Πως σας φαίνεται ο Ρόμπιν Σάρμα;

Συζήτηση για τα βιβλία του Ρόμπιν Σάρμα πολύ καλός συγγραφέας, με απλή γραφή και κατανοητή "Ο μοναχός που πούλησε τη Φερράρι του" ένα διάσημο βιβλίο σταθμός στην ψυχολογία-αυτοβελτίωση,δεν το έχω διαβάσει ολόκληρο αλλά είναι εξαιρετικό.
 
@Καιστηνκορυφήκανέλα δεν έχω διαβάσει το συγκεκριμένο βιβλίο και μάλλον δεν πρόκειται γιατί έχω κάπως αρνητική άποψη για τέτοιου είδους βιβλία. Εφόσον όμως σε ενδιαφέρει η αυτοβελτίωση μπορώ να σου προτείνω θερμά το " Τα εις αυτόν" του Μάρκου Αυρηλίου, έχει πολλά να δώσει σε όποιον ενδιαφέρεται. :ναι:
 
@Καιστηνκορυφήκανέλα δεν έχω διαβάσει το συγκεκριμένο βιβλίο και μάλλον δεν πρόκειται γιατί έχω κάπως αρνητική άποψη για τέτοιου είδους βιβλία. Εφόσον όμως σε ενδιαφέρει η αυτοβελτίωση μπορώ να σου προτείνω θερμά το " Τα εις αυτόν" του Μάρκου Αυρηλίου, έχει πολλά να δώσει σε όποιον ενδιαφέρεται. :ναι:
Ευχαριστώ πολύ θες να μου(μας) πεις δυο λογια γιατι εχεις καπως αρνητική άποψη? Είναι βαρετά τέτοιου είδους βιβλία? Ειναι για το θεαθήναι? Τι ακριβώς? Να αρχίσω να κλαίω τόσα χρηματα που εχω δωσει σε βιβλία ψυχολογίας? 🙁, είμαι λίγο off topic αλλα θα είχε ενδιαφέρον νομίζω μια ανάλυση,απο οτι εχω καταλάβει γενικά στο φορουμ δεν έχουν τόσο πέραση τα βιβλία τέτοιου είδους...να είσαι καλά
 
@Καιστηνκορυφήκανέλα κατ'αρχάς να πω ότι δεν έχω διαβάσει πολλά τέτοιου είδους βιβλία, μόνο αποσπασματικά εάν τύχαινε να πέσει κάποιο στα χέρια μου. Α, τώρα που θυμήθηκα, έχω διαβάσει ολόκληρο, πριν αρκετά χρόνια, το " Πώς να κερδίζεις φίλους και να επηρεάζεις τους ανθρώπους" του Dale Carnegie, θα επανέλθω σ'αυτό αργότερα.
Πρώτον, θεωρώ ότι η πλειοψηφία αυτών των βιβλίων δεν ανταποκρίνεται στη δική μας πραγματικότητα. Τα περισσότερα έχουν γραφτεί από Αμερικανούς και απευθύνεται κυρίως σ' αυτούς, στη δική τους καθημερινότητα, στη δική τους νοοτροπία, στα δικά τους πιστεύω. Γι' αυτό και τόσα χρόνια εκεί εκδίδονται εκατοντάδες βιβλία αυτοβελτίωσης και πουλάνε ακόμα τρελά, μιλάμε για μεγάλη βιομηχανία πλέον. Οι υποτιθέμενοι σωτήρες κάνουν περιοδείες σε ολόκληρη τη χώρα (μερικοί και στο εξωτερικό), κάνουν εκπομπές στην τηλεόραση, έχουν κατακλύσει το διαδίκτυο, δηλαδή είναι παντού. Κι αυτό μεταφράζεται σε χρήμα, πολύ χρήμα.
Επίσης τίτλοι του τύπου " 10 τρόποι να ξεπεράσεις τη κατάθλιψη" μόνο παραπλανητικοί μου φαίνονται. Η κατάθλιψη είναι πολύ πιο περίπλοκη και με 5-10 μαγικές συμβουλές δεν σώζεται η κατάσταση. Γενικά πιστεύω ότι η συγκεκριμένη κατηγορία βιβλίων τρέφεται από τη δυστυχία και τις ανασφάλειες των ανθρώπων, όπως για παράδειγμα τα πορνογραφικά σαιτ τρέφονται από τη μοναξιά και την δυσκολία κάποιων ανθρώπων να συνάψουν σχέση. Και τα δύο μάλλον εντείνουν το πρόβλημα.
Το " stay positive, όλα θα πάνε καλά, μπορείς να καταφέρεις τα πάντα" που προωθούν τα βιβλία αυτοβελτίωσης περισσότερο κακό μπορεί να μας κάνει γιατί μας βάζει σε μια τσιχλόφουσκα όπου όλα είναι δυνατά και τίποτα δεν μας σταματά, ενω η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σκληρή και δύσκολα μπορεί αυτή η νοοτροπία να εφαρμοστεί πάνω της.
Κι επανέρχομαι στο βιβλίο του Carnegie που ανέφερα πιο πάνω. Δεν θυμάμαι λεπτομέρειες, έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που το διάβασα. Το μήνυμα σε γενικές γραμμές ήταν να είσαι πάντα χαμογελάστος, συμπονετικός, εξυπηρετικός, εγώ θα'λεγα μάλλον απλά να είσαι βολικός με τους γύρω σου κι έτσι θα τους κάνεις φίλους. Δυστυχώς, στην πραγματική ζωή ξέρουμε ότι μερικοί άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν από χαμόγελα και καλοσύνες, αντιθέτως είναι για σφαλιάρες. Θέλω να δείξω με το παράδειγμα αυτό πώς η πραγματικότητα στα βιβλία αυτοβελτίωσης δεν συνάδει πάντα με τη πραγματικότητα γύρω μας.
Γι'αυτό προσωπικά αποφεύγω τέτοιου είδους βιβλία, γιατί δε νομίζω ότι μπορούν να προσφέρουν τη λύση στα προβλήματα μας, η ζωή είναι πολύ πιο σύνθετη και περίπλοκη και δεν υπάρχει μαγική φόρμουλα που να τα λύνει όλα. Εάν η ψυχική υγεία κάποιου είναι σε σοβαρή κατάσταση, είναι προτιμότερο τα λεφτά για βιβλία αυτοβελτίωσης να τα δώσει σε έναν ψυχολόγο που θα ανταποκριθεί στις δικές του συγκεκριμένες ανάγκες και πολύ πιο πιθανόν να τον βοηθήσει. Ή αλλιώς αν κάποιος απλώς ψάχνεται, υπάρχουν οι φιλόσοφοι, όπως ο Μάρκος Αυρήλιος που πρότεινα πιο πάνω αλλά και πολλά άλλα σπουδαία μυαλά, που δεν δίνουν εύκολες λύσεις όμως προκαλούν τη σκέψη και τη κριτική του αναγνώστη,κατι που θεωρώ πιο εποικοδομητικό. :)
 
@Ιαβερης εξαιρετική ανάλυση (που προσωπικά ένιωθα λες και την έβγαζες από το μυαλό μου). Πράγματι, θα έλεγα τα βιβλία αυτοβελτίωσης είναι περίπου ότι τα μπουκώματα με ούζο ή η ασπιρίνη για τον πονόδοντο - (οδοντίατρος είναι η λύση, παρεμπιπτόντως). Εάν έχεις τέτοια προβλήματα χρειάζεσαι έναν άνθρωπο για να σε βοηθήσει όχι ένα βιβλίο. Αν πάλι σου αρέσει το ούζο με γεια σου με χαρά σου - αλλά μην το θεωρείς θεραπεία για τον πονόδοντο. Αν σου αρέσουν εύκολα τσιτάτα και συμβουλές για τη ζωή - πολύ καλά. Αλλά και πάλι τα βιβλία φιλοσοφίας (και ειδικότερα στωικισμός, Πλάτων, νεοπλατωνισμός και κυνικοί, αλλά και νεότεροι όπως Καντ, Σπινόζα και Νίτσε κ.α.) μπορούν να σου δώσουν πολύ ωραία ερεθίσματα και πολύ πιο ουσιαστικά, ανάλογα (είναι σαν να σπουδάζεις οδοντιατρική - δεν λύνεις το πρόβλημα του πονόδοντου, αλλά ξέρεις τι το προκαλεί).
 
@Ιαβερης (είναι σαν να σπουδάζεις οδοντιατρική - δεν λύνεις το πρόβλημα του πονόδοντου, αλλά ξέρεις τι το προκαλεί).
Σ'ευχαριστώ @ΚρίτωνΓ . :)
Με αφορμή το συγκεκριμένο απόσπασμα της ανάρτησής σου, μπορώ να πω ότι και τα καθαρά ψυχολογικά βιβλία μπορούν να έχουν το ίδιο όφελος. Αν διαβάσει κανείς για παράδειγμα τον Φρόιντ ή τον Γιουγκ, ίσως καταλάβει περισσότερο τι του γίνεται και εν τέλει να επωφεληθεί.
 
Δεν είναι όλα τα βιβλία "αυτοβοήθειας" προϊόν μάρκετινγκ ενός new age wannabe συγγραφέα που απλά βρήκε μερικές κοινοτοπίες και θέλει να τα οικονομήσει πουλώντας φύκια σε αφελείς κυράτσες (που ακόμα κι αυτού του είδους τα βιβλία είναι σε θέση να βοηθήσουν πολλούς που έχουν λιγότερο κριτική σκέψη, πολλές δοκιμασίες στη ζωή τους και γενικώς νιώθουν πελαγωμένοι σε βαθμό που ακόμα και μια "τσαρλατάνικη" λύση είναι καλύτερη από το περαιτέρω βύθισμα στην απελπισία).

Αλλά ήθελα να πω ότι υπάρχουν και πολλά βιβλία από σοβαρούς ψυχολόγους και νευροεπιστήμονες που εκλαϊκεύουν βασικές γνώσεις των κλάδων τους για να μπορέσουν περισσότεροι απλοί άνθρωποι να κατανοήσουν ορισμένες αρχές και να ξεφύγουν από βλαβερές συνήθειες, παθολογικά άσχημες καταστάσεις, ροπές προς καταθλιπτικότητα κλπ.

@Ιαβερης, οι Φρόιντ και Γιουγκ, και @ΚρίτωνΓ, ο στωικισμός και ο νεοπλατωνισμός και όλα αυτά, πιστεύω ότι ναι μεν κρύβουν πολλή σοφία, αλλά δεν είναι για τον καθένα στην πρωτότυπη μορφή τους. Δεν έχουν όλοι το υπόβαθρο, την υπομονή ή την κατανόηση για να μπορέσουν να επωφεληθούν πρακτικά από τα διδάγματά τους.

Κάποια από αυτά που εγώ διάβασα πρόσφατα και βρήκα καλά είναι αυτό, αυτό κι αυτό. Έχει και πολλά άλλα που προσωπικά έχω βρει άκρως διαφωτιστικά και θα τα συνιστούσα σε όποιον ενδιαφέρεται για αυτά τα θέματα, αλλά δε θέλω να πλημμυρίσω το νήμα με βιβλία στα αγγλικά.

Μακάρι όλοι να γνωρίζαμε άριστα τον εαυτό μας και να ήμασταν απολύτως εντάξει με το μέσα και το γύρω μας. Αλλά από τη στιγμή που μερικοί δεν το καταφέρνουμε, για τον έναν ή τον άλλον λόγο, ορισμένα από αυτά τα βιβλία πραγματικά μπορούν να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής μας και να μας δώσουν καλύτερη κατανόηση όσων βιώνουμε, παράλληλα με απλές κι εφαρμόσιμες γνώσεις και τεχνικές για να ξεφεύγουμε από επαναλαμβανόμενα λανθασμένα μοντέλα σκέψης και συμπεριφοράς.
 
Last edited:
Τα βιβλία εκλαϊκευμένης επιστημονικής γνωσης (ψυχολογία, ψυχανάλυση, κοινωνικές επιστήμες) δεν είναι βιβλία αυτοβελτίωσης με τη στενή έννοια, αν κ είναι με την ευρύτερη, και είναι πολυ χρήσιμα. Ωστόσο δεν τα κατατάσσω μαζι με αυτά του Σαρμα και άλλου τέτοιου τύπου βιβλία (μοναχοί κ διάφοροι «φωστήρες» με οδηγίες χρήσεως στη ζωή). Οπότε συμφωνώ @Καστάλια
 
Last edited:
@Καστάλια είμαι κι εγώ πολύ υπέρ των βιβλίων εκλαϊκευμενης ψυχολογίας, και μάλιστα έχω διαβάσει μερικά κατά καιρούς :κόλλα5: Εννοείται πως κάποια βιβλία δεν μπορούν να γίνουν κατανοητά το ίδιο σε όλους (ανάμεσά τους κι εγώ), και ένα εγχειρίδιο από καταξιωμένο ψυχολόγο σίγουρα είναι προτιμότερο. Εγώ αντιτίθεμαι κυρίως στους " γκουρού" με τους πιασάρικους τίτλους ( the art of not giving a fuck και το the secret για παράδειγμα), οι οποίοι είναι απλά έμποροι ελπίδας που κάνουν αρπαχτές.
 
Συμφωνώ με αυτά που γράφετε! Είναι κάπως κονσέρβα αυτά τα βιβλία και πραγματικά δεν προσφέρουν κάτι ιδιαίτερο για την κατανόηση της ανθρώπινης φύσης μας. Εγώ, θα πρότεινα @Καιστηνκορυφήκανέλα τον Κρισναμούρτι, τον οποίο θεωρώ σοβαρό στοχαστή που πραγματικά έχει κάτι ουσιαστικό να πει.
 
Ευχαριστώ για όλες τις απόψεις παιδιά και για τον χρόνο σας,προφανως και τα βιβλια ψυχολογιας δεν μπορουν απο τη μια μερα στην αλλη να κανουν καποιον που εχει προβλημα καλα, σιγουρα χρειαζεται παρακολουθηση απο καποιον ειδικο και ισως και φαρμακευτική αγωγή,το θέμα είναι πως βλέπει κανείς ενα βιβλίο,με την ίδια λογική και ενα μυθιστόρημα στην ουσία ειναι ενα παραμυθάκι που έγραψε ενας συγγραφέας για να κονομήσει,οπότε το θεμα σίγουρα χωράει πολύ συζήτηση,εγω επειδή προσφατα σχετικά αγάπησα τα βιβλία οταν διάβασα ενα βιβλίο ψυχολογιας(και απο τοτε αγορασα διαφορα ιστορικα αστυνομικα ψυχολογιας κλπ...) κατεληξα στο συμπερασμα, οτι και να διαβασει καποιος εστω και μια γραμμη η μια λεξη μπορει να την βρει χρήσιμη δεν είμαστε όλοι οι άνθρωποι ίδιοι ουτε έχουμε τις ίδιες απόψεις αυτό άλλωστε έχει το ενδιαφέρον της συζήτησης,οπως φυσικά και δεν μπορει καποιος να γίνει γιατρός διαβάζοντας κάποια αρθρα στο ιντερνετ ετσι και καποιος διαβάζοντας ενα βιβλιο ψυχολογιας δεν μπορει ξαφνικά να γιατρευτεί να γίνει ευτυχισμένος χαρούμενος κλπ...με λιγα λόγια καταλήγω οτι κάθε βιβλίο εχει να σου προσφερει κάτι,βεβαια επειδή βλέπω οτι το φορουμ στην πλειοψηφία του περιλαμβάνει ανθρώπους που αγαπάνε πολλά χρονια το βιβλίο,σίγουρα οι απόψεις τους έχουν ίσως μεγαλύτερη βαρύτητα απο τις δικιες μου που ειμαι σχετικά καινούργιος αναγνώστης.Οσο αναφορά τον Ρόμπιν Σάρμα και άλλους δεν μπορουμε να αποκλείουμε οτι και αυτοί εχουν διαβάσει βιβλία και εχουν καταλήξει απο τα διδάγματα που έχουν πάρει να γράψουν αυτού του είδους τα βιβλία,κανένας ομως δεν ισχυριζεται οτι σε μία μέρα θα γίνεις ο καλύτερος άνθρωπος στον κόσμο και θα έχεις οτι θες υλικό είτε μη.Γνώμη μου.
 
Top