Πράγματα που έμαθα σήμερα (ή και χθεςπροχθές)

Δεν νομίζω ότι έρχεται ο Waters @Έλλη Μ , "είχε έλθει" λέει ο @Αδριανός Ζωγράφος , αν κ η αλήθεια είναι ότι κ εμένα με μπέρδεψε, καθώς με το 1989 υπέθεσα ότι όντως αναφέρεται σε αυτόν (δεν γνώριζα ότι τότε πια δεν ήταν στο γκρουπ), αλλά μετά που είπε 2011 υπέθεσα ότι ίσως τελικά αναφέρεται στον Dylan (που αν κ είχα πάει δεν θυμάμαι πότε ήλθε, ήταν το 11;, το 9;), τον οποίον κάποιοι θεωρούν σπουδαιότερο στιχουργό ever, αλλά σίγουρα είναι μεγάλος ψυχοπομπός καθότι στο τσακ δεν μας πήρε ο ύπνος στη συναυλία του.

Η αλήθεια είναι ότι για τον Waters δεν έχω άποψη, ίσως λόγω ηλικίας, αλλά οπωσδήποτε θεωρώ ότι οι Floyd σαφώς δεν βλέπουν κάτι σκαθάρια και λίθους. Πάντως, το 1989, μερικοί λένε (νομίζω ανάμεσά τους κ οι ήρωες του Southpark) πως βγήκε ο μεγαλύτερος δίσκος της σύγχρονης μουσικής (QED, για μένα είναι όντως μεγάλος δίσκος αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι είναι ο καλύτερος της δισκογραφίας τους - αν κ περιέχει το πιο αγαπημένο μου τραγούδι από τους ίδιους/ίδιο).

Από εκεί κ πέρα, αν κ οι προαναφερθέντες είναι το αγαπημένο μου συγκρότημα (μαζί με τους Metallica των πρώτων 4 άλμπουμς, δλδ τους κανονικούς Metallica (αν κ βέβαια έχω αναθεωρήσει πλέον για το κατά πόσο καλύτεροι είναι από τους Megadeth (αλλά αυτό οδηγεί σε μία άλλη συζήτηση))), θεωρώ πως ο Morrissey @Πεταλούδα που έρχεται για συναυλία είναι ο μεγαλύτερος στιχουργός, σίγουρα της γενιάς του.

Κ είναι ενδιαφέρουσα η πρόταση για μία στιχο(βιο)γραφία του μεγάλου (κ αμφιλεγόμενου - αλλά αυτό ουδόλως με ενδιαφέρει) Moz.

Miserable Lie είναι κομμάτι από τον πρώτο δίσκο των The Smiths, τραγουδιστής κ στιχουργός των οποίων ο Moz.

*Συμφορουμίτης
 

Έλλη Μ

Συντονιστής
Να ξερεις οτι
1. Συνταχθηκα εξ αρχης με το συμφορουμιτης αλλα κατι κομπλεξικς, δικες μου ανασφάλειες κράτησαν πισω την πληροφορία.
2. Ειναι ευχης εργον οτι βρισκομαστε και μπορουμε να μιλαμε, εστω διαδίκτυακα για τοον καλυτερο δισκο όλων των εποχων που δεν ειναι αλλος απο τον Ζiggy 😋. Οχι, το revolver. 😋Οχι, η μπανανα.😋 Οχι μια ακομη ματσιη κουβέντα.
 
τοον καλυτερο δισκο όλων των εποχων που δεν ειναι αλλος απο τον Ζiggy 😋. Οχι, το revolver. 😋Οχι, η μπανανα.😋 Οχι μια ακομη ματσιη κουβέντα.
Ναι ο Revolver🤔ίσως ο Machine Head🤔γιατί όχι ο Seventh Son of A Seventh son🤔ναι σε Ten και OK computer😮εν τέλει μάλλον το Forever changes 😏ας βάλω και το The wall!
 

Έλλη Μ

Συντονιστής
Διαβαζοντας τις απαντησεις παραπάνω, συνειδητοποιώ οτι ευκολότερα απαντιέται η ερωτηση "ποια μουσική δεν ακούς;", παρα το αντιθετο, σκεπτόμενη οτι τελευταια, μεταξυ αλλων, θα απαντουσα οτιδήποτε εχει ελληνικο στιχο.
Θα μου πεις, τώρα, ποιος σε ρώτησε κι εγω θα αποκριθώ κανεις.:))))
Ψεματα, ακουω Κηλαιδόνη και μόλις σιγοτραγουδησα στο μυαλο μου οτι θα κατσω σπίτι.
 
συνειδητοποιώ οτι ευκολότερα απαντιέται η ερωτηση "ποια μουσική δεν ακούς;",
- ελληνικά λαικοποπ
- οτιδήποτε με λύρα ποντιακη, κρητική και πάει λέγοντας
- Πάριο
- σκυλοτράγουδα
- σύγχρονη ποπ
😁😁
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Διαβασα ενα χαντιθ οπου ο Μωαμεθ λεει οτι αυτοι που πανε στον Παραδεισο και στην Κολαση θα μπαινουν ομαδικα, σε γκρουπ.

Ετσι οι καλοι ανθρωποι οπως μπαινουν στον Παραδεισο, θα χαιρετιουνται, θα χαιρονται μαζι, θα ανταλλασσουν ευγενικα λογια και ευλογιες, και η χαρα τους οπως τη μοιραζονται θα ειναι ακομα μεγαλυτερη.
Αυτοι που θα πηγαινουν στην Κολαση θα βριζουν, θα καταριουνται, θα μιλανε ασχημα μεταξυ τους, και η δυστυχια τους θα ειναι ακομα μεγαλυτερη.
Αρα ο δρομος για την κολαση ειναι κατι σαν το τουιτερ.
 
Η βασική μου απορία (κ το γέλιο προέρχεται από αυτό) είναι τι κάνει κάποιον να τρέχει να προλάβει να δει κάποια μαυσωλεία.

Για να μην παρεξηγηθώ - και για να μην παρεξηγηθείς - συμπυκνώνω αυτό που με προβληματίζει στο ακόλουθο συμπέρασμα - το Οακα θα γεμίσει κυρίως από αυτό που λένε, κατά κόρον πλέον, φασαίους και όχι μεταλλάδες.

Επίσης έχω δει κ εγώ τρεις φορές τους συγκεκριμένους κυρίους, αλλά υποθέτω από κεκτημένη ταχύτητα. Κατά τη γνώμη μου οι M, αν υπήρξαν ποτέ*, τελείωσαν γύρω στο 1989, όταν κ πέτυχαν αυτό που ήθελαν, την κορυφή του κόσμου με το AJFA.

Από εκεί κ πέρα; Τα έχει πει όλα πάλι ο Ντοστογιέφσκι, με εκείνη τη μικρή ιστορία του στην οποία ακούει νεκρούς να συζητάνε ακόμη, λόγω κάποιας "αδράνειας της συνείδησης" όπως το ονομάζει. Προσωπικά μιλώντας, τους είδα το 99 το 7 και το 10, όταν άρμεγαν ακόμη την αγελάδα με τέχνη. Αν με στενοχωρεί κάτι είναι ότι δεν κατάφερα να τους δω το 93, όταν ήταν ακόμη φρέσκα πτώματα, κ η δυσοσμία της μουσικής βιομηχανίας στην οποία ενσωματώνονταν, εντελώς φυσικά, δεν είχε καταλάβει τον χώρο της μουσικής.

Το τι ακολουθεί μετά το 91, μετά το Black Album δλδ, είναι στην περίπτωσή τους ενδεικτικό του τι συνέβη στο μέταλ ειδικά, κ στη μουσική γενικά. Απλώς έπαψε να υπάρχει. Τα δύο επιφανέστερα δείγματα, στο μέταλ τουλάχιστον, αυτής της ογκώδους επιβολής του τίποτε είναι οι Μ και οι Maiden.

Πρόκειται για μεγάλη συζήτηση, και οι σκέψεις έρχονται κάπως η μία πάνω στην άλλη, αλλά θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι στο κρίσιμο σημείο, δλδ όταν όλοι περίμεναν το επόμενο βήμα τους, αυτοί αυτό που φρόντισαν να κάνουν ήταν να... κουρευτούν. Ο περιοδικός τύπος της εποχής (ο Ελληνικός δλδ) που περιοριζόταν στο MHHM υποδέχτηκε το Load μουδιασμένος.

Αναδρομικά, ήταν ένα είδος obituary για το μέταλ. Τότε υπήρξαν κ προσπάθειες να δικαιολογηθεί αυτή τους η καλλιτεχνική κίνηση με συμπεράσματα του τύπου "Οι Μ είναι η μουσική βιομηχανία κ μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν". Αναδρομικά και πάλι, αυτό που έκαναν ήταν να βάλουν το λιθαράκι τους στην καταστροφή της μουσικής.

Αν θυμάσαι - που θα το θυμάσαι - η σύγχυση που προκλήθηκε στα μεταλλικά γκρουπ που τους ακολουθούσαν (δλδ στα 3/4 ας πούμε της Αμερικανικής αγοράς και σε μεγάλο ποσοστό της Ευρωπαϊκής) ήταν άνευ προηγουμένου. Ενδεικτικό παράδειγμα αποτελούν οι Paradise Lost που από "επόμενοι δυνητικά M" έκαναν στροφή στο gothic για να βγάλουν μάλιστα κ άλμπουμ α λα Depeche Mode κ Duran Duran (το οποίο ήταν μία καλή προσπάθεια κατά τη γνώμη μου).

Όταν οι Μ είδαν κάποια στιγμή (πράγμα που είδαν κ οι Maiden νωρίτερα από τους M) πως αυτά τα πειράματα ΔΕΝ έχουν μέλλον ( = χρήμα) αποφάσισαν να επιστρέψουν στις thrash ρίζες τους. Αν νοιάζονταν για κάποια καλλιτεχνική διάσταση των πραγμάτων... δεν νοιάζονταν για καμία καλλιτεχνική διάσταση των πραγμάτων.

Τεσπά, κουράζω με boomer οπτικές, αλλά επανέρχομαι στο ότι δεν μπορώ να ακούω πλέον γι' αυτούς, δεν μπορώ σχεδόν να ακούω ούτε καν τα έπη τους (τα τέσσερα πρώτα δλδ αλμπουμς), κ πολύ περισσότερο (αλλά αυτό συμβαίνει με όλους τους (never meet your) heroes της εφηβείας μου) δεν μπορώ να τους βλέπω να γερνάνε - το papa Het μου φαίνεται τόσο αστείο...

(Αν κ υπάρχουν πάντα οι εξαιρέσεις, ο Ozzy λχ λόγω αυθεντικής παράνοιας νομίζω θα μπορούσα να τον δω πάλι υπό προϋποθέσεις).

Οπότε το γεγονός ότι έφυγαν τα εισιτήρια για ένα ακόμη live πτωμάτων κ μάλιστα (αυθαιρετολογώ) από φασαίους - το κάνει όλο αυτό ακόμη πιο γελοίο. Κάτι μου λέει ότι λόγω του hype θα σκάσουν άτομα που δεν έχουν κανένα δικαίωμα να σκάσουν - γιατί δεν έχουν; πολύ απλά διότι έτσι.

*η μισή δουλειά είναι του Mustaine
 
@Μίζεραμπλ λάη νομίζω πως γίνεσαι λιγουλακι αφοριστική.. αλλα οκ οπως το βλέπει ο καθένας.
Τωρα το αν θα πάνε φασαιοι (αυτο δεν έχω καταλάβει ακριβως τι είναι), καγκουρες, μεταλαδες η δεν ξερω εγω τι άλλο who cares? ο καθενας θα παει για τους δικους του λόγους και θα το βιώσει με τον δικό του τρόπο.

Εδώ εγω σκεφτομαι να πάω στους Queen... που είναι όντως πτώματα. :μπρ:
 
Σίγουρα αφοριστικό, αλλά τους αγαπούσαμε κάποτε τους προδότες...

Πρέπει να είναι η χειρότερη επιλογή νικνέημ που έχω κάνει ποτέ :νατώρα:

Φασαίος νομίζω είναι ο τύπος που είδε φάος, αλλά και κόσμο, και μπήκε - απλώς στη νεολαργκό δεν αρέσει η χασμωδία και το καμε φασ-αίος. Ο ακολουθών τα trends κλπ που treads on us κλπ
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
και που ξερει η νεολαια τη τριτοδεσμίτικη λεξη "φαος" για να φτιαξει το νεολογισμο "φααίος" που θα γινει φασαίος?

Εχω ακουσει (και θεωρω πιο πιθανο) οτι εχει βγει απο τη "φαση", δηλ. αυτος που γουσταρει φαση και την κυνηγαει.
 
Last edited:
όντως, στη συγκεκριμένη περίπτωση δίνω μάλλον περισσότερες λεξιπλαστικές ικανότητες στα πιτσιρίκια απ' όσες πράγματι έχουν

α προπό, βλέποντάς τα να κάνουν δηλώσεις έξω από τα εξεταστικά κέντρα, αυτά τα 17χρονα μοιάζουν πλέον με 14χρονα, όπως κάποτε - σε σχέση με τη δική μας γενιά - οι 18χρονοι των 80s έμοιαζαν τριαντάχρονοι

προφανώς τα γονίδια, σε πείσμα (ή χάρη στη;) της σόγιας και της κρέμας γάλακτος, βελτιώνονται με την πάροδο των δεκαετιών

μία αντίστροφη περίπτωση Τιθωνού άραγε ο σύγχρονος άνθρωπος;

ή Ντόριαν Γκρέη;

(έστω κ αν ο μονόλογος του Σαίσκπηρ είναι πάντα επίκαιρος)
 
Top