Σαν βιβλίο θα το χαρακτήριζα αρκετά ευκολοδιάβαστο,τίποτα σπουδαίο στον τρόπο γραφής άλλα πραγματικά όταν τα διάβαζα ήταν λες και ήμουν σ'εναν εντελώς άλλο κόσμο..Τα "ρούφηξα" και τα 4 σε 4 εβδομάδες και όταν τελίωσαν πραγματικά δεν ήξερα τι να διαβάσω.Είχαμε την εκθεσή βιβλίου εκείνες της μέρες και έκανα την παραδοσιακή μου βόλτα αγκαλία με ενα νοστιμότατο καλαμπόκι και έπεσα πανώ στο " Η σύντομη δεύτερη ζωή της Μπρι Τάνερ" (The Short Second Life of Bree Tanner) της Μέγιερ 203 σελιδούδες μόνο σε μια μέρα το τελίωσα και αυτό και τωρα άκουσα οτι θα βγει ένα που θα τα διαβάσουμε όλα απο την πλεύρα του υπέροχου Έντουαρτ!!!!!Λοιπόν κάτι κατα την γνώμη μου 10000000000 φορές καλυτερο απο το Έπος του Λυκόφωτος ε'ιναι η σειρά τα ημερολόγια ενος βρικόλακα απο L.J. Smith. έχουν πραγματικη υπόθεση και πλοκή που σε κρατάει σε αγωνία συνέχεια!!!Τα συστήνω ανεπιφύλακτα !
εκει που πραγματικά με κούρασε ήταν στην Εκλειψη που το μόνο που έκανε ήταν να κλαιει την μοιρα της που ο Εντουαρτ την παράτησε.δεν θα έλεγα πως μ εννοχλησε το γεγονος που αναφέρεις γιατι κι εγω ερωτευτηκα και έκανα ετσι και δηλώνω ερωτευμενη με τον καλο μου ακομα κι ας εχουν περασει 4 μισι χρόνια!!!!Αλλα αυτα είναι στον ανθρωπο.μου αρεσε που ο Εντουαρτ και η Μπελλα ηταν τοσο "Αφοσιωμένοι" ο ενας στον αλλον!!(ναι,ναι είμαι μια τρομερα ρομαντικη 20χρονη)Παντως με κουρασε η Μπελλα, για το πόσο όμορφος ειναι ο Εντουαρντ και μεις ερωτευτηκαμε ετσι δεν κάναμε βρε κορίτσι, τι Ελληνα Θεό τον ονομαζει, τι μαρμαρένιο Αδωνι..
! Όμως δείχνει την προσωπικότητα της ανάγλυφα, είναι αυθόρμητη και ριψοκίνδυνη, δηλ. διαφέρει από την μέση ρομαντική ηρωίδα
)) που βρίσκεται πάντα σε ασφάλεια σωματική τουλάχιστον.
