Ποιο βιβλίο τελείωσες σήμερα;

[Κεχριμπάρι]

Μόλις τελείωσα το "Πέρα απο την Αφρική" της Μπλιξεν και μία συναισθηματική φόρτιση την έχω, ειδικά διαβάζοντας το τέλος του βιβλίου.

Η Μπλιξεν μεταφέρει με υπέροχο τρόπο εικόνες της ανατολικής Αφρικής, και περιγράφει καταστάσεις και συναισθήματα, δημιουργώντας ενα μοναδικο αφήγημα για έναν δύσκολο και συνάμα μαγικό κόσμο, όπως είναι αυτός της μαύρης ηπείρου σε αρκετά δύσκολη περίοδο.

Οι περιγραφές των φυσικών τοπίων, οι πολιτικο-κοινωνικες συνθήκες της εποχής και οι καταστάσεις που βίωσε εκεί, δείχνουν τον αντισυμβατικο χαρακτήρα της συγγραφέως και το ελεύθερο πνευμα της, δημιουργώντας ένα υπέροχο βιβλίο!

 

[ΜιΛάμπρος]

Τελείωσα χθες το Αργότερα του Κίνγκ. Αντιγράφω από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου:
"ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ, ΕΝΗΛΙΚΙΩΣΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΕΙΣ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙΣ ΤΟΥΣ ΔΑΙΜΟΝΕΣ ΣΟΥ
Το μόνο που θέλει ο Τζέιμι Κόνκλιν είναι μια συνηθισμένη παιδική ηλικία. Όμως ο Τζέιμι δεν είναι ένα συνηθισμένο παιδί. Γεννημένος με μια αφύσικη ικανότητα, την οποία η μητέρα του τον πιέζει να κρατήσει κρυφή, μπορεί να βλέπει ό,τι δεν μπορούν να δουν οι άλλοι και να μαθαίνει πράγματα που δεν μπορούν να μάθουν οι άλλοι. Όταν μια ντετέκτιβ της αστυνομίας της Νέας Υόρκης τον εμπλέκει στην καταδίωξη ενός δολοφόνου, ο Τζέιμι ανακαλύπτει ότι το τίμημα για την ξεχωριστή αυτή ικανότητά του είναι μεγαλύτερο απ' όσο φανταζόταν.
Μια τρομακτική και συγκινητική ιστορία της χαμένης αθωότητας και των δοκιμασιών που ελέγχουν την ικανότητά μας να διακρίνουμε το καλό από το κακό, το Αργότερα είναι μια δυνατή, επίμονη και αλησμόνητη διερεύνηση της ψυχικής δύναμης που πρέπει να διαθέτει κανείς για να αντισταθεί στο κακό, σε όλες του τις μορφές."

Μπούρδες.
Ο Κίνγκ έχει γράψει πολλές πατάτες. Αυτό είναι ακόμα μια. Εντελώς χαζό βιβλίο, ασύνδετο. Η βασική ιδέα είναι ένα παιδάκι που βλέπει και μιλάει στους νεκρούς (σας θυμίζει κάτι;;;). Οι νεκροί μπορούν να του λένε μόνο την αλήθεια, οπότε μια κακιά κυρία εκμεταλλεύεται τον μικρό ήρωα για να πάρει κάποιες πληροφορίες. Στην ιστορία μπλέκεται κι ενα δαιμονικό στοιχείο από το υπερπέραν που στοιχειώνει έναν νεκρό βομβιστή. Όλα αυτά σε 283 σελίδες αφελούς, σχεδόν ερασιτεχνικής διήγησης.
Δεν σχολιάζω καν το σοκαριστικά αισχρό τέλος, που είναι αισχρό όχι ως γεγονός/πράξη καθαυτό, αλλά για το γεγονός ότι το περνάει τόσο στο ντούκου, σαν να μην συμβαίνει τίποτα, σαν να είναι το πιο απλό και πιο συνηθισμένο πράγμα του κόσμου.
Stephen, έλεος...

 

[Κεχριμπάρι]

I see dead people

Έχω πάψει αρκετά χρόνια να διαβάζω Κινγκ. Έχει γίνει σούπα...καμία σχέση με τα πρώτα του βιβλία πλέον! Όταν κιόλας έβγαλε 8ο βιβλίο για τον Μαύρο Πύργο, τον αποκλήρωσα! Εννοείται ότι δεν το διάβασα ποτέ.

 

[ΜιΛάμπρος]

8ο βιβλίο για τον Μαύρο Πύργο

7 δεν είναι τα βιβλία του Πύργου, +τον άνεμο στην κλειδαρότρυπα

 

[Κεχριμπάρι]

Το 7ο βιβλίο είναι Ο μαύρος πύργος. Ο άνεμος μέσα απο τη κλειδαροτρυπα είναι άλλη μία εμπορική κίνηση...ούτε ξέρω τι λέει. Προτιμώ να μείνω με την αρχική εικόνα που είχα για τα έργα του. Δεν διαβάζω πλέον Κινγκ.

 

[Πεταλούδα]

Κι εγώ έχω πάνω από δέκα χρόνια, και παραπάνω, να τον διαβάσω, πριν δεν άφηνα βιβλίο του. Μετά με κούρασε και ίσως να ένιωθα ότι επαναλαμβάνεται αν διάβαζα τώρα κάτι δικό του. Λίγα βιβλία του μου άρεσαν πολύ και μέσα σε αυτά είναι αυτά που είχε γράψει με το ψευδώνυμο Μπάκμαν.

Spoiler: Καθίστε καλά πριν το ανοίξετε

Ψάχνοντας να τα βρω, είδα πόσο πουλιούνται τώρα

 

[Βασίλισσα]

Τελείωσα αυτό ΝΤΕΙΒΙΝΤ ΚΟΠΕΡΦΙΛΝΤ. Τι να πω για αυτό το υπέροχο βιβλίο; Πρώτη φορά διάβαζω Ντίκενς και με έναν μοναδικό τρόπο έγινε φίλος μου. Το ξεκίνησα πριν ένα μήνα καθώς είναι μεγάλο βιβλίο. Είχα ακούσει κριτικές οτι αυτό και ο Ζοφερός οίκος που ακόμη δεν έχω διαβάσει... είναι από τα καλύτερα του βιβλία. Δεν ξέρω για το δεύτερο αλλά αυτό το υπογράφω οτι είναι από τα καλύτερα που διάβασα μέσα στην χρονιά.
Η Ιστορία είναι για τον ντείβιντ κόπερφιλντ όπως ξεκινάει ως παιδάκι και στο τέλος του βιβλίου είναι ολόκληρος άνδρας. Μαθαίνει την ζωή με δύσκολο τρόπο και η ζωή του μαθαίνει πως να αγαπά και να ξεχωρίζει τους ανθρώπους. Το τέλος του βιβλίου με ξάφνιασε. Το θεωρώ επίκαιρο για δικούς μου λόγους. Ο Ντίκενς ξέρει να γράφει λογοτεχνία, ξέρει πως να περάσει στον αναγνώστη το συναίσθημα... και να δημιουργήσει εικόνες... επίσης δεν είναι τυχαίο που κάποιοι τον λένε παραμυθά... απο την αφήγηση και μόνο θα καταλάβετε πόσο δίκιο έχουν. Ανυπομονώ να τον ξανασυναντήσω σε επόμενο βιβλίο του.

Αυτό το βιβλίο είναι ένα πολύ καλό δώρο σε κάποιον βιβλιόφιλο... και λέω βιβλιόφιλο γιατί οι σελίδες του είναι 1130.

 

[Κεχριμπάρι]

Είχα ακούσει κριτικές οτι αυτό και ο Ζοφερός οίκος που ακόμη δεν έχω διαβάσει... είναι από τα καλύτερα του βιβλία.

Το Ντέιβιντ Κοπερφιλντ δεν το έχω διαβάσει, αλλά ο "Ζοφερός οίκος" και οι "Μεγάλες προσδοκίες" είναι υπέροχα βιβλία!!!

 

[Ιαβερης]

Το μοναδικό βιβλίο από τα πρόσφατα του Κινγκ που διάβασα και μου άρεσε ήταν το Ινστιτούτο. Εκεί μου θύμισε αρκετά τον παλιό καλό Κινγκ που ήξερα αν και φυσικά δεν ήταν στο ύψος των πρώτων του βιβλίων. Τα υπόλοιπα βιβλία που έγραψε , από Mr Mercedes και μετά, ήταν αρκετά απογοητευτικά, όποιο ξεκίνησα το παράτησα από πρώτες 50-60 σελίδες.
@Βασίλισσα Ο Κοπερφιλντ είναι ένα υπέροχο βιβλίο κι όχι άδικα είναι κλασσικό. Χαίρομαι που επιτέλους κυκλοφόρησε μια πλήρης μετάφραση του συγκεκριμένου βιβλίου, αν και το έχω στα αγγλικά θα έμπαινα στον πειρασμό να το πάρω και στην ελληνική έκδοση.

 

[Χρυσόστομος]

..ο "Ζοφερός οίκος" και οι "Μεγάλες προσδοκίες" είναι υπέροχα βιβλία!!!

Να προσθεσω κι εγω την "Ιστορια δυο πόλεων". Μεγαλειώδες αριστουργημα.
Οκ καθαρα υποκειμενικό τώρα αυτο που θα πω αλλά ο Ντικενς μαζι με τον Ντοστογιεφσκι ίσως οι κορυφαίοι όλων!

 

[Σελεφά]

@Κεχριμπάρι @Ιαβερης @Πεταλούδα Ξεκίνησα εδώ και κάποιες μέρες το Ωραίες Κοιμωμένες του Κινγκ και έχω βαρεθεί τη ζωή. Είναι στη μέση κάπου και η ιστορία μοιάζει βα μη προχωράει σε σημείο που σκέφτομαι να το παρατήσω. Αυτό συμβαίνει πάντα με μένα και τον Κινγκ μου αρέσει η ιδέα αλλά δεν μου αρέσει ο τρόπος που μου παρουσιάζεται και κυρίως η εξέλιξη της ιδέας

 

[Βασίλισσα]

@Ιαβερης Πιστεύω οτι αξίζει να το διαβάσεις στα ελληνικά. Έχω σκοπό να διαβάσω τις μέρες των Χριστουγέννων το Christmas carol του Ντίκενς.

 

[Κεχριμπάρι]

Ωραίες Κοιμωμένες

Αυτό είναι το τελευταίο βιβλίο που έχω διαβάσει (δώρο μου το κάνανε) και επίσης δεν μου άρεσε. Το έχει γράψει μαζί με το γιο του. Ούτε αυτή η κίνηση μου έκατσε καλά.

@Σελεφά δεν ξέρω τι έχεις διαβάσει απο βιβλία του Κινγκ, αλλά αυτά που μου έχουν μείνει και συνιστώ είναι:
Ο μαύρος πύργος (τα 7 πρώτα)
Αυτό
Σάλεμς Λότ
Το πράσινο μίλι
Η λάμψη (έχω διαβάσει και το δεύτερο "Δόκτωρ ύπνος", αλλά γενικά με χαλάει ο Κινγκ όταν τα συνεχίζει.. )
Ο θόλος
Το κοράκι
Μπλειζ
Κάρυ

 

[ΜιΛάμπρος]

Βγαίνω εκτός θέματος αλλά θα σκάσω αν δεν γράψω τα δικά μου από King: Ντολόρες Κλέμπορν, Έργα οδοποιΐας, Νεκρωταφείο ζώων, Χρήσιμα αντικείμενα, Σάλεμς Λοτ, Κριστίν, Joyland, Καρδιές στην Ατλαντίδα, άντε και το Κινητό (και κανα δυο ακόμα που δεν μπορώ να θυμηθώ )

 

[Κεχριμπάρι]

@ΜιΛάμπρος και ποια σου άρεσαν απο αυτά;

 

[ΜιΛάμπρος]

@ΜιΛάμπρος και ποια σου άρεσαν απο αυτά;

Αυτά που αναφέρονται. Είναι τα αγαπημένα μου από King.
Εντός θέματος, τελείωσα χθες το βράδι τον Ξένο του Camus. Το είχα διαβάσει κατά τα φοιτητικά μου χρόνια σε μια έκδοση αγορασμένη από την βιβλιοβάρδια στη Θεσσαλονίκη. Αυτή τη φορά διάβασα την έκδοση του Καστανιώτη. Περιττό να αναφερθεί πόσο εξαιρετικό βιβλίο είναι.

 

[Σελεφά]

@Κεχριμπάρι Από Κινγκ από ό,τι θυμάμαι...

Δεν μου άρεσαν
Ο τελευταιος πιστολέρο
Η τελευταία έξοδος
The body
Το σκοτεινό εγώ

Στο περίπου
Το παιχνίδι του Τζέραλντ
A good marriage
Το αυτό

Μου άρεσαν
Η λάμψη
Μίσερι
Το καλοκαίρι της διαφθοράς
Νεκρωταφείο ζώων
Μ. Μερσέντες

Προς αποχώρηση
Ωραίες κοιμωμένες

 

[Νικόλας Δε Κιντ]

Εμένα από Κινγκ μου άρεσε μόνο μια συλλογή διηγημάτων, το "Νυχτερινή Βάρδια", κι αυτό επειδή το είχα διαβάσει σε αρκετά μικρή ηλικία.

Γενικά, το στυλ του δεν μου ταιριάζει καθόλου. Αυτή η ακατάσχετη φλυαρία χαλάει την όποια απόκοσμη ατμόσφαιρα που προσπαθεί να δημιουργήσει. Συν τοις άλλοις, πιστεύω πως εδώ και αρκετά χρόνια τα βιβλία του τα γράφει μια συγγραφική ομάδα κι αυτός απλά επιμελείται.

Παρ' όλα αυτά οι ιδέες του είναι πραγματικά πρωτότυπες και όταν βρεθούν στα κατάλληλα "χέρια" (Κιούμπρικ, Κρόνενμπεργκ, Ντε Πάλμα, κλπ) γίνονται αριστουργήματα!

 

[ΜιΛάμπρος]

Τις προηγούμενες ημέρες τελείωσα την διδακτορική διατριβή του Κάρλ Μάρξ. Πολύ δύσκολο βιβλίο: πρόκειται τη ματιά ενός ιδιαιτέρως ευφυούς ανθρώπου σ'ένα πολύ ιδιαίτερο φιλοσοφικό σύστημα, υπό το πρίσμα ενός διαστρεβλωμένου εγελιανισμού.
Εξαιρετική δουλειά απ'τις εκδόσεις Γνώση, με αναλυτικές υποσημειώσεις, μεταφραστικές και επεξηγηματικές, του Παναγιώτη Κονδύλη, μαζί με τα τετράδια (τα πρόχειρα) του Μάρξ.

Τελείωσα σήμερα τις Μάγισσες του Dune.
Δεν θα ταλαιπωρήσω τα αναγεννησιακά μου δάχτυλα γράφοντας πόσο ηλίθιο βιβλίο είναι και πόσο άσχετοι, ατάλαντοι, κάπηλοι και φιλοχρήματοι είναι ο υιός Herbert και ο συνεργάτης του. Θα γράψω απλώς ότι ο Anubis καλά κάνει και το βγάζει τούτο το έκτρωμα για να βγάλει κάποια ευρά (γιατί υπάρχουν άρρωστα θύματα σαν και του λόγου μου που σκάνε τα 20άρικα). Αλλά θα έκανε ακόμα καλύτερα να βγάλει ξανά τον Όλυμπο του εκπληκτικού Simmons, αντί να βγάζει την εικονογραφημένη βιογραφία του Ρετζέπ Ταγίπ.
Έλεος δηλαδή...

 

[ΒασίληςΚ]

Καλησπέρα, τελείωσα το Ξένο Χώμα της Τζανιν Καμινς. Είναι ένα βιβλίο η αλήθεια είναι που διαβάζεται εύκολα, δυνατό,γρήγορο,ηλεκτρικο θα έλεγα και κάπως κινηματογραφικό σε πλοκή, το οποίο παρουσιάζει το θέμα των μεταναστών που φτάνουν μέσω του Μεξικό στο Βορρά και την προσπάθειά τους να περάσουν με κάθε τρόπο και τίμημα στη γη της αμερικανικής επαγγελίας. Επίσης σκιαγραφείτε και το πρόβλημα των καρτελ και της εγκληματικότητας στις διάφορες συνοικίες.
Κατα την δική μου γνώμη είναι ένα καλό βιβλίο, εκολοδιάβαστο αλλά αρκετά, πως να το πω, εμπορικό.Όχι εμπορικό γιατι πούλησε και πουλάει, αλλά εμπορικό στο στήσιμό του. Επιπρόσθετα δεν κατάφερα να δω πίσω απο την πλοκή την πραγματική ιστορία των χαρακτήρων ή την εξέλιξη τους σε βάθος, την πραγματική ψυχοσύνθεσή τους μέσα απο όλες αυτές τις καταστάσεις, την οποία θεωρώ πως την περνάει σχετικά επιδερμικά. Το ίδιο και για το πρόβλημα των καρτελ και την επίδρασή του αλλά ας πούμε πως αυτό δεν ήταν το θέμα του βιβλίου σαν κύρια πλοκή αλλά το ταξίδι. Καλό όμως σε γενικές γραμμές βιβλίο.
Υ.Γ: Να αναφέρω πως διάβασα πως έγινε γενικά μια σχετική συζήτηση και προκλήθηκε αντιπαλότητα απο τους αναγνώστες ανα τον κόσμο για τη συγγραφέα και το βιβλίο, την οποία έμαθα εκ των υστέρων, αλλά δεν θα λάμβανα και καθόλου υπόψιν μου, του στυλ πως μια μη γηγενής ή χωρίς βιωματικές παραστάσεις για αυτές τις χώρες μπορεί ή μάλλον χειρότερα έχει το δικαίωμα να γράφει ένα τέτοιο βιβλίο, τα οποία θεωρω φαιδρότητες. Ένας συγγραφέας γράφει αυτο που του δημιουργείτε η ανάγκη να γράψει, το πόσο πιστά ή καλά το κρίνει το κοινο, το δικαίωμα του να γράψει όμως είναι αναφαίρετο .