Περίεργες συνήθειες στην ανάγνωση βιβλίων

Συχνά, την στιγμή που διαβάζω την αριστερή σελίδα ξεφυλλίζω με το δεξί χέρι τις επόμενες σελίδες και ενώ συνεχίζω να διαβάζω, παράλληλα κοιτάζω κι εκεί ώστε να δω πόσες σελίδες έχω ακόμα για να τελειώσω το κεφάλαιο.
:ανέκφραστος:
Πω πω ρε συ κι εγώ το κάνω αυτό!:ναι:Επίσης δεν ξεκινάω ένα βιβλίο αν δεν διαβάσω πρώτα ότι γράφει στο οπισθόφυλλο και στην έσω μεριά του εξωφύλλου.:αργκ:Αυτά που είναι γραμμένα σχεδόν σε κάθε βιβλίο για τον συγγραφέα και το ίδιο το βιβλίο δηλαδή.Το έκανα και με προλόγους,εισαγωγές και επίμετρα,αλλά την πάτησα κάνα δυο φορές αφού έμαθα ουσιαστικά πράγματα για την πλοκή του βιβλίου και το σταμάτησα.Όχι,δεν είμαι καθόλου ψυχαναγκαστικός:))))
 

Χήθκλιφ

Όμορφο Νιάτο
Όταν διαβάζω ένα μυθιστόρημα ή διήγημα θέλω να φαντάζομαι συγκεκριμένα πρόσωπα για κάθε μα κάθε χαρακτήρα της ιστορίας, όσο ασήμαντος κι αν είναι. Αυτά μπορούν να είναι διάφορες διασημότητες ή γνωστοί μου.
Κι εγώ το κάνω αυτό Ίζι, αλλά μου βγαίνει αυθόρμητα χωρίς να επιλέγω σε ποιον θα δώσω το ρόλο... κάπως σαν ο εκάστοτε λογοτεχνικός χαρακτήρας να αλιεύει μέσα από το δικό μου ασυνείδητο την μορφή που προτιμά, και στη συνέχεια την ενδύεται. Μου έχει μάλιστα συμβεί το εξής πολύ παράξενο: λίγα χρόνια αφότου διάβασα τα "Ανεμοδαρμένα ύψη", είδα την μίνι σειρά "Ο Αφέντης του Γκόρμενγκαστ" και από την πρώτη στιγμή που αντίκρισα και τους δύο δύο ηθοποιούς που υποδύονταν τον Τίτο σε μικρή και μεγάλη ηλικία (οι οποίοι παραδόξως έμοιαζαν μεταξύ τους) είχα μια έκλαμψη: "είναι ίδιος ο Χήθκλιφ!!!" σκέφτηκα, και έκτοτε αυτή είναι η όψη που έχει στον νου μου.

Συνεχίζοντας, όποτε αγοράζω κάποιο βιβλίο, στις πρώτες κινήσεις μου είναι να ελέγξω αν (στην τελευταία συνήθως σελίδα) αναγράφεται το είδος του χαρτιού στο οποίο τυπώθηκε. Είναι μια πληροφορία που με χαροποιεί ιδιαίτερα όταν υπάρχει και πάντοτε την βρίσκω στις λατρεμένες μου εκδόσεις Άγρα!

επιπλέον μου αρέσει να σημειώνω - μόνο με μολύβι - τα αγαπημένα μου σημεία στο βιβλίο ή ακόμα και να απαντώ με δυο, τρεις λεξούλες στους χαρακτήρες, όταν κάποια λόγια τους με εκφράζουν πολύ.

Τέλος, έχω μια προσωπική ιεροτελεστία προτού αρχίσω την ανάγνωση ενός νέου βιβλίου: αφού κλείσω για λίγο τα μάτια και συγκεντρωθώ, το ανοίγω τυχαία σε μία σελίδα και διαβάζω το μήνυμα του προς εμένα (σαν τυχερό μπισκότο δηλαδή!)
 
Last edited:

Λυκάων

Όμορφο Νιάτο
Δεν ξέρω αν θεωρείται παραξενιά αλλά δεν αφηνω το βιβλίο που διαβάζω αν δεν φτάσω στο τελος ενός κεφαλαίου.Επίσης δεν γράφω πάνω στις σελίδες ούτε τις τσακιζω.
 

Κόρτο Μαλτέζε

Μεγάλος Βεζίρης της Βαγδάτης
Δεν ξέρω αν θεωρείται παραξενιά αλλά δεν αφηνω το βιβλίο που διαβάζω αν δεν φτάσω στο τελος ενός κεφαλαίου.Επίσης δεν γράφω πάνω στις σελίδες ούτε τις τσακιζω.
Απόλυτα φυσιολογικές συνήθειες. Και εγώ για να αφήσω το βιβλίο στη μέση του κεφαλαίου, θα πρέπει να συντρέχει πολύ σημαντικός λόγος.
 

Περσέας

Όμορφο Νιάτο
Όταν αρχίζω ένα καινούριο βιβλίο, την πρώτη μέρα διαβάζω μόνο το πρώτο κεφάλαιο !
 

Καστάλια

Κοινωνός
Κι εγώ έτσι διαβάζω τα περιοδικά, δεν ξέρω για ποιό λόγο. Υποθέτω ότι τα απαξιώνω υποσυνείδητα, πχ δεν το κάνω με το ΤΙΜΕ, μόνο με γυναικεία περιοδικά (αλλά και με τα διάφορα ποικίλης ύλης που προσφέρουν οι εφημερίδες).
Εγώ πάλι με το ΤΙΜΕ το κάνω, γιατί συνήθως μου πέφτει λίγο βαριά η ύλη που περιέχει στις μεσαίες σελίδες - οι πρώτες και οι τελευταίες εξυπηρετούν το σκοπό να ξελαμπικάρει λίγο το μυαλό ανάμεσα στα σοβαρά θέματα...

Κατά τα άλλα, συνηθίζω να βάζω σφραγιδούλα ex libris στα βιβλία μου, και μια υπογραφή στην 27η σελίδα, γιατί πολλά βιβλία έδωσα και δεν πήρα πίσω - μπας και η σφραγίδα θυμίσει στο δανειζόμενο να το επιστρέψει. Ο μπαμπάς μου έβαζε και αρίθμιση, αλλά εγώ αγοράζω βιβλία τόσο χαωδώς, που δε νομίζω να είμαι σε θέση να κρατώ λογαριασμό - αν και θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να ξέρεις σχεδόν με απόλυτη ακρίβεια πόσα βιβλία έχεις. Ο κόπος όμως να μετρήσα τα ήδη υπάρχοντα στη βιβλιοθήκη μου καταδικάζει μια τέτοια προσπάθεια εν τη γενέσει της.

Και επίσης, μου αρέσει να ακούω ένα βιβλίο όσο πλέκω! Συνδυάζω δυο από τις αγαπημένες μου ασχολίες, και δε στερούμαι καμιά τους εις βάρος της άλλης.
 

Καστάλια

Κοινωνός
ίσως σ' ενδιαφέρει αυτό το νήμα.
Σε ευχαριστώ πολύ για την ενδιαφέρουσα παραπομπή. Αν είχε έρθει μερικά χρόνια νωρίτερα, θα είχα αρπάξει την ευκαιρία να την αξιοποιήσω, μανική με την τάξη ούσα, αλλά αφότου ξεκίνησα να κρατώ πιστά λογαριασμό στο goodreads, δε βρίσκω την ενέργεια και το χρόνο να κρατώ άλλη μια βάση δεδομένων - εκεί περιέχονται όλες οι πληροφορίες που θα με ενδιέφεραν για τα βιβλία που διάβασα, μπορώ να προσθέσω όσες ετικέτες τραβάει η όρεξή μου και γενικώς μου δίνει μια αρκετά ικανοποιητική εικόνα της αναγνωστικής πορείας μου μέσα στο χρόνο. Το πρόβλημα ήταν και είναι να καταγράψω όσα έχω διαβάσει στο παρελθόν, κάτι που με βαριά καρδιά έχω πλέον αποδεχτεί ότι δεν πρόκειται ποτέ να γίνει - αλλά παρηγοριέμαι με τη σκέψη ότι όσα βιβλία διάβασα παλιότερα και άξιζαν, μου έμειναν χαραγμένα, ενώ όσα δε θυμάμαι, μάλλον δε θα χρειαζόταν κιόλας να τα θυμάμαι...

Δεν πρόλαβα να διαβάσω όλο το νήμα εδώ, αλλά αναρωτιέμαι αν συνηθίζουν και άλλοι να διαβάζουν παράλληλα πολλά βιβλία, ή να έχουν ένα βιβλίο πρόχειρο σε κάθε γωνιά του σπιτιού όπου μπορεί να τους τύχει καμιά έκτακτη αναγνωστική ανάγκη. Εγώ το κάνω, ίσως και για το λόγο ότι διαβάζω με πολλούς τρόπους - σε χαρτί, σε οθόνη, ακουστικά... Έτσι έχω καταφέρει να τελειώσω αρκετά "βαριά" βιβλία που διαφορετικά θα με είχαν κουράσει και θα κινδύνευα να μην τα τελειώσω (αν και η αλήθεια είναι ότι τα βιβλία που δεν έχω τελειώσει είναι μετρημένα, είναι λίγο ψυχαναγκαστικό το θέμα). Επίσης, όταν ψάχνω μια λέξη σε λεξικό, συχνά ξεχνιέμαι και διαβάζω μερικές άλλες πιο πάνω, μερικές άλλες πιο κάτω - ως επί το πλείστον πάντα μαθαίνω κάτι ενδιαφέρον (άσχετα πόσα από αυτά τα συγκρατώ... χαχαχα)
 

Βάγγυ

Κοινωνός
Συχνά, την στιγμή που διαβάζω την αριστερή σελίδα ξεφυλλίζω με το δεξί χέρι τις επόμενες σελίδες και ενώ συνεχίζω να διαβάζω, παράλληλα κοιτάζω κι εκεί ώστε να δω πόσες σελίδες έχω ακόμα για να τελειώσω το κεφάλαιο.
:ανέκφραστος:
Το κάνω πολύ συχνά!!


Συμφωνω με τη γνωστη σου. Αν τυχον δεν εχει ιχνη χρησης το βιβλιο -και δεν εννοω τσακισμενες σελιδες ή φαγωμενες γωνιες κλπ,εννοω τσακιση στην πλατη και 'ανοιγμα' του βιβλιου- τοτε φαινεται οτι δεν υπηρχε τριβη με αυτο και επαφη. Να φαινεται ρε παιδι μου οτι διαβαστηκε και χρησιμοποιηθηκε. Δεν εμεινε στο ραφι ανεγγιχτο.Δεν μαρτυρα επαφη ενα βιβλιο που δεν εχει ανοιξει και εχει παραμεινει σφιχτο και δεμενο οπως οταν πρωτοαγοραστηκε..
Κι εμένα δε μ ενοχλεί να υπάρχει κάποιο "άνοιγμα" στην πλάτη του αλλά όντως τσαλακωμένες σελίδες με τίποτα.

Επίσης, γράφω το όνομα μου και τη μέρα που το αγόρασα, και αν είναι δώρο θέλω οπωσδήποτε μια αφιέρωση με το όνομα του. Αλλά μια τρελή ιδιοτροπία μου, ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΔΑΝΕΙΣΤΩ ΒΙΒΛΙΟ (και να φανταστείτε, δουλεύω εθελοντικά ως βιβλιοθηκονόμος)!! Θέλω το βιβλίο που θα διαβάσω να το έχω στη βιβλιοθήκη μου. 2 με 3 φορές να έχω διαβάσει βιβλίο που δεν ήταν δικό μου...:νατώρα:
 

Λούση

Κοινωνός
Συχνά, την στιγμή που διαβάζω την αριστερή σελίδα ξεφυλλίζω με το δεξί χέρι τις επόμενες σελίδες και ενώ συνεχίζω να διαβάζω, παράλληλα κοιτάζω κι εκεί ώστε να δω πόσες σελίδες έχω ακόμα για να τελειώσω το κεφάλαιο.
:ανέκφραστος:
Αυτό το κάνω και εγώ σχεδόν συνέχεια, θεωρούσα τρελή!

Το ανοίγω για να το μυρίσω! :χαχα:
Και γω μυρίζω τα βιβλία, δεν ξέρω για σένα αλλά όταν το κάνω νιώθω ευτυχισμένη και πως θα ταξιδέψω. Μαρέσει αυτή η αίσθηση.
 

Αστραιος

Κοινωνός
Σαν σπασικλάκι και εγώ, έχω μια συνήθεια τα τελευταία χρόνια να κρατάω αρχείο excel με τα βιβλία που έχω διαβάσει και σε ποιες ημερομηνίες ανά έτος...

Επίσης στην τελευταία σελίδα, σημειώνω με μολύβι σημεία (σελίδες) του βιβλίου που μου έκαναν εντύπωση...

Και τέλος σε ορισμένα βιβλία κρατάω σημειώσεις παράλληλα, κυρίως τα ονόματα των χαρακτήρων και μια ιδιότητά τους...
 

Ιωάννα Μος

Κοινωνός
Εγώ, εκτός του ότι μυρίζω πάντα το βιβλίο μου (αυτό όμως δεν μου φαίνεται περίεργη συνήθεια) διαιρώ και τον αριθμό των σελίδων δια του δύο, για να ξέρω πότε βρίσκομαι ακριβώς στη μέση.:τρέλα:
 

Βου Παπ

Όμορφο Νιάτο
Ιωάννα, κι εγώ το κάνω αυτό, τώρα που το σκέφτομαι... Επίσης, πολλές φορές λέω, θέλω να το τελειώσω σε τόσο καιρό, οπότε κάνω διαίρεση σελίδες διά μέρες, για να ξέρω πόσες σελίδες πρέπει να διαβάζω κάθε μέρα...

μήπως δεν είμαι πολύ καλά; :μήπως;:


Σαν σπασικλάκι και εγώ, έχω μια συνήθεια τα τελευταία χρόνια να κρατάω αρχείο excel με τα βιβλία που έχω διαβάσει και σε ποιες ημερομηνίες ανά έτος...

Επίσης στην τελευταία σελίδα, σημειώνω με μολύβι σημεία (σελίδες) του βιβλίου που μου έκαναν εντύπωση...

Και τέλος σε ορισμένα βιβλία κρατάω σημειώσεις παράλληλα, κυρίως τα ονόματα των χαρακτήρων και μια ιδιότητά τους...
Τέλεια η ιδέα του excel, αν και το goodreads μ' έχει βοηθήσει πολύ σ' αυτόν τον τομέα...
Εγώ έχω τετραδιάκι που κρατάω σημειώσεις για τα βιβλία που διαβάζω. Και σ' αυτό μ' έχει σώσει η τεχνολογία, καθώς, από τότε που διαβάζω και ηλεκτρονικά, μου είναι πολύ πιο εύκολο να σημειώνω και φράσεις που μου αρέσουν και κρατάω και σημειώσεις άμεσα, χωρίς χαρτί και μολύβι...
 
Last edited:

Λέτρω

Όμορφο Νιάτο
Έχω και γω πολλές "παραξενιές" από αυτές που αναφέρατε παραπάνω!! Όταν το παίρνω γράφω το όνομά μου και τη χρονιά που το πήρα, το μυρίζω και κοιτάζω πόσες σελίδες έχει. Όταν το διαβάζω, κοιτάζω τις σελίδες απ την πάνω μεριά του βιβλίου να δω πόσο έχω διαβάσει (π.χ. σκέφτομαι ότι ως τώρα έχω διαβάσει τα 2/3 του βιβλίου). Γυρίζω τις σελίδες να δω πού τελειώνει το κεφάλαιο. Μου αρέσει να διαβάζω τον πρόλογο, τις σημειώσεις, τις πληροφορίες για τον συγγραφέα μόνο όταν τελειώσω το βιβλίο! Δεν διαβάζω ολόκληρο το οπισθόφυλλο γιατί φοβάμαι ότι θα αποκαλύπτει κάτι! Επίσης εχω την παραξενιά που ανέφερε η Βάγγυ να μην μου αρέσει να δανείζομαι ένα βιβλίο για να το διαβάσω, γιατί θέλω ό,τι διαβάζω να το έχω στη βιβλιοθήκη μου.
 

Τζάκο Σ

Όμορφο Νιάτο
Κι εγώ έχω πολλές παραξενιές όταν διαβάζω.Οι περισσότερες προαναφέρθηκαν όπως:Να το μυρίζω,να υπολογίζω σελίδες απο το τέλος κι απο τη μέση του βιβλίου,να μην αφήνω στην μέση ένα κεφάλαιο,να μην δανείζομαι βιβλία αλλά να τ αγοράζω.Αν κάποιο έχει τύχει να δανειστώ στην πορεία το αγοράζω γιατί θέλω να το έχω..Καμιά φορά παίζω με μια σβηστή πίπα που (δεν καπνίζω).Το πιο περίεργο όμως που κάνω είναι να σκουπίζω συνεχώς με το χέρι μου τις σελίδες που βρίσκομαι σαν να έχουν σκόνη,ψίχουλα ή βλεφαρίδες που τυχόν έχουν πέσει..
 

Βασια

Όμορφο Νιάτο
Το να κοιτάω πόσες σελίδες έχουν μείνει το κάνω και εγώ, αλλά αυτό που κάνω πολύ συχνά είναι να διαβάζω τον επίλογο του βιβλίου πριν το ξεκινήσω.
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
( Το καλό με αυτό το νήμα είναι πως ξαφνικά δεν νιώθεις και τόσο παράξενος... :)))) )
 

Διατσέντα

Λαίδη Βιβλιοδέτρα
Καλησπέρα. Ομολογώ πως δεν διάβασα όλες τις παραξενιές, αλλά υποπτεύομαι πως αυτή που θα γράψω δεν την έχει κανένας και σας την προτείνω για καλύτερη λειτουργικότητα του βιβλίου κατά την ανάγνωση. Αφορά σε βιβλία ραμμένα και με παχύ στρώμα κόλλας στη ράχη που τα κάνει δύσκαμπτα και δύσκολα στο ξεφύλλισμά τους. Πρώτη κίνηση λοιπόν να ανοίξω το βιβλίο στη μέση και πιάνοντάς το αριστερά και δεξιά να κάνω γυμναστική στη ράχη του, ανοιγοκλίνοντας. Αμέσως αρχίζει να χαλαρώνει και αν αυτό το κάνω χωρίζοντας συνεχόμενα στα δύο τα διάφορα τμήματα που ήδη έχω χωρίσει θα καταλήξω σε μια ράχη χαλαρή που αφήνει το ξεφύλλισμα και την ανάγνωση στην λειτουργικότητα που χρειάζομαι.

Όταν αγοράζω βιβλία, διαβάζω τα έξω, τα αυτιά, τον κολοφώνα. Διαβάζω τους προλόγους αν υπάρχουν εν τάχει, εκτός αν υπάρχουν πληροφορίες που εξιτάρουν τη φαντασία μου ή τη γνώση μου για τις συνθήκες της συγγραφής και τα συναφή, οπότε τ’ αφήνω για κανονική ανάγνωση.

Το τέλος ποτέ μα ποτέ δεν το διαβάζω πρώτο. Εκτός του ότι αγαπώ να βυθίζομαι στην ιστορία με κάθε τρόπο και μου το χαλάει να ξέρω το φινάλε, το θεωρώ και απρέπεια προς τον συγγραφέα, γιατί είναι σαν να θέλω να το ξεπετάξω.

Αν ανήκει στην κατηγορία που το έργο κάνει κοιλιά εκεί δυσκολεύομαι, αλλά παρ’ όλα αυτά τη συνέχεια την κρατάω. Δεν πηδάω για να φύγω απ’ την κοιλιά ας πούμε...

Λατρεύω όχι τους σελιδοδείκτες που είναι λωρίδες από κάποιο υλικό, μικρή έφτιαχνα κεντητούς σταυροβελονιά. Λατρεύω τις κορδέλες ή τα σκοινάκια με μια χάντρα στην άκρη που τα είχα πρωταγοράσει στο Λονδίνο και έκτοτε μ’ άρεσε να φτιάχνω μόνη μου και να χαρίζω κι όλα ενίοτε.

Επίσης πάλι στο Λονδίνο αγόρασα κι έχω τρία book chairs, όπως λέγονται αγγλικά και δεν είναι παρά επιτραπέζια αναλόγια. Έχω κι ένα βορειοαφρικανικό αναλόγιο για το δάπεδο, από ζωγραφισμένο και σκαλισμένο ξύλο. Έχουν περάσει τόσα χρόνια και έχω ξεχάσει από που το περιμάζεψα. Εννοώ από ποιό παλιατζήδικο και πού. Κι αυτό όμως απ’ την Αγγλία.

Επίσης έχω πληθώρα φωτιστικών βιβλίου. Πολύ ωφέλιμα όταν ο διπλανός σου βρίσκεται στον βαθύ ύπνο, εσύ όχι και θέλεις να κάνεις κάτι αθόρυβα και με την άνεσή σου, όπως να διαβάζεις κάτω απ’ τα στρωσίδια με τη μικρή λαμπίτσα σου που φωτίζει μόνο τη σελίδα σου...άντε και κάτι παρά πάνω απ’ τη σελίδα σου.

Μ’ αρέσει, επειδή θέλω να ανατρέχω δόστου και δόστου ξανά, αν χρειαστεί, να βάζω με μολύβι τεράστιες παρενθέσεις σε τμήματα του κειμένου που ξετρελάθηκα με τα γραφόμενα...

Αυτά τα ολίγα για την ώρα...

Α, επίσης επειδή διαβάζω παντού, ακόμα και στην τουαλέτα, έχω φροντίσει να υπάρχουν οι απαραίτητες υποδομές γι’ αυτό. Το μέσα στην μπανιέρα δεν έχω ακόμα φροντίσει. Δεν βρίσκω πατέντα...

Επίσης πρέπει να σας πω πως δεν διαβάζω πολύ ως μπορεί ν’ ακούγεται...Μαραθώνιους δεν κάνω. Ότι διαβάζω πολλά μαζί αυτό το ομολογώ σαν αμαρτία...
 
Top