Ποιο βιβλίο τελείωσες σήμερα;

[Έλλη Μ]

Τελειωσα χθες προχθές την υπέροχη γωνιά του Τζέημς το οποιο απέχει πορρω από το να το χαρακτηρισω υπέροχο.
Δεν εντοπισα πουθενα μια "παραδοσιακή ιστορία φαντασμάτων", εκτός και αν η λέξη φαντασμα ειναι ενας ευφημισμός για τις ματαιωσεις που αντιμετωπίζει κανείς, όταν αντιλαμβάνεται πόσο διαφορετικά θα μπορούσε να ειχε εξελιχθεί η ζωή του, αν ειχε κάνει διαφορετικές επιλογές. Δηλαδή φαντασμα ενός δυνητικού εαυτού. Νομιζω οτι αυτό ξεπερνά καθε πιθανη ερμηνεια που δινει κάποιος στη λέξη φάντασμα.Κι όλα αυτά, ενω διηγειται σε μια γοητευτική κοπελίτσα τα της περιουσίας του, των ακινητων του (το α μέρος μοιαζει με αρχιτεκτονική διατριβή, μιας και εξαντλείται σε περιγραφες εσωτερικών χώρων, δωματιων κοκ) κλπ κι αυτή, σαν χάπατο, τον ακουει και γοητευεται ταυτόχρονα!! Τελος πάντων, καλα να ειναι τα παιδια κι αν ειναι να ευτυχησουν, χαλαλι.
Τελειωσα και το Περπατώντας, ενα βιβλίο που εξετάζει τις διάφορες πτυχες του περπατηματος με αναφορές σε πολλους περιπατητες (Νιτσε, Ρουσσω, Ρεμπω κλπ), ενα συμπιλημα φιλοσοφίας και λογοτεχνίας, πολύ πολύ ενδιαφερον με αποκορύφωμα την ιστορία του Γκαντι και των προσκυνητων (με εμφαση στο προσκυνημα των Καθολικών στον Αγιο Ιακωβο της Κομποστελα)

 

[Εστελλ]

Μόλις τέλειωσα "το σεξ και πως να το αποφύγετε" του Αυγούστου Κορτώ
ΥΓ: Πως λένε για ταινίες υποψήφιες για βατόμουρα; Βγαίνει κάτι αντίστοιχο και σε βιβλία άραγε;

Νομίζω πως ο τίτλος σε προϊδεάζει. Σκέφτεται ο συγγραφέας το σεξ πουλάει οπότε ας το βάλω στον τίτλο θα γίνει χαμός γιατί από περιεχόμενο... είναι το αντίστοιχο με μια μπάντα που ανέφερε σήμερα η @Πεταλούδα που λεγόταν corpse κάτι... που από το ονομα και μόνο κατάλαβα οτι θα είναι τρας-θρας και τελικά ήταν. Φθηνοί τίτλοι φθηνό περιεχόμενο αν και στην γενίκευση μπορεί να συμπεριληφθεί καμία εξαίρεση που μπορεί να μου διαφεύγει.

 

[Χρυσόστομος]

@ΚρίτωνΓ ευχαριστω που με θυμηθηκες φιλε αλλά μαλλον βιαστηκα και το αγορασα προχθες το Σαββατο!
Ηθελα να διαβασω κατι χαλαρο και χιουμοριστικό και μιας που το πήρα θα το τολμησω και θα το διαβασω.
Παρεμπιπτοντως μαζι με το βιβλίο του Κορτώ αγορασα και ένα ελληνικο αστυνομικο το "Στον 5 οροφο της νομικης" του Μαρκογιαννακη για το οποιο έχω ακούσει πολύ καλά λογια, τόσο για το βιβλίο όσο και για τον συγγραφέα γενικότερα.

Υ.Γ. Την Λωρα την εχω διαβασει και εγώ και συμφωνω απολυτα με τα σχολια σου, ενδιαφερον βιβλίο και μου ειχε αρέσει αρκετα.

 

[Έλλη Μ]

Ηθελα να διαβασω κατι χαλαρο και χιουμοριστικό και μιας που το πήρα θα το τολμησω και θα το διαβασω.

Θελει αρετή και τολμη ο Αυγουστος. (Ντόινγκ!)
Τον Αυγουστο θα το διαβάσεις, παρεμπιπτόντως;;;

 

[Χρυσόστομος]

Ω ναι ... σημερα-αυριο θα τελειωσω αυτό που διαβαζω και έλεγα να το ξεκινησω μετά, γι'αυτο βιαστηκα και το πήρα.

 

[Έλλη Μ]

γι'αυτο βιαστηκα και το πήρα.

Mη χασεις κι εσυ...

 

[Νικόλας Δε Κιντ]

ΥΓ: Πως λένε για ταινίες υποψήφιες για βατόμουρα; Βγαίνει κάτι αντίστοιχο και σε βιβλία άραγε;

Τα περισσότερα βιβλία του έτσι είναι από ένα σημείο και μετά...
Προσωπικά δεν τον αντέχω καθόλου. Μου φαίνεται γράφει για να γράφει.
Είχα ρίξει μια ματιά στη Ρένα και μου είχε φανεί όχι απλά κακό, αλλά γελοίο. Επίσης κάτι ιστορίες του είχα διαβάσει που ηταν επιτηδευμένα αηδιαστικές κοινώς ΓΤΠΚ!!
Παρ' όλα αυτά ο τύπος είναι φουλ ενεργός 24/7. Γράφει ασταμάτητα στο φεις (και απαντάει), γράφει βιβλία, έχει μπλογκ, μεταφράζει!

 

[Έλλη Μ]

κοινώς ΓΤΠΚ!!

Τι εννοείς;;

Spoiler: Σουτ!!

Καταλαβαμε όλοι!!!

 

[ΜιΛάμπρος]

Τις προηγούμενες ημέρες τελείωσα τα Ελευθεριακά γραπτά του Καμύ. Δεν κατάλαβα και πολλά πράγματα, να είμαι ειλικρινής. Πρόκειται για συλλογή άρθρων που έγραψαν Γάλλοι ελευθεριακοί (και μη) σε "στρατευμένα" έντυπα κατά την περίοδο 1948-1960 -ανάμεσα σε αυτά είναι και μερικά του ίδιου του Καμύ. Εξειδικευμένου ενδιαφέροντος βιβλίο. Εξαιρετική και πολύ προσεγμένη έκδοση, σε κάθε περίπτωση.

Τελείωσα επίσης ένα βιβλίο για τη μεταρρύθμιση, από το οποίο έμαθα αρκετά που δεν γνώριζα (μάλλον, που δεν μας είπανε οι παρ'ημιν σοφοί...). Αρκετά πλούσιο σε λεπτομέρειες, κυρίως στον πολιτικό στίβο της Ευρώπης μεταξύ του 15-17ου αι.

Τελείωσα χθες ένα βιβλίο για τους βίκινγκς, το οποίο βρήκα πολύ καλό. Δεν απομυθοποιεί την (στερεοτυπική) εικόνα που έχουμε για τους Σκανδιναυούς ως βάρβαρους πολεμοχαρείς αιμοβόρους πολεμιστές. Απλά την βάζει στα σωστά ιστορικά της πλαίσια. Κατά τόπους πολύ απολαυστικό, ευχάριστο και ευκολοδιάβαστο βιβλίο. Κάποια στιγμή χάνεσαι, βέβαια, με τα ονόματα, δεν παύει ωστόσο να είναι πολύ καλή εισαγωγή στο θέμα.

 

[Έλλη Μ]

Τελειωσα, ε πι τέ λους, δόξα να χουν οι ουρανοι, την Άλλη Πλευρά του Κουμπιν.
Δεν θα αρνηθώ οτι το βιβλίο μου έβγαλε την ψυχη στο τρίτο μέρος του οπου περιγράφεται η Αποκάλυψη του Ιωάννη, οι εφτά πληγές του Φαραώ, ο κατακλυσμός του Νώε, η κλιματική αλλαγή και ο πυρηνικός ολεθρος μαζί. Με εξόντωσε, κυριολεκτικά. Σκοτος και βόρβορος. Νομίζω οτι θα το αξιολογουσα παραπάνω αν δεν κατέληγε πράγματι δυσάρεστη η ανάγνωση του τριτου αυτου μέρους του.

Spoiler

Ηταν κάπως βαρύ, φαινεται, το πέρασμα από την αναγνωση του Καλοκύρη που μονο χαρά και χαμόγελα φέρναν τα βιβλία του.

Τα δικά μου σκορπια σχόλια διαβάζοντας το βιβλίο και για το βιβλίο ειναι:

• Περισσότερο απο pre-καφκικό (!!), θα το περιέγραφα ως σουρεαλιστικο και αρα:
• Ομοιότητες και αναφορά σε αυτό βρήκα στον Μαιτρ και τη Μαργαρίτα καθώς και στο Ακουστικο Κέρας της Καρρινγκτον περισσότερο, παρά στο εργο του Καφκα.
• Επίσης, ομοιότητες ως προς τα σχέδια του Κουμπιν, βρήκα με τον Masereel, εξπρεσιονιστή συγκαιρινό του χαράκτη.

 

[Έλλη Μ]

Τελείωσα μια συλλογή του Καρβερ, η οποία ειχε μεινει στην τσάντα για τα πηγαινελα στη δουλεια.

Spoiler

Πιθανόν τα παρακάτω να τα εχω ξανασχολιάσει, αλλά δεν θυμάμαι πού, πότε και σε ποιον.

Πριν από πάρα πολλά χρονια μου είχαν κάνει δώρο μια συλλογή με τον καταπληκτικό τιτλο Για τι πράγμα μιλάμε, όταν μιλάμε για την Αγάπη. Οταν ξεκίνησα τους Αρχάριους, ημουν σιγουρη ότι ειχα ξαναδιαβάσει τα διηγήματα κι ανατρέχοντας σε αυτή τη συλλογή, διαπίστωσα ότι είναι η ίδια. Η μετάφραση ειναι του ιδιου (Γιαννης Τζώρτζης, αν πέσει στα χέρια κάποιου το κέρασμα του απογευματος, ας το πάρει).
Ποιες ειναι οι διαφορες τους; Βασικά, προκειται για δυο διαφορετικά βιβλία. Οι αρχάριοι (διπλα δίπλα με την δευτερη) αποδεικνύουν περίτρανα τη δυναμη που εχουν οι editors στην Αμερική -διαχρονικά- μιας και ειναι το αρχικό κειμενο που ειχε παραδώσει ο Κάρβερ στον εκδότη του, για να πάρει τελική μορφή (μεταμόρφωση, για να ακριβολογούμε) στο ΓΤΠΜΟ.. Για να κυκλοφορησουν οι αρχάριοι, χρειαστηκε να περικοπει το αρχικό (συνολικό) κείμενο σε ποσοστό ανω του 50%. Μερικές ιστορίες ειναι στο 75%-78% προκειμένου να συμπεριληφθουν στην τελική έκδοση του βιβλίου!! Εντυπωσιακό;!;! Φρικιαστικό, θα έλεγα.
Το πληρες κειμενο δειχνει πόσο διαφορετικές επιδιώξεις ειχαν συγγραφέας και επιμελητης. Η επιμέλεια του κειμένου παρηγαγε ενα εντελως διαφορετικό σύνολο, με διαφορετικό νόημα, βάθος και ατμοσφαιρα. Ο Καρβερ ήταν βαθυτατα ανασφαλης τύπος που μόλις ειχε βγει απο την αφάνεια, εχοντας ήδη εκδόσει μια συλλογή. Φαντάζομαι τα συμπλεγματά του τον οδηγησαν να αποδεχτει την εκδοση μιας -ουσιαστικά- περίληψης της συλλογής του, παρόλες τις διακριτικές κρούσεις που έκανε στους υπευθυνους του οικου και τις δεκάδες παραλλαγες που τους έδωσε. Ο επιμελητης, όχι μονο περιέκοψε τις ιστορίες του αλλα σε πολλές περιπτώσεις, παρενέβη και στο ιδιο το κείμενο, ανασυντάσσοντάς το!!

Για να μην τα πολυλέω, εχοντας διαβασει και τον Ελέφαντα, ο Καρβερ ειναι ο ορισμός του Αμερικάνικου ρεαλιστικου διηγήματος. Ιστορίες καθημερινές για συνηθισμένους ανθρωπους, ουτε ήρωες ουτε αντιήρωες, βαριές χωρίς να ειναι ασφυκτικές.

Κι ενα ασχετο τρίβια: το διήγημά του Καθεδρικός Ναός, ενέπνευσε το πρόσφατα εκδοθεν μυθιστόρημα της Πινιέιρο

 

[Νικόλας Δε Κιντ]

• Περισσότερο απο pre-καφκικό (!!), θα το περιέγραφα ως σουρεαλιστικο και αρα:
• Ομοιότητες και αναφορά σε αυτό βρήκα στον Μαιτρ και τη Μαργαρίτα καθώς και στο Ακουστικο Κέρας της Καρρινγκτον περισσότερο, παρά στο εργο του Καφκα.

Όταν διαβάσεις τον Πύργο θα βρεις περισσότερες ομοιότητες, trust me.
Αν και θυμάμαι λίγα πράγματα από το συγκεκριμένο βιβλίο, αυτό που είχε αρέσει ήταν η περιγραφές του βασιλείου και οι αλλόκοτοι χαρακτήρες.
Κατα τα άλλα θυμάμαι πως στο τέλος διαλύθηκε το σύμπαν!

. Νομίζω οτι θα το αξιολογουσα παραπάνω αν δεν κατέληγε πράγματι δυσάρεστη η ανάγνωση του τριτου αυτου μέρους του.

Πόσα αστεράκια δλδ;;

 

[Έλλη Μ]

Ναι, η αληθεια ειναι ότι όλοι εχουν τον Πυργο ως αναφορά για να μιλήσουν για την Αλλη Πλευρα. Οκ.
Ο όρος καφκικος βέβαια, δεν περιοριζεται -φαντάζομαι- στον πύργο ούτε εξαντλειται με αυτόν. Αλλά, θα το έχω κατα νου, όταν το διαβάσω.

Στα πέντε λες; Νομιζω >3 και <4.

στο τέλος διαλύθηκε το σύμπαν!

Το οποιο τραβηξε για 70-80 βασανιστικες σελίδες, πανάθεμά το.

 

[Νικόλας Δε Κιντ]

Σαφώς και δεν εξαντλείται στον Πύργο, απλά σαν έργο έχει κάποιες ομοιότητες παραπάνω.
Αν και τώρα που το ξανασκέφτομαι το καφκικό στοιχείο είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τις προσωπικές ενοχές, κάτι το όποιο όσο θυμάμαι δεν υπάρχει στο βιβλίο του Κούμπιν.

Άρα 3,5!!

 

[Έλλη Μ]

Περιπου ναι, εκει θα το εβαζα.

Βασικά, θα ηθελα να κάναμε μια κουβέντα και να σου πώ γιατι το βρίσκω περισσότερο σουρεαλιστικο και (ποολυ) λιγότερο καφκικο, αλλά θα αναφερεις διαρκώς τον Πυργο, που δεν έχω διαβάσει, θα εκνευριστώ και θα σηκωθώ να φυγω, αφήνοντάς σου τον λογαριασμό*.

Spoiler: *

Θα πιω σαμπάνια

 

[Νικόλας Δε Κιντ]

βεβαίως να κάνουμε την σχετική κουβέντα, άνευ Πύργου, αν και technicaly και ο Κάφκα έχει στοιχεία σουρεαλισμού.
Οπότε, είμαι όλος αφτιά!

 

[Έλλη Μ]

Οπότε, είμαι όλος αφτιά!

Ραντεβου στο clumsies, στις 9. Εχει και σαμπάνιες

Spoiler

Μη μου ρθεις με σαγιονάρα!! θα βάλω να σε συλλάβουν.

 

[Νικόλας Δε Κιντ]

Ραντεβου στο clumsies, στις 9. Εχει και σαμπάνιες

Να φέρω και ένα κουτί βουτήματα για το καλό;;

 

[Έλλη Μ]

Φραουλες βουτανε στην σαμπανια, Νικολα. Δεν εχεις δει Δυναστεία;.

 

[Νικόλας Δε Κιντ]

Ήμουν μωρό τότε και δεν τα θυμάμαι αυτά!