλου, κάποιοι Λαλιώτη, άλλοι θα διαβάσουν την αγγλική έκδοση και υπάρχουν και μερικοί που θα κανουν ένα μικρό μιξ!
Λογικά θα καταλήξουμε να σχολιάζουμε διαφορετικά βιβλία ο καθένας και θα είναι μια ενδιαφέρουσα συνανάγνωση αν μη τι άλλο! :)))
 

Μπου Ραντλι

Κοινωνός
Φίλη/ε Ρουμπαγιάτ αφού έχεις την τύχη να διαθέτεις δύο επιλογές θα σου πρότεινα να διαβάζεις... και τις δύο!!! Μ'αυτόν τον τρόπο θα μας βοηθάς καλύτερα στο σχολιασμό...
 

Καλοκαίρι

Κοινωνός
Σήμερα σχολιάζουμε έτσι;;;;που είσαστε όλοι;;;
Μέχρι στιγμής το βιβλίο είναι, για μένα, λίγο φλύαρο και ανιαρό με άσκοπες περιπλανήσεις μιας αγέλης χαμένων κορμιών και ελπίζω ότι κάπου σύντομα θα γίνει ενδιαφέρον. Δύο πράγματα μου κίνησαν επιπλέον το ενδιαφέρον ποιοί είναι ο Κάρλο Μάρξ και ο Ντιν Μοριαρτι και έψαξα και βρήκα ότι αναφέρεται στους Άλλεν Γκίνσμπεργκ (Carlo Marx) και Νιλ Κάσαντι (Dean Moriarty), αμφότεροι συγγραφείς και σημαντικές προσωπικότητες της μπιτ γενιάς. Επίσης αναρωτήθηκα τι είναι η μπενζεντρινη που διάβαζα ότι είναι μια αμφεταμίνη που ήταν πολύ της μόδας ανάμεσα στους μπήτνικ-συγγραφείς.
Με τη βοήθεια αυτής της ουσίας ο Κέρουακ δεν κοιμόταν καθόλου ενόσω έγραφε. Έτρωγε μόνο φασόλια-κονσέρβα και για να μη χρειάζεται να διακόπτει τον τζαζ ειρμό της σκέψης του -αλλάζοντας σελίδες στη γραφομηχανή- είχε τοποθετήσει ένα ρολό χαρτί και έγραφε ασταμάτητα (δεν ξέρω τι έκανε με την τουαλέτα, δεν αναφέρεται πουθενά).
 

Τσίου

Μύστης
Δεν είναι από τα χειρότερα που έχω διαβάσει αλλά είναι βαρετό σε σημείο αηδίας.
Να και το original scroll (120 ft=36 μέτρα; διορθώστε)
 

Μπου Ραντλι

Κοινωνός
Χτες το παρέλαβα από την Μεταλλαγμένη!!! Μέσα στην εβδομάδα ελπίζω να καλύψω την απόσταση και να σας φτάσω...
 

Πεταλούδα

Θαλασσογέννητη Ελπίδα των Ηλιόμορφων Ονείρων
Προσωπικό λέσχης
Τελειώνοντας το πρώτο μέρος της συνανάγνωσης, μου δημιουργήθηκαν κάποιες απορίες, που απορρέουν από το κείμενο για την γενικότερη κατάσταση της χώρας τους εκείνη την περίοδο.

Πέρα από τους πρωταγωνιστές, με τον κύριο από αυτούς (τον συγγραφέα δηλαδή) να διανύει κατά μήκος όλη την χώρα με ωτοστόπ, βλέπουμε κι άλλους περιπλανόμενους αλλά και πολλούς πρόθυμους "μεταφορείς", σημάδι ότι ήταν μια συνήθη μέθοδος μετακίνησης. Έλλειψη πόρων, αναζήτηση εργασίας, μιας καλύτερης άλλης ζωής;
Οι πρωταγωνιστές του βιβλίου, που στο μέλλον οι περισσότεροι από αυτούς θα θεωρηθούν εκπρόσωποι της beat generation, επηρεάζοντας μεταγενέστερα κινήματα όπως των χίπις, κάνουν έναν πιο ελεύθερο τρόπο ζωής, πέρα από τις κοινωνικές συμβάσεις. Σαν να ζούσαν από την ανάποδη το αμερικάνικο όνειρο, μέσα στα πλαίσια της ψυχροπολεμικής περιόδου, που επικρατούσε μετά το τέλος του Β' παγκόσμιου πολέμου.

Επίσης με έναυσμα τον χαρακτηρισμό τζαζ το ύφος γραφής του κειμένου, μου κέντρισε το ενδιαφέρον ένα σημείο του βιβλίου:

"Εκείνη την εποχή, το 1947, η μποπ ήταν στα πάνω της σ΄όλη την Αμερική, αλλά δεν είχε φτάσει εκεί που βρίσκεται σήμερα. Οι μάγκες στο Λουπ έπαιζαν καλά, αλλά μ΄ένα κουρασμένο στυλ, επειδή η μποπ βρισκόταν κάπου ανάμεσα στην περίοδο του Ornithology του Τσάρλι Πάρκερ και την άλλη της περίοδο που άρχισε πραγματικά με τον Μάιλς Ντέιβς. Και καθώς καθόμουν ακούγοντας τον ήχο της νύχτας που αντιπροσωπεύει πια η μποπ για όλους μας, σκέφτηκα όλους μου τους φίλους από τη μία άκρη της χώρας στην άλλη κι ότι στην πραγματικότητα βρίσκονταν όλοι στην ίδια αχανή αυλή τριγυρνώντας φρενιασμένοι στα σκοτάδια."

Ψάχνοντας στο γουγλ, ανακάλυψα ότι το 1960 είχε κυκλοφορήσει το άλμπουμ "Readings by Jack Kerouac on the Beat Generation" και από εκεί είναι το παρακάτω:

[video=youtube;Yh7ZFGBCSrY]https://www.youtube.com/watch?v=Yh7ZFGBCSrY[/video]​

Κι εδώ τα λόγια
 
Last edited:

Καλοκαίρι

Κοινωνός
Δε βλέπω πολύ ζωή στο νήμα!!Α με το Αβεσσαλώμ γλώσσα δε βάλαμε μέσα, τι έγινε καλέ και χαθήκατε όλοι;
 

Κόρτο Μαλτέζε

Μεγάλος Βεζίρης της Βαγδάτης
Λοιπόν λόγω μιας σειράς προσωπικών θεμάτων μόλις χθες τελείωσα την ύλη. Το ότι δεν υπάρχει κινητικότητα στο νήμα υποθέτω ότι έχει να κάνει με το ότι η γραφή του Κερουάκ είναι πιο στρωτή με λιγότερα "τι θέλει να πει ο ποιητής;"

Ως το 8ο κεφάλαιο λοιπόν βλέπουμε το Άλτερ Έγκο του Κερουάκ με το όνομα Σαλ (καμία σχέση με την επική ταινία με τον Ρουβά) να είναι ένα κουλ αλάνι (τόσο κουλ και τόσο αλάνι που τον φιλοξενεί στο σπίτι της η θεία του). Εκεί λοιπόν που είναι ένα απλό κουλ αλάνι βρίσκεται με 50 δολάρια στην τσέπη και αποφασίζει να φύγει για ένα ρόουνττριπ (δρομοτάξιδο) και να βρει τους φίλους του στο Ντένβερ του Κολοράδο (του Χρωματιστού δηλαδή).

Η θεία του η οποία προφανώς είχε βαρεθεί να έχει στο σπίτι της τον μαντράχαλο (που της πήγε για ένα σαββατοκύριακο και της μπαστακώθηκε ποιος ξέρει πόσο καιρό) αντί να ανακράξει "Πού πας ρε κόπανε με ένα πενηντάρικο; Αυτό δεν σε φτάνει ούτε για τα ουίσκια σου" μάλλον σκέφτηκε από μέσα της "Ευκαιρία είναι να ξεφορτωθούμε τον καραγκιόζη για λίγο και (γιατί να μην είμαστε αισιόδοξοι; ) ίσως στον δρόμο τον απαγάγουν, τον βιάσουν, τον σφάξουν και τον πετάξουν σε κανένα χαντάκι (όχι αναγκαστικά με αυτήν την σειρά)" και τελικά του είπε "Με την ευχή μου ανιψιέ! Πολύ καλή ιδέα να ξεκινήσεις να πας στου Διαόλου το Κέρατο άφραγκος! Πώς δεν το είχες σκεφτεί νωρίτερα! Ευκαιρία να καλέσω το βράδυ τα κορίτσια από το ΚΑΠΗ για κουμ-καν και σεξουαλικά όργια". Κι έτσι ο Σαλ πήρε δρόμο (σοφιστικέ αναφορά στο τίτλο του βιβλίου)...

Στο δρόμο τώρα συναντά διάφορους αδιάφορους (χαχα λογοπαιγνιάκι) τύπους που συζητάνε για διάφορα θέματά εξίσου αδιάφορα με τους ίδιους. Εδώ βλέπουμε και το εξαιρετικά ευτράπελο περιστατικό με τον τυπάκο που κατουρά από την άκρη της καρότσας του φορτηγού, ο οδηγός για πλάκα φρενάρει και αυτός πέφτει ανάσκελα και τα ούρα πέφτουν πάνω του (:μουάχαχα: Seferlis likes :μπράβο:) . Τελικά φτάνει στο Ντένβερ άφραγκος γιατί αν και έκανε οτοστοπ για οικονομία κατάφερε να ξοδέψει όλα τα λεφτά από νωρίς (γιατί μπορεί να είναι αλάνι από σπίτι, είναι όμως αλάνι) και ανακαλύπτει ότι κάποιοι από τους φίλους του είναι παρεξηγημένοι μεταξύ τους. Μετά πάνε μια εκδρομούλα στα βουνά όπου παρακολουθούμε την αφήγηση ενός από την παρέα για το πώς κατάφερε να πάει με τρεις γυναίκες σε ένα βράδυ*

Οκ δεν νομίζω να μπει στα 10 αγαπημένα μου βιβλία. Ούτε στα 100 αγαπημένα μου. Αμφιβάλλω για το αν θα είναι στα 500 καλύτερα που έχω διαβάσει αλλά έχει σοβαρές πιθανότητες για το Τοπ 1000. Από την άλλη ούτε στα 100 χειρότερα θα το κατέτασσα...

*Με δεδομένο ότι όπως αναλύει ο ειδικός επί των σεξουαλικών θεμάτων Τζόμπε Κοβάτα στο σύγγραμά του "Σεξ; Κάν' το μόνος σου" το σεξ είναι ένα ψέμα που πρέπει να διαιρείται δια 4. Αν κάποιος μας πει "Χθες το έκανα 6 φορές" εμείς διαιρούμε το 6 με το 4 βρίσκουμε 1,5 οπότε καταλαβαίνουμε ότι το έκανε μια φορά και προσπάθησε (ανεπιτυχώς) και για δεύτερη. Εδώ έχουμε 3:4=0,75 οπότε μάλλον το πράγμα πήγε χειροκίνητα...
 
Last edited:

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
Εγώ διάβασα την ανάρτηση του Κόρτο κι είμαι κοπλέ! :χαχαχα:
 

Ρουμπαγιάτ

Όμορφο Νιάτο
Τα έχετε πει όλα. Έχω την εντύπωση πως αυτό που αξίζει είναι να το διαβάσει κανείς στο πρωτότυπο για να δει το λεξιλόγιο. Είναι ένα βιβλίο που εκφράζει μιαν ολόκληρη εποχή με τα καλά της και τα κακά της.Σε μας σήμερα δεν λέει και πολλά πράγματα αλλά αν το δούμε μέσα στα πλαίσια της ΠΟΠ κουλτούρας, νομίζω θα μας βοηθήσει να καταλάβουμε την εποχή.
 

Πωλίνα

Κοινωνός
Άργησα πολύ γιατί ξέμεινα από λάπτοπ.
-Πάλι;
Τι να κάνω; Πάλι!
Να σχολιάσω έως το κεφάλαιο 8 σήμερα κι επανέρχομαι αύριο για την υπόλοιπη ύλη.

Μόνο εμένα αρέσει ρε παιδιά; :ωιμέ:
Οκ, δεν είναι κάτι το τρομερό, όμως όπως ειπώθηκε παραπάνω εκφράζει μια γενιά.
Μου αρέσει ο γρήγορος ρυθμός του -έβγαλα 10 κεφάλαια σ'ενα 3ωρο-, μου αρέσουν οι περιγραφές των ανθρώπων που συναντά ο Σαλ και ο Κερουακ, κάνει το απίθανο να σε βομβαρδίζει με εικόνες την μια πάνω στην άλλη, κυριολεκτικά σα να σαι κι εσύ στον δρόμο!
Έως εδώ δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα που ακριβώς το πάει ο Κερουακ παρά μόνο καταλαβαίνω την ''ανάγκη'' του να γράψει για όλα αυτά.
Προσωπικά έως τώρα έχω ενθουσιαστεί με τον τρόπο που γράφει/παρουσιάζει/κινείται, είναι σαν οι λέξεις και οι εικόνες είναι στο κεφάλι του κι απλώς πρέπει να βγουν έξω, ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων!
Σίγουρα μετά την συνανάγνωση θα το διαβάσω και μια στο πρωτότυπο γιατί νιώθω πως όλο το βιβλίο κυλά πάρα πολύ γρήγορα.
 
Last edited:

Πεταλούδα

Θαλασσογέννητη Ελπίδα των Ηλιόμορφων Ονείρων
Προσωπικό λέσχης
Και σε μένα αρέσει Πωλίνα. Κι εγώ το προχωράω γρήγορα και σταματάω αναγκαστικά, για να είμαι μέσα στα χρονικά πλαίσια της συνανάγνωσης. Σήμερα όμως δεν άντεξα και συνέχισα με την ύλη που ξεκινάει την Δευτέρα.

Mου αρέσει ακριβώς για αυτό που λες: σαν να είσαι κι εσύ στον δρόμο. Είναι η γραφή του, είναι το συνεχές κείμενο χωρίς παραγράφους, μοιάζει με κάποιο τρόπο σαν να ζεις την όποια τρέλα τους - αν είναι δικιά τους μόνο ή της εποχής δεν ξέρω, αλλά ακολουθείς την κίνησή τους που δεν ξέρεις ακόμα που θα βγάλει.
Τα πρόσωπα που συναντάει, οι συνοικίες που σεργιανάει, οι καταστάσεις που ζει, μου αρέσει που αρχίζει κια τα ντύνει με μουσική της εποχής.

[video=youtube;epRXoS_P0lk]https://www.youtube.com/watch?v=epRXoS_P0lk[/video]​
 

Πωλίνα

Κοινωνός
Δεν θυμάμαι να έχω διαβάσει βιβλίο με τόσες έντονες και πολλές εικόνες!
Τόσο όμορφες εικόνες, γεμάτες με ήχους, μουσική, ανθρώπους, μυρωδιές και όλα αυτά στο κλίμα εκείνης της εποχής! Πρέπει να ήταν απίστευτο το roadtrip εκείνη την εποχή στην Αμερική!
 
Top