Ράδιο Φάρος '80s
- Thread starter Φαροφύλακας
- Start date
@Στιλλ ιλλ Παρήγγειλα το βιβλίο που μου χες πει, The Smiths: Songs that saved your life, και περιμένω (όχι πολύ ψύχραιμα) να μου ρθει το τελωνείο 
O Χάιντεγκερ λέει ότι η βαρεμάρα είναι μία θεμελιώδης διάθεση στο Θεμελιώδεις Έννοιες της Μεταφυσικής. Ο γερμανικός όρος είναι το κακόηχο (δλδ αισθητικά άσχημο) Langeweile, το οποίο, σημειώνει ο φιλόσοφος, προέρχεται από το Lange (= long) Weile (= while), δλδ ένα "μακρύ ενόσω" θα λέγαμε όσοι βαριόμαστε αλλά και όσοι δεν βαριόμαστε.
Πέρα από τις διακρίσεις στις οποίες προχωρά γι' αυτούς που βαριούνται, δίνει ένα παράδειγμα ενός τύπου που βρίσκεται σε έναν σταθμό τρένου και περιμένει, το τρένο θα φτάσει σε τέσσερις ώρες.
Ο Von από την άλλη αρχίζει το κομμάτι - το οποίο μάλιστα λέγεται nein while nein - έτσι. And it's passing strange and I m waiting for the train κλπ
(το nine while nine έχει επίσης ενδιαφέρον ως έκφραση εγκυμονούσα νόημα)
Πέρα από τις διακρίσεις στις οποίες προχωρά γι' αυτούς που βαριούνται, δίνει ένα παράδειγμα ενός τύπου που βρίσκεται σε έναν σταθμό τρένου και περιμένει, το τρένο θα φτάσει σε τέσσερις ώρες.
Ο Von από την άλλη αρχίζει το κομμάτι - το οποίο μάλιστα λέγεται nein while nein - έτσι. And it's passing strange and I m waiting for the train κλπ
(το nine while nine έχει επίσης ενδιαφέρον ως έκφραση εγκυμονούσα νόημα)
Τεσπά αφού αναφέρθηκαν
Στην Βόρεια Ελλάδα υπάρχουν διάσπαρτα "συμμαχικά κοιμητήρια" που φιλοξενούν στρατιώτες, κυρίως Βρεττανούς, νεκρούς του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Συντηρούνται από την Commonwealth War Graves Commission κι είναι τακτοποιημένα και πανέμορφα.
Όταν επισκέπτομαι κάποιο τέτοιο κοιμητήριο (και χρησιμοποιώ αυτήν την λέξη γιατί έτσι το έχουν στ' Αγγλικά: cemetery) βουρκώνω. Περνώ πάνω από τα μνήματα ένα-ένα και διαβάζω τα ονόματα και τις νεκρικές επιγραφές, όπως: “Ever remembered by his mother”
ή για κάποιους που δεν αναγνωρίστηκαν επιγραφές όπως: “A Soldier of the Great War - Known Unto God”. Τώρα κι αυτοί, και οι άνθρωποι που προλάβαν να τους αγαπήσουν, όλοι σκόνη.
Και τις ηλικίες τους: 19, 20 κτλ. Παλικαράκια που σκοτωθήκαν μόλις ανδρώθηκαν.
Μέσα στην γαλήνη του κοιμητηρίου νιώθω μαγικά κάτι από το βίαιο σοκ εκείνου του μακρινού πια πολέμου, που τότε τον είπαν απλά the Great War, δίχως να υποπτεύονται πως ερχόταν άλλος ένας πολύ μεγαλύτερος και πολύ πιο συγκλονιστικός. Τους κοιτάζω έναν-έναν και θέλω να κρατήσω κάτι από την πλάκα τους, σαν τιμή, για την ζωή που αφήσαν εκεί, στην ιστορική συγκυρία όπου έτυχε να βρεθούν. Συγκινούμαι βαθιά.
Μέσα σε όλα νιώθω και έναν δεσμό με το φύλο μου. Ο πόλεμος είναι φρικτός για όλους, αλλά οι άντρες τον βιώνουν διαφορετικά, πιο βίαια, πιο φονικά, πιο καθοριστικά.
Άκουγα εχθές το πανέμορφο Army Dreamers της τόσο ιδιαίτερης Kate Bush και οι στίχοι μου φέραν όλα αυτά στο μυαλό:
Δυστυχώς, το βίντεο κλιπ δεν είναι καλό, για ένα τόσο όμορφο και τραγικό τραγούδι:
κι ίσως γι'αυτό, κυκλοφορούν πολλές εκδοχές με ζωγραφιές, στο instagram, σχεδόν σαν trend.
Όταν επισκέπτομαι κάποιο τέτοιο κοιμητήριο (και χρησιμοποιώ αυτήν την λέξη γιατί έτσι το έχουν στ' Αγγλικά: cemetery) βουρκώνω. Περνώ πάνω από τα μνήματα ένα-ένα και διαβάζω τα ονόματα και τις νεκρικές επιγραφές, όπως: “Ever remembered by his mother”
ή για κάποιους που δεν αναγνωρίστηκαν επιγραφές όπως: “A Soldier of the Great War - Known Unto God”. Τώρα κι αυτοί, και οι άνθρωποι που προλάβαν να τους αγαπήσουν, όλοι σκόνη.
Και τις ηλικίες τους: 19, 20 κτλ. Παλικαράκια που σκοτωθήκαν μόλις ανδρώθηκαν.
Μέσα στην γαλήνη του κοιμητηρίου νιώθω μαγικά κάτι από το βίαιο σοκ εκείνου του μακρινού πια πολέμου, που τότε τον είπαν απλά the Great War, δίχως να υποπτεύονται πως ερχόταν άλλος ένας πολύ μεγαλύτερος και πολύ πιο συγκλονιστικός. Τους κοιτάζω έναν-έναν και θέλω να κρατήσω κάτι από την πλάκα τους, σαν τιμή, για την ζωή που αφήσαν εκεί, στην ιστορική συγκυρία όπου έτυχε να βρεθούν. Συγκινούμαι βαθιά.
Μέσα σε όλα νιώθω και έναν δεσμό με το φύλο μου. Ο πόλεμος είναι φρικτός για όλους, αλλά οι άντρες τον βιώνουν διαφορετικά, πιο βίαια, πιο φονικά, πιο καθοριστικά.
Άκουγα εχθές το πανέμορφο Army Dreamers της τόσο ιδιαίτερης Kate Bush και οι στίχοι μου φέραν όλα αυτά στο μυαλό:
Four men in uniform to carry home my little soldier
What could he do? Should have been a rock star.
But he didn't have the money for a guitar.
What could he do? Should have been a politician,
But he never had a proper education.
What could he do? Should have been a father,
But he didn't even make it to his twenties.
What a waste, Army Dreamers.
Δυστυχώς, το βίντεο κλιπ δεν είναι καλό, για ένα τόσο όμορφο και τραγικό τραγούδι:
κι ίσως γι'αυτό, κυκλοφορούν πολλές εκδοχές με ζωγραφιές, στο instagram, σχεδόν σαν trend.
Waiting to be touched? Can't you feel my love?
Like the sky touches the sea, the horizon we will be
Η Bonnie Tyler έφυγε από την ζωή πριν από δύο μέρες. Η χαρακτηριστική βραχνή φωνή της μας κράτησε συντροφιά την δεκαετία του '80:
Bonnie Tyler - Total Eclipse of the Heart
Bonnie Tyler - It's A Heartache
Bonnie Tyler - Holding Out For A Hero
Αν και της επόμενης δεκαετίας, αξίζει να να μπει και το παρακάτω:
Bonnie Tyler, Σοφία Αρβανίτη - The desert is in your heart
Bonnie Tyler - Total Eclipse of the Heart
Bonnie Tyler - It's A Heartache
Bonnie Tyler - Holding Out For A Hero
Αν και της επόμενης δεκαετίας, αξίζει να να μπει και το παρακάτω:
Bonnie Tyler, Σοφία Αρβανίτη - The desert is in your heart
Last edited:
Από αυτήν την ανάρτηση το έμαθα πως πέθανε η Μπόνι Τάιλερ. Μου άρεσε πολύ, όταν ήμουν παιδί, και βγήκαν αυτά τα τραγούδια φρέσκα από τον φούρνο. Με πιο αγαπημένο το Total Eclipse of the Heart. Ποιητικός τίτλος. Γνωστό και ως turn around. Και το βίντεο ήταν εντυπωσιακό. Και το κλείσιμο. Σαν από κάποια ταινία.
Πριν δυο χρόνια έπιαξα να παίξω στην κιθάρα το επίσης αγαπημενο It's a Heartache και οι στίχοι μου φάνηκαν πολύ απλοϊκοί.
Πριν δυο χρόνια έπιαξα να παίξω στην κιθάρα το επίσης αγαπημενο It's a Heartache και οι στίχοι μου φάνηκαν πολύ απλοϊκοί.
Διάβασα, τώρα που το κοίταξα, ότι την ιδέα του τραγουδιού ο συνθέτης την είχε από μιούζικαλ που είχε γράψει παλαιότερα και λέει επίσης και άλλα ενδιαφέροντα το άρθρο.