Ποιο βιβλίο τελείωσες σήμερα;

[Καστάλια]

Τελείωσα χθες τα ημερολογιακά τετράδια του Νιζίνσκυ.

Τα ημερολογιακά τετράδια είναι τα πράγματα που έγραψε ο Νιζίνσκυ σε 4 τετράδια, σε διάστημα 6 εβδομάδων, το 1919, λίγο πριν καταρρεύσει και αποτρελαθεί, σε ηλικία 29 ετών. Η σύζυγός του είχε εκδόσει, αρχικά, μια "λογοκριμένη" και βαριά επιμελημένη έκδοση των τετραδιών. Η παρούσα, είναι η πλήρης, χωρίς περικοπές.

Αλλά δεν διαβάζεται.

Κάπως έτσι είχα νιώσει για τα πλήρη απομνημονεύματα του Μαρκ Τουέιν. Καμιά φορά, πραγματικά δεν είναι ανάγκη να εκδοθεί κάθε γράμμα και λέξη που έχει γράψει κάποιος, και ίσα ίσα είναι ανάγκη να ΜΗΝ εκδοθεί.

Παιδιά τελείωσα το εξαιρετικότατο Project Hail Mary του Andy Weir και επιτέλους ξαναβρήκα το πάθος μου για διάβασμα μετά από πολύ καιρό!Θέλω να συνεχίσω με επιστημονική φαντασία και θα εκτιμούσα αν μπορείτε να μου προτείνετε κάτι παρόμοιο. Προφανώς θα διαβάσω και τα υπόλοιπα του ίδιου συγγραφέα αλλά δεν θέλω να πάω κατευθείαν σε αυτά και μπω στη διαδικασία να τα συγκρίνω με αυτό που διάβασα τώρα. Οπότε είμαι ανοιχτός σε προτασεις, όσο πιο αμερικανιά (Armageddon- Liv Tyler- I don’t wanna miss a thing ) τόσο το καλύτερο.

Λατρεία ο τύπος, και χαίρομαι που βρέθηκε στο δρόμο σου για να ανακτήσεις την όρεξη σου. Εγώ θα σου πρότεινα αυτά (τα βιβλία είναι λίγο πολύ ανεξάρτητα μεταξύ τους και μπορείς άνετα να διαβάσεις μόνο - δεν είναι σειρά που πρέπει να ολοκληρώσεις όλη για να καταλήξει κάπου) και αυτά (το πρώτο είναι πολύ σύντομο, εύκολα μπορείς να καταλάβεις αν σου αρέσει η γραφή και το στόρι).

Διαβάζω/ακούω (αγγλικά ακουστικά βιβλία) συστηματικά τα τελευταία ~10 χρόνια.

Shakespeare: Στην απόπειρα μου να πάρω όλα τα (δυτικά) κλασικά έργα χρονολογικά από την αρχή, είχα πηδήξει τον Shakespeare γιατί ήταν πολύπλοκο εγχείρημα λόγω πολλών έργων και της ιδιαιτερότητας στη γλώσσα του. Τώρα όμως είχα πολύ ελεύθερο χρόνο οπότε ήταν η κατάλληλη στιγμή. Μου έχουν μείνει καμιά δεκαριά θεατρικά και τα δύο μεγάλα του ποιήματα ('Venus and Adonis' & 'The Rape of Lucrece'). Χωρίς να ξεχωρίζω κάποιο συγκεκριμένο έργο του ως υπερ αγαπημένο μου, είναι όλα μέχρι στιγμής τόσο καλά και τόσα πολλά που ήδη τον έχω στους αγαπημένους μου με Tolkien και Πλάτωνα.

Άντε επιτέλους ένας ομοϊδεάτης. Τον Shakespeare ιδίως αν τον ακούς σε full-cast audiobook, είναι πραγματικά μια καταπληκτική εμπειρία.

Spoiler: ΑΡΤΕΜΙΣ

Συμφωνώ, διαβάστηκε λόγω του ντόρου με τον Άνθρωπο στον Άρη, αλλά δεν ήταν κάτι ιδιαίτερα καλό.

 

[Έλλη Μ]

Καμιά φορά αναρωτιέμαι: υπάρχει βιβλίο που να μην έχεις διαβάσει/ξεφυλίσσει;

I am a supergirl, @ΜιΛάμπρος μου. Εκατοντάδες βιβλία πχ!!!

Μιλάμε για αριστούρρρρρρρρρρρρργημα!

Δεκατρία μετρησα, καλο θα ναι!!

Δεν ειχα διαβασει μυθιστόρημα του Σινγκερ ξανα. Ως φοιτητρια, μου ειχαν δωρισει τον τελευταίο δαιμονα, μια πολύ αξιολογη συλλογή διηγημάτων.

Η Σωσα ήταν πραγματικά παρα πολύ ωραίο βιβλιο, παρολη την εντονη εβραϊκότητά του. Διαδραματιζεται ακριβως στον μεσοπόλεμο αλλα το ειδικο βαρος της αφηγησης μετατοπίζεται στην εποχή πριν την εισβολή του Χιτλερ στην Πολωνία, αρα προσεγγιζεται πλαγιως κι απο απόσταση το Ολοκαυτωμα, ο κεντρικος του πρωταγωνιστής, ενας επιδοξος συγγραφέας (μου θυμισε αρκετα τον Σινεφιλ του Πέρσυ), αναστοχάζεται πολυ πάνω στη ζωή και τη θρησκεια (όχι με φανατικο ή φονταμενταλιστικο τρόπο όμως) μαζι με τους διαφορους απιθανοαπίθανους που συναναστρέφεται, διατηρει παραλληλες σχεσεις με 2-3 γυναικες για να καταληξει να ερωτευτει και να παντρευτει μια παιδική του φίλη, μια φιγουρα απόλυτης αθωότητας και γλύκας, οριακά άφυλη, μια κοπέλα που εχει σταματησει να αναπτυσσεται σωματικά αλλά και νοητικά κι όλο αυτό δεν τον κανει να μοιαζει με τέρας ή με διεστραμμενο κι εκφυλο άντρα, πραγμα παράδοξο. Κι ενω όλες οι γυναικείες περσόνες -μεσα στην περιπλοκότητα ή την απλοϊκότητά τους- ειναι εντελώς ξεκάθαρες, η Σωσα, η απλοϊκή και αφελής Σωσα, ειναι κι η πιο γοητευτική -σχεδόν μυστηριωδης κι αποκρυφιστικη- μεσα στην ειλικρίνειά της. Και όντως προκειται για ενα εντονως εβραϊκο βιβλίο το οποιο δεν φωτιζει λαϊκότροπα και φολκλορ τον εβραϊσμο (αν και ειναι ξεκαθαρο οτι προκειται για ορθοδοξους εβραιους των οποιων η πειθαρχημένη προσκολληση στους τύπους ειναι ταυτόχρονα εντυπωσιακή κι εξωγήινη στα ματια μου), αλλά αναδεικνυεται περισσότερο ο αποκρυφισμός κι ο πνευματισμος της θρησκείας που, σε μενα τουλάχιστον, πάντοτε ασκουσε μια περιεργη γοητεία, σε οποια βιβλια κι αν τον εχω συναντησει. Τα κειμενα, τα ιερα βιβλια, οι τελετουργίες, οι βαθμιδες τους, οι εορτασμοι τους κλπ κλπ

Βιβλιο που θα ξαναδιαβαζα, αν και δεν ειναι ιδιαιτερα χρηστικο το γλωσσαρι (απο τη μια) και το τμήμα των υποσημειώσεων (απο την άλλη) σε διαφορετικά σημεια, στο τελος του βιβλιου. ΘΑ μπορουσε να ήταν ενα.

 

[ΜιΛάμπρος]

Τελείωσα σήμερα το ρούχο του διαβόλου, ένα εξαιρετικό, διασκεδαστικό και απροσδόκητα επιμορφωτικό κείμενο του Μισέλ Παστουρώ που αφορά στις ρίγες και την ιστορία τους.

Τις προηγούμενες ημέρες τελείωσα την κόλαση της Τρεμπλίνκα του Γκρόσμαν, κείμενο που συνιστά την πρώτη μαρτυρία για το τι γινόταν στα στρατόπεδα εξόντωσης των ναζί. Πολύ περιττό να αναφερθεί πως πρόκειται για δύσκολο κείμενο.

 

[ΜιΛάμπρος]

Τελείωσα χθες το Δ του διαστήματος, μια συλλογή σύντομων ιστοριών του Ray Bradbury που είχα πάρει στο αγαπημένο μου περίπτερο στην Ακαδημίας το 2021 (πολύ πριν μετακινηθεί παραπέρα λόγω των έργων του μετρό) σε μια έκδοση του 1975.
Πλην μιας ιστορίας, δεν μου άρεσε και έχω την εντύπωση ότι υπεύθυνη γι΄αυτό είναι η μετάφραση: χωρίς να είναι λάθος, είναι "παλιακή", θυμίζει κάτι παραμύθια που διαβάζαμε παιδιά τη δεκαετία του '80. Ευρεία χρήση αποστρόφου, αλλαγή τονισμού (σχολειό, π.χ., αντί για σχολείο), ένα ύφος που (προσωπικά) μου θυμίζει Πρεβελάκη ή Λουντέμη και τα λοιπά. Υποθέτω πως μια μοντέρνα μετάφραση θα αναδείκνυε το κείμενο πολύ καλύτερα.
Of antiquarian interest το βιβλίο, αποκλειστικά.

 

[Φαροφύλακας]

Τελείωσα χθες το Δ του διαστήματος, μια συλλογή σύντομων ιστοριών του Ray Bradbury

Βιβλίο που διάβασα παιδί, τότε, την δεκαετία του '80. Μου ήρθε μόλις μια από τις ιστορίες στο μυαλό. Αυτή που κάποιος ακούει μια φωνή μέσα από την Γη. Στο τέλος την ακούει να τραγουδάει... ;)

Κάποια πράγματα μένουνε για πάντα. <3

 

[Χρυσόστομος]

Τελείωσα σήμερα το ρούχο του διαβόλου, ένα εξαιρετικό, διασκεδαστικό και απροσδόκητα επιμορφωτικό κείμενο του Μισέλ Παστουρώ που αφορά στις ρίγες και την ιστορία τους..

@ΜιΛάμπρος εξαιρετικά πρωτότυπο και από την παρουσίαση που διάβασα μου κίνησε αρκετά το ενδιαφέρον αυτό το βιβλίο.
Προστέθηκε στην λίστα!

 

[ΜιΛάμπρος]

Προστέθηκε στην λίστα!

Α! θα μου κάνεις παρέα κάτω από τη γέφυρα τελικά

 

[Έλλη Μ]

@ΜιΛάμπρος κι εμένα με δελεασε το βιβλιαρακι σου, νομιζω αυτός εχει γραψει και για τα χρώματα;!

Κι επειδή ο τίτλος σχετίζεται με τον διαβολο, μου λες σε παρακαλώ πού θα βρούμε αυτό, χωρις να χρειαζεται να αποχωριστουμε απο ένα ζωτικό όργανο ο καθένας;!

 

[ΜιΛάμπρος]

Μέρες σαν και τούτη, ω @Έλλη Μ, ευχόμαστε "καλό χειμώνα", μιας και λήγει η θερινή ραστώνη και επιστρέφει ο κάθε κατεργάρης στον πάγκο του.
Βλέπω, λοιπόν, πως εγκαινιάζεις τη χειμερινή σαιζόν ιδιαιτέρως δυναμικά, προτείνοντας βιβλίο περιζήτητο. Γνωρίζω αυτό, γνωρίζω και αυτό (δώρο γενεθλίων από το μακρινό 2008, όταν ακόμη ήμουν νιός) αμφότερα στη διάθεσή σου για να τα διαβάσεις και να αναμετρηθείς με το δαιμόνιο. Με βάζεις να το ψάξω το προτεινόμενο -κι ακόμα δεν βρήκα όχημα να πάρω....

@Χρυσόστομος, δεν τη γλιτώνω τη γέφυρα

αυτός εχει γραψει και για τα χρώματα;!

Ναί!

 

[Έλλη Μ]

Ωωωω, ευχαριστώ πολύ για την ευγενική χειρονομία.
Αν βρεις το προτεινομενο, εις διπλουν, να με θυμηθεις.

Εν τω μεταξύ, οταν καταληξεις σε γεφυρα, κοιτα να επιλέξεις κατι κοντά στον Κηφισό.
Μα εγω να σε συνδράμω, on my way, μά η μαμά μου...

 

[ΜιΛάμπρος]

Αν βρεις το προτεινομενο, εις διπλουν, να με θυμηθεις.

Επιφυλάσσομαι.

 

[Έλλη Μ]

να σου πω την αληθεια, το εντοπισα κάπου, αλλά 25 ευρώ θεωρώ οτι ειναι πολλά λεφτα γι αυτό, σε σχεση με το πόσο το θελω

 

[ΜιΛάμπρος]

να σου πω την αληθεια, το εντοπισα κάπου, αλλά 25 ευρώ θεωρώ οτι ειναι πολλά λεφτα γι αυτό, σε σχεση με το πόσο το θελω

Να σου πω την αλήθεια, το εντόπισα εκεί που το εντόπισες και έκανα και προσφορά μάλιστα.

 

[Έλλη Μ]

ημουν σιγουρη.

αλλα αυτά με τα προσφορες κλπ δεν τα πολυκαταλαβαινω, δηλαδη αυτό το site με μπεερδευει καμποσο (χαζουλα, τι να πεις...)

Τα προτιμω απλουστερα τα πραγματα.

 

[Χρυσόστομος]

Να σου πω την αλήθεια, το εντόπισα εκεί που το εντόπισες και έκανα και προσφορά μάλιστα.

Το είχα εντοπίσει κι εγώ εκεί που το εντοπίσατε πριν διαβάσω ότι το είχατε εντοπίσει. Όχι βέβαια @ΜιΛάμπρος οτι δεν θα προλάβαινες...

 

[ΜιΛάμπρος]

Το είχα εντοπίσει κι εγώ εκεί που το εντοπίσατε πριν διαβάσω ότι το είχατε εντοπίσει.

Με συγχωρείτε, γιατί ενδιαφέρεστε τόσο για το βιογραφικό του οξαποδώ???

Όχι βέβαια @ΜιΛάμπρος οτι δεν θα προλάβαινες...

Ακαδημαϊκό -αυστηρά- το ενδιαφέρον μου, διότι (αν το σκεφτείς φίλτατε @Χρυσόστομος) βιογραφίες-απεικονίσεις κλπ παραφερνάλια του πεπτωκότος αγγέλου βρίσκουμε πληθώρα στη Δύση, όχι όμως (εξ όσων γνωρίζω βέβαια) στην Ανατολή.

 

[Έλλη Μ]

Με συγχωρείτε, γιατί ενδιαφέρεστε τόσο για το βιογραφικό του οξαποδώ???

Γιατι πληττουμε!!

@Χρυσόστομος πες κι εσύ, μην λέω μονο εγώ..

 

[Χρυσόστομος]

Με συγχωρείτε, γιατί ενδιαφέρεστε τόσο για το βιογραφικό του οξαποδώ???

Γιατι πληττουμε!!

Αφενός γιατί πλήττουμε και αφετέρου γιατί η βιογραφία του διαβόλου είναι η πιο παλιά βιογραφία αντιπολίτευσης! Άσε που ο διάβολος είναι και το πιο δυνατό plot twist στην ιστορία της θρησκείας.

 

[ΜιΛάμπρος]

Τελείωσα χθες την αρχαία οδό των ασεβών του Girard.

Αυτό που μερικοί άνθρωποι νομίζουν ότι έχουμε διαβάσει την Άρτα και τα Γιάννενα και θεωρούν ότι η σύνδεση μεταξύ του βιβλίου του Ιώβ, του Κικερωλουκρητιοβίδιου και του Ρακίνα είναι αυτονόητη, προσωπικά με ξεπερνά.

 

[ΜιΛάμπρος]

Τελείωσα σήμερα τη χρυσή κούπα του Σταϊνμπεκ.
Αν δεν κάνω λάθος, πρόκειται για το πρώτο βιβλίο που έγραψε και δεν θυμίζει σε τίποτα τον Σταϊνμπεκ που αγαπήσαμε. Είναι η ιστορία του Χένρυ Μόργκαν, κουρσάρου που έδρασε στο Νεο Κόσμο τον 17ο αιώνα (και που έδωσε το όνομά του στο γνωστό ρούμι).
Ως ιστορία, σε γενικές γραμμές, μια χαρά είναι. Ως ιστορία του Σταϊνμπεκ, δεν...

Τελείωσα επίσης (προχθές) αυτό το μικρό βιβλιαράκι του Χάρλαν Έλισον. Πράγματι, ο Τζέφτη είναι πολύ, μα πάρα πολύ ωραίο διηγηματάκι. Αλλά δεν κατάλαβα τι έγινε στο τέλος