Ποιο βιβλίο διαβάζεις τώρα;

Χρυσόστομος

Κοινωνός
Διαβασα το "Εφιαλτης στην Αριζονα" του Στιουαρτ Νεβιλ που το κυκλοφορησε με το ψευδώνυμο Χειλεν Μπεκ. Τωρα τι ψευδωνυμο είναι αυτο που παντού γράφει και το κανονικό του όνομα τόσο στο εξωφυλλο αλλά και στο αυτί του βιβλίου έχει το δικό του βιογραφικό δεν ξέρω.
Τελος παντων το βιβλίο ξεκίνησε πολύ δυνατα με ένταση και γρηγορο ρυθμο αλλά απο την μέση και μετά έγινε πολύ προβλέψιμο, απουσιαζε παντελώς το στοιχείο της έκπληξης και συν ότι καποιες βασικες λεπτομερειες δεν ήταν και τόσο αληθοφανεις κατεληξε να είναι ενα καλουτσικό αστυνομικο που διαβαζεται γρηγορα οχι όμως κάτι ιδιαίτερο.
Τωρα διαβάζω την Εταιρεία του συναδελφου του @Νιλς Τζων Γκρισαμ.
 

Πεταλούδα

Θαλασσογέννητη Ελπίδα των Ηλιόμορφων Ονείρων
Προσωπικό λέσχης
Τωρα διαβάζω την Εταιρεία του συναδελφου του @Νιλς Τζων Γκρισαμ.
Εγώ θα μιλήσω μόνο για την ιδιότητα του συγγραφέα Γκρίσαμ, πριν χρόνια είχα διαβάσει πολλά βιβλία του. Αν θα σου αρέσει αυτού του είδους η γραφή Χρυσόστομε, σου προτείνω προκαταβολικά το "Ο Πελάτης" και το "Οι ένορκοι". Αυτό που διαβάζεις έχει γυριστεί μια καλή ταινία και φυσικά το "Κωδικό Όνομα Πελεκάνος" βιβλίο+ταινία
 

Χρυσόστομος

Κοινωνός
@Πεταλούδα ειναι το πρώτο του βιβλίο που διαβάζω. Και έχω και αλλά δυο στην βιβλιοθήκη μου την Ομολογία και την Διαθηκη. Τα βιβλία του που λες τα ξερω, καποια στιγμη μαλιστα εψαχνα τους Ενορκους αλλα δυστυχως ήταν εξαντλημενο. Νομιζω τα περισσότερα του είναι εξαντλημενα (εκτος απο αυτα που επανακυκλοφορει τελευταια τα ελληνικα γραμματα), παντως μπορεις να τα βρεις αλλά θέλει λίγο ψαξιμο. Καποια στιγμη θα ψαξω και για αυτα που μου είπες. Η ταινιά νομιζω ειναι με τον Τομ Κρουζ, δεν την έχω δει αλλα έχω σκοπό να την δω αφού διαβασω το βιβλίο.
 

Πεταλούδα

Θαλασσογέννητη Ελπίδα των Ηλιόμορφων Ονείρων
Προσωπικό λέσχης
Εξαντλήθηκαν; Τα περισσότερα τα είχα δώσει κάποια περίοδο που έκανα εκκαθάριση στην βιβλιοθήκη μου, έχω κρατήσει κάνα δυο..

Πες μου πως σου φάνηκε το βιβλίο, αλλά και η ταινία όταν την δεις.
 

Νιλς

Κοινωνός
Μόλις ολοκλήρωσα την ''Πέμπτη Εποχή'' της Nora K. Jesimin. Πολύ ενδιαφέρον το πρώτο μέρος της τριλογίας. Τρεις πρωταγωνίστριες με ικανότητες βλέπουν τον κόσμο να οδηγείται στο τέλος του. Για μία άκρως απογοητευτική κριτική διαβάστε εδώ. Λογικά τώρα για να τιμήσω την πρόταση της @Στιλλ ιλλ θα πιάσω το ''Όρυξ και Κρέικ'' της Μαργαρίτας της Στοξύλο.
 

Λήδα

Κοινωνός
To παιδεψα (ή μάλλον με παίδεψε) για περίπου 20 μέρες. Με αρκετό εξτρα διαβασμα και μισο τετράδιο σημειώσεις Αλλά δεν με απογοήτευσε. Τέλειωσα το The Freud/Jung Letters: The Correspondence between Sigmund Freud and C. G. Jung. Μια πολύ ενδιαφερουσα σχέση που αποτυπώνεται στα περισσότερα απο 350 γράμματα που αντάλλαξαν μεταξύ 1906 και 1913, οπου ο Φρόιντ, με το διάσημο πλέον γράμμα του εκοψε καθε επικοινωνία.
148


Τωρα σειρά έχει η βιογραφία της Σουζαν Σονταγκ απο τον Benjamin Moser, ένα βιβλίο που ανυπομονούσα να το διαβάσω, αλλά οι 800+σελιδες του με απέτρεπαν.
 

Χρυσόστομος

Κοινωνός
Πες μου πως σου φάνηκε το βιβλίο, αλλά και η ταινία όταν την δεις.
Λοιπον @Πεταλούδα το διαβασα το βιβλίο και δεν μπορω να πω οτι ενθουσιαστηκα κιολας. Ηταν μια καλη περιπέτεια αλλα μέχρι εκεί. Καταρχην η ιστορια αργει πολυ να πάρει μπρος. Αφου λοιπον παιρνει μπρος αρχιζει να έχει ενδιαφερον και αγωνία. Δυστυχως όμως υπηρχαν πολλές λεπτομέρειες που θα μπορουσαν να λειπουν αφου δεν προσεφεραν και τίποτα και αρκετοι μεγάλοι διαλογοι οπου συζητουσαν σχεδον τα ιδια και τα ιδια , ξανα και ξανα με αποτελεσμα να ανακοπτεται η ροη του βιβλίου και να κάνει κοιλιά. Στο τελευταιο κομματι του βιβλίου διορθωνεται αυτό, η δραση ειναι συνεχης για να καταληξει όμως σε ένα αναμενόμενο φιναλε. Μια καλουτσικη περιπέτεια παλαιας κοπής θα έλεγα. Ισως να φταιει κι οτι τα τελευταια χρόνια έχω διαβάσει πολλά συγχρονα αστυνομικα, θριλερ κ.λ. οπου η ανατροπη είναι αναποσπαστο στοιχειο της πλοκης και πλέον οταν δεν την συνανταω με απογοητευει καπως. Οι συγχρονοι συγγραφεις του είδους ανταγωνιζονται για το ποιος θα έχει τις πιο πολλές η την πιο αναπάντεχη ανατροπή χωρις αυτό βεβαια να είναι παντα καλό γιατι μερικες φορές στην προσπάθεια τους να εντυπωσιασουν χάνουν σε αληθοφανεια. Οπως για παραδειγμα ο πολυδιαφημισμενος Φιτσεκ (ο τυπος πρέπει να είναι η επιτομή του μαρκετινγκ) οπου πεταει συνεχως ανατροπες και καταληγει να είναι ενα μυθιστορημα με περισσότερες τρυπες και απο ολλανδικο τυρί και ολο αυτο να το κουκουλωνει πίσω απο την ταμπελα μιας ψυχικης νόσου η οποία όμως υπαρχει μόνο στο κεφάλι του. Σορυ βγηκα εκτος θεματος τωρα με τον Φιτσεκ αλλά το βλέπω τόσο καιρο αυτό και βρηκα την ευκαιρία να το γράψω. :)
Αυτα λοιπον με την Εταιρεια. Παντως το βιβλίο ήταν καλογραμμένο και θα ηθελα να διαβασω κι άλλα δικά του και θα διαβασω αλλά να είναι απο τα δικαστικά που έχει γραψει οπως οι Ενορκοι που είχαμε πει. Επισης είδα και την ταινία η μαλλον προσπάθησα να την δω αφου είδα καμμια ώρα και μετα ψιλοβαρεθηκα και την εκλεισα. Δεν εφταιγε όμως η ταινία περισσότερο εφταίγε οτι γνωριζα την πλοκη και δεν είχε ενδιαφερον. Οσο είδα πάντως ηταν πιστη στο βιβλίο εκτος απο κατι μικροδιαφορές. Ο τομ κρουζ αδιαφορος , ο τζην Χακμαν όπως πάντα πολύ δυνατος.
 

Πεταλούδα

Θαλασσογέννητη Ελπίδα των Ηλιόμορφων Ονείρων
Προσωπικό λέσχης
@Χρυσόστομος τουλάχιστον έκανες την δοκιμή σου για να ξέρεις. Είναι χρόνια που τον έχω διαβάσει και δεν θυμάμαι λεπτομέρειες, αλλά αφού σου φάνηκε καλογραμμένο και το έχεις αποφασίσει δοκίμασε αυτά που λέγαμε που οι ιστορίες τους είναι καθαρά δικαστικές υποθέσεις, πριν βγάλεις την τελική σου ετυμηγορία. :))))
Εμένα μου αρέσουν πολύ οι δικαστικές υποθέσεις, οπότε να θυμάσαι ότι δεν είναι αστυνομικό το βιβλίο, κάποια που γράφεις παραπάνω θα τα ξανασυναντήσεις, δηλαδή έχει μπλα μπλα - θα συζητάνε για τις δολοπλοκίες και τις τρικλοποδιές της υπόθεσης και η ανατροπή θα είναι ότι ο δικηγόρος με νομικά τερτίπια θα φέρνει τούμπα την δικαστική απόφαση. (καλά δεν τα περιγράφω @Νιλς ; :ρ ).

Σε καταλαβαίνω, αναμενόμενο να μην δεις όλη την ταινία, αλλά δεν σε ενθουσίασε και το βιβλίο κιόλας.. Εγώ θα κάνω και τα δύο αν το πρώτο που θα δοκιμάσω (συνήθως βιβλίο) μου αρέσει πολύ και δεν θα με πειράξει που θα ξέρω την υπόθεση γιατί θέλω να την ξαναζήσω, αλλά και να δω πως έχει μεταφερθεί, έτσι πχ έπραξα με την "Λάμψη" ή με "Το κορίτσι με το τατουάζ".
 

Διχασμένη

Κοινωνός
Γεια σας παιδιά! Χαίρομαι που σας ξανασυναντάω! Συγνώμη που για τόσο καιρό δεν έμπαινα, αλλά με το που άλλαξε η λέσχη δίσταζα να μπω και όλο το ανέβαλλα, γιατί φοβόμουν μην συναντήσω δυσκολίες.
Αυτόν τον καιρό διάβασα πολλά πράγματα:
Διάβασα την Ιμάτζικα, του Clive Barker, η οποία μ' άρεσε αρκετά, ιδίως για την φοβερή φαντασία και το τέλος, όπου υμνείται η δημιουργικότητα. Δεν μ' άρεσε όμως ότι πολλές σκηνές αποσκοπούσαν μόνο στο σοκάρισμα του αναγνώστη.
Διάβασα το κορίτσι με το τατουάζ, το οποίο μ' άρεσε εξαιρετικά, αν και έχει πολύ βία. Αγόρασα και τους δύο επόμενους τόμους, τους οποίους ξεφύλλισα αλλά δεν κατάφερα να διαβάσω με λεπτομέρειες γιατί με έπιανε άγχος με τα πολιτικά και οικονομικά, αν και φυσικά είναι πολύ καλλογραμμένα και ενδιαφέροντα βιβλία. Πάντως, πολύ ιδιαίτερη αντι-ηρωίδα η Λίσμπετ!
Διάβασα τη μάγισσα της Camilla Lackberg. Δεν ξέρω αν το 'χω ξαναπεί, οπότε θα γράψω λίγα λόγια. Καλό αστυνομικό, με ωραίες αναλύσεις-σκέψεις για το ρατσισμό, την ενοχή και το μπούλινγκ, αλλά βρε παιδί μου, παραείναι πολύπλοκο: αλλαγές οπτικών γωνιών, αναδρομές στο παρελθόν, τα προσωπικά των ντεντέκτιβ... Επίσης, δεν μ' άρεσε καθόλου η μεταφυσική πινελιά του θέματος. Μ' αρέσει το φανταστικό και ο φανταστικός τρόμος, αλλά ένα αστυνομικό μυθιστόρημα θέλω να είναι μια λογική διεργασία. Η μάνα μου πάντως φρικάρισε τελείως με το βιβλίο αυτό, καθώς όχι μόνο έχει πολλή βία, αλλά θύτες και θύματα είναι παιδιά.
Διάβασα τις Παγανιστικές δοξασίες της Θεσσαλικής επαρχίας, το οποίο είναι διηγηματάκια φανταστικού τρόμου, τα οποία όλα τοποθετούνται σε πόλεις και χωριά της Θεσσαλίας. Είναι πολύ όμορφο βιβλίο και το συστήνω σε όλους τους φαν του φανταστικού τρόμου. Εδώ της μάνας μου της άρεσε, παρόλο που δεν συμπαθεί το είδος.
Διάβασα τις γοτθικές ιστορίες από μοντέρνες συγγραφείς, μια συλλογή που ενώνει διηγήματα τρόμου από γνωστές και άγνωστες συγγραφείς, τα οποία μιλούν για γυναικεία ζητήματα: την αναζήτηση ταυτότητας, τη μητρότητα, τις σχέσεις μεταξύ συζύγων κι εραστών, τον προσδιορισμό μιας γυναίκας απ' τους άντρες με βάση την ομορφιά της και διάφορα άλλα. Εκτός απ' τα ποιοτικά διηγήματα, και η ίδια η έκδοση είναι πολύ καλοφτιαγμένη. Περιέχει εισαγωγή για τη γυναικεία επανάσταση και για το γυναικείο τρόμο και σύντομα βιογραφικά των παρουσιαζόμενων συγγραφέων μαζί με σύντομες αναλύσεις των διηγημάτων τους.
Τέλος, διάβασα το Στάχτη στα μάρμαρα, του Ντίνου Χατζηγιώργη, που είναι μια πολύ καλή προσπάθεια στο είδος του βρικολακοβιβλίου και ενώνει όμορφα ρομάντζο και τρόμο. Όποιος επιθυμεί να το διαβάσει, να μην πτοηθεί απ' την δυστυχώς εξαιρετικά κακή επιμέλεια.
Τα ξαναλέμε!
 

Χρυσόστομος

Κοινωνός
@Πεταλούδα κι εμένα μου αρέσουν τα δικαστικά και όπως είπα θα διαβάσω και κάποια από τα δικα του αφου ο Γκρισαμ θεωρείται από τους κορυφαίους στα δικαστικά. Και ας έχει και λίγο μπλα μπλα παραπάνω. Και ενταξει εκεί δεν περιμένεις να δεις και καμμία ανατροπή πέρα από αυτό που είπες.
Όσο για την ταινία μάλλον έχεις δίκιο. Ίσως περισσότερο ρόλο να επαιξε ότι και το βιβλίο δεν με ενθουσίασε και τόσο και για αυτό την βαρέθηκα. Άλλες φορές που είδα ταινίες από βιβλία που είχα διαβάσει και μου άρεσαν πολυ, παρακολούθησα και τις ταινίες με μεγάλο ενδιαφέρον.
 
Top