Ρόμπερτ Πεν Γουάρεν (Robert Penn Warren): "Όλοι οι άνθρωποι του βασιλιά"

Τίτλος: Όλοι οι άνθρωποι του βασιλιά
Τίτλος Πρωτότυπου: All the king´s men
Συγγραφέας: Ρόμπερτ Πεν Γουάρεν (Robert Penn Warren)
Μετάφραση: Aθηνά Δημητριάδου
Εκδόσεις: Πόλις
Έτος Έκδοσης: 2020
Πρώτη Έκδοση: 1946, Αγγλικά
ISBN:
9789604357215



Το θέμα: Η άνοδος ενός αφελούς ιδεαλιστή χωριάτη δικηγόρου, ο οποίος φτάνει να γίνει Κυβερνήτης της Πολιτείας του (κάπου στον Νότο της Ύφεσης και της Ποτοαπαγόρευσης), η ανάδειξή του σε λαϊκιστή λαοπλάνο δημαγωγό, η διαχείριση της εξουσίας, οι αναπόφευκτες (αξιακές) εκπτώσεις που θα κάνει κατά τη διάρκεια της πορείας του και η τελική πτώση του. Το Αφεντικό. Ο Γουίλι Στάρκ (=δυνατός). Κι όμως, δεν πρόκειται για ένα πολιτικό μυθιστόρημα per se.

Ο αφηγητής είναι ο Τζακ Μπέρντεν (=φορτίο), πρώην δημοσιογράφος, πρώην φοιτητής Ιστορίας, νυν ανεργος και άρτι προσληφθείς από το Αφεντικό. Ο βοηθός του, αυτός που θα κληθεί να έρθει σε σύγκρουση με το δικό του αξιακό σύστημα, να σκαλισει το παρελθόν, να εκβιάσει και να τρομοκρατήσει προκειμένου να γίνει η δουλειά του εργοδότη του. Αυτός είναι ο πρωταγωνιστής και αυτόν αφορά η αφήγηση. Είναι ο παρατηρητής, ο ομοδιηγητικός αφηγητής που συνδυάζει έντονα περιγραφικά στοιχεία, αυτοαναφορικότητα, μια εξαιρετική εμβόλιμη αφήγηση για την ιστορία του Κας Μαστερν, η οποία, τρόπον τινά, προϊδεάζει για την κλιμάκωση της δικής του, προσωπικής ιστορίας και τις ανατροπές που –τελικά- τον βάζουν αντιμέτωπο με την αλήθεια, με την αποδοχή και (αν όχι την συγχώρεση) την κατανόηση των πράξεων των άλλων, που είναι και το φορτίο που κουβαλά.

Συνδυασμός ποιητικής γλώσσας (η φύση αεί παρούσα), πρόζας (duh!!), φιλοσοφικής ενατένισης και ατάκες βιτριολικού χιούμορ διατρέχουν όλο το βιβλίο. Σελίδες που προάγουν την πλοκή εναλλάσσονται με περιγραφές φοβερού λυρισμου, εφάμιλλες του Φωκνερ, αν και σαφώς πιο προσβάσιμες (ο Γουόρρεν ήταν –κατά βάση- ποιητής) και αυτό, τελικά, είναι που κάνει το βιβλίο να ξεμακραίνει από τα στερεότυπα του πολιτικάντη που αναφέρω στην πρώτη παράγραφο.

Διαβάζοντάς το ειχα πολύ εντονα στο νου μου τον Πολίτη Κέην. Χαρακτήρες ματαιόδοξοι. Και στα δυο αποτυπώνεται η αποδόμηση του αμερικανικού ονειρου. Ένα film à clef από τη μία, ένα roman à clef από την άλλη. Αλλά και ο Ουέλς θα ήταν ένα ιδανικό portrayal του Γουίλλι Σταρκ.

Ένα πραγματικά σπουδαίο αμερικάνικο μυθιστόρημα, ισάξιο του Αβεσσαλώμ-Αβεσσαλώμ, του Στόουνερ (φυσικά!) και από τα καλύτερα που διάβασα τα τελευταία χρόνια.

Για άλλη μια φορά, φοβερή η μετάφραση της κας Αθηνάς Δημητριάδου.
 
... ισάξιο του Αβεσσαλώμ-Αβεσσαλώμ, του Στόουνερ (φυσικά!) και από τα καλύτερα που διάβασα τα τελευταία χρόνια.
Θα μας βγάλεις εκτός προγράμματος (μουαχαχαχα)....
Να αναφέρω απλώς πως έχει μεταφερθεί και στον κινηματογραφο (3 όσκαρ το 1949) αν και δεν με είχε ενθουσιάσει.
 
Το τελείωσα πριν μερικές μέρες και έχω να πω πως το βιβλίο ήταν συγκλονιστικό.

νταξ και η παρουσίαση της Ελλίτσας καλή είναι!!:αγκαλιά:

Οι δύο βασικοί χαρακτήρες, ο Τζακ Μπέρντεν και ο Γουλί Σταρκ, είναι δύο άρτια λογοτεχνικά φτιαγμένοι ήρωες. Εκ πρώτης όψεως, μοιάζουν αρκετά αλλά θεωρώ πως η βασική του διαφορά είναι πως ο μεν Τζακ λειτουργεί με βάση το προσωπικό του συμφέρον - ως ένα σημείο - ενώ ο Γουίλι παρ' όλο που κινείται παρασκηνιακά και δείχνει αδίστακτος δεν παύει να οδηγείται από μια ιδέα και κάποια ίσως "ιδανικά".
Μικρή η διαφορά φαινομενικά, αλλά νομίζω πως αυτή η διαφορά κάνει την αφήγηση του Τζακ Μπέρντεν και κατ' επέκταση το βιβλίο τόσο ενδιαφέροντα.
Επίσης να πω πως συμπάθησα περισσότερο τον Γουίλι Σταρκ, μιας και συνεχώς μου έδινε την εντύπωση πως πρόκειται για έναν άνθρωπο που είχε ένα στόχο στο μυαλό του και προκειμένου να τον εκπληρώσει δεν σταμάτησε πουθενά.
Μου θύμισε τους Γιοχάνες Κράισλερ στο βιβλίο του ΕΤΑ Χοφμαν "Βίος και Πολιτεία του Γάτου Μουρ" και Ζυλιέν Σορέλ από το "Κόκκινο και το Μαύρο", δυο χαρακτήρες που δεν δίστασαν μπρος σε τίποτα προκειμένου να ολοκληρώσουν το προσωπικό τους όραμα.

Θα συμφωνήσω με την Έλλη, ότι το βιβλίο έχει βιτριολικό χιούμορ και πολύ εύστοχες παρατηρήσεις πάνω στο λουστραρισμένο για την εποχή "American dream". Υπήρχαν διάλογοι που τους διάβαζα και τους ξαναδιάβαζα πιάνοντας τον εαυτό μου να γελάει με το ευφυές χιούμορ του Γουώρεν.

Αυτά και ένα ευχαριστώ στην @Έλλη Μ που επέμενε να το διαβάσω, αν και ως γνωστόν σπανίως πέφτει έξω στις λογοτεχνικές τις προτάσεις!!
 
καλή είναι!!
καλυμμαύχι...

Κοιτα, ο χαρακτήρας που σε μενα ειναι πιο κοντά ειναι ο Σταρκ, κι οχι τόσο εξαιτίας της στοχοπροσήλωσής του όσο οτι εχω ενα θεμα με τη συνεπεια κι αυτός, όσο κι αν δεν θα εκανα ό,τι έκανε, ήταν συνεπής.- Α, και γήινος.
Ο Μπέρντεν ηταν γοητευτικός πολύ, αλλά λιγο I just called to say i love you, οπως κουνούσε τα κοτσιδακια του ο Wonder, όταν το τραγουδούσε.
Ο Σταρκ ειχε ενα αξιακό συστημα, στον πυρηνα του οποίου κρυβοταν νομίζω ο πατέρας του, κατα βάση. Κατα αναλογο τρόπο που ο Κεην, στην ταινία του Γουελς πεθαινει, μονολογώντας rosebud, κι αν θυμασαι την τελευταια σκηνη της ταινίας, κανεις την αναγωγη.

Κατα τα άλλα, το σχόλιό σου για το βιβλιο ειναι οπως θα επρεπε να ειναι όλα τα σχόλιά σου.
 
καλυμμαύχι...
Δηλαδή είχα ξεχάσει ότι υπήρχε αυτή η λέξη! Θενξ Έλλη!!🤦‍♂️

Συμφωνώ για τη συνέπεια και την "μη-ταύτιση" με τον Γουίλι!


Κατα τα άλλα, το σχόλιό σου για το βιβλιο ειναι οπως θα επρεπε να ειναι όλα τα σχόλιά σου.
Τέλειο;
Καταπληκτικό;
Βαθυστόχαστο;;
🤦‍♂️ 🤦‍♂️ 🤦‍♂️
 
Τέλειο;
Καταπληκτικό;
Βαθυστόχαστο;;
🤦‍♂️🤦‍♂️🤦‍♂️

Εντομεταξύ το είχε η πρωτοπορία σε καλή προσφορά... είχα γλυκαθει, αλλά κάτι στο Πολίτης Κέιν μού έβαλε φρένο. Ή θα ξαναδώ το Κέιν ή τελεσίδικα θα πάρω μια φούτερ στη θέση του βιβλίου.

@Έλλη Μ τέλεια παρουσίαση. Τέλεια σχόλια. Είστε όλοι τέλειοι!
 
@Αντίβαρο οτι εγω ειδα στο βιβλιο τον Κέιν, δεν ειναι και κριτηριο. Ασε που δεν βλεπω καλα οταν μακραινουν οι αφελειες, εχω πρεσβυωπια κλπ κλπ.
Εν τω μεταξυ η θεια στο βιντεο (ψησταρια εγινε το θεματακι) εφτιαξε και μυδια; Τέλεια, κιολας; δηλαδη ποση προσπαθεια θελει να φτιαξεις μυδια; εγω παντως σημερα θα παω για κουτσομούρες :)))):)))):)))):)))):)))):))))

(Ακουω καθε τρεις και λιγο την μανα μου να χρησιμοποιει την τελειοτητα και τα παράγωγά της για να χαρακτηρισει τον γιο μου και εκνευριζομαι καθε φορα)
 
Last edited:
Top