Προτάσεις για ταινίες

[Τσίου]

Τότε είχε κάνει μεγάλο μπαμ, όπως και το blair witch project (που δεν θεωρείται καλή ταινία, αλλά εμένα μου άρεσε. Κόντευα να πάθω έμφραγμα.)

 

[Αμάντα]

Αργότερα όταν βγήκε σε βιντεοκασέτα ( οκ, τώρα νιώθω παππούς )

Μην αγχώνεσαι, κι εγώ τις θυμάμαι καθαρότατα τις βιντεοκασέτες. Είχα πάρα πολλές με ταινίες Disney -τις έχω ακόμη δηλαδή, απλώς η συσκευή του βίντεο δε λειτουργεί από το 2009 (ανθεκτικά μηχανήματα πάντως, δεν μπορείς να πεις).
Μου λείπουν τόσο, που σκέφτομαι να αγοράσω ένα μεταχειρισμένο VHS player από το e-bay.

Θα σου πρότεινα να δεις την ταινία έτσι κι αλλιώς, αν και γνωρίζεις το plot twist. Εγώ άκουσα την ιστορία πρώτη φορά κυριολεκτικά ως bed time story, όταν ήμουν γύρω στα 6, και θέλησα να δω την ταινία γνωρίζοντας την πλοκή -και το τέλος, φυσικά-. Ναι μεν χάλασε η έκπληξη, αλλά η εκπληκτική εμπειρία που σου προσφέρει μία εξαιρετική ταινία παραμένει.

Εμένα η "6η αίσθηση" δεν μπορώ να πω πως μου είχε κάνει και ιδιαίτερη εντύπωση.
Ωραία ταινια ηταν δεν λέω αλλά ήταν λίγο κάπως το plot twist. Σαν να μην κολλούσε. Επίσης ο Μπρους Γουίλις μου είχε φανεί εντελώς εκτός κλίματος. Το μικρό αγοράκι όμως πραγματικά είχε κλέψει την παράσταση.

Ο Bruce για μένα ήταν ιδανικός για το ρόλο, αν και δεν μπορώ να είμαι αντικειμενική διότι είναι η αδυναμία μου. Ο μικρός πάντως -πρέπει να το παραδεχθώ- έπαιζε ακόμη καλύτερα ))
Το plot twist το βρίσκω πάρα πολύ έξυπνο, αλλά γούστα είναι αυτά

 

[Μπου Ραντλι]

Σήμερα 50 χρόνια μετά την απρόσμενη κατάκτηση του Κυπέλλου Κυπελλούχων από την ΑΕΚ (πρώτος ελληνικός διεθνής τίτλος στο μπάσκετ), ας θυμηθούμε τη νοσταλγική ταινία του Τάσου Μπουλμέτη που γυρίστηκε πρόσφατα :

[video=youtube;XnqrHrZveXo]https://www.youtube.com/watch?v=XnqrHrZveXo[/video]

 

[Φαροφύλακας]

Είδα το Religulous (2008), ντοκιμαντέρ του Bill Maher, ο οποίος για άλλη μια φορά υπογραμμίζει αυτό που σιγά-σιγά έχει αρχίσει να μπορεί να συζητιέται στον δυτικό κόσμο: τον παραλογισμό των θρησκειών.

Δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο. Περισσότερο μοιάζει με κάτι που θα μπορούσες να πετύχεις στην τηλεόραση και θα κολλούσες να βλέπεις. Ίσως όχι στην τηλεόραση της θεοκρατικής Ελλάδας ή του Ιράν.

Το είδα μάλλον ευχάριστα.

 

[Βασίλισσα]

Μου αρέσει να απέχω ένα μεγάλο χρονικό διάστημα απο την βουή των έργων και να επιστρέφω με ένα δυνατό σενάριο (κατ'εμέ) πάντα.

Μετά απο πολύ καιρό είδα την ταινία Darkest hour και την βρήκα εξαιρετική. Σίγουρα είναι μια ενδιαφέρουσα ματιά για τους ιστορίκους μιας και η ιστορία της ταινίας έχει να κάνει με τον Χίτλερ και τους πολέμους. Η Ηρωική στάση ενός ανθρώπου που έβαλε πάνω απο όλα την σωτηρία του νησιού Του όπως έλεγε (Αγγλία) παρά την προσωπική Του σωτηρία. Δικαίως ο πρωταγωνιστής Γκάρι Ολτμαν κυριαρχεί στα βραβεία των Όσκαρ.

Παραθέτω το τρέιλερ και περιμένω εντυπώσεις.

[video=youtube;LtJ60u7SUSw]https://www.youtube.com/watch?v=LtJ60u7SUSw[/video]

 

[Ιαβερης]

Φάρε, εάν δεν το έχεις δει ακόμη σου προτείνω το " Η ρίζα του κακού" του Ρίτσαρντ Ντόκινς, ντοκιμαντέρ παρόμοιας θεματολογίας όμως λίγο πιο σοβαρό. Αν και προσωπικά μου άρεσε περισσότερο ο Maher, έχει χιούμορ ο τύπος.

 

[Έλλη Μ]

Η Ηρωική στάση ενός ανθρώπου που έβαλε πάνω απο όλα την σωτηρία του νησιού Του όπως έλεγε

Παρολη την - καθοριστικης σημασιας - συμβολη του στον ΒΠΠ και στην έκβαση του, φανταζομαι πως μονο μονο ως ηρωα δεν θα τον θυμουνται πολλοι ινδοι και πολλοι ελληνες.

 

[Βασίλισσα]

Παρολη την - καθοριστικης σημασιας - συμβολη του στον ΒΠΠ και στην έκβαση του, φανταζομαι πως μονο μονο ως ηρωα δεν θα τον θυμουνται πολλοι ινδοι και πολλοι ελληνες.

Νομίζω οτι κάθε "Ήρωας" είναι ήρωας για την χώρα Του και για τις άλλες χώρες είναι απλά ένα τύραννος. Κάθε απόφαση, κάθε πόλεμος έχει τις νίκες του και τα καταλοιπά Του.

 

[Σμίλα]

Δεν τρελάθηκα με το 'Τhe darkest hour ' Χωρίς να θέλω να πώ ότι ήταν κακή ταινία, η ερμηνεία σίγουρα φοβερή, ωραία δοσμένη, αλλά κάτι το θέμα , κάτι το σενάριο δεν με συγκίνησε πολύ! Γούστα βέβαια είναι αυτά!
Αυτή που μου άρεσε πάρα πολύ , είναι το «Τρεις Πινακίδες Εξω από το Εμπινγκ, στο Μιζούρι» . Νομίζω μία από τις καλύτερες που είδα φέτος άν όχι η καλύτερη.

 

[Χρυσόστομος]

Αυτή που μου άρεσε πάρα πολύ , είναι το «Τρεις Πινακίδες Εξω από το Εμπινγκ, στο Μιζούρι» . Νομίζω μία από τις καλύτερες που είδα φέτος άν όχι η καλύτερη.

Βλεπω τελικα οτι εκτος απο τα βιβλία εχουμε παρομοιες προτιμησεις και στις ταινιες. Πλακα πλακα ειναι εκπληκτικο το ποσο κοινες ειναι οι προτιμησεις μας, το εχω παρατηρησει εδω και καιρό.

 

[Σμίλα]

Χρυσόστομε μ΄αρέσει και μένα να βρίσκω κοινά ενδιαφέροντα και να αγαπά κάποιος όσο κι εγώ κάποια βιβλία και ταινίες. Όμως φίλε μου δοκιμαστήκαμε σε στέρεο και σίγουρο έδαφος - μιλώ για τις 'τρείς πινακίδες- . Ιδού λοιπόν πεδίον δόξης λαμπρό! Είδα μία ινδική ταινία που μου άρεσε πολύ , με λίγο χορό, αρκετό τραγούδι, αστείο και συγκινητικό κάποιες στιγμές. Λέγεται ΄Dungal' , είναι θα έλεγα οικογενειακή ταινία , όμως βασίζεται στην ιστορία πραγματικών ανθρώπων και ..........τέλος η φλυαρία , διασκέδασα πολύ .

 

[Σμίλα]

υστερόγραφο.
σήμερα άρχισα και σταμάτησα λόγω επισκέψεων μία γερμανική ταινία με την Νταιάν Κρούγκερ, το 'In the fade' . Νομίζω πως θα είναι εξαιρετική απ΄όσο πρόλαβα να δώ.

 

[Χρυσόστομος]

Σμιλα μα δεν ηταν μονο οι τρεις πινακιδες που υπηρξε ταυτιση αποψεων. Εχει υπαρξει ταυτιση κι αλλες φορες. Το contratiempo ειναι μια ταινια που θυμαμαι τωρα. To "Dungal" που προτεινεις δεν το εχω δει και αφου ειναι δικη σου προταση θα το δω βεβαια. Το εψαξα στο διαδικτυο ενδιαφερον φαινεται, θα το δω και θα επιστρεψω με εντυπωσεις.
Το "In the fade" το ειδα. Μου αρεσε αρκετα, δυστυχως για ασχημο λογο παιζει πρωταγωνιστικο ρόλο και η χωρα μας.

 

[Χρυσόστομος]

Σμιλα ειδα το Dangal. Συμπαθητικη ταινια χολυγουντιανου τυπου. Αυτο βασικα ηταν και αυτο που δεν μου αρεσε. Μια σειρα χολυγουντιανα κλισε και το κλασικο πασπαλισμα με χρυσοσκονη. Επισης απο την αρχη της ταινιας θυμωσα πολυ με τον πατερα. Στην αρχη ιδιαιτερα εξοργιστηκα με ολα αυτα που υπεβαλε στις κορες του και δεν μπορουσα να το δω ουτε απο την κωμικη του πλευρα που το παρουσιαζε η ταινια. Σε κανενα σημειο της ταινιας δεν μπορεσα να τον δικαιολογησω. Απιστευτα εγωιστης καταδικασε τις κορες του στην ζωη που αυτος ηθελε για να εκπληρωσει το δικό του ονειρο. Ακομα και οταν εν τελει ακολουθησαν αυτο που ηθελε παλι παραπονο ειχε γιατι λεει δεν χρησιμοποιουσαν τις δικες του τεχνικες!! Επισης καθολου ρεαλιστικο το πως οι κορες του εν μια νυκτι αλλαξανε γνωμη. Οπως και να εχει παντως ευχαριστω πολυ για την προταση, ηταν μια ευχαριστη ταινια και περασα ενα διασκεδαστικο διωρο.

Υ.Γ. Μου αρεσε πολυ παντως το τραγουδι των τιτλων.

[video=youtube;jMfvlh0tjyo]https://www.youtube.com/watch?v=jMfvlh0tjyo[/video]

 

[Σμίλα]

Χρυσόστομε συμφωνώ για το πασπάλισμα , όπως και για την λίγο αμερικανιά στο τέλος . Επίσης αυτά που αναφέρεις για τον εγωϊσμό του πατέρα και την πίεση στις κόρες του, ήταν τα σημεία που κριτίκαραν αρνητικά και τα δικά μου κορίτσια όταν βλέπαμε την ταινία-διότι την είδαμε όλοι μαζί, πράγμα σπάνιο.
Όμως αυτό που εγώ συγκράτησα, πέρα από το ότι μου φάνηκε πολύ καλογυρισμένη -ίσως δεν το περίμενα από ινδική ταινία-, ήταν η σκηνή με την φίλη τους η οποία επρόκειτο να παντρευτεί έναν άγνωστο σε αυτή άνδρα . Τα κορίτσια παραπονιόντουσαν για το πατέρα τους που τις πίεζε και αυτή τους απάντησε πως ο πατέρας τους αντίθετα με την κοινή πρακτική στην Ινδία, νοιαζόταν γι΄αυτές πραγματικά . Με απτό τον κίνδυνο της γελοιοποίησης , ή της καζούρας των συγχωριανών, τους πρόσφερε μια ζωή διαφορετική. Δεν τις είδε μόνο σαν αντικείμενα για το σπίτι, ως όντα καταδικασμένα και χωρίς επιλογές, αλλά σαν άτομα που μπορούν να αγωνιστούν μαζί με άνδρες ισότιμα, να κυνηγήσουν στη ζωή τους κάτι καλύτερο , ένα όνειρο. Τώρα άν το όνειρο αυτό ήταν κάποτε το δικό του, για μένα έρχεται δεύτερο. Μέσα από την εναλλακτική που τους πρόσφερε, όχι χωρίς να φτύσουν αίμα βέβαια, έζησαν διαφορετικά από ότι τα εκατομύρια των γυναικών της Ινδίας , άνοιξαν τα μάτια τους στον κόσμο.

 

[Χρυσόστομος]

Μα δεν τους προσφερε εναλλακτικη Σμιλα, αυτος αποφασισε για την ζωη τους. Καταλαβαινω τι λες αλλα εγω εχω διαφορετική αποψη. Καταρχην το οτι υπαρχουν και χειροτεροι πατεραδες δεν δικαιολογει ουτε δινει αφεση στον λιγοτερο χειρότερο. Και αν το αναλυσουμε βαθυτερα θα δουμε οτι οι συμπεριφορες των πατεραδων ειναι πανομοιοτυπες. Στον πυρηνα τους υπαρχει η ιδια λειτουργια. Και στις δυο περιπτωσεις οι πατεραδες αναγκασανε τις κορες τους να κανουν αυτο που θελουν αυτοι χωρις να δωσουνε το δικαιωμα στα παιδια να πουν ουτε κουβεντα. Χωρις να σεβαστουν η να ακουσουν τις επιθυμιες, τα θελω τα ονειρα των παιδιων. Βεβαια πολλα ζηταω για μια πατριαρχικη οικογενεια στην ινδικη κουλτουρα αλλα αυτο που θελω να πω ειναι οτι δεν διαφερανε και πολυ μεταξυ τους. Και οι δυο βαζανε πανω απο ολα τον εαυτο τους. Δες μονο την συμπεριφορα ασχετα με το αποτελεσμα. Ας υποθεσουμε οτι και το παιδι που παντρευτηκε με το ζορι μπορει στην συνεχεια να αγαπησε τον συζυγο της και να εζησε μια ζωη ευτυχισμενη. Αυτο δεν καθιστα την κινηση του πατερα της σωστη.
Αυτοι κανανε παιδια και νομιζουν οτι και η ζωη τους τους ανηκει. Τα παιδια δεν ειναι μαριονετες να τις κινεις κατα πως θελεις. Τα αφηνεις να κανουν τις επιλογες τους, να ορισουν την ζωη τους. Οπως λες το κοριτσι που το παντρευανε ειπε οτι τουλαχιστον ο πατερας τους νοιαζοταν πραγματικα. Ποιο νοιαξιμο; Για το μονο που νοιαζοταν ηταν για τον εαυτο του και να πετυχει το ονειρο του. Με καθε κόστος. Υπεβαλε τις κορες του σε ακραιες μεθοδους. Δεν μιλαμε για απλη πιεση αλλα στα ορια της ψυχολογικης κακοποιησης. Η κινηση του δε που τις κουρεψε και αυτες γινανε ο περιγελος του χωριου και του σχολειου ειναι βαρβαρη και απανθρωπη. Ακομα και τωρα που το ξανασκεφτομαι θυμωνω.

 

[Σμίλα]

Καθόλου άδικο δεν έχεις φίλε μου σε όλα αυτά που λες. Ίσως όμως επηρεάζομαι ιδιαίτερα από το γεγονός ότι θεωρώ το γάμο -σ΄αυτές ειδικά τις κοινωνίες- ένα γεγονός αναπόδραστο, μιά φυλακή , από τη μια υποταγή στην άλλη , για μια ζωή. Αυτό νομίζω με έκανε να δω με άλλο μάτι την εναλλακτική και την ευκαιρία μέσα από τα ταξίδια, τους αγώνες, τη γνωριμία με άλλους ανθρώπους άλλων πολιτισμών, να ανοίξουν τα μάτια λίγο περισσότερο.
Όλα τα άλλα που επεσήμανες δεκτά και με το παραπάνω.

 

[Χρυσόστομος]

Σε καταλαβαινω απολυτα Σμιλα, μπροστα σε εναν γαμο που γινεται με αυτες τις συνθηκες η αλλη περιπτωση φανταζει και ειναι καλυτερη. Ετσι και το καημένο το κοριτσι, μπροστα στην απελπισια του που το παντρευανε παρα την θεληση του, ολα τα αλλα του φαινονταν ονειρο.
Παντως η ταινια περα απο το ευχαριστο διωρο που προσεφερε , εδωσε και υλικο για συζητηση και αυτο δειχνει οτι πετυχε τον στοχο της.

 

[Χρυσόστομος]

Ειδα το Ιταλικο "Dogman" Πολυ δυνατη ταινια, μου προκαλεσε εντονα συναισθηματα την συνιστω με κλειστα μάτια. Μια ιστορια εγκληματος,ταπεινωσης, αποδοχης και εκδικησης. Ο πρωταγωνιστης εκπληκτικος οπως και η φωτογραφια!

 

[Βασίλισσα]

Είδα το The happy Prince. Μια ταινία βασισμένη στην ζωή του Όσκαρ Ουιάλντ. Δεν με ενθουσίασε πάρα πολύ. Θα μπορούσε να είναι καλύτερη.
https://www.imdb.com/title/tt2404639/