Ράδιο Φάρος

Το συγκεκριμένο το έχω παίξει σε λάιβ ως μπάσο, και μου είχε βγει ένας μίνι αυτοσχεδιασμός πολύ φυσικά πάνω στις πρόβες. Είναι υπέρτατο κομμάτι και ήταν πολύ όμορφο το ότι με ακολούθησαν σχεδόν αμέσως καλά οι υπόλοιποι και βγήκε μια δική μας εκδοχή (ας το πούμε) πάνω σε αυτό το κλασσικό κομμάτι.
 
Από τις αγαπημένες ανακαλύψεις μου - πριν κάνα χρόνο, αλλά νομίζω αυτό το remix ταιριάζει με καλοκαίρι:


Από κάτω το original πιο αργό / πιο ατμοσφαιρικό (διαλέγετε τι σας ταιριάζει)
 
Έχει αδειασει η Αθήνα ή μου φαινεται; :αγαπώ:
Ρε συ κοριτσάκι, όχι. Την Παρασκευή, που ήμουν σε θερινό, ηρθαμε πολύ κοντά με διάφορο κόσμο, κάτι που δεν επιδιώκαμε.
σε κάποια φάση, αναπαράγεται ο εξής διάλογος (εχω στησει αυτί):
-Α!!! Κι εσείς εδώ;
-Ωπ! Έλα ρε! Τι συμπτωση!
-Ηρθατε να δείτε την ταινία;
(εγώ :ωιμέ:)(όχι, μωρέ, να, για τη φάση, φτιαχνουν κι ωραία πίτσα εδω)
Ενώ, παραπίσω, κάθεται ενας κυριος της υψηλής ραπτικής #not κι όλο το βράδυ άκουγα τα εκατοντάδες βραχιολια του να κάνουν τιγκιντιγκλον κι ημουν πολύ έτοιμη να του προτείνω -ασκώντας κάποια πιεση ή έστω υποβοηθώντας τον- να τα φάει, αλλά συγκρατήθηκα.
 
Top