Προτάσεις για ταινίες

Βάγγυ

Κοινωνός
Και το μιλενιουμ γέρασε, είναι πολύ πετυχημένο σταντ απ κι υπάρχει στο νετφλιξ. Σας κρατάω σκριν σοτ για να δω κι αυτά που λέτε. :αγαπώ:
 

Τσίου

Μύστης
(παιδιά, σορρυ, λάθος οι προτάσεις μου. Εχουν στον πυρήνα τους την Αμερικανικη κυβέρνηση, κουλτούρα κτλ, δηλαδή στυλ Χαρρυ Κλυνν. Δεν ξέρω αν θα σας αρέσουν, μην σας πάρω στον λαιμό μου. Αν θυμάμαι καλά το end times fun του Μάρον ειναι πιο λαιτ και άρα κατάλληλο για προταση).
Εδιτ: Λάθος! το thinky pain!
 
Last edited:

Ιαβερης

Μύστης
Τον Τζιμ Τζέφρις πώς δεν το χωνεύω δεν περιγράφεται! :χαχα: Καταλαβαίνω το χιούμορ του αλλά με εκνευρίζει. Άλλος αγαπημένος μου stand up κωμικός είναι ο George Carlin, λατρεία! :αγαπώ:
 

Έλλη Μ

Μύστης
The Father με τον Άντονι Χόπκινς. Έκλαψα. :ένοχος:
Το είδα -αν και δεν το επεδίωξα- πριν καμια βδομάδα. Περα από το εξαιρετικό μοντάζ που ανέβασε πολλά λέβελ την ταινία, πέρα απο οτι ο Χοπκινς παίζει πολύ με τις εκφράσεις του προσώπου και τις κινήσεις των χεριών, περα απο το ότι δεν το ριξε στην τρελίτσα για να αποτυπωσει τον πάσχοντα απο άνοια, πέρα απο το ότι δεν μανιερίζει ωστε να τον λυπηθείς και να εκβιαστεί το συναισθημα, επιασα τον εαυτό μου (και τους γύρω) να ριχνει πολύ κλάμα. Για άλλους λόγους δεν ήθελα να τη δω, για άλλους λόγους δεν έπρεπε να τη δω. Κι έμενα με διέλυσε.
 

ΚρίτωνΓ

Κοινωνός
@Έλλη Μ πραγματικά από τις πιο δυνατές ταινίες που μπορεί να δει κανείς. Αποτύπωσες τέλεια την πραγματικότητα. Γροθιά στο στομάχι και ο Χόπκινς άξιζε χωρίς καμία αμφισβήτηση το Όσκαρ (δυστυχώς, παρηκμασμένος θεσμός εδώ και χρόνια, κατά την άποψή μου).
 

Έλλη Μ

Μύστης
και σε μενα δε λέει κάτι η βράβευση, αλλά, όπως και να το κάνουμε, ειναι μια επιβράβευση (το πα και ξεπάγιασα)

Αφήνοντας την πλάκα, φοβόμουν οτι θα εβλεπα κατι τέρμα κοινότοπο σκηνοθετικά, όμως o Ζελερ εκανε μια θεατρική ταινία και φυσικά οι εναλλαγές ανάμεσα στα πρόσωπα, για να αναδείξει την ασθένεια, και το γαμάτο μοντάζ αποτύπωσαν μαεστρικά το χάος της άνοιας.
 

Ιαβερης

Μύστης
The Father ήταν η ταινία της χρονιάς για μένα και είναι υπεράνω Όσκαρ ή οποιουδήποτε βραβείου. Μακάρι να αντέξει στο χρόνο και να τη δει περισσότερος κόσμος. Πέρα από τη τελευταία σκηνή όπου, εντάξει, είχα γίνει ράκος, λυπήθηκα πάρα πολύ στη σκηνή με το ρολόι και τον γαμπρό. Ενώ επιφανειακά ήταν ολίγον κωμική, κατά βάθος με τσάκισε, λες κρίμα ρε γαμωτο. :ένοχος:
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Ίσως θα πρέπει να το δω κι εγώ, όπως είμαι σε ρήξη πια με τον αλκοολικό πια πατέρα μου.
 
Top