Ρενέ Γκοσινί & Αλμπέρ Ουντερζό: Αστερίξ ο Γαλάτης

Δασοφύλακας

Κοινωνός
Με αφορμή την τελευταία ταινία κινουμένων σχεδίων που ήρθε στον κινηματογράφο με το όνομα "Αστερίξ: η κατοικία των Θεών" είπα να κάνω ένα μικρό αφιέρωμα στην πηγή της ιστορίας αυτής!
Η "Κατοικία των Θεών" είναι το δέκατο έβδομο τεύχος από τη σειρά, σε σενάριο του Ρενέ Γκοσινί και εικονογράφηση του Αλμπέρ Ουντερζό! Δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1971 στο Γαλλικό περιοδικό Pilote και το 1973 μεταφράστηκε για πρώτη φορά στα Αγγλικά!

Στο τεύχος πάνω στο οποίο κυμαίνεται και η ταινία, μας παρουσιάζει τον Ιούλιο Καίσαρα ο οποίος απογοητευμένος από τις αποτυχημένες στρατιωτικές επεμβάσεις για να κατακτήσει τους ανυπότακτους Γαλάτες συλλαμβάνει ένα διαβολικό σχέδιο! Θα θελήσει να μετατρέψει το μικρό χωριό τους σ' ένα υποβαθμισμένο προάστιο, καταδικασμένο να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα ή να εξαφανιστεί! Για τον σκοπό αυτό καλείται ένας Ρωμαίος αρχιτέκτων που θα προσπαθήσει να πραγματοποιήσει αυτό το δύσκολο εγχείρημα! Έτσι όταν οικοδομείται και κατοικείται επιτέλους η "Κατοικία των Θεών", η ζωή στο Γαλάτικο χωριό αρχίζει και αλλάζει! Το χρήμα ρέει άφθονο και οι νοοτροπίες αρχίζουν να αλλάζουν! Εκεί όπου απέτυχαν τα όπλα, μπορεί να πετύχουν τα χρήματα! Ο Αστερίξ θα προσπαθήσει να ξυπνήσει τους Γαλάτες πριν αλλοιωθούν τελείως από αυτή τη δυσοίωνη κατάσταση!

Προσωπικά, το συγκεκριμένο τεύχος είναι από τα αγαπημένα μου, με την συγγραφική υπογραφή του Γκοσινί! Όσο για την ταινία όποιος ενδιαφέρεται παραθέτω το trailer!

 
Last edited:

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
@Κόρτο και λοιποί Κρητικοί, θυμάμαι πως όταν διάβαζα τον Αστερίξ στην Κορσική, μου φαινόταν πολύ αστείο γιατί μου θύμιζε (ίσως στερεότυπο) τους Κρητικούς: η τραχύτητα του χαρακτήρα, τα μαύρα ρούχα, το τυρί που βρομάει (γραβιέρα :ρ ) κ.α.

Εσάς πώς σας φάνηκε;
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Γι' αυτο ακριβως το λογο ηταν και το πρωτο τευχος που μεταφραστηκε στα Κρητικα :)
 

Οδυσσεύς

Όμορφο Νιάτο
Τουλάχιστον από την δική μου οπτική, αναμνήσεις και ταξίδια σε ένα κόσμο αθωότητας και ηρωισμού! Το μόνο που μένει... μία δόση μελαγχολίας και χαράς! Διδαχές παράδοξης συνύπαρξης στον πραγματικό κόσμο; ...Ίσως!
 

Κόρτο Μαλτέζε

Μεγάλος Βεζίρης της Βαγδάτης
@Κόρτο και λοιποί Κρητικοί, θυμάμαι πως όταν διάβαζα τον Αστερίξ στην Κορσική, μου φαινόταν πολύ αστείο γιατί μου θύμιζε (ίσως στερεότυπο) τους Κρητικούς: η τραχύτητα του χαρακτήρα, τα μαύρα ρούχα, το τυρί που βρομάει (γραβιέρα :ρ ) κ.α.

Εσάς πώς σας φάνηκε;
Δεν το λες και άμεση απάντηση αλλά ναι έχεις δίκιο ειδικά σε χωριά έχω ακούσει ιστορίες που θα μπορούσαν να βγουν από το εν λόγω τεύχος.
 

ΙωναΣΣΣ

Όμορφο Νιάτο
Καταπληκτική παρουσίαση. Μου έφερες μνήμες πραγματικά, αυτό το κόμικ είναι το αγαπημένο μου μακράν από όλα του Γκοσινί (ακόμα κι από Λούκυ Λουκ ή μικρό Νικόλα). Μικρός λάτρευα τις ιστορίες, το πόσο ταξιδιάρικο ήταν και το σασπένς. Μεγάλος λάτρεψα αυτά συν το απίστευτο χιούμορ που τότε δεν ήμουν σε θέση να καταλάβω παρά ελάχστα.
 
Top