Ποιο βιβλίο τελείωσες σήμερα;

[ΜιΛάμπρος]

Συνέχεια στον

~ ~ ~ Μήνα Ανάγνωσης @ΈλληΜ ~ ~ ~​

αυτή τη φορά με την υποχρεωτική ευδαιμονία του Μανέα, τον οποίο είχα γνωρίσει με την αυτοβιογραφική επιστροφή του χούλιγκαν, πριν 2-3 χρόνια αν δεν κάνω λάθος, που είχε αρκετές πολύ καλές στιγμές.

Το περί ου ο λόγος βιβλίο, τώρα, περιλαμβάνει τέσσερις νουβέλες, από τις οποίες μόνο τη μια βρήκα ενδιαφέρουσα (και προφανώς μου άρεσε). Για τις υπόλοιπες, από μένα είναι όχι.

 

[Χρυσόστομος]

@Αδριανός Ζωγράφος θα σου έλεγα το Πορτνου ή το Αμερικανικό ειδύλλιο.

@ΜιΛάμπρος είχα βαρεθεί αφόρητα με την Επιστροφή του χούλιγκαν.

 

[Νικόλας Δε Κιντ]

Τελείωσα αυτές τις μέρες, μετά από πολύ καιρό και μετά κόπων και βασάνων ένα μικρό βιβλιαράκι σχετικά με την αλχημεία και την χημεία.
Κάποια στιγμή μου το είχε επισημάνει ένα μέλος της Λέσχης μας και είπα να το διαβάσω.
Δεν ήταν κακό, αλλά κάπου προς το τέλος ο συγγραφέας αναλώθηκε πολύ σε ονόματα, χρονολογίες και τα ρέστα και βαρέθηκα.
Κατά τα άλλα μου φάνηκε ενδιαφέρουσα (και λόγω σπουδών) η μετάβαση από την Αλχημεία, που είχε μέσα στης και το επιστημονικό και το μαγικό στοιχείο στην επιστήμη της Χημείας του σήμερα.

Δυστυχώς όποιες καλές ιδέες είχαν οι αλχημιστές πήγαιναν στράφι λόγω της εμμονής τους με μεταφυσικό.
πχ βλέπε Τσαρλι Κερκ!!

Τέλος, κάποια ιστορικά στοιχεία είναι αρκετά ενδιαφέροντα, όπως πχ ο τρόπος που υπεγραφε ο Παράκελσος ή πως η Χυμεία έγινε Χημεία κλπ.

 

[ΜιΛάμπρος]

Τελείωσα σήμερα το σχετικά μέτριο, αν και με πολύ σκοτεινή (και θα έλεγα δυστοπική ατμόσφαιρα), όπλο για πούλημα του Γκρήν.

Τις προηγούμενες ημέρες και στα πλαίσια του

~ ~ ~ Μήνα Ανάγνωσης @ΈλληΜ ~ ~ ~​

τελείωσα το διασκεδαστικό, πρωτότυπο και έξυπνο διχοτομημένο υποκόμη του Καλβίνο, που μου άρεσε πάρα πολύ (και αναθέρμανε το ενδιαφέρον μου για τον Καλβίνο, επειδή μόνο τα κοσμοκωμικά του είχα διαβάσει).

 

[Έλλη Μ]

Τελειωσα τον Άτλαντα Επούλωσης της Βάλιας Τσιριγώτη, ενα, εν πολλοις, ανένταχτο βιβλιο το οποιο μου άρεσε πάρα πάρα πολύ and then some.
@Πεταλούδα χωρις να μπορώ να το στοιχειοθετήσω, θεωρω οτι ειναι ενα βιβλιο που σε αφορά και που θα σου αρεσει. Απο τα μέσα της ανάγνωσης, ησουν ο άνθρωπος στον οποίο ήθελα να το προτεινω..

 

[Πεταλούδα]

@Έλλη Μ, κάπου το είχε πάρει το μάτι μου τον τελευταίο καιρό, αλλά μια και το ανάφερες με τέτοιο τρόπο, ήρθα πιο κοντά προς την απόκτησή του. Και μένα αυτό μου έκανε εντύπωση, ότι ναι μεν δεν μπορούσα να το εντάξω κάπου από την περιγραφή του και θα ήθελα να δω πως συνδέονται και που οδηγούν όλα αυτά τα ετερόκλητα χαρακτηριστικά που αναγράφονται ότι έχει.

 

[Έλλη Μ]

Δεν οδηγουν κάπου, νομιζω μοιραζομαστε την ιδια δυσανεξία με τη συγγραφέα απέναντι σε πράγματα που μας περιτριγυριζουν εδω στην Αθηνα π.χ (εκει μου ηρθες πολύ στον νου)(ακομη και τα ιδια λεωφορεια χρησιμοποιώ μαζι της), ματαιωσεις στον ερωτα, στις σχεσεις, τον ιλιγγο της οποιας απώλειας κλπ κλπ. Εχει πολλά αγκαθάκια μεσα το κείμενο, νομιζω πολύ αληθεια και δεν εχει επιτηδευση.

Α, εχει κακιστη επιμέλεια, αλλα οκ.

 

[Πεταλούδα]

Εχει πολλά αγκαθάκια μεσα το κείμενο, νομιζω πολύ αληθεια και δεν εχει επιτηδευση.

Α, εχει κακιστη επιμέλεια, αλλα οκ.

Νομίζω ότι τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που γράφεις και με έλκουν, θα με κάνουν να παραμερίσω την όχι καλή επιμέλεια, για να γνωρίσω το κείμενο.

 

[Έλλη Μ]

Θα χαρω πολυ να μου πεις τη γνωμη σου.

Σε μενα ταιριαξε πολυ και καποια σημεια του με συγκινησαν βαθια

 

[Κεχριμπάρι]

Την προηγούμενη βδομάδα τελείωσα το Κόκκινο Νείλο. Σαν αστυνομικό το πήρα, αλλά δεν είναι ακριβώς αστυνομικό. Διαπραγματεύεται και κοινωνικο-πολιτικά θέματα της Αιγύπτου μέσα απο τους προταγωνιστές της ιστορίας και η "γλώσσα" του συγγραφέα είναι αρκετά ωμή στη περιγραφή των σκηνών και στους διαλόγους. Μου άρεσε πολύ! Το διάβασα μονορούφι.

 

[Κεχριμπάρι]

Σήμερα τελείωσα Το τελευταίο πέταγμα του Φλαμίνγκο του Μία Κότου, απο τη πολύ καλή σειρά βιβλίων Aldina των εκδόσεων Gutenberg!

Η πλοκή εκτυλίσσεται στη Μοζαμβίκη μετά το τέρμα της αποικιοκρατίας και την ανεξαρτησία της χώρας και είναι μία μίξη φανταστικού και πραγματικού, ενώ ο ίδιος ο συγγραφέας είναι συγχρόνως αφηγητής-μεταφραστής και μεταφραστής-αφηγητής. Σαν αφηγητής καλείται να κάνει τον μεταφραστή απο τα παραφρασμένα Πορτογαλικά που μιλάνε οι ντόπιοι και σαν μεταφραστής παίζει το πρωταγωνιστικό ρόλο στα γεγονότα που εκτυλίσσονται στο βιβλίο.

Η εισαγωγή του κυρίου Πρατσίνη, του μεταφραστή του βιβλίου απο τα Πορτογαλικά στα Ελληνικά, είναι πολύ κατατοπιστική για τις κοινωνικο-πολιτικές καταστάσεις που επικρατούν στη χώρα τον τελευταίο αιώνα και βοηθάει στο να αντιληφθεί ο αναγνώστης κάποια τεχνικά θέματα που προκύπτουν κατα την συγγραφή και μετάφραση του βιβλίου. Λόγω των παραφρασμένων Πορτογαλικών που χρησιμοποιούν οι κάτοικοι της Μοζαμβίκης, καθώς έχουν αναγκαστεί να δεχτούν τα Πορτογαλικά ως επίσημη γλώσσα μετά την ανεξαρτησία τους, αλλά δεν έχουν αποποιηθεί τις γλώσσες των διαφόρων φυλών που απαρτίζουν τους ιθαγενείς, προκύπτει μία μετάφραση με "παράξενες" λέξεις που συναντά ο αναγνώστης όταν διαβάζει το βιβλίο.

Παρόλο που το βιβλίο εκπέμπει το τραγικό των καταστάσεων που επικρατούν στη χώρα μετά το τέρμα της αποικιοκρατίας, ο συγγραφέας έχει καταφέρει πολύ αριστοτεχνικά να προσδώσει πολύ χιούμορ στα γεγονότα της υπόθεσης! Ειδικά στην αρχή του βιβλίου γέλασα πάρα πολύ!

Το βιβλίο είναι πάρα πολύ καλό και μάλιστα έχει γίνει και ταινία!

 

[ΜιΛάμπρος]

Τις τελευταίες ημέρες, και στα πλαίσια πάντοτε του

~ ~ ~ Μήνα Ανάγνωσης @ΈλληΜ ~ ~ ~​

τελείωσα την ιστορία της φαλάκρας του Μάρεκ Φαν ντερ Γιάχτ, το οποίο ξεκίνησε στραβά (: η ιστορία της ανακάλυψης της σεξουαλικότητας ενός εφήβου), πήγε να γίνει πάρα πολύ ενδιαφέρον (: ένα τραγικό περιστατικό με την μητέρα του), αλλά κατέληξε κάπως παράξενα, όπως παράξενη είναι και η εντύπωση που μου άφησε.

Ωστόσο, στα πλαίσια του ίδιου μήνα, τελείωσα και τον υπεύθυνο του ανθρώπινου δυναμικού του Γεοσουα, το οποίο δεν περίμενα ποτέ πως θα μου άρεσε τόσο πολύ. Βασικά, πέρα από την αρκετά πρωτότυπη ιστορία, είναι καλογραμμένο, μ΄έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο. Και φυσικά το ευχαριστήθηκα πάρα πολύ!

Τελείωσα επίσης (όλα αυτά τις τελευταίες ημέρες) την γλυκιά πέμπτη του Σταϊνμπεκ, το οποίο είναι μια συνέχεια, τρόπον τινά, του δρόμου μ τις φάμπρικες. Έχω την αίσθηση πως έλειπε η ατμόσφαιρα του δρόμου-χωρίς το βιβλίο καθαυτό να είναι άσχημο.

Τελείωσα και αυτό, το οποίο το βρήκα ελαφρώς απογοητευτικό επειδή κανένας δεν κατάφερε να μου εξηγήσει μέχρι στιγμής πώς στ΄ανάθεμα σχετίζεται ο εγκέφαλος με το νου, από μια επιστημονική/βιολογική άποψη (γιατί σοφιστείες και γραμματολογικές επιχειρηματολογίες ξέρω και του λόγου μου να πω, αλλά δεν ξέρω νευροφυσιολογία παναθεμάμε ).

​

 

[Έλλη Μ]

@Κεχριμπάρι στο μυαλο μου τον εχω ως Κουτο, δεν ξερω. Μου ειχαν χαρισει την Υπνoβατισσα Γη που μου ειχε αρεσει παρα παρα πολύ

@ΜιΛάμπρος κι εμενα μου ειχε αρεσει ο Γεσουα. Του Γιαχτ με ειχε μαλλον τσιτωσει εντονα, μου φσινοταν ανερματιστο εντελως και δεν το καταφερα, παρολη την πολλά υποσχομενη αρχη του. Οπως πολυ μου αρεσε και του Searle, αν και δεν θυμάμαι πολλα. Θυμαμαι, ομως, οτι καταλαβα την πλειονότητα

 

[Κεχριμπάρι]

ως Κουτο

Δεν σε αδικώ! Αλλά μέσα στο βιβλίο όλες οι αναφορές στο όνομα του συγγραφέα είναι Μία Κότου... Και εμένα μου φάνηκε λίγο κουλό, αλλά το προσπέρασα Δεν ξέρω γρι Πορτογαλικά πάντως για να το συσχετίσω ή όχι με τη μετάφραση.

Επειδή ο συγγραφέας μου άρεσε πολύ (δεν είχα διαβάσει άλλο βιβλίο του) σημείωσα και αυτό που άρεσε σε εσένα να το πάρω κάποια στιγμή.

ΥΓ. Στη Πρωτοπορία που έψαξα τώρα το Υπνωβατισσα Γη, είδα οτι το όνομα του είναι γραμμένο πάλι Μία Κότου.

 

[Βιστέρια]

Μερικά βιβλία που διάβασα αυτές τις μέρες:
-Εξορκίζοντας θάνατο του Αριστοτέλη Νικολαΐδη. Πολύ μ’αρέσει η γραφή του, το συγκεκριμένο βιβλίο μου άρεσε λίγο περισσότερο από τον Ιερό Μαστό. Διστακτικά προσεγγίζω και το Ερωφάντα.
-Τέσσερις γωνίες και επτά θανάσιμα αμαρτήματα του Δρακονταειδή Φ. Κι αυτό εξίσου καλό με το Προς Οφρύνιο.
-Ανάπλους του Βαλτινού.
Και επειδή το έπαιξα πολύ σειφ με συγγραφείς που ήδη εκτιμώ, θα ξεκινήσω τώρα το Dissipatio H.G του Μουρσελι…

 

[ΜιΛάμπρος]

Τελείωσα σήμερα τον καρπό της ασθενείας του Σινιόσογλου.

Ας πω αρχικά πως τον συγγραφέα τον γνωρίζω από τις επιστημονικές του μελέτες & αρθρογραφία.
Ας συνεχίσω λέγοντας πως το βιβλίο δεν μου άρεσε, αλλά δεν γίνεται να αρνηθώ πως ήταν ιδιαίτερα γοητευτική, ως εμπειρία, η ανάγνωσή του.
Είναι παράξενο ανάγνωσμα, από πολλές απόψεις, κάτι σαν υβριδικό. Καταρχάς, υπάρχουν οι αναφορές στη φιλοσοφία. Κατά περιπτώσεις, αρκετά εξειδικευμένες για τον μέσο αναγνώστη. Δεν είναι μεμπτό, προφανώς, αυτό, αλλά ένιωσα πολλές φορές ότι διάβαζα ένα επιστημονικό σύγγραμμα. Επιπλέον, πολύς Μονταίν, που αν δεν απατώμαι δεν είναι και τόσο γνωστός στη χώρα μας (σε αντίθεση με τον Ρουσσώ, τις περιπλανήσεις του οποίου αναφέρει, πολύ εύστοχα και αρκούντως σκωπτικά μάλιστα). Αρκετός Μάρκος Αυρήλιος -πολύ ωραία- αλλά και Σενέκας, που κι αυτόν εν πολλοίς τον αγνοούμε (θα μου πείτε βέβαια και θα'χετε και δίκιο πως άμα ξέρεις τον Σινιόσογλου καταλαβαίνεις πάνω κάτω κι από Σενέκα, κι από Μητρόδωρο κλπ κλπ, άρα θα τα πάρεις κι αυτά τα βιβλία του...) Και λίγη η πρόζα. Θα ήθελα λιιιιγο περισσότερο από το flanerie, ή τις παρατηρήσεις του επί της καθημερινότητας.

Εν πάση περιπτώσει, νομίζω ότι είναι κάτι καινούργιο αυτό που κάνει και έχει ενδιαφέρον -πολλαπλό και πολυεπίπεδο. Έχω και τα υπόλοιπα βιβλία του (που τα τσίμπησα σ'ενα bazaar της Κίχλης τώρα το καλοκαιράκι, αλλά θα περιμένουν, φοβάμαι, να'ρθει η σειρά τους) και φρονώ ότι θα έχουν κι αυτά το ενδιαφέρον τους.

 

[Έλλη Μ]

κάτι σαν υβριδικό*.

Εν πάση περιπτώσει, νομίζω ότι είναι κάτι καινούργιο αυτό που κάνει και έχει ενδιαφέρον -πολλαπλό και πολυεπίπεδο. Έχω και τα υπόλοιπα βιβλία του (που τα τσίμπησα σ'ενα bazaar της Κίχλης τώρα το καλοκαιράκι, αλλά θα περιμένουν, φοβάμαι, να'ρθει η σειρά τους) και φρονώ ότι θα έχουν κι αυτά το ενδιαφέρον τους.

*Aπο την υπεπληθώρα τετοιων βιβλίων που κατακλυζουν τις εκδόσεις τελευταίως, κι εχω διαβασει κάμποσα, ο Σινιοσογλου ειναι ετη φωτός μακρια και πολύ καλύτερος, κατα τη γνωμη μου. Κι απο προγενέστερα, που διαβασα μεθεόρτια, αλλά και συγκαιρινα με του Σινιοσογλου κείμενα. Δεν αρνουμαι, βεβαια, οτι η συγκυρία που τον διάβασα επαιξε καταλυτικο ρόλο στην προσληψη των βιβλίων του, ιδιως αυτού, που με περικύκλωσε και με αγγιξε πολύ και τις δυο φορες που το διάβασα.

 

[ΜιΛάμπρος]

Ολοκλήρωσα χθες, μετά κόπων, βασάνων και καθυστερήσεων, τον
~ ~ ~ Μήνα Ανάγνωσης @ΈλληΜ ~ ~ ~
τελειώνοντας τη μουσική σε ξένη γλώσσα του Κρούμεϋ.
Πολύ ωραίο, αρκετά πρωτότυπο βιβλίο, αρκετά έξυπνα διαρθρωμένο και αρκετά ενδιαφέρον -φυσικά με παροτρύνει (όχι ότι ήθελε ιδιαίτερη προσπάθεια) να κοιτάξω και την υπόλοιπη εργογραφία του Κρούμεϋ που κυκλοφορεί.

Χρειάζεται, βεβαίως-βεβαίως, να ευχαριστήσω την @Έλλη Μ για την καλοσύνη της να μου στείλει τα εννέα βιβλία που μου κράτησαν συντροφιά όλο τον Σεπτέμβρη (και ολίγον Οκτώβρη). Πέρασα πολύ όμορφα μαζί τους και μου άρεσε το concept Μήνας Ανάγνωσης, το οποίο ενδέχεται να υιοθετήσω, ίσως με πιο ευέλικτα χρονοδιαγράμματα (καθώς είμαι τεμπέλης και πατάτα με πόδια και επιρρεπής ιδιαιτέρως στο χουζούρεμα ειδικά τώρα που ο καιρός αλλάζει και βγαίνουν χνουδωτές κι απαλές κουβερτούλες απ'τα πατάρια).

Έλλη σε ευχαριστώ.

 

[Έλλη Μ]

Να μην ευχαριστείς, πραγματικά η χαρά ηταν δική μου που τα εστειλα και τα διαβασες.

Ναι, να τον αναζητησεις τον Κρούμεη, εμενα με ειχε ενθουσιασει με τα αλλα βιβλία του.

 

[ΜιΛάμπρος]

Ναι, να τον αναζητησεις τον Κρούμεη, εμενα με ειχε ενθουσιασει με τα αλλα βιβλία του.

Άσχετο και όλως τυχαίως, πήρα πριν λίγο μόλις (γιατί κάποιος με κέρασε έναν καφέ και είπα να ξοδέψω τα χρήματα που εξοικονόμησα, γιατί ήταν προγραμματισμένο να ξοδευτούν άρα κρίμα απ΄τον θεό να μείνουν στο πορτοφόλι μου) τον κύριο Μι.