Συνανάγνωση: "Αβεσσαλώμ Αβεσσαλώμ" του William Faulkner

Τι γνώμη έχεις για το Αβεσσαλώμ, Αβεσσαλώμ του Γουίλιαμ Φώκνερ;

  • Καλό

    Votes: 0 0,0%
  • Μέτριο

    Votes: 0 0,0%
  • Κακό

    Votes: 0 0,0%
  • Πολύ κακό

    Votes: 0 0,0%
  • Δε μας παρατάς κι εσύ κι ο Φώκνερ σου!!!

    Votes: 0 0,0%

  • Total voters
    10

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
Δεν συμμετείχα στην συνανάγνωση κι ούτε πολυπαρακολούθησα αυτά που γράφατε εδώ. Αυτό που έφτασε πάντως σε μένα από αυτό το νήμα ήταν πως αγγίξατε την πεμπτουσία του σκοπού ύπαρξης του φόρουμ. Διαβάσατε ένα δύσκολο βιβλίο που αλλιώς ίσως προσπερνούσατε και από όσο είδα το διασκεδάσατε δαιμονισμένα.

Το ότι όλοι ομόφωνα θεωρείτε δε το βιβλίο αριστούργημα με... ψαρώνει κι ίσως κάποια στιγμή το διαβάσω κι εγώ.

Πραγματικά, μπράβο, παιδιά! :γιούπι:
 
Εγώ πάντως Φάρε το είπα... Χωρίς τα παιδιά στην Λέσχη δεν ξέρω αν θα το τελείωνα!!!:))

Η συγκεκριμένη συνανάγνωση είχε κέφι και και κυρίως επιμονή πάνω σε ένα δύσβατο ανάγνωσμα!!!
και σκέψου πως είχαμε και 5-6 απώλειες λόγω του ότι το βιβλίο εξαντλήθηκε...

Κάπου συζητούσαμε με μια αδελφή ψυχή να το ξανακάνουμε αυτή την φορά με τον Κάφκα και τον Πύργο του...:γιούπι:
 

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
Από περιέργεια, θα μπορούσατε να μου εξηγήσετε γιατί το θεωρείτε "αριστούργημα" μέσα μια δυο ευσύνοπτες προτάσεις;
 
Παιδιά, το πιθανότερο είναι ότι θα ανατρέψω το ομόφωνο αποτέλεσμα μέσα σε 2-3 μέρες όποτε και επιτέλους θα βρω χρόνο να το τελειώσω. Μέχρι τώρα τουλάχιστον το θεωρώ πολύ καλό για τους λόγους που θα αναφέρω όταν έρθει η ώρα.

Χάρηκα πολύ που ειχα την ευκαιρία να το διαβάσω χάρη στην συνανάγνωση αυτή.

Πάντως ο χαρακτηρισμός αριστούργημα θα του ταίριαζε μόνο και μόνο γιατί διαβάζοντάς το δεν μπορείς ποτέ να φανταστείς ότι ο Φώκνερ - βραβευμένος και με Νόμπελ και δις με Πούλιτζερ παρακαλώ - δεν πήρε ποτέ απολυτήριο γυμνασίου. Κι όμως κατάφερε και παρήγαγε λόγο τέτοιου επιπέδου. Απλά respect :προσκυνώ:
 
Last edited:

Έλλη Μ

Κοινωνός
:)
Ο Φωκνερ, όσο με τη Βουή, αλλά κυρίως με το Αβεσσαλώμ, πάει την αφηγηματική τέχνη μερικά βήματα παρακάτω, ακριβώς στα χνάρια του ξέρετεποιου.
Κι όταν λέω παρακατω, προφανώς μιλάω για τη δική μου αντίληψη του παρακάτω, σε σχέση με τη λογοτεχνία αφενός της ίδιας περιόδου, αφετερου και της κατοπινής. >> ξαναλέω, με βάση τα δικά μου αναγνώσματα.
H γραφή του Φωκνερ μυρίζει εντόνως Κεντρική Ευρωπη.
KΑι δουλευει πολύ εντός μου, απο τότε που το τελειωσα.
 
Ααα! Ίσως φταίει το ότι ο Ulysses αναπαύεται ακόμα στο ράφι μου. Έχω διαβάσει το "Πορτραίτο..." και τους "Δουβλινέζους", όμως δεν βρήκα το χρόνο (και χώρο) για το opus magnum του ως τώρα. Ναι, βέβαια, είναι μαζί με τους Joyce, Proust, Muzil και Woolf.
Ήθελα να δω ποιον από τους προηγούμενους είχες κατά νου.
Έμεινα στην ουρά στην ανάγνωση. Πισογυρίζω, ξαναδιαβάζω τα ίδια και τα ίδια...αυτό δεν είναι ανάγνωση...είναι σχέση.
 

Φαίη Μ

Όμορφο Νιάτο
Εγώ πάντως Φάρε το είπα... Χωρίς τα παιδιά στην Λέσχη δεν ξέρω αν θα το τελείωνα!!!:))

Η συγκεκριμένη συνανάγνωση είχε κέφι και και κυρίως επιμονή πάνω σε ένα δύσβατο ανάγνωσμα!!!
και σκέψου πως είχαμε και 5-6 απώλειες λόγω του ότι το βιβλίο εξαντλήθηκε...

Κάπου συζητούσαμε με μια αδελφή ψυχή να το ξανακάνουμε αυτή την φορά με τον Κάφκα και τον Πύργο του...:γιούπι:
NAI NAI NAI :γιούπι::γιούπι:

Από περιέργεια, θα μπορούσατε να μου εξηγήσετε γιατί το θεωρείτε "αριστούργημα" μέσα μια δυο ευσύνοπτες προτάσεις;

Νομίζω πως είναι αυτό το στυλ γραφής που έχει που σου δίνει πληροφορίες πάνω σε μια ιστορία με το σταγονόμετρο και στο τέλος όλα τα κομμάτια μπαίνουν στη θέση τους αριστοτεχνικά. Εγώ δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο. Είναι όπως ακριβώς το είπε ο Μπέιζιλ Στο τέλος αναφωνείς μα πως γράφει ο μπαγάσας????

Ειναι σαν τις τσίχλες. Κολλάει στο μυαλό σου. Και μένει κολλημένο.
Και, για μενα, εγινε βιβλίο αναφοράς.
Και για μένα έγινε σημείο αναφοράς με τη διαφορά ότι ενώ στον Οδυσσέα αναφώνησα respect εδώ νομίζω το αγάπησα κιόλας. Δεν ξέρω ίσως μπήκα πιο πολύ μέσα στους χαρακτήρες του.
 
Last edited by a moderator:

Τσίου

Μύστης
Προσωπικά μου άρεσε τόσο που είμαι έτοιμη να ξεκινήσω τη Βουή και τη μανία!
Και ξέρετε τι γίνεται όταν παίρνει φόρα το καλοκαίρι... Ο Λίβας που καίει τα σπαρτά! Στοίχημα σε πόσες μέρες θα ξεπετάξει τη Βουή. Εγώ λέω σε δύο.

Κάπου συζητούσαμε με μια αδελφή ψυχή να το ξανακάνουμε αυτή την φορά με τον Κάφκα και τον Πύργο του...:γιούπι:
ΝΑΙΑΙΑΙΑΙ! :γιούπι:

Από περιέργεια, θα μπορούσατε να μου εξηγήσετε γιατί το θεωρείτε "αριστούργημα" μέσα μια δυο ευσύνοπτες προτάσεις;
Η Έλλη και η Φαίη (αν δεν κάνω λάθος) το εξήγησαν καλύτερα. Ο τρόπος γραφής του Φώκνερ σε υπνωτίζει. Αν δεν γινόταν συγγραφέας θα έκανε πολύ καλή δουλειά σαν τζιτζίκι (και όχι, καμία σχέση με μονοτονία). Πολλοί τον έχουν κατηγορήσει ως ξιπασμένο, και τους καταλαβαίνω, αλλά αν έχεις ταλέντο γιατί να το κρύψεις;

Υ.Γ Ενδιαφέρον έχει η κόντρα μεταξύ Χέμινγουεϊ και Φώκνερ. Οι φαρμακερές σπόντες που πετούσαν ο ένας για τον άλλον είναι απολαυστικές.

ε ρε μέτωπα που έχω ανοίξει και ποτε θα τα κλείσω να δω
Το ίδιο λέω κι εγώ, αλλά Κάφκα είναι αυτός :τρέλα:
 

Τσίου

Μύστης
Ναι, το ξέρω. Οι παρομοιώσεις πάντα ήταν το δυνατό μου σημείο :ρ
(Συνταγή τζατζίκι από τον Πετρετζίκη, το έπιασες; ε; ε; ε; Καλά, το βουλώνω)
 

Έλλη Μ

Κοινωνός
:))))
Μου πηρε λιγο.
Δεν μ αρεσει το τζατζικι. Ουτετο τζιτζικι. Ο πετρετζικης, ειναι αλλο θεμα.
 
Top