Ποιο βιβλίο διαβάζεις τώρα;

Λούνα

Όμορφο Νιάτο
Ανακάλυψα τον Κάρλος Ρουίθ Θαφόν. Και λέω ανακάλυψα γιατί σίγουρα είναι γνωστός στους απανταχού βιβλιόφιλους! Διαβάζω το "Η σκιά του ανέμου" έχω ακόμα περίπου 200 σελίδες και συνειδητοποιώ ότι είναι απο τα καλύτερα βιβλία μυστηρίου που έχω διαβάσει. Αν και φυσικά δεν είναι αμιγώς μυστηρίου:ματιά:
 

Δουλτσινέα

Κοινωνός
Διαβάζω ένα από τα πρώτα βιβλία του Τζωρτζ Όργουελ ''Η κόρη του παπά'', αν και φαινομενικά το θέμα είναι αρκετά ανιαρό, για κάποιο περίεργο λόγο σου κρατάει αμίωτο το ενδιαφέρον έως και την τελευταία σελίδα.
 

Σπινόζα

Όμορφο Νιάτο
Ένα μιξ από τον Σίσυφο του Καμύ, την Ηθική του Σπινόζα και σε pdf το 'Persecution and the Art of Writing' του Leo Strauss. Deus Sive Natura και το μυαλό μου προσπαθεί να ακολουθήσει.
 

Χρυσόστομος

Κοινωνός
Διαβασα την "Καινουργια μέρα" του Νικου Χρυσου. Ο κυριος Χρυσός παλαιοβιβλοπώλης- συγγραφεας έγραψε ένα σπουδαίο βιβλίο. Καταπιανεται με ένα δυσκολο θεμα, το θέμα των αστεγων και το εκανε με εκπληκτικό τρόπο. Ενα πολυεπίπεδο μυθιστορημα, ρεαλιστικό, σκληρό, με καποιες σοκαριστικες εικόνες, με πολλους συμβολισμους και με μια υπέροχη γραφή με πλουσιο λεξιλόγιο. Διαβασα κάπου οτι του πήρε οκτω χρόνια να το γραψει, αρκετος καιρος, αλλα τελικά παρέδωσε ένα μεγάλο βιβλίο. Θεωρω οτι άξιζε η καθε μέρα που ξοδεψε για την συγγραφη του. Ο Νικος Χρυσος μαζι με καποιους άλλους Ελληνες λογοτεχνες που διαβασα τον τελευταιο καιρο (Μαντης, Μακριδακης) αποδεικνυούν οτι υπάρχει ακόμα ελληνική λογοτεχνία και εξακολουθουν να βγαίνουν διαμάντια.
 

Σαώρη

Θεραπεύτρια Μαγικών Πλασμάτων
Προσωπικό λέσχης
Είναι ο παλαιοβιβλιοπώλης, λιγάκι ψηλά στην Τρικούπη. Άμεσος και ευγενικός. Δεν ήξερα ότι είχε γράψει βιβλίο, ενδιαφέρον θα το κοιτάξω και εγώ, Χρυσόστομε! :ευχαριστώ:
 

Χρυσόστομος

Κοινωνός
Δες το Σαωρη... ισως λίγο ο μεγάλος του όγκος (700 σελ. περιπου) να ειναι αποτρεπτικος για κάποιον να το διαβάσει αλλά όποιος το κάνει πιστευω το βιβλίο θα τον αποζημιώσει.
 

Λούνα

Όμορφο Νιάτο
Τελείωσα το 'Η σκιά του ανέμου" (το οποίο μου άρεσε πολύ αλλά για κάποιο ανεξήγητο λόγο μου άφησε μια ανάμικτη αίσθηση ματαιότητας και αισιοδοξίας στο τέλος) και συνεχίζω με το " η λέσχη των αθεράπευτα αισιόδοξων".
 

Φιλιπ

Δαγεροτύπης
τέλειωσα το καταπληκτικό "Ντερσου Ουζαλα" του Βλαντιμιρ Αρσενιεβ και συνεχίζω με το "Καλοί άνθρωποι σε σκοτεινούς καιρούς" του Ρεβέρτε !
 

Λούνα

Όμορφο Νιάτο
Τέλος και με τη λέσχη των αθεράπευτα αισιόδοξων. Από τα βιβλία με πολύ καλή ανάλυση χαρακτήρων (αγαπημένοι ο Ίγκορ και ο Πιέρ για την "διαφορετικότητα" του).
Σto τέλος αισθάνθηκα ότι ο Σάσα υπήρξε κατεξοχήν θύμα στο μυαλό του συγγραφέα..) Εν κατακλείδι ένα υπέροχο βιβλίο.
 
Last edited by a moderator:

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
@Λούνα υπάρχει ειδική λειτουργία για να κρύβουμε τις αποκαλύψεις στην πλοκή (τα "σπόιλερ") Στο έβαλα εγώ, πιο πάνω.
;)
 

Βάγγυ

Κοινωνός
Τελείωσα το παιδί 44 του Τομ Ρομπ Σμιθ και είδα ότι έχει κι άλλα 2 με τους ίδιους πρωταγωνιστές. Ίσως τα τιμήσω κάποια στιγμή στο μέλλον. Ένα παράλογο με αυτό το βιβλίο είναι ότι παρ' ότι είχα δει πριν κάποια χρόνια την ταινία, δε μου θύμισε τίποτα. Τίποτα μα τίποτα. Δηλαδή μέχρι και με τις ανατροπές, εξεπλάγην. Σαν να μην ήξερα τίποτα σχετικό. Τι στο καλό, πόσο χάλια ήταν η ταινία και τη διέγραψα από το μυαλό μου; Α, μόνο ότι παίζει ο Τομ Χάρντι θυμάμαι. :ανέκφραστος:
Πας περιπτώσει, συνεχίζω για ακόμη λίγο με Σωβιετική Ένωση, με το Μολυβένιοι Στρατιώτες της Αλεξίεβιτς, το οποίο πιστεύω θα είναι εξίσου συγκλονιστικό με το Τσερνομπιλ της ίδιας.
 

Χρυσόστομος

Κοινωνός
Ένα παράλογο με αυτό το βιβλίο είναι ότι παρ' ότι είχα δει πριν κάποια χρόνια την ταινία, δε μου θύμισε τίποτα. Τίποτα μα τίποτα.
Κι εγω το ιδιο είχα παθει Βαγγυ. Ειχα δει την ταινία και πέρσι που διαβασα το βιβλίο δεν μου την θυμισε καθόλου. Καλα έγω το έχω πάθει και με άλλα βιβλία αλλά σε αυτην την περιπτωση ήταν πολυ έντονο. Κι εγω μόνο τον Τομ Χαρντι θυμόμουν. :ναι:
 

Ιαβερης

Κοινωνός
Δεν το τελείωσα αλλά αφήνω στην άκρη γαι λίγο τις " Ιστορίες από τη Κολίμα" του Σαλάμοβ γιατί ο τεράστιος όγκος του βιβλίου αρχίζει και κουράζει. Είναι συγκλονιστικό από κάθε άποψη όμως οι 1000+ σελίδες είναι πάρα πολλές.
Επιστρέφω στον Μάριο Βάργκας Γιόσα με το " Η Πόλη και τα Σκυλιά".
 

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
Το βρήκες τώρα; Υπάρχει στο κουμπάκι με τις τελίτσες δίπλα από αυτό με την φατσούλα. :)
 
Top