Ράδιο Bach
- Thread starter Νικόλας Δε Κιντ
- Start date
Masterpiece... no2
Όταν η παραδοσιακή φόρμα παντρεύεται με μελωδικές γραμμές που ρέουν φυσικά, το αποτέλεσμα είναι ένα ταξίδι στις αποχρώσεις της Λατινικής Αμερικής....
Άκουγα καθώς εργαζόμουν ψυχεδελική μουσική Τάι και ύστερα από μία ώρα ένιωσα την ανάγκη να αλλάξω. Έβαλα αυθόρμητα κάτι που μου έμοιασε το "αντίθετο", ας πούμε, Πρελούδια του Ραχμάνινοφ, που είχα να ακούσω μάλλον 25 και πλέον χρόνια. Και ξαφνικά βούρκωσα, γιατί ήταν κάτι που κάποτε ήταν αγαπημένο και το είχα παντελώς ξεχάσει.
Rachmaninoff: 10 Preludes Op.23
Rachmaninoff: 10 Preludes Op.23
Ναι. Και δικό μου αγαπημένο! Νομίζω πως ξεχωρίζει.
Μεγαλωμένος το '80 αναπόφευκτα ακούω διαχρονικά το Cold Song στην εκδοχή του Claus Nomi.
Βγήκα πριν μια βραδυνή βόλτα κι άκουσα για πρώτη φορά την εκτέλεση του sting (2009) και στα 58 του είχε ήδη αρχίσει να έχει μια έξτρα ζεστασιά η φωνή του, (που έλεγα στο Ράδιο Φάρος και τον Μπράιν Φέρη) όμως περισσότερο με τρελαίνει όταν ακούγεται ο αρπισμός της κιθάρας. Κι έπειτα έπεσα πάνω στην πολύ καλή διασκευή από David Orlowsky & David Bergmüller (μπείτε στο κόπο να ακούσετε και να δείτε.. αξίζει)
Το κομμάτι είναι βέβαια από το ευρύτερο έργο "Ο Βασιλιάς Αρθούρος" του Henry Purchell.
Πάντα με προβλημάτιζε ποιος μιλάει αλλά δεν μπήκα ποτέ στον κόπο γιατί μου άρεσε πολύ έτσι θολό. Μπήκα πριν λίγο τελικώς στον κόπο και βάζω εδώ δίχως λόγο την Τρίτη Πράξη, από όπου το απόσπασμα, ελαφρώς συνοπτικά και σε απλά Αγγλικά (δίχως τους αρχαϊσμούς). Κατά βάσιν είναι ο Έρωτας ο οποίος μιλάει στο "Πνεύμα της Νήσου" (το οποίο μπορεί να είναι και το ίδιο το νησί, βέβαια) μέσα στον βαρύ χειμώνα, ο οποίος μπορεί να είναι και συμβολικός αφού η Αγάπη θα φέρει την ζεστασιά.
Νομίζω πως προτιμώ το Cold Song αποσπασμένο, εκτός πλαισίου, να μένει θολό και έωλο όπως το συνήθισα. Οπότε γιατί παραθέτω το απόσπασμα; Δεν ξέρω καν. Ίσως για αυτήν την δυσπιστία, σχεδόν αμφισβήτηση του Χορού: It’s Love that warmed us?
Διότι το λένε μία κι ο Έρωτας μοιάζει να δυσανασχετεί χώρια που μοιάζει πως μάλλον μιλάει για σεξ, παρά γι' αγάπη. Κι έπειτα αυτοί το λένε και δεύτερη φορά κι η πράξη κλείνει μ' αυτό. Δηλ. στ' αφτιά μου είναι κάπως σαν "Μα σοβαρά τώρα; Πιστεύεις πως μας ζέστανε το σεξ/η αγάπη που μας έφερες;! (την επόμενη καλύτερα φέρε ξύλα για την σόμπα.)"
Βγήκα πριν μια βραδυνή βόλτα κι άκουσα για πρώτη φορά την εκτέλεση του sting (2009) και στα 58 του είχε ήδη αρχίσει να έχει μια έξτρα ζεστασιά η φωνή του, (που έλεγα στο Ράδιο Φάρος και τον Μπράιν Φέρη) όμως περισσότερο με τρελαίνει όταν ακούγεται ο αρπισμός της κιθάρας. Κι έπειτα έπεσα πάνω στην πολύ καλή διασκευή από David Orlowsky & David Bergmüller (μπείτε στο κόπο να ακούσετε και να δείτε.. αξίζει)
Το κομμάτι είναι βέβαια από το ευρύτερο έργο "Ο Βασιλιάς Αρθούρος" του Henry Purchell.
Πάντα με προβλημάτιζε ποιος μιλάει αλλά δεν μπήκα ποτέ στον κόπο γιατί μου άρεσε πολύ έτσι θολό. Μπήκα πριν λίγο τελικώς στον κόπο και βάζω εδώ δίχως λόγο την Τρίτη Πράξη, από όπου το απόσπασμα, ελαφρώς συνοπτικά και σε απλά Αγγλικά (δίχως τους αρχαϊσμούς). Κατά βάσιν είναι ο Έρωτας ο οποίος μιλάει στο "Πνεύμα της Νήσου" (το οποίο μπορεί να είναι και το ίδιο το νησί, βέβαια) μέσα στον βαρύ χειμώνα, ο οποίος μπορεί να είναι και συμβολικός αφού η Αγάπη θα φέρει την ζεστασιά.
Νομίζω πως προτιμώ το Cold Song αποσπασμένο, εκτός πλαισίου, να μένει θολό και έωλο όπως το συνήθισα. Οπότε γιατί παραθέτω το απόσπασμα; Δεν ξέρω καν. Ίσως για αυτήν την δυσπιστία, σχεδόν αμφισβήτηση του Χορού: It’s Love that warmed us?
Διότι το λένε μία κι ο Έρωτας μοιάζει να δυσανασχετεί χώρια που μοιάζει πως μάλλον μιλάει για σεξ, παρά γι' αγάπη. Κι έπειτα αυτοί το λένε και δεύτερη φορά κι η πράξη κλείνει μ' αυτό. Δηλ. στ' αφτιά μου είναι κάπως σαν "Μα σοβαρά τώρα; Πιστεύεις πως μας ζέστανε το σεξ/η αγάπη που μας έφερες;! (την επόμενη καλύτερα φέρε ξύλα για την σόμπα.)"
Cupid:
Hey! You spirit of this island, wake up!
Are you still asleep under those snowy hills?
Stretch your lazy limbs. Wake up!
Shake off your winter cloak.
Cold Genius:
Who are you, that forces me to get up so slowly
From my endless bed of snow?
Don’t you see how stiff and old I am,
Completely unfit for this bitter cold?
I can barely move or even breathe.
Let me freeze again in peace.
Cupid:
You silly fool, stop that! Why are you freezing here?
Now that Love has arrived,
The sky is clearing,
The stormy winds have calmed.
Stop that! Why are you still freezing here?
Winter is fading,
Spring is coming,
My rays are making the year beautiful again.
Cold Genius:
Great Love, I recognize you now.
You’re the oldest of the gods.
Heaven and Earth were made by you.
Humans exist because of you.
Everyone obeys you.
Cupid:
No part of my world will be wasted.
I will spread my power and praise,
Even here, I will create
A people of loving couples.
Prelude – Chorus of Cold People:
Look, look, we’ve gathered
To celebrate your party.
Even though we’re shaking from the cold,
We chatter and tremble.
Cupid:
It’s me! I’ve warmed you up.
Even in this cold weather,
I’ve brought you together.
Chorus:
It’s Love that warmed us?
Cupid & Genius:
Relax with your lovers.
The one who boldly enjoys pleasure is welcome.
But anyone who whines and complains will be frowned upon.
Shall we call a truce?
Since the point of desire is to experience and enjoy it,
It’s weak to sigh and grumble.
When we ask for fairness or justice,
It often only makes you annoyed.
Love is meant to bring happiness,
Not pain.
Those who dare to take pleasure are welcome,
But those who complain will be ignored.
Why sigh and grumble?
The point of desire is to enjoy it.
Love is meant to bless, not to hurt.
Chorus:
It’s Love that warmed us?
Last edited: