Ο αποκλεισμός του πνεύματος από την ελληνική κοινωνία

Και γιατι να μην αποτελεσει το νημα σου αφορμη για μια προσπαθεια συγκεκριμενοποιησης του ασαφους αυτου ορισμου; Αλλωστε σε πολλα νηματα, η συζητηση συνηθως καταληγει αλλου.

Βρισκω κ εγω πολυ ενδιαφερον τον προβληματισμο του Παρωνυμιου. Και εξισου ενδιαφεροντα τα οσα θα μπορουσα να μαθω απο εναν "ανθρωπο του πνευματος" και απο μια γιαγια σ ενα βουνο, που κουβαλαει τοσες παραδοσεις και μνημες αλλης εποχης.
Για αυτό που λες μπορεί κάλλιστα να ανοίξει ένα ολοκαίνουργιο και φρεσκότατο νήμα. Κάνε το, αν θέλεις - ή όποιος άλλος:)

Επίσης, οι συγκρίσεις με τις γιαγιάδες του βουνού και τα συναφή δεν καταλαβαίνω που αποσκοπούν. Δεν τις υποτίμησε κανείς, αυτό που θίγει το αρχικό μου ποστ είναι κάτι διαφορετικό και συγκεκριμένο.




Ναι, συμφωνώ με το Μόντι. Το ερώτημα δεν είναι ποιους εννοούμε με τον όρο " άνθρωποι του πνεύματος " αλλά αν υπάρχουν μηχανισμοί για τον αποκλεισμό της πνευματικής δημιουργίας μέσα στην ελληνική κοινωνία. Είναι έτσι Μόντι ;
Μηχανισμοί για αυτό που λες, ελπίδες, προοπτικές, ή και τα αίτια που αυτό συμβαίνει. Ήδη έχουν ακουστεί πολλές ενδιαφέρουσες απόψεις.
 
Το "προσωπικότητες που έχουν να προσφέρουν στον πολιτισμό" σας καλύπτει; Φαντάζομαι ότι κι η έρημη η γιαγιούλα τώρα δεν θα το έχει άγχος μήπως και της φάει τη θέση ο Βαρβέρης, γιατί κι η παράδοση είναι μέρος του πολιτισμού:ρ
 

Ανναμου

Όμορφο Νιάτο
θα συμφωνησω με τον Μοντι.παρολο που η εκφραση δε μου πολυαρεσει,νομιζω πως λιγο πολυ ολοι μας καταλαβαινουμε περι τινος μιλαμε οταν λεμε ανθρωποι του πνευματος.

εγω οπως ειπα κ παραπανω θεωρω τους καλλιτεχνες παντος ειδους,και εφοσον μιλαμε για site που προσανατολιζεται σε βιβλια-ποιηση-γλωσσα, για συγγραφεις, ποιητες και γενικοτερα ανθρωπους εχουν να δωσουν κατι στη σημερινη κοινωνια και ειναι αξιοι προβολης.
 

Πιούζυ

Κοινωνός
Επίσης, οι συγκρίσεις με τις γιαγιάδες του βουνού και τα συναφή δεν καταλαβαίνω που αποσκοπούν. Δεν τις υποτίμησε κανείς, αυτό που θίγει το αρχικό μου ποστ είναι κάτι διαφορετικό και συγκεκριμένο.
Αποσκοπουν στο εξης: απο τη στιγμη που ο "ανθρωπος του πνευματος" ειναι κατι ασαφες, μπορει καλλιστα να με οδηγησει στη σκεψη οτι, αυτα που μπορει να μου δωσει ενας με την ιδιοτητα του ποιητη, δοκιμιογραφου, μουσικου και δε συμμαζευεται, θα μπορουσε να μου τα δωσει και ενας ανθρωπος χωρις πτυχια ή τετοιους τιτλους ("ανθρωπος του πνευματος" -που δεν ξερω κιολας απο ποιον δινονται τετοιοι τιτλοι κ με ποια κριτηρια.)

Πηγαινοντας παραπερα τη σκεψη δηλαδη, δε διαφωνω με την ενσταση σου σχετικα με το τι προβαλλει η τηλεοραση. Σκεφτομαι ομως οτι η τηλεοραση θα μπορουσε να προβαλλει και τους 2 γιατι και οι 2 μπορουν να προσφερουν.


επειτα δε θεωρω κακο, το να συζητησουμε σχετικα με το τι τελικα σημαινει "ανθρωπος του πνευματος", στο νημα σου. αλλωστε δεν ειναι οτι ρωτας για πολιτικη κι εμεις μιλαμε για σουβλακια. αν παλι θεωρειται τοσο κακο το να προχωρησουμε σε αλισβερισι σκεψεων σχετικα με τον ορισμο "ανθρωπος του πνευματος" και να συζητησουμε επ αυτου, πασο.
 
Last edited:

Δρουγγάριος

Κοινωνός
Προφανώς οι άνθρωποι του πνεύματος δε ξεφεύγουν από τους νόμους της αγοράς. Όταν θέλουμε μυθιστορήματα για τους παράφορους έρωτες της παραδουλεύτρας της κυράς Φροσύνης και ευαγγελιζόμεθα πως "διαβάζουμε" κιόλας,ε ο Βαρβέρης ίσως να επιτύχει ως κομμωτής παρά ως ποιητής-επιχειρηματικά. Το αν μετά από 50 χρόνια όμως θα διαβάζουν τα ποιήματα του αφανούς κομμωτή ή το Τα κατώγια του πάθους της Ανθής Καλομοιρίδου, θα είναι το ύψιστο κριτήριο.


σύμφωνα με την άποψή μου
 

Ραψωδός

Όμορφο Νιάτο
Απαντώντας, δεν πίστευα πως θα μείνουμε στην λέξη. Προσωπικά δεν γνωρίζω το αν είναι ευσταθής ή όχι ένας τέτοιος ορισμός, η πρόθεση πίσω του είναι που έχει σημασία. Ήμουν σαφής ότι δεν με ενδιαφέρει ο όρος εαν χρησιμοποιηθεί ως κριτήριο διαχωρισμού σε θέματα αποκλίνοντα από την φιλοσοφία του κεντρικού νήματος. Αποκυρύσσω τον όρο αυτόν αφού δεν εξυπηρετεί, αλλά καταλαβαίνω την χρήση του απ' όσους τον χειρίστηκαν. Είναι κρίμα να βαφτίζεται τέχνη το τελευταίο σκουπίδι, ομολογώ πως δεν γνώριζα τον Βερβέρη και ευχαριστώ που μου δίνετε την ευκαιρία μέσα απ' το φόρουμ να τον γνωρίσω.
Άλλοι ενδιαφέροντες όροι προς συζήτηση είναι η εσωστρέφεια και η εμμονή στην λέξη. Αλλά ας μη το κάνουμε εδωμέσα, ε;
καλή συνέχεια
 
Εγώ απορώ με μερικές απαντήσεις. Είναι προφανές το τι εννοείται από την αρχή. Ας το κάνω πιο συγκεκριμένο:

Γιατί τα πρώτα περιοδικά σε πωλήσεις να είναι τα Κοσμοπόλιταν και τα Ciao?
Γιατί πρώτα προγράμματα σε τηλεθέαση να είναι το "Ελλάδα έχεις ταλέντο", η Eurovision, και ο Εζέλ;
Γιατί στο ραδιόφωνο να κυριαρχεί η σύγχρονη σαβουροπόπ;
Καταληκτικά, γιατί ο πολιτισμός να μην είναι μόδα, αλλά να θεωρείται κάτι ελιτιστικό και δήθεν;

Αυτά.
 

Φένια

Κοινωνός
Διότι, καλέ μου Μόντι, η υψηλή ποιότητα προυποθέτει καλλιέργεια, την οποία η μάζα δεν διαθέτει- καθότι, τεχνιέντως, οι κρατούντες δεν προσφέρουν. Αυτό ίσχυε ανέκαθεν, στην αρχαία Ρώμη των Οράτιου και Κικέρωνα, η μάζα ψυχαγωγείτο στις αρένες, παρακολουθώντας λιοντάρια να κατασπαράζουν δούλους. Σήμερα τουλάχιστον, οι ανθρωποθυσίες προσφέρονται μέσω εικονικής πραγματικότητας.
 

Χρυσηίδα

Κοινωνός
Αφού πάντως ανέφερες τα περιοδικά, να σου πω ότι εγώ τον Βαρβέρη τον πρωτοάκουσα από το Διαβάζω, που το θεωρώ πολύ καλό, πριν δέκα περίπου χρόνια.

Όσο για τα ερωτήματά σου, ίσως ο κόσμος να βαριέται να το κουράσει. Ίσως να μην έχει ανακαλύψει την απόλαυση που μπορεί να αντλήσει κανείς από την τέχνη. Η απάντηση σίγουρα δεν μπορεί να είναι απλή, αλλά ένας συνδυασμός παραγόντων.

Πάντως, επαναλαμβάνοντας αυτό που είχα πει στην αρχή, θεωρώ ότι είμαστε κάπως καλύτερα από κάποια χρόνια πριν. Πηγαίνω σε θεατρικές παραστάσεις πολύ ψαγμένες και βλέπω κόσμο. Ακούω τη φράση "λέσχη ανάγνωσης" ξανά και ξανά. Τελειώνει το τάδε φεστιβάλ και αρχίζει το άλλο. Οι εκθέσεις βιβλίου πια έχουν γίνει καθεστώς. Όλα αυτά ήταν μάλλον άγνωστα πριν δεκαπέντε - είκοσι χρόνια.

η υψηλή ποιότητα προυποθέτει καλλιέργεια, την οποία η μάζα δεν διαθέτει
Φένια, δε συμμερίζομαι την άποψή σου. Θεωρώ ότι κι εσύ κι εγώ είμαστε μάζα. Την καλλιέργεια (αν διαθέτουμε) μόνοι μας την ψάχνουμε και την βρίσκουμε, ούτε μας την προσφέρει, ούτε μας την στερεί κανείς.
 
Last edited by a moderator:

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Όσο για τα ερωτήματά σου, ίσως ο κόσμος να βαριέται να το κουράσει. Ίσως να μην έχει ανακαλύψει την απόλαυση που μπορεί να αντλήσει κανείς από την τέχνη. Η απάντηση σίγουρα δεν μπορεί να είναι απλή, αλλά ένας συνδυασμός παραγόντων.
Η απόλαυση όμως είναι κάτι που ανακαλύπτεται; Ή ισχύει το "περι ορέξεως";

Στον Μήτσο αρέσει η σκορδαλιά αλλά στον Κίτσο όχι. Μπορεί να εκπαιδευτεί ο Κίτσος να βλέπει πτυχές της σκορδαλιάς που δεν εβλεπε πριν για να του αρέσει;

Εγώ βλέπω το 99% του πληθυσμού να ηδονίζεται με τη μπάλα. Υπάρχουν όμως μερικά άτομα που να τους σκοτώνεις δε βρίσκουν νόημα σε αυτό και δε βρισκουν λόγο γιατί να χαρεί κάποιος με τη μπάλα.

Επομένως υπαρχουν άνθρωποι με προδιάθεση να τους αρέσει η λογοτεχνία και άνθρωποι που δεν.

Το αν ειναι στατιστικά περισσότεροι ή λιγότεροι αυτοι που τους αρεσει η σκορδαλια, το ποδόσφαιρο ή η τέχνη, κατα τη γνωμη μου το καθορίζει η φύση
 

Ρεγινόρα

Κοινωνός
Διότι, καλέ μου Μόντι, η υψηλή ποιότητα προυποθέτει καλλιέργεια, την οποία η μάζα δεν διαθέτει...
Χμ.. και με το καλλιέργεια τί ακριβώς εννοούμε? Την μόρφωση? Και η μόρφωση πάει πάντα πακέτο με τον πολιτισμό?

(Μας έκαψες με τις αφηρημένες έννοιες Μόντι!) :ρ
 

Χρυσηίδα

Κοινωνός
Η απόλαυση όμως είναι κάτι που ανακαλύπτεται; Ή ισχύει το "περι ορέξεως";
Ωραία απορία. Σίγουρα είναι και προδιάθεση, αλλά σίγουρα ανακαλύπτεται κιόλας. Το θέμα δεν είναι να εκπαιδευτεί ο Κίτσος να δει κάποιες κρυφές πτυχές της σκορδαλιάς, αλλά να γνωρίσει τη σκορδαλιά. Γιατί οι πιο πολλοί λένε "δε μου αρέσει" χωρίς να το έχουν δοκιμάσει καν.

Κάτι άλλο που πιστεύω απόλυτα είναι ότι η τέχνη δεν απευθύνεται σε λίγους, αλλά σε όλους. Αν απευθυνόταν σε λίγους, θα ήταν καταδικασμένη από χέρι. Η τέχνη, σε όποια της μορφή, είναι η έκφραση ενός ανθρώπου που φεύγει από το δημιουργό της για να συναντήσει τους άλλους, γιατί μόνο έτσι ολοκληρώνεται. Κι επειδή την έκφραση και τη δημιουργικότητα την έχουμε όλοι μέσα μας, άσχετα αν κάποιος δημιουργεί κουραμπιέδες και άλλος ποιήματα, δεν πιστεύω ότι υπάρχει έστω και ένα άτομο στον πλανήτη που σε όλο το φάσμα της τέχνης δε θα βρει κάτι να του αρέσει ή να τον συγκινεί. Αυτό που πιστεύω ότι μπορεί να γίνει είναι ότι δε θα κάτσει να ασχοληθεί.

Κικίτσα, πρώτον τρελαίνομαι για αφηρημένες έννοιες :) Δεύτερον, η μόρφωση για μένα δεν πάει καθόλου μαζί με τον πολιτισμό. Αλλά δεν έχω καθόλου χρόνο να το εξηγήσω τώρα αυτό. Επιφυλάσσομαι!
 

Ρεγινόρα

Κοινωνός
Δεύτερον, η μόρφωση για μένα δεν πάει καθόλου μαζί με τον πολιτισμό. Αλλά δεν έχω καθόλου χρόνο να το εξηγήσω τώρα αυτό. Επιφυλάσσομαι!
Αυτό ακριβώς υπονοώ και εγώ Χρυσηίδα... Γνωρίζω πολλούς μορφωμένους ανθρώπους που μόνο πολιτισμένους δεν τους χαρακτηρίζεις. Εκεί εναπόκειται και η ένστασή μου στον ισχυρισμό της Φένιας.
 

Παρωνύμιος

Κοινωνός
Παρωνύμιε, θεωρώ ότι αναλώνεις πολλή σκέψη για κάτι που δεν έχει και πολλή σημασία. Νομίζω είναι προφανές το τι εννοούμε οι περισσότεροι σε αυτό το νήμα.
Η ανάρτησή σου πετυχημένη και καίρια και άκρως ενδιαφέρουσα.

Σε αντίθεση με τις επιταγές των καιρών ("φάε το "φαί" σου και μην σκέφτεσαι") νιώθω ιδιαίτερα τυχερός αν έχω χρόνο - και διάθεση- να αναλώνομαι σε σκέψεις για ένα και μόνο θέμα - άλλοι δεν έχουν χρόνο να σκεφτούν όταν μάλιστα τους απασχολούν πολλά περισσότερα. Δεν είμαι πάντα και συνεχώς το ίδιο τυχερός. Για μένα δεν ήταν τίποτα προφανές και το μόνο που έκανα ήταν να γράψω τις σκέψεις μου που ήταν μάλλον απορίες.

Πολλοί από τους προηγούμενους αναφέρθηκαν στην τηλεόραση, κι έτσι μου δημιουργήθηκαν περισσότερες απορίες:

1. Γνωρίζετε αν υπάρχει εκπομπή για το βιβλίο και τον πολιτισμό σε κανάλι της ελληνικής τηλεόρασης; Βοηθάω: κανάλι πανελλαδικής εμβέλειας.

2. Αν απαντήσατε "ΝΑΙ" στην 1, γνωρίζετε τον τίτλο της; Αν ναι, τί σας θυμίζει; Αν απαντήσατε "ΟΧΙ" στην 1, μόλις σας βοήθησα.

3. Αν απαντήσατε "ΝΑΙ" ή στην 1 ή στην 2, γνωρίζετε τον παρουσιαστή της; Αν ναι, τον γνωρίζατε κι από κάπου αλλού (αλήθεια, από πού; ) ή τον γνωρίσατε μόνον ως παρουσιαστή αυτής της εκπομπής;

4. Γνωρίζετε από πότε υπάρχει αυτή η εκπομπή;

5. Αν απαντήσατε "ΝΑΙ" στην 1, την έχετε παρακολουθήσει έστω μια φορά ή απλώς γνωρίζετε ότι υπάρχει;

6. Για όσους απάντησαν "ΟΧΙ" στην 1: Σε τί πιστεύετε ότι οφείλεται η άγνοιά σας; Σκεφτείτε. Για όσους απάντησαν "ΝΑΙ" στην 1: Σε τί πιστεύετε ότι οφείλεται η γνώση σας; Σκεφτείτε.

7. Αν απαντήσατε "ΝΑΙ" στην 1, κι αν υποθέσουμε ότι ήταν ατομική σας ανακάλυψη, έχετε ακούσει έστω κι ένα άτομο του περίγυρου σας να αναφέρεται σε αυτήν; Περίγυρος = γονείς, φίλοι, γνωστοί, συγγενείς, σύζυγοι, συνάδελφοι, συνεπιβάτες σε ΜΜΜ, άγνωστοι στο δρόμο κ.ο.α.β.ο.ν.σ.

8. Τον Ντίνο Χριστιανόπουλο τον γνωρίζετε (απαντήσεις) :
α) Από την τηλεόραση, από πού αλλού;
β) Έχει τύχει να δω να μιλάνε για αυτόν, σε περιοδικά ή/και σε
εφημερίδες ή/και στο ίντερνετ ή/και στην τηλεόραση.
γ) Έχω διαβάσει τουλάχιστον ένα ποίημά του, το πού δεν έχει σημασία.
δ) Σε ποια ομάδα παίζει;

9. Αν απαντήσατε 8δ), καλώς ήρθατε στο φόρουμ ! :))))

Οι νόμοι της αγοράς και ζήτησης είναι αδυσώπητοι. . .


Επομένως υπαρχουν άνθρωποι με προδιάθεση να τους αρέσει η λογοτεχνία και άνθρωποι που δεν.
Ένας από αυτούς κι εγώ, πειραματικά/παρατηρησιακά επιβεβαιωμένο γεγονός.
 
Last edited by a moderator:

Δρουγγάριος

Κοινωνός
Έχει να κάνει αποκλειστικά με την αγορά. Όσο υψηλή και αιώνια και..και.. θεωρούμε την τέχνη, είναι απλά εδώ για να μας ευχαριστεί. Επίσης μας ευχαριστούν άλλα πράγματα. Άλλους το ποδόσφαιρο, άλλους η τηλεόραση, άλλους το διάβασμα και τα λοιπά. Το θέμα είναι ότι για να φτάσουμε στη "δικιά" μας χαρά δαπανούμε λίγο περισσότερο κόπο από τις κάπως παθητικές δραστηριότητες που είναι οι κυρίαρχες στην κοινωνία μας. Και μιας και ο χρόνος είναι χρήμα, σίγουρα θα προτιμήσουν οι περισσότεροι το εύπεπτο που δε θα τους προσφέρει λιγότερη χαρά απ ότι μου προσφέρει το "δυσπεπτο".
Το θέμα είναι: Πότε όμως στην ιστορία ήταν μόδα το πνεύμα; Όχι μόνο ότι ασχολιόντουσαν με αυτό περισσότεροι άνθρωποι αλλά να ήταν καθολικά η νόρμα;
Επίσης αν αύριο όλοι διαβάζαν Ντοστογιέφσκι, δε θα δημιουργούσαν κάποιοι και μια νέα κλίκα, αυτών που "αντιλαμβάνονται τα βαθύτερα νοήματα." απορρίπτοντας το σύνολο ως επιφανειακούς μελετητές;
 
Last edited by a moderator:

Παρωνύμιος

Κοινωνός
Όλα βρίσκονται στο σπίτι μας, στο περιβάλλον μας και στην παιδεία μας. Αν δούμε αναλυτικά αυτά τα τρία, τα πάντα λύνονται μέσα στο μυαλό μας. Αν δεν διάβαζε ο πατέρας μου Νοστογιέφσκη, ούτε τον άκουσα ποτέ στο σχολείο, ούτε μου τον ανέφερε ποτέ έστω μια θεια μου ή ένας φίλος, δύσκολα θα μάθω για αυτόν από την τηλεόραση, άρα, αδύνατον να τον "ζητήσω" από αυτήν. Άλλα θα ζητήσω και τότε αυτή θα σπεύσει να μου τα πουλ..ε, να μου τα προσφέρει. Εδώ κολλάνε και οι προσφορές βιβλίων κάποιων εφημερίδων (αγορά): προφανώς έχουν στοιχεία ότι προσφέροντας βιβλία αυξάνουν την κυκλοφορία τους (ζήτηση) και άρα το κέρδος τους, αυτό είν όλο, εκτός κι αν κάποιος πιστεύει ότι το όνειρο του ΔΟΛ είναι να γεμίσει κάθε ελληνικό σπίτι με ένα αντίτυπο της "Λωξάντρας".

Οι Εγγλέζοι (άλλο παράδειγμα) δεν αγαπούν τους αρχαίους κλασσικούς εξαιτίας της τηλεόρασης τους' εξαιτίας της παιδείας τους (μια απάντηση γιατί το ΒΒC έχει ξοδέψει χιλιάδες στερλίνες για ντοκυμαντέρ για την Αρχαία Ελλάδα). Αν κάποιος πει "καλά όχι και όλοι !", ας προβληματιστούμε γιατί "αυτοί" και όχι οι "άλλοι".

Κάποιος κάποτε (νομίζω ότι) είπε "δώστε μου το χρήμα μιας χώρας και δεν με νοιάζει ποιος κυβερνά και νομοθετεί". Εγώ θα έλεγα "δώστε μου την παιδεία μιας χώρας κι αυτή είναι όλη δική μου".
 

Ρίο

Όμορφο Νιάτο
Come on, seriously?

Βλέπω "καλλιεργημένος" και κοιτάζω πάνω μου να βρω την κοπριά ή τα κλαδιά. Αγαπώ πολύ τη λογοτεχνία. Η γυναίκα μου την αγαπάει ακόμα περισσότερο, σε βαθμό μανίας και λατρείας. Αλλά απεχθάνομαι την ποίηση, φερ' ειπείν. Επίσης, ενώ μου αρέσει πολύ η κλασική μουσική, δεν μπορώ ν' ακούσω όπερα. Ξέρω ότι είναι ύψιστη τέχνη, αλλά μου είναι μαρτύριο ν' ακούω τις κορώνες. Την arte moderne τη θεωρώ γελοία στα καλύτερά της κι η ζωγραφική είναι μόλις μισό σκαλί πάνω απ' τη γλυπτική στη σκάλα της αδιαφορίας (στον πάτο ήταν, είναι και θα παραμείνει για πάντα η ποίηση, ξεκινώντας με τον William Shakespeare, προσπερνώντας τον Robert Burns και καταλήγοντας στον Edgar Allan Poe, προς μεγάλη φρίκη συζύγου και μητέρας).

Πόσο παίρνω στο βαθμό καλλιέργειας; Χωράφι; Γλάστρα; Γιατί να γνωρίζω τον τάδε ποιητή, αφού η ποίηση με αφήνει αδιάφορο; (Και γιατί να γνωρίζω τον τάδε τραγουδιστή, αφού τα τραγούδια του μου είναι αδιάφορα;)

Γενικά, δεν έχει κανείς δικαίωμα να κρίνει κανέναν γι' αυτά που του αρέσουν κι αυτά που δεν του αρέσουν. Η τηλεόραση κι οι θεατές έχουν μια μαγική σύμβαση: ο ένας καθοδηγεί τον άλλο. Και πραγματικά δε νομίζω ότι είναι θέμα παιδείας.

Εσύ, Αμοντιλιάδο, γνωρίζεις τον Willard Wigan; Τον Gareth Nicholas ίσως; Προφανώς και δεν τους ξέρεις. Είναι miniature artists. Και δεν έχω καμία απαίτηση να τους ξέρεις εσύ ή ο οποιοσδήποτε άλλος δεν ασχολείται με την τέχνη της μινιατούρας. Το ίδιο ισχύει για τα πάντα.
 
Δεν διαφωνώ σε τίποτα από αυτά που λες. Διάβασε λίγο τις παραπάνω αναρτήσεις, αν δεν το έχεις κάνει. Δεν μίλησα για ποίηση συγκεκριμένα, ούτε για υψηλή λογοτεχνία. Μίλησα για κάτι πολύ γενικότερο, στο οποίο μπορεί να συμπεριλαμβάνονται πολλά πράγματα, εκτός από την κιλότα της Μπεζαντάκου και διάφορα τέτοια σχετικά.
 
Last edited:

Δρουγγάριος

Κοινωνός
Μα εφόσον ο τίτλος έχει να κάνει με το πνεύμα, το οποίο είναι κάτι ασαφές και μπορεί τελικά να περικλύει και την κιλότα της Μπεζαντάκου (στα πλαίσια του ερωτισμού ίσως; )
 

Ρίο

Όμορφο Νιάτο
(Χωρίς να γνωρίζω την κυρία στην οποία αναφέρεσαι) για τον τάδε που έχει λόξα με τα εσώρουχα, η κιλότα της Μπεζαντάκου είναι κάτι πάνω στο οποίο θα μπορούσε να συζητάει και να αναλύει για ώρες, αν είναι μετάξι, σατέν ή δαντέλα και δεν ξέρω τι άλλα κριτήρια έχουν τα (υπέροχα) γυναικεία εσώρουχα. Αν το περιεχόμενο της κιλότας είναι αξιόλογο, κι εγώ θα ήθελα να το δω!

Όπως σου είπα, η τηλεόραση δείχνει στον κόσμο αυτό που θέλει να δει. Γιατί, αν δεν ήθελε, θα έκανε κάτι άλλο αντί να βλέπει τηλεόραση. Και η τηλεόραση δεν το θέλει αυτό, γιατί βγάζει λεφτά απ' αυτό. Διαφημιστής είμαι, εμπστέψου με: πριν βγει στον αέρα διαφημιστικό, γίνονται ολόκληρες έρευνες στην αγορά, βαθμολογούνται άλλες διαφημίσεις απ' το κοινό, ερευνώνται ατάκες που θα είναι catchy, βγαίνουν δυο-τρεις εκδοχές και παίζονται σε μικρό κοινό και γενικά ο καταλανωτής είναι ο θεός κι ο θεός πρέπει να ικανοποιηθεί.

Αλήθεια, αν τολμούσε κανείς την Κυριακή να δείξει κάτι άλλο εκτός από Premier League, θα σκότωνα κάποιον. Κυρίως αν στη θέση της μπάλας έβαζαν ποίηση. Κι επειδή 5.000.000 Άγγλοι συμφωνούν μαζί μου, ΚΑΝΕΙΣ δεν πρόκειται ΠΟΤΕ να τολμήσει κάτι τέτοιο. Τόσο απλό. Οι πολλοί θέλουν αυτό. Η τηλεόραση (το περιοδικό, whatever) θα δώσει αυτό. Και συνεχίζω να πιστεύω ότι δεν είναι θέμα παιδείας.
 
Top