Συνανάγνωση ''Πόλεμος και ειρήνη''

Φαίη Μ

Όμορφο Νιάτο
Αγαπητή Φαίη Μ,

Διάβασα την προτελευταία παράγραφο και δεν σχολίασα διότι η ίδια η ιστορία θα σου δικαιολογούσε την στάση και τον χαρακτήρα του Πιέρ. Διαβάζοντας την τελευταία σου παράγραφο είδα οτι εξακολουθείς να έχεις την ίδια άποψη. Θα ήθελα να επισημάνω ίσως δύο με τρία σκοτεινά σημεία και ίσως το δείς με άλλο μάτι.
Να θυμηθούμε οτι την εποχή εκείνη αν δεν ήσουν γιός απο επίσημο γάμο τότε στιγματιζόσουν και δεν είχες δικαίωμα στην κληρονομιά. Ο Πατέρας του Πιέρ τον αναγνώρισε τελευταία στιγμή αφήνοντας του και την μεγάλη του περιουσία. Ο Πιέρ ζούσε ανάμεσα στην Γαλλία και την Ρωσία και μιλούσε και τις δυο γλώσσες. Ήταν πολύ ντροπαλός με τις γυναίκες και πολύ λεπτεπίλετος στους τρόπους του. Συμπεραίνω οτι ο Πιέρ σε νεαρή ηλικία δεν είχε την απόλυτη αυτοπεποίθεση ως άνδρας απένταντι στους Άνδρες αλλά ούτε απέναντι στις Γυναίκες.

Στην συνέχεια βλέπουμε να διαδραματίζονται κάποια γεγονότα στην ζωή του Πιέρ που του ανοίγουν τα μάτια στην αλήθεια. Έρχεται αντιμέτωπος με την δυστυχία του και τότε εμφανίζεται ως σωτήρας ένας Μασώνος ο οποιός τον καθοδηγεί στην μύηση του Μασωνισμού.

Το έχω διαβάσει το βιβλίο. Δεν θα αποκαλύψω την συνέχεια. Η Προσωπική μου άποψη όμως είναι οτι ο Τολστόϊ δεν θα χάλαγε τόσο μελάνι για έναν βλάξ. Και το μόνο σίγουρο είναι οτι δεν θα του έδινε προταγωνιστικό ρόλο σε ένα τόσο μεγάλο λογοτεχνικό βιβλίο.

Πιστεύω στο τέλος του βιβλίου θα αλλάξεις γνώμη.
Εξαιρετικός ο σχολιασμός σου και σε ευχαριστώ πολύ!
Ναι κι εγώ είχα την ίδια απορία και τώρα που συνεχίζω το βιβλίο αρχίζει και μου αρέσει ο Νικολάη ο οποίος ωριμάζει αισθητά και έχει πολύ ωραίες ανησυχίες και αντιδράσεις Ελπίζω να αλλάξω γνώμη και για τον Πιερ ο οποίος μου φαίνεται παντελώς άβουλος και άνευρος ως τώρα/ Ακόμη και μετά την επαφή του με τον μασονισμό που προσπαθεί να αλλάξει κάποια πράγματα βλέπουμε ότι τον εκμεταλλεύονται όλοι! Δηλαδή είναι φως φανάρι ότι είναι ντροπαλός ότι δεν έχει τον αέρα των σαλονιών και δεν γνωρίζει τις "καλές" συμπεριφορές που επιβάλλονται Λογικό γιατί βρίσκεται από νόθος όπως λες νόμιμος κληρονόμος και ζάμπλουτος από την μια μέρα στην άλλη Αλλά ταυτόχρονα είναι τελείως αγαθός και αφήνεται έρμαιο της τύχης του Πραγματικά ελπίζω να αλλάξει γιατί γενικώς έχει καλά και ευαίσθητα στοιχεία

ΥΓ Επίσης ευχαριστώ για τον σχολιασμό γιατί νομίζω έχω μείνει μόνη μου εδώ μέσα :ααργκ:
 
Last edited:

Βασίλισσα

Κοινωνός
Συγνώμη μια διόρθωση μόνο. Αν κάποιος είχε καλούς τρόπους και ήταν γνωστός στα σαλόνια αυτός ήταν ο Πιέρ. Επίσης ναι μεν κληρονόμισε μια μεγάλη περιουσία αλλά δεν ζούσε φτωχικά πριν.

Αλλά ας αφήσουμε και τους άλλους να δούμε τι γνώμη έχουν σχηματίσει.
 

Φαίη Μ

Όμορφο Νιάτο
Συγνώμη μια διόρθωση μόνο. Αν κάποιος είχε καλούς τρόπους και ήταν γνωστός στα σαλόνια αυτός ήταν ο Πιέρ. Επίσης ναι μεν κληρονόμισε μια μεγάλη περιουσία αλλά δεν ζούσε φτωχικά πριν.

Αλλά ας αφήσουμε και τους άλλους να δούμε τι γνώμη έχουν σχηματίσει.
Καλούς τρόπους και λεφτά είχε αλλά λέει ξεκάθαρα στην αρχή πως δεν ήξερε να συμπεριφέρεται στα σαλόνια από το πρώτο μέρος που τον καλούν στο μέγαρο Ροστόβ που λέει πως καθόταν αδέξια καταμεσής του σαλονιού και αποκρινόταν μονοσύλλαβα σε ότι τον ρωτούσαν άπλωνε στην τύχη να τον σερβίρουν όποιο από τα 4 ποτήρια έβρισκε μπροστά του κλπ
Προφανώς και βελτιώνεται στην πορεία (σίγουρα γιατί γίνεται περιζήτητος και λόγω κληρονομιάς)αλλά δεν νομίζω ότι είχε τον "αέρα" από την αρχή
Το κατάλαβα λάθος? Δεν ξέρω :χμ:
 
Last edited:

Αιγίπαν

Όμορφο Νιάτο
Ο Πιέρ είναι αφελής, κοινωνικά αδέξιος και μάλλον όχι ιδιαίτερα έξυπνος, είναι, όμως, ιδεολόγος, αγνός και έχει καλές προθέσεις, άσχετα αν στις πράξεις δεν τα καταφέρνει καθόλου καλά. Τολμώ να πω ότι εκπροσωπεί με κάποιο τρόπο τους νέους και προοδευτικούς Ρώσους αριστοκράτες που έχουν όλες τις καλές προθέσεις αλλά στην πραγματικότητα δεν έχουν ιδέα τι πρέπει να κάνουν, που μεγαλωμένοι χωρίς τίποτα το ρωσικό πάνω τους, χωρίς να μπορούν να καταλάβουν τον ρωσικό λαό έχουν την αίσθηση ότι μπορούν να αλλάξουν την κατάσταση προς το καλύτερο δίνοντας απλά μερικές εντολές, που έχοντας στο μυαλό τους μεγάλες ιδέες αδυνατούν να καταλάβουν τα απλά πράγματα. Τελικά προσπαθώντας να βρει την αλήθεια του καταλήγει στους μασόνους που αντί να τον βοηθήσουν μάλλον τον κάνουν να μπερδευτεί περισσότερο, του δημιουργούν, όμως, την τάση να θέλει να εξωτερικεύσει τις σκέψεις του και έτσι επηρεάζει θετικά τον πρίγκιπα Αντρέι.

Ο πρίγκιπας επιστρέφει από τον πόλεμο και βρίσκεται μπροστά στην τραγωδία τις απώλειας της συζύγου του. Η συνειδητοποίηση της ματαιότητας των πολεμικών φιλοδοξιών του γίνεται ακόμα πιο έντονη και καταλαβαίνει ποια είναι τα πράγματα που πραγματικά μετράνε, μετανιώνωντας για τις πράξεις του παρελθόντος και για τον τρόπο που αδίκησε τη σύντροφό του. Φυσικά αυτή η τάση της αμφισβήτησης και του προβληματισμού θα τον συνοδεύει και στη συνέχεια. Όσο για τα άλλα μέλη της οικογένειας του, ο πατέρας του δείχνει ένα ίχνος συναισθήματος μετά το θάνατο της νύφης του αλλά γρήγορα το καταπιέζει και το σβήνει με τις πολλές δραστηριότητες του οι οποίες γίνονται ακόμα περισσότερες. Η Μάρια βρίσκει παρηγοριά στη θρησκεία με έναν τρόπο εντελώς υπερβολικό και ίσως έτσι ο συγγραφέας μέσω αυτής κάνει μία κριτική σε κάποιες από τις θρησκευτικές εκδηλώσεις των συμπατριωτών του.

Με τους Ροστόβ ασχολούμαστε αρκετά σε αυτά τα δύο μέρη. Από τη μία έχουμε τα χαρούμενα κορίτσια μας που ασχολούνται με τα πιο όμορφα πράγματα και κυρίως με τον έρωτα, αν και στην περίπτωση της Νατάσας ο έρωτας ασχολήθηκε μαζί της, από την άλλη έχουμε τα στρατευμένα νιάτα που μάλλον δεν δείχνουν ιδιαίτερη ωριμότητα. Μου αρέσει η αντίθεση ανάμεσα στην αντίδραση του Ντενίσοβ και του Ντόλαχοφ στην ερωτική απόρριψη, ο πρώτος την παίρνει ψύχραιμα και συνεχίζει να είναι φίλος και υποστηρικτής του Νικολάι, ο δεύτερος την αντιμετωπίζει με μνησικακία και βγάζει το χειρότερο εαυτό του. Βέβαια στην περίπτωση του ήταν ήδη κωλόπαιδο οπότε μάλλον δεν χειροτέρευσε η κατάστασή του.

Αυτά τα σκόρπια λόγια είχα να γράψω, την άλλη φορά ελπίζω να γράψω τίποτα πιο συγκροτημένο. Η συμμετοχή πάντως εξακολουθεί να με ανησυχεί, δεν καταλαβαίνω γιατί εκδήλωσαν τόσοι πολλοί το ενδιαφέρον τους για να συμμετάσχουν σε αυτήν την ομαδική ανάγνωση και στο τέλος τόσο λίγοι το έκαναν. Όσοι και να είμαστε όμως ας επιμείνουμε ως το τέλος.
 

Ζωζωκα

Όμορφο Νιάτο
Κι εγώ εδώ είμαι ακόμα, ακολουθώ τη συζήτηση αν και είμαι μιάμιση εβδομάδα πίσω, μόλις σήμερα τελείωσα το τρίτο μέρος που τελειώνει σε αυτή την καταπληκτική σειρά σκηνών με το τραυματισμό, την αιχμαλωσία και την αποκάλυψη που βιώνει ο Μπαλκονσκι... νομίζω ότι σε αυτό το μέρος οι βασικοί ήρωες Πιερ, Αντρέι και Νικολάι, ακόμα και η Μάρια όμως, ζουν ο καθένας τους στιγμές που καθορίζουν την μετέπειτα πορεία τους. Ήταν ίσως το πιο ενδιαφέρον κομμάτι έως τώρα, αν και στα σημεία με τους σχηματισμούς και τις στρατηγικές της μάχης το έχανα λίγο!

Εννοείται συμφωνώ να κάνουμε παύση μοας και προφτάσω κ εγώ το προγραμμα ανάγνωσης.
 

Γρίλος

Κοινωνός
Καλημέρα και εγώ εδώ είμαι, απλά λόγω ανακαίνησης του σπιτιού μου, είμαι αρκετά πιεσμένος χρονικά. Είμαι στο τρίτο Σαββατοκύριακό του προγράμματος. Το βιβλιο είναι αρκετά καλό, μου θυμίζει σε αρκετά σημεία το "Το Εμβατήριο του Ραντέτσκυ". Δεν διαβάζω όλες τις αναρτήσεις για να μην δεχθώ spoiler.
 
Kαι εγώ διαβάζω το βιβλίο απλά δυστυχώς έμεινα πίσω γιατί έλειπα μια εβδομάδα διακοπές (που προέκυψαν τελευταία στιγμή) και στην συνέχεια έμπλεξα με τις υποχρεώσεις της σχολής. Παρόλα αυτά πιστεύω θα προλάβω το τελικό χρονοδιάγραμμα, απλά δεν ξέρω με σιγουριά σε ποία φάση θα συμβαδίσω μαζί σας!
 

Φαίη Μ

Όμορφο Νιάτο
Καλησπέρα κι από μένα ! Το τρίτο και τέταρτο μέρος αυτής της εβδομάδας μου άρεσαν πάρα πολύ ! Γενικώς νομίζω ότι το βιβλίο όσο πάει γίνεται και καλύτερο. Πραγματικά μοιάζει σαν κέντημα. Βλέπουμε την σταδιακή ωρίμανση των χαρακτήρων κυρίως του Πιερ και του Αντριέι.
Ο Αντριέι αποφασίζει ότι αρκετά απομονώθηκε στο χωριό και επιστρέφει στην ενεργό δράση Απελευθερώνει τους δουλοπάροικους του, φροντίζει να μάθουν τα παιδιά τους γράμματα και πηγαίνει στην Πετρούπολη προσπαθώντας να αλλάξει τον στρατιωτικό κανονισμό. Κοινώς βλέπουμε μια φιλελεύθερη δράση και υψηλά ιδανικά. Από την άλλη ο Πιερ χώνεται όλο και πιο βαθιά στη Μασονία και μάλιστα γίνεται επικεφαλής της. Απογοητεύεται όμως γιατί του φαίνονται όλα πολύ επιφανειακά. έτσι φεύγει για το εξωτερικό όπου κι εκεί προάγεται σε υψηλόβαθμες θέσεις της Μασονίας. Γυρνώντας προσπαθεί να μεταδώσει τις νέες ιδέες που έμαθε προκειμένου να επικρατήσει το τάγμα αλλά δυστυχώς τον απορρίπτουν και μάλιστα ο μέγας τέκτων τον ειρωνεύεται. Απογοητευμένος στρέφεται στον ευεργέτη του για συμβουλές Ταυτόχρονα βλέπουμε μια ενορχηστρωμένη προσπάθεια απ' όλους να δεχτεί πίσω την γυναίκα του πράγμα που τον ενθαρρύνει και ο ίδιος ο ευεργέτης του να κάνει Ο Πιερ υποκύπτει στις πιέσεις και την δέχεται πίσω ( Εδώ έχω να πω νευρίασα πάρα πολύ!!! :γρμβ::γκρμφ::οργή: ) Συμπαθώ πολύ τον Πιερ Θεωρώ ότι έχει υψηλά ιδανικά, έχει χρυσή καρδιά και θέλει να κάνει το καλύτερο για τους γύρω του αλλά είναι αγαθός και ντροπαλός και όλοι τον εκμεταλλεύονται συνέχεια!!! Σαν να μη φτάνει αυτό η γυναίκα του εξελίσσεται στο πλέον πετυχημένο πρόσωπο των σαλονιών
Στο εν τω μεταξύ έχουμε την γνωριμία του πρίγκηπα Αντριέι με την Νατάσσα που καταλήγει σε πρόταση γάμου εκ μέρους του η οποία δυστυχώς δεν εγκρίνεται από τον πατέρα του ο οποίος θέτει ως όρο να περιμένουν ένα χρόνο. Η πρόταση γίνεται δεκτή από την Νατάσσα και μάλιστα ο Αντριέι επιμένει να κρατηθεί ο αρραβώνας μυστικός ώστε να μην υπάρχει δέσμευση εκ μέρους της. Η άλλη κόρη η Βιερα παντρεύεται τον Μπεργ
Ο Νικολάι Ροστόβ από την άλλη βρίσκεται στο στρατό όπου ζει σε μια ταχτοποιημένη ζωή και δεν βιάζεται καθόλου να επιστρέψει στους δικούς του παρόλες τις εκκλήσεις του για το πόσο δύσκολα περνάνε Τελικώς πείθεται. Σε αυτό το μέρος έχουμε μια μεγάλη περιγραφή ενός κυνηγιού και ενός Ρώσικου γλεντιού μετά που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τους κοσμικούς χορούς στα μεγάλα σαλόνια. Διαφαίνεται καθαρά πως παρόλη την έχθρα και τον πόλεμο η υψηλή κοινωνία ήταν ξεκάθαρα επηρεασμένη από τα γαλλικά πρότυπα. Μιλούσε γαλλικά , διασκέδαζε γαλλικά ντυνόταν γαλλικά.
Έχοντας τακτοποιήσει τις 2 κόρες οι Ροστοβ και λόγω της δυσχερής οικονομικής τους θέσης προσπαθούν να βρουν μια πλούσια νύφη στον Νικολάι ο οποίος όμως καταλαβαίνει ότι ο έρωτας της ζωής του είναι η Σόνια κάτι που το δέχονται οι γονείς του με μεγάλη δυσαρέσκεια.
Έχοντας προχωρήσει και στο επόμενο μέρος δεν θα κάνω spoiler παρά θα πω ότι έχω ενθουσιαστεί πραγματικά με το βιβλίο!
 

Αιγίπαν

Όμορφο Νιάτο
Επειδή έχω λίγο μπερδευτεί με τον ρυθμό που πρέπει να ακολουθήσουμε στην ανάγνωση του βιβλίου και από ότι καταλαβαίνω όσοι συμμετέχουν βρίσκονται σε διαφορετικά σημεία θα σχολιάσω τα μέρη τα οποία ολοκλήρωσα ως τώρα και συνεχίζετε με δική σας ευθύνη.

6ο μέρος

Σε αυτό ο συγγραφέας κάνει μία σύγκριση μεταξύ των ενεργειών του Αντρέι και του Πιέρ. Στο προηγούμενο μέρος είχαμε ασχοληθεί αρκετά με την θέληση του δευτέρου να βελτιώσει τη ζωή των δουλοπάροικων που έχει στην κατοχή του, λέγοντας μεγάλα λόγια, βάζοντας μεγάλους στόχους, φιλοσοφώντας ακατάπαυστα και τελικά το αποτέλεσμα είναι μία μεγάλη αποτυχία, σε αυτό το μέρος ο πρώτος, όμως, με περισσότερο πρακτικό πνεύμα, χωρίς μεγάλα λόγια και κινούμενος μέσα σε ρεαλιστικά πλαίσια προσαρμοζόμενος στην πραγματικότητα κάνει κάποιες μετρημένες κινήσεις που φέρνουν ένα αποτέλεσμα. Και αυτός, όμως, δεν έχει ανοσία στις μεγάλες ιδέες και τα μεγάλα οράματα που είναι τρομερά δύσκολο να προχωρήσουν στην οπισθοδρομική Ρωσία της εποχής. Εμπλέκεται σε κάποιες επιτροπές που επιχειρούν να κάνουν προοδευτικές αλλαγές στο νομικό σύστημα της αυτοκρατορίας και τελικά κάνουν μία τρύπα στο νερό, κάτι που φυσικά τον απογοητεύει αλλά δεν τον πτοεί γιατί έρχεται να τον σώσει ο φτερωτός θεός. Στα πλαίσια το αρμοδιοτήτων του επισκέπτεται τους Ροστόβ και έτσι βλέπει μπροστά του την Νατάσα η οποία τον γοητεύει με την παιδική της αθωότητα και φυσικά αυτή η κατάσταση δίνει την ευκαιρία στο συγγραφέα να γράψει μερικές πανέμορφες σελίδες. Το σημείο που κρυφακούει τη Νατάσα που μιλάει για την ομορφιά της νύχτας που δεν την αφήνει να κοιμηθεί είναι το αγαπημένο μου, ένα απόσπασμα απίστευτης γλυκύτητας. Φτάνουμε μετά στο μεγάλο χορό της παραμονής της Πρωτοχρονιάς, που παρευρίσκεται ο ίδιος ο Τσάρος αλλά οι παρευρισκόμενοι άνδρες ενδιαφέρονται περισσότερο για την γυναίκα του Πιέρ που καταφέρνει να γοητεύσει τους πάντες και ιδιαίτερα τον φιλόδοξο Μπαρίς (τον οποίο γνωρίσαμε ως καλό παιδί αλλά τώρα μας τα χαλάει), ο Αντρέ, όμως, έχει μάτια μόνο για την μικρή Νατάσα η οποία βλέποντας και αυτή την πλευρά του τον ερωτεύεται. Μετά από αυτό ο Αντρέι δεν μπορεί πια να αντισταθεί και κάνει την πρόταση γάμου στη Νατάσα η οποία φυσικά αναστατώνεται, αντιδράει χαριτωμένα αλλά στο τέλος δεν μπορεί παρά να μην το ναι. Δυστυχώς, όμως, ο γέρος πρίγκιπας βάζει έναν όρο σε αυτόν το γάμο ζητώντας να καθυστερήσει για ένα χρόνο, εμποδίζοντας έτσι την ευτυχία του ζευγαριού.

7o μέρος

Οι Ροστόβ έχουν οικονομικά προβλήματα αλλά αυτό δεν τους εμποδίζει να περνάνε καλά και αυτό το βλέπουμε σε δύο ξεχωριστά επεισόδια. Στο πρώτο έχουμε το κυνήγι του λύκου το οποίο ο συγγραφέας μας το παρουσιάζει με ιδιαίτερα συναρπαστικό τρόπο. Το αποκορύφωμα, όμως, είναι το βράδυ μετά το κυνήγι, με τον ρωσικό χορό της Νατάσας, μία σκηνή που φαντάζομαι ότι θέλει να δείξει ότι κατά βάθος ακόμα και η αριστοκρατία που ακολουθεί πιστά τα δυτικά πρότυπα έχει κάτι το ρωσικό μέσα της και φαντάζομαι ότι καθρεφτίζει με κάποιο τρόπο τις χορευτικές επιδόσεις της στο χορό της παραμονής της πρωτοχρονιάς, όπου φυσικά οι χοροί ήταν ευρωπαϊκοί. Στο δεύτερο επεισόδιο παρακολουθούμε να συμμετέχουν σε διάφορα χριστουγεννιάτικα έθιμα της εποχής στα οποία βασιλεύει η τρέλα, μέσα στη χαρά της γιορτής, όμως, έρχεται και η πολυπόθητη πρόταση γάμου προς τη Σόνια που φυσικά εκείνη τη στιγμή είναι μέρος της χαράς, τις επόμενες μέρες, όμως, η πεισματική άρνηση των γονιών του Νικολάι να δεχτούν αυτό το γάμο φέρνει τη λύπη. Μέσα σε αυτή την λυπητερή ατμόσφαιρα η Νατάσα μελαγχολεί με την απουσία του αρραβωνιαστικού της, αντιδρώντας με έναν τρόπο τόσο ιδιαίτερο και χαριτωμένο που ενισχύει ακόμα περισσότερο τη λατρεία που έχω στο πρόσωπό της.
 

Φαίη Μ

Όμορφο Νιάτο
Πολύ καλή ανάλυση Αιγίπαν. Συνειδητοποίησα ότι δεν έχω σχολιάσει καθόλου τους γυναικείους χαρακτήρες. Κι εμένα η Νατάσσα είναι ένας από τα αγαπημένα μου πρόσωπα στο βιβλίο. Σε αυτό το κομμάτι της ιστορίας εκτός από την σύγκριση των ενεργειών Πιερ / Αντριέι νομίζω βλέπουμε και το πόσο διαφορετικοί χαρακτήρες είναι η Σόνια με την Νατάσσα Η Σόνια πιστεύει στον ένα και μοναδικό έρωτα με τον Νικολάι ενώ η Νατάσσα είναι πιο ενθουσιώδης πράγμα που φαίνεται και από την περίφημη σκηνή στο παράθυρο αλλά ενισχύεται και στη συνέχεια της ιστορίας
Πάντως ως στιγμής δική μου αγαπημένη σκηνή παραμένει αυτή που ο Αντριέι συνειδητοποιεί την ματαιότητα του πολέμου και κοιτά τον ουρανό :)
 

Αιγίπαν

Όμορφο Νιάτο
Νομίζω ότι ο Τολστόι γενικότερη κάνει πολύ καλή δουλειά με τους γυναικείους χαρακτήρες και θα συμφωνήσω ότι στην προκειμένη περίπτωση κάνεις μία σύγκριση των αντιλήψεων τους για τον έρωτα. η Σόνια και η Νατάσα έχουν εντελώς διαφορετικές αντιλήψεις για αυτό το θέμα, για τη Σόνια ο έρωτας είναι κάτι το βαθύ, μία μυστηριακή δύναμη που ενώνει δύο ανθρώπους για πάντα, για τη Νατάσα είναι μία πηγή ατελείωτης χαράς, κάτι που κάνει τους ανθρώπους να ζουν τη ζωή τους στο έπακρο. Υπάρχουν, όμως, ακόμα περισσότερες διαφορετικές γυναικείες αντιλήψεις για τον έρωτα. Για τη μεγαλύτερη αδερφή της Νατάσας ο έρωτας είναι μία κοινωνική σύμβαση, μία ένωση δύο ανθρώπων που τους επιτρέπει να έχουν μία θέση στην κοινωνία και ως σύμμαχοι να διεκδικούν μία ακόμα καλύτερη, για την Μάρια ο έρωτας είναι ένα θρησκευτικό καθήκον, μία εκδήλωση του θείου θελήματος, τη στιγμή που για άλλες ο έρωτας είναι μία ευκαιρία κοινωνικής ανόδου και υλικού οφέλους.
 

Φαίη Μ

Όμορφο Νιάτο
Νομίζω ότι ο Τολστόι γενικότερη κάνει πολύ καλή δουλειά με τους γυναικείους χαρακτήρες και θα συμφωνήσω ότι στην προκειμένη περίπτωση κάνεις μία σύγκριση των αντιλήψεων τους για τον έρωτα. η Σόνια και η Νατάσα έχουν εντελώς διαφορετικές αντιλήψεις για αυτό το θέμα, για τη Σόνια ο έρωτας είναι κάτι το βαθύ, μία μυστηριακή δύναμη που ενώνει δύο ανθρώπους για πάντα, για τη Νατάσα είναι μία πηγή ατελείωτης χαράς, κάτι που κάνει τους ανθρώπους να ζουν τη ζωή τους στο έπακρο. Υπάρχουν, όμως, ακόμα περισσότερες διαφορετικές γυναικείες αντιλήψεις για τον έρωτα. Για τη μεγαλύτερη αδερφή της Νατάσας ο έρωτας είναι μία κοινωνική σύμβαση, μία ένωση δύο ανθρώπων που τους επιτρέπει να έχουν μία θέση στην κοινωνία και ως σύμμαχοι να διεκδικούν μία ακόμα καλύτερη, για την Μάρια ο έρωτας είναι ένα θρησκευτικό καθήκον, μία εκδήλωση του θείου θελήματος, τη στιγμή που για άλλες ο έρωτας είναι μία ευκαιρία κοινωνικής ανόδου και υλικού οφέλους.
Πολύ σωστά! Ακριβώς όπως στην περίπτωση της Ελέν που παντρεύεται τον Πιερ. Βέβαια βλέπουμε ότι το όλοθέμα γάμος - προίκα - κοινωνική άνοδος - υλικό όφελος προσεγγίζεται έτσι και από άνδρες όπως στην περίπτωση του Μπεργ που πολύ στυγνά ζητάει
(εκβιαστικά ίσως μπορούμε να πούμε ) την προκαταβολή της προίκας από τον πεθερό του.
Θα ήθελα με το που θα τελειώσω το βιβλίο να δω και την μίνι σειρά του BBC πάντως.
 

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
Παιδιά, χαίρομαι πολύ που διαβάζετε αυτό το καταπληκτικό κλασικό βιβλίο.

Επιστρέψτε μου μόνο, να θυμίσω λίγο αυτό:

10 — Αποτελεσματικές παραθέσεις
Όταν απαντούμε σε μια ανάρτηση ακριβώς από κάτω της, δεν θα πρέπει να την παραθέτουμε παρά μόνο αν θέλουμε να απομονώσουμε ένα μικρό, συγκεκριμένο σημείο της.

Ομοίως, όταν απαντούμε σε μια παλιά ανάρτηση περιορίζουμε πάντα το κείμενο που παραθέτουμε στο ελάχιστο που χρειάζεται.

;)

( καλη συνέχεια )
 

Αιγίπαν

Όμορφο Νιάτο
8ο μέρος

Σε αυτό το μέρος η Νατάσα μας τα χαλάει και φέρεται με έναν τρόπο που κάνει τον αναγνώστη να πέφτει από τα σύννεφα. Υποκύπτει στη γοητεία που Ανατόλ ο οποίος με τους συνεργούς του, την αδερφή του την Ελέν και τον γνωστό μας Ντόλαχοβ, οργανώνει την απαγωγή της. Τελικά, όμως, στο τέλος το σχέδιο του αποτυγχάνει πλήρως μετά την παρέμβαση της Σόνιας που προδίδει το σχέδιό τους στα κατάλληλα πρόσωπα, δυστυχώς, όμως, είναι πολύ αργά για να σώσει την υπόληψη της Νατάσας που όλη η καλή κοινωνία της Μόσχας την θεωρεί πια ανήθικη. Το χειρότερο, όμως, είναι ότι η Νατάσα στο αποκορύφωμα του ερωτικού της πάθους διαλύει τον αρραβώνα με τον Αντρέι, ο όποιος αντιδρά με μία συγκρατημένη οργή και αρνείται να έχει οποιαδήποτε σχέση μαζί της από δω και πέρα. Για όλα αυτά το μέλλον της προδιαγράφεται ζοφερό αλλά κάπου εκεί παρεμβαίνει ο καλός της άγγελος ο Πιέρ και διαφαίνεται η ελπίδα στον ορίζοντα. Γιατί τα έκανε όλα αυτά η Νατάσα; Μάλλον πρόκειται για μία καταστροφή που ήταν έτοιμη να συμβεί. Ο αποχωρισμός της για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα από τον αρραβωνιαστικό της ήταν ότι πρέπει για να κρυώσουν τα συναισθήματα της ενώ η παγερή έως εχθρική στάση της οικογένειας του έκανε ακόμα πιο δύσκολα τα πράγματα. Πάνω από όλα, όμως, η Νατάσα είναι ένα πλάσμα αθώο, μεγαλωμένο μέσα σε ένα προστατευμένο περιβάλλον, οπότε δεν ήταν δύσκολο να παρασυρθεί από τον πρώτο άντρα που θα εκδήλωνε για αυτήν ένα μεγάλο ερωτικό πάθος, αδυνατώντας να καταλάβει ότι την κοροϊδεύει. Γενικότερα πολύ με στεναχώρησε αυτό το μέρος και ξέρω ότι έρχονται ακόμα πάρα πολλές περισσότερες στεναχώριες στη συνέχεια του βιβλίου με τη μεγάλη εισβολή του Ναπολέοντα.
 

Φαίη Μ

Όμορφο Νιάτο
Σε αυτό το μέρος βλέπουμε την κρυφή στενοχώρια του Πιερ για τον αρραβώνα του Αντρέι με τη Νατάσσα Πιστεύω πως σε όλο το βιβλίο διαφαίνεται ο έρωτας του γι αυτήν παρόλο που κι ο ίδιος δεν το καταλαβαίνει ή δεν θέλει να το συνειδητοποιήσει Οι Ροστόβ έρχονται στη Μόσχα να περιμένουν τον Αντρει και να γνωρίσουν τον πατέρα του δυστυχώς όμως τα γεγονότα εξελίσσονται από το κακό στο χειρότερο. Ο πατέρας του τους συμπεριφέρεται με τον χειρότερο τρόπο και η αδερφή του φοβισμένη από την τόση κακομεταχείριση που υφίσταται από τον πατέρα της είναι τελείως ψυχρή απέναντι τους. Η Νατάσσα γνωρίζει τον Ανατόλ Κουράγιν αδερφό της Ελέν ο οποίος ενθουσιάζεται τόσο από την αθωότητα της που βάζει σκοπό του να τη διαφθείρει και να την απαγάγει με τη βοήθεια της αδερφής του και του φίλου του Ντολακοφ Η απαγωγή αποτυγχάνει ευτυχώς παρόλα αυτά ο αρραβώνας διαλύεται και χαλάει και η φήμη της Νατάσσας στην υψηλή κοινωνία Ο Πιερ προσπαθεί να σώσει την κατάσταση και διώχνει κακήν κακώς τον Ανατόλ από τη Μόσχα
Λίγες παρατηρήσεις έχω να κάνω σε αυτό το κομμάτι που μου άρεσε πάρα πολύ ! Η αντίδραση της Νατάσσας δεν μου έκανε μεγάλη εντύπωση γιατί σε όλο το βιβλίο φαίνεται ότι είναι ερωτευμένη με την ιδέα του έρωτα περισσότερο παρά με κάποιο συγκεκριμένο άνδρα Είναι σαν να βιάζεται να ζήσει αυτά που διαβάζει στα βιβλία οπότε καθότι και κουρασμένη από την απουσία αρραβωνιαστικού και λίγο επιπόλαιη ήταν ένα εύκολο θύμα. Η 2η παρατήρηση είναι πόσο διαβολικό ζεύγος είναι ο Ανατόλ κι η αδερφή του Ελέν
Και τέλος αυτό που μου έκανε εντύπωση ( αν και ίσως λόγω εποχής δεν θα έπρεπε ) είναι η αδιαλλαξία του Αντριέι που ενώ έλεγε πως δεν υπάρχει δέσμευση τώρα κάνει σαν απατημένος σύζυγος.....
 

Φαίη Μ

Όμορφο Νιάτο
Αυτή τη βδομάδα που έχουμε διάλειμμα τι λέτε να σχολιάσουμε ότι μας έκανε εντύπωση έστω κι αυτοί που δεν έχουν βγάλει την ύλη?
Εμένα μου έκανε εντύπωση η απλή γλώσσα που είναι γραμμένο το βιβλίο. Είναι σαν να γράφτηκε χθες. Επίσης το πως παραθέτει ο Τολστόι τα γεγονότα είναι σαν να δημιουργεί ένα πολύχρωμο ψηφιδωτό και σιγά σιγά μας δίνει τα ήθη και τις συνήθειες όχι μόνο της Ρώσικης αριστοκρατίας αλλά και την κατάσταση στην Ρωσία γενικότερα Υπάρχει μια χαοτική διαφορά στον τρόπο γραφής ανάμεσα στον Τολστόι και στον Ντοστογιέφσκι (που επίσης μου αρέσει πολύ) Δεν είχα διαβάσει ποτέ Τολστόι και περίμενα κάτι διαφορετικό Ήταν μια ευχάριστη έκπληξη
Από λεπτομέρειες τώρα με εξέπληξε το γεγονός ότι η αριστοκρατία ήταν τόσο επηρεασμένη από την Γαλλία που μιλούσε σχεδόν αποκλειστικά Γαλλικά, καθώς και το γεγονός ότι όλοι κοιτούσαν αποκλειστικά και απροκάλυπτα τις προίκες για να παντρευτούν
Επίσης κάτι που το ήξερα αλλά πάντα κάνει εντύπωση είναι η διαφορά στην αίσθηση του ωραίου ανά τα χρόνια ( το μουστάκι , το πάχος κλπ )
 

Πίκος Απίκος

Κοινωνός
Νομίζω έχω μείνει μόνη μου εδώ μέσα??????:λυγμ::ααργκ::ααργκ:
Ναι μάλλον εχεις μείνει μόνη σου Φαίη. Νομίζω πως όταν κάποιος οργανώνει μια συνανάγνωση πρέπει πρώτα ο ίδιος να τραβάει μπροστά, αλλιώς το όλο εγχείρημα καταρέει. Πόσο μάλλον όταν το βιβλίο είναι τεράστιο. Προσωπικά δεν με τράβηξε το βιβλίο και το άφησα αλλά νομίζω πως παλιά γινόντανε ποιο ωραίες συναναγνώσεις μεταξύ των μελών της Λεσχης.
Υπήρχε μεγάλη συμμετοχή και κέφι.
 

Αιγίπαν

Όμορφο Νιάτο
Είμαι και εγώ εδώ μόνο κάποιες δυσκολίες του σώματος με εμπόδισαν. Είναι γεγονός πάντως πως αυτή η ομαδική ανάγνωση μάλλον... κουτσαίνει με τους περισσότερους συμμετέχοντες μάλλον να μην έχουν υπολογίσει σωστά τον ελεύθερό τους χρόνο και έτσι να μην τους περισσεύει καθόλου χρόνος για να ασχοληθούν με την ανάγνωση και με τον σχολιασμό. Τέλος πάντων, για την ώρα συνεχίζουμε.

Θα συμφωνήσω απολύτως πως η γλώσσα που χρησιμοποιεί ο Τολστόι είναι ιδιαίτερα απλή, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν είναι ικανή να μεταδώσει βαθύτερα νοήματα. Αυτό που μου κάνει εντύπωση γενικότερα στα βιβλία του είναι ο τρόπος Όπου η γραφή του μας ταξιδεύει μέσα στην ιστορία. Όποτε χρειάζεται είναι κυνική, όποτε χρειάζεται είναι περισσότερο αναλυτική, σε άλλα σημεία που αγαπά ιδιαίτερα γίνεται περισσότερο ρομαντική. Επίσης είναι φυσικά εκπληκτικός ο τρόπος που μας μεταφέρει από τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα στις μικρές στιγμές στις ζωές των ανθρώπων, αυτή η μεταφορά από το μεγάλο στο μικρό και πάλι πίσω γίνεται τόσο ομαλά που έχεις την αίσθηση ότι το ένα είναι μέρος του άλλου και φαντάζομαι ότι Αυτός είναι ο σκοπός του συγγραφέα και αυτή η αίσθηση γίνεται πολύ εντονότερη στη συνέχεια.

Όσο για τις παρατηρήσεις σου, το γεγονός ότι προτιμούσαν να μιλάνε στα γαλλικά δείχνει γενικότερα την αποξένωση των ανώτερων τάξεων από το ρωσικό λαό, παρά το γεγονός της αφοσίωσης τους στην ορθόδοξη εκκλησία. Αυτή η αποξένωση, μάλιστα, φτάνει σε τέτοιο βαθμό που ακόμα και όταν έχουν την καλύτερη πρόθεση για να βοηθήσουν τους φτωχότερους συμπατριώτες τους συνήθως το αποτέλεσμα είναι τραγελαφικό. Φυσικά αυτού του είδους η αποξένωση υπήρχε και στις άλλες ανεπτυγμένες χώρες αλλά στην Ρωσία που ακόμα επιβίωναν μεσαιωνικοί θεσμοί όπως αυτός της δουλοπαροικίας και το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού δεν είχε την παραμικρή μόρφωση τα πράγματα ήταν σαφώς χειρότερα. Τέλος στις πιο μικρές λεπτομέρειες, η αίσθηση του ωραίου και η μόδα της εποχής που συζητάμε έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Η μελέτη της αρχαιότητας ήταν ιδιαίτερα σημαντική εκείνη την εποχή και η μόδα δεν μπορούσε να μην ακολουθήσει, με τα βαριά και φορτωμένα φορέματα του δέκατου όγδοου αιώνα να δίνουν τη θέση τους σε απλά φορέματα που θύμιζαν αυτά της αρχαιότητας. Κάτι ανάλογο έγινε και με τα χτενίσματα, με το προσεγμένο χτένισμα να γίνεται απαραίτητο συστατικό μιας καλής εμφάνισης, με τους άντρες να φτάνουν στα όρια της απόγνωσης όταν έπρεπε να περιμένουν τις γυναίκες τους να ετοιμαστούν. Φυσικά όλα αυτά δεν ξεφεύγουν της προσοχής του συγγραφέα ο όποιος μπαίνει στον κόπο να μας τα περιγράψει.

Μπαίνοντας στο δεύτερο μισό του βιβλίου θα έχουμε την ευκαιρία να διαβάσουμε πολλά περισσότερα πράγματα καθώς τα πράγματα θα σοβαρέψουν πάρα πολύ.
 

Φαίη Μ

Όμορφο Νιάτο
Συμφωνώ ότι παλιότερα οι συναναγνώσεις είχαν μεγαλύτερη συμμετοχή και κέφι. Τώρα ίσως οι περισσότεροι δεν έχουν αρκετό χρόνο αλλά ούτε και την απαιτούμενη διάθεση. Το βιβλίο παρόλο που είναι πολύ μεγάλο ρέει αβίαστα και θεωρώ ότι δεν είναι πολλές οι σελίδες κάθε βδομάδα. Αφού τα κατάφερα εγώ με δουλειά υπερπλήρους απασχόλησης και δύο παιδιά νομίζω ότι ο οποιοσδήποτε μπορεί να τα καταφέρει. Μάλλον κάποιοι βαρέθηκαν ή τους έτυχαν πράγματα που δεν είχαν υπολογίσει Και ναι νομίζω ότι ο συντονιστής πρέπει να τραβάει μπροστά ο οποίος μάλλον εξαφανίστηκε.
 
Top