Πελασγική γλώσσα

Αλή αλΓιουνάνι

Όμορφο Νιάτο
Καμια φορα ακουω στην εκπομπη του Βελοπουλου, και δη οταν μιλαει για τους Αλβανους και τη σχεση μας μαζι τους, το εξης: Οτι το εθνος τους αποτελειται απο δυο φυλες, τους Γκέγκηδες (Geget) και τους Τόσκηδες (Tosket). Οι μεν Γκέγκηδες ειναι άλλη ράτσα, που ηρθε πχ. απο τα Ουράλια όρη, ενώ οι Τόσκηδες ειναι αδέλφια μας γιατι "είναι Πελασγοί"...οι Αλβανοι οντως ειναι (ξ)αδελφια μας, καθοτι καταγονται απο το Ινδοευρωπαικο φυλλο των Ιλλυριων...
Αξίζει εδώ να πω ότι Έλληνες και Αλβανοί είναι οι παλαιότεροι κάτοικοι της βαλκανικής χερσονήσου. Οι Σέρβοι - και γενικότερα οι Σλάβοι - είναι επήλυδες. Οι Σέρβοι σχετίζονται με ένα σλαβικό/αλανικό φύλο από την περιοχή στα βόρεια του Καύκασου, τους Σέρβους, που ένας κλάδος τους έφτασαν στα Βαλκάνια και ένας κλάδος τους στην κεντρική Ευρώπη, οι Σλάβοι των Σκοπίων είναι απόγονοι των Δρογουβιτών/Δρουγουβιτών (Ντρεγόβιτσι) που ήρθαν στην περιοχή από τις περιοχές της Λευκορωσίας, κ.α.

Ο Κροάτης ιστορικός και πολιτικός Milan von Šufflay (1879-1931), όπως και ο Σέρβος εθνολόγος Jovan Erdeljanović - θεωρούσε τους Αλβανούς ως γηγενής στην Αλβανία και απόγονους των Ιλλυριών, ενώ ο γνωστός Τσέχος σλαβολόγος Konstantin Jireček που προαναφέραμε, αν και μεροληπτούσε υπέρ των Σλάβων, θεωρούσε τους Αλβανούς ως απόγονους των Ιλλυριών μεν, αλλά θεωρούσε ότι είχαν έρθει από βορειότερα, από τις ιλλυρικές φυλές που κατοικούσαν στην Δαλματία. Ανάμεσα στα γραπτά του Šufflay τα σχετικά με τους Αλβανούς, είναι τα “Povijest severnih Arbanasa” (Η ιστορία των βόρειων Αλβανών), που εκδόθηκε στο Βελιγράδι το 1924, το “Städte und Burgen Albaniens hauptsächlich während des Mittelalters” (Οι Πόλεις και τα Φρούρια της Αλβανίας, Πρωταρχικά κατά τη διάρκεια των Μεσαιωνικών Χρόνων), που εκδόθηκε στη Βιέννη το 1924, και το “Srbi i Arbanasi: njihova simbioza u srednjem vjeku” (Σέρβοι και Αλβανοί: Η συμβίωση τους κατά τα Μεσαιωνικά Χρόνια), που εκδόθηκε στο Βελιγράδι το 1925, καθώς και μία μεγάλη σειρά άρθρων. Μαζί με τους Ludwig von Thallóczy και Konstantin Jireček, εξέδοσε τη σημαντική δίτομη συλλογή αλβανικών ιστορικών κειμένων με τίτλο ‘Acta et diplomata res Albaniae mediae aetatis illustrantia’ (Πράξεις και Διπλωματικές Υποθέσεις που εξιστορούν τα μεσαιωνικά χρόνια στην Αλβανία), που εκδόθηκε στη Βιέννη το 1913 και το 1918 ο δεύτερος τόμος, καλύπτοντας τα χρόνια από το 344 έως το 1406 μ.Χ.

Ας δούμε τώρα ένα μικρό κομμάτι ενός άρθρου που έγραψε ο Šufflay σε μία Βιεννέζικη εφημερίδα τον Νοέμβριο του 1912, όταν οι σερβικές στρατιωτικές δυνάμεις είχαν κατακτήσει το Κόσοβο και ένα μεγάλο μέρος της σημερινής Αλβανίας:

«Οι Σέρβοι πολιτικοί θα ήταν καλύτερο να μην αναφέρουν ιστορικές απαιτήσεις στο κυριότερο αλβανικό λιμάνι, αυτό του Δυρραχίου (Durrës), που προτίθενται να το κατακτήσουν… Σε ιστορικά γραπτά, η ‘Αλβανία’ έγινε τότε ένας συμβατικός όρος, αναφερόμενη στην ορθογώνια ορεινή περιοχή ανάμεσα στο Τίβαρ, Πρίζρεν, Οχρίδα και Βαλόνα (Αυλώνα). Αυτή είναι η περιοχή στην οποία οι αυτόχθονες λαοί (Ιλλυριοί, Θράκες) βρέθηκαν σχεδόν ολοκληρωτικά υπό την εξουσία νέων (κρατικών) σχηματισμών από Έλληνες, Ρωμαίους και Σλάβους, όπως ο κισσός εξαπλώνεται πάνω στα γρανιτένια μνημεία ενός πρώην μεγάλου έθνους, οι Ιλλυριοί. Η λέξη ‘Αλβανία’ έχει χρησιμοποιηθεί ώστε να περιγράψει το μέσο αυτής της ορθογώνιας περιοχής από τα παλιά ιλλυρικά χρόνια…Αυτή η περιοχή ήταν πάντα μία παραμεθόρια περιοχή στην ουσία, ένα όριο ανάμεσα σε γλώσσες, θρησκείες και πολιτικές δυνάμεις. Ήταν ένα προϊόν ανατολής και δύσης, μία συγχώνευση των λιμανιών των Λατίνων και των Ελλήνων, ή ένα αμάγαλμα του Ρωμαϊκού και του Βυζαντινού κόσμου, που ήταν σε ευθεία επαφή με τους βάρβαρους - οι αυτόχθονες Αλβανοί και οι κατακτητές Σλάβοι…» (Das mittelalterliche Albanien, Neue Freie Presse, Vienna, 28 November 1912, p. 26 & reprinted in Illyrisch-Albanische Forschungen, edited by Ludwig von Thallóczy, Volume 1 (München & Leipzig: Düncker & Humblot, 1916), p. 282-287)

Η προσπάθεια των Ελλήνων και των Σέρβων εθνικιστών να αποδείξουν ότι οι Αλβανοί δεν είναι απόγονοι των Ιλλυριών και αυτόχθονες στα Βαλκάνια, χρησιμοποιώντας αποσπάσματα από τα βιβλία του Χαλκοκονδύλη, πέφτει στο κενό. Οι Αλβανοί όμως είναι οι απόγονοι των Ιλλυριών.

Ο αυτοκράτορας Μανουήλ Παλαιολόγος, στον επιτάφιο προς τον αυτάδελφό του Θεόδωρο Παλαιολόγο, μας δίνει αξιοπρόσεκτες πληροφορίες για την μετοίκηση χιλιάδων Αλβανών στην Πελοπόννησο, τους οποίους αποκαλεί ‘Ιλλυριούς’, μαζί με τις γυναίκες και τα παιδιά τους και τα ζώα τους όπως χαρακτηρηστικά λέει: «Αλλά και Ιλλυριοί, περίπου μία μυριάδα, αθρόοι μετοίκησαν με τα παιδιά και τις γυναίκες και τα ζώα τους…» (Λάμπρου: «Παλαιολόγεια και Πελοποννησιακά», τ. Β, σ. 41–42)

Στον σατυρικό διάλογο ‘Ταξίδι στον Άδη’ (Επιδημία Μάζαρι εν Άδου) του βυζαντινού Μάξιμου Μάζαρι, ο συγγραφέας περιγράφει τις επτά γλωσσικές–πολιτισμικές κοινότητες που κατοικούν από κοινού (οικεί αναμίξ γένη) το 1415 στην Πελοπόννησο: Λακεδαίμονες (Μανιάτες), Ιταλοί, Πελοποννήσιοι (Μοραΐτες), Σθλαβίνοι, (Σλάβοι) Ιλλυριοί (Αρβανίτες), Αιγύπτιοι (Τσιγγάνοι) και Ιουδαίοι (Εβραίοι). (D. Α. Zakythinos, Le Despotat grec de Morée, II Athènes 1953, σελ. 1.)

Οι Αλβανοί είναι αυτόχθονες στα δυτικά Βαλκάνια, και είναι απόγονοι των Ιλλυριών, χωρίς φυσικά να παραβλέπουμε τις κατά καιρούς διάφορες επιμιξίες τους με Δάκες (Δάκες, Γέτες, Μοισούς), Βρύγες (Φρύγες, Παίονες, Τριβαλλούς), Θράκες (Βέσσους κ.α.), Κέλτες (Σκορδίσκους), Γότθους, Ρωμαίους (Λατίνους) κ.α., ο βασικός όμως κορμός/πυρήνας των προγόνων των Αλβανών ήταν αναμιφισβήτητα οι Ιλλυριοί.

«Αλβανία. Πολλές φυλές έχουν εμφανιστεί και έχουν έρθει στην Ευρώπη. Αρκετές φορές ορδές από την ανατολή την έχουν σαρώσει σε διάφορες στιγμές και εξαφανίστηκαν στο διάβα της ιστορίας. Αλλά από τους λίγους αυθεντικούς κατοίκους της Ευρώπης, τους πραγματικούς Ευρωπαίους, ακόμα παραμένουν οι Αλβανοί, οι οποίοι κατοικούν σε ένα ορεινό τμήμα της βαλκανικής χερσονήσου. Οι Αλβανοί είναι οι απευθείας απόγονοι των Ιλλυριών οι οποίοι ζούσαν στα νότια της Ευρώπης από την απαρχή της ιστορίας.» (The Resurrected Nations: Short Histories of the Peoples Freed by The Great War and Statements of Their National Claims, By Isaac Don Levine States, Small –1919, page 66)

«…η άποψη της πλειοψηφίας των επιστημόνων είναι ότι οι Αλβανοί - και η αλβανική γλώσσα – είναι οι πλησιέστεροι σήμερα απόγονοι των Ιλλυριών, των Πελασγών…Αυτό μας κάνει περισσότερο σαφές το γιατί αυτός ο αρχαίος λαός έχει προσκολληθεί τόσο επίμονα στην αρχαία του γλώσσα και κουλτούρα…παρόλο που η γη τους κατακτήθηκε επανηλειμμένα από τους Έλληνες και τους Ρωμαίους και τους Σλάβους και τους Τούρκους και παρόλο που επανηλειμμένα χρησιμοποίησαν αυτές τις επιβεβλημένες από τις καταστάσεις γλώσσες, οι άνθρωποι που είναι γνωστοί ως Αλβανοί, έχουν επίμονα και θριαμβευτικά διατηρήσει τη μητρική τους γλώσσα, τα έθιμα και τις παραδόσεις τους, και την αρχαία ιλλυρική και πελασγική τους ταυτότητα.» (The Albanians, an Ethnic History from Prehistoric Times to the Present – Edwin E. JACQUES, McFarland 2010)

Ο Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος στο Εγχειρίδιον της Γενικής Ιστορίας του, στο οποίο λέει: «Τα Ιλλυρικά έθνη, προϊόντος του χρόνου, εν μέρει μεν ηφανίσθησαν μετά εθνών ετέρας καταγωγής, Μόνοι δε οι Αλβανοί θεωρούνται υπό των πλείστων νεωτέρων ερευνητών γνήσιον της φυλής εκείνης λείψανον, ως εκ της παραθέσεως της γλώσσης αυτών μετά των περισωθεισών από της αρχαίας Ιλλυρικής λέξεων.» (τομ. Α, σελ. 96)

«Ο εθνικά αλβανικός πληθυσμός έλκει τις ρίζες του στις προελληνικές ιλλυρικές φυλές, των οποίων το παρόν έχει καταγραφεί στα Βαλκάνια τουλάχιστον από τη 2η χιλιετία π.Χ.» (Eastern Europe: an introduction to the people, lands, and culture, Richard C.Frucht, 2005, page 698)
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Σύμφωνα επίσης με τον Τάκιτο, Πελασγοί από την Θεσσαλία μετανάστευσαν στον Καύκασο μετά που εκστράτευσαν με τον Ιάσονα στους Κόλχους και την Ιβηρία και Αλβανία, φτάνοντας μέχρι την Κασπία. (Tacit, annal, 6/34)
Οποτε νομιζω οτι αυτο απανταει στην αρχικη μου απορια. Οι Πελασγοι εκτος απο προ-Ελληνες ηταν και λαος της Θεσσαλιας, και συμφωνα με το συγκεκριμενο σεναριο απο αυτους καταγονται οι Αλβανοι του Καυκάσου όμως, και οχι της Αλβανιας.
 

Μπου Ραντλι

Κοινωνός
Κατά πάσα πιθανότητα Πελασγοί πρέπει να ήταν οι Πενέστες, οι δούλοι των αρχαίων Θεσσαλών. Είναι ιστορικά γνωστό πως όταν οι Θεσσαλοί κατέβηκαν στη Πεδιάδα τον 12 -11 αιώνα π. Χ., από την Ήπειρο μέσω Πίνδου, νίκησαν και υπέταξαν τους γηγενείς κατοίκους, κάνοντας τους δουλοπάροικους (κάτι σαν τους Είλωτες της Σπάρτης). Ήταν ίσως οι πρώτοι "κολλήγοι" του ελληνικού χώρου. Επίσης στους ιστορικούς χρόνους μία από τις τέσσερις "μερίδες" που χωρίζονταν η χώρα ονομάζονταν "Πελασγιώτις" (ανάμεσα στον Όλυμπο τη Λάρισα και το Βελεστίνο).
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Διαβαζα για τα αρβανίτικα και τους Αρβανίτες στη βικι. Ελεγε οτι αντιμετωπισαν καποιο ρατσισμό σαν ξένοι, αλλα στο 2ο μισο του αιωνα προήχθη η "Πελασγική θεωρία". Δεν ελεγε λεπτομερειες αλλα σκεφτηκα τη συζητηση αυτη. Η θεωρια αυτη πιθανοτατα ελεγε οτι οι Αρβανιτες καταγονται απο τους Πελασγους, αλλα δεν ξερω αν εχει να κανει με το αν οι Αλβανοι εχουν καποια σχεση με αυτο.
 

Εξτρεμιστής

Όμορφο Νιάτο
Καλά ο αλ γιουνάνι πιστεύει οι Αλβανοί είναι "αυτόχθονες". Καλά εδώ πιστεύει ότι η Επίδαμνος είναι "Αλβανική" όταν δεν γνωρίζει ούτε τα βασικά ότι δηλαδή η Επίδαμνος ήταν αποικία των Κορινθίων και των Κερκυραίων και αποτέλεσε αφορμή για την έναρξη του Πελοποννησιακού Πολέμου. Αναφέρει μάλιστα ιστορικούς του 19ου αιώνα με τις περισσότερες από τις θεωρίες τους να έχουν καταρριφθεί η να μην έχουν εξακριβωθεί.

Οι Αρχαίοι Έλληνες και Ρωμαίοι ιστορικοί αναφέρουν πουθενά κάποια σχέση των Ιλλυριων με τους Πελασγούς? Καλά εσύ μπορείς να πιστέψεις ότι θέλεις, αλλά κανείς λάθος δεν είναι αποδεκτό από την επιστημονική κοινότητα. Οι Αλβανοί είναι Άβαροι και Σλάβοι και δεν έχουν καμία σχέση με τους Ιλλυριούς γιατί πολύ απλά οι Ιλλυριοί δεν κατοικούσαν ως επί το πλείστον στην Αλβανία, αλλά και στη Σερβία στο Μαυροβούνιο, στα Σκόπια στη Σερβία, στο Κόσοβο στη Σλοβενία και πάει λέγοντας. Επίσης αυτός ο πολιτισμός δεν άφησε και τίποτα πίσω του για ν α υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις για κάτι τέτοιο. Οι Έλληνες είναι αυτόχθονες, έχει μεγαλύτερη λογική από τους Αλβανούς που οι επιστήμονες δεν έχουν συμφωνήσει από που κρατάει η σκούφια τους. Για αυτό άσε τους Πελασγούς στην άκρη, δεν έχουν καμία σχέση με τους Ιλλυριούς όπως και οι Ιλλυριοί με τους Αλβανούς που ήταν Ελληνικό φύλλο.
 
Top