Ο Πλανήτης με Τραμπ στο τιμόνι της υπερδύναμης

Στη Νοτιοανατολική Ασία υπάρχει μία χώρα, η Ταυλάνδη, με καθεστώς πολύ λίγο καλύτερο από της Β. Κορέας. Εκεί τα στρατιωτικά πραξικοπήματα είναι περισσότερα...από τα φύλλα των δέντρων!! Καταπιέσεις δικαιωμάτων, ακυρώσεις εκλογών, χιλιάδες φυλακισμένοι αντιφρονούντες, πογκρόμ μειονοτήτων κλπ. Όμως αυτοί είναι φίλοι μας από το 1945 και τους φίλους τους στηρίζουμε και κάνουμε τα "στραβά μάτια"...
 
και άρα επιχειρηματολογούν με ηθικούς όρους, ας εξηγήσουν πως είναι ηθικό να μην γίνεται τίποτε για ένα δικτατορικό καθεστώς που δολοφονεί τους πολίτες του και έχει χτίσει στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Αυτό το ξέρεις σίγουρα ή πίστεψες την προπαγάνδα που γίνεται για διάφορους λόγους;
Δεν λέω ότι η Β. Κορέα είναι παράδεισος αλλά δεν γίνεται να μην αντιλαμβάνεσαι ότι κάπου υπάρχουν και υπερβολές.. Όλους τους βολεύει να υπάρχει κάπου ένας μπαμπούλας!

ΥΓ:Φιλικά εντελώς, πάραυτα σημαίνει αμέσως κι όχι παρόλα αυτά! :)


@Μπου αν δεν πάει κάποιος στην Μπανγκόκ δεν μπορεί να καταλάβει τι θα πει απόλυτη ισοπέδωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων...
Η ανθρώπινη ζωή δεν έχει καμια αξία...
Σύμφωνα με την λογική του Ναπολέοντα θα έπρεπε εδώ και χρόνια να έχουν επέμβει οι μεγάλες δυνάμεις, που είναι τόσο ευαίσθητες απέναντι στα ανθρώπινα δικαιώματα...
 
Last edited:
Απεναντίας: δεν υποστηρίζω επέμβαση στην Ταϋλάνδη, καθώς είναι σύμμαχος της Δύσης και δεν διαταράσσει την περιοχή στην οποία βρίσκεται. Όπως είπα, εγώ είμαι οπαδός του Realpolitik, δηλαδή της εξωτερικής πολιτικής βασισμένης στον ρεαλισμό, όχι στην ‘ηθική’ ή ‘ιδεολογία’. Ο μόνος λόγος που ανέφερα το ηθικό στοιχείο της υπόθεσης είναι γιατί άλλοι έφεραν ηθικά επιχειρήματα στην συζήτηση. Άρα, εναπόκειται στους αυτούς που έφεραν το ζήτημα της ‘ηθικής’ στην συζήτηση να απαντήσουν σε αυτά τα ερωτήματα.
 

Φαροφύλακας

Δάσκαλος της Ξιφασκίας
Staff member
Ναπολέοντα, όταν βλέπω έναν άνθρωπο να ενθουσιάζεται με πόλεμο, και δει με πυρηνικό άρωμα, όπου άνθρωποι θα ψηθούν και θα σφαγιαστούν και θα ποτιστεί η γη με αίμα, έχω μια αίσθηση πως βρισκόμαστε στο σημείο όπου δεν υπάρχει χώρος για αβρότητες. Άλλωστε αν ενθουσιάζεσαι για τον πόλεμο, να καλωσορίζεις και την πολεμική. Και ναι, θα τρως τα γαριδάκια σου. Όπως εγώ τρώω σπόρια όταν διαβάζω καθημερινά για τον πόλεμο στην Συρία. Η διαφορά μας είναι πως ο ένας εύχεται τον πόλεμο ενώ ο άλλος παρακαλάει για ειρήνη.

Το να χαίρεσαι που άνθρωποι θα σφαγιαστούν δεν είναι ρεαλισμός. Κάτι άλλο είναι.

Και μήτε είναι διαφορά σε 'ιδεολογία'. Παίζει να είμαι περισσότερο απαλλαγμένος από ιδεολογίες κι από εσένα.

Όμως, και για να επιστρέψουμε στον 'ρεαλισμό' που μοιάζει να εκτιμάς, αυτός ο κόσμος εφαγε και τρώει στην μάπα πολλούς πολέμους. Σε έναν αιώνα είχαμε δύο παγκόσμιους και πρώτη φορά μοιάζει ο κόσμος να ξαναταλανίζεται από παράξενους ηγέτες (Τραμπ, Ερντογάν, Κιμ Γιονγκ Ουν, Πούτιν) και να σε ζώνει η ανασφάλεια μην μας βγει κανας τρίτος. Κι όλοι αυτοί οι πόλεμοι πατούσαν πάντα σε 'ρεαλισμούς' σαν τον δικό σου. Τί θα γίνει με εκείνες τις αποικίες, τί θα γίνει με τα άλλα σύνορα και ποιος θα πάρει την Πολωνία. Κι είχανε πάντα μα πάντα θιασιώτες σαν εσένα.

Οπότε ναι. Λυπάμαι που στο λέω. Αλλά δίχως καμία αβρότητα, πιστεύω πως ο κόσμος θα ήταν ένα πολύ πιο όμορφο μέρος δίχως Τραμπ, Ερντογάν, Κιμ Γιοντκ Ουν και θιασιώτες του πολέμου σαν εσένα.
 
Επειδή υπάρχει μια παρεξήγηση: το γεγονός ότι θεωρούσα τον Τραμπ προτιμότερο από την Χίλαρυ και υποστηρίζω μερικές από τις πολιτικές του (μείωση φόρων, κρατικών δαπανών, κλπ) δεν σημαίνει ότι είμαι Τραμπικός ούτε ότι ήρωας μου είναι ο Τραμπ (μάλλον ο Μίλτον Φρίντμαν είναι ο ‘ήρωας’ μου). Προσωπικά είμαι υπέρ πολιτικών (όπως νομιμοποίηση όλων των ναρκωτικών (και σκληρών), διαχωρισμός κράτους – εκκλησίας, πλήρης δικαιώματα όπως γάμος και υιοθεσία για LGTBQ ζευγάρια, κλπ) που κάθε άλλο παρά ενθουσιάζουν αρκετούς από τους Τραμπικούς και συντηρητικούς. Φιλελεύθερος (Libertarian) είμαι. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι αν ο Τραμπ κάνει κάτι σύμφωνο με την ιδεολογία μου (π.χ. μείωση των φόρων) δεν θα το υποστηρίξω.
 
Η Ινδία και το Πακιστάν και την ειρήνη όλης της Ανατολικής Ασίας διαταράσσουν και πολλά πυρηνικά όπλα διαθέτουν. Σ'αυτήν την περίπτωση Ναπολέοντα γιατί δεν παρεμβαίνει η Δύση;

Η επιλεκτικότητα δεν οδηγεί ποτέ σε μόνιμες και σταθερές λύσεις, όπως η Ιστορία έχει δείξει...
 
Ναπολέοντα, όταν βλέπω έναν άνθρωπο να ενθουσιάζεται με πόλεμο, και δει με πυρηνικό άρωμα, όπου άνθρωποι θα ψηθούν και θα σφαγιαστούν και θα ποτιστεί η γη με αίμα, έχω μια αίσθηση πως βρισκόμαστε στο σημείο όπου δεν υπάρχει χώρος για αβρότητες. Άλλωστε αν ενθουσιάζεσαι για τον πόλεμο, να καλωσορίζεις και την πολεμική. Και ναι, θα τρως τα γαριδάκια σου. Όπως εγώ τρώω σπόρια όταν διαβάζω καθημερινά για τον πόλεμο στην Συρία. Η διαφορά μας είναι πως ο ένας εύχεται τον πόλεμο ενώ ο άλλος παρακαλάει για ειρήνη.
Παρεξηγείς τον ρεαλισμό με την χαρά για πόλεμο. Όπως είχα αναφέρει σε προηγούμενο μου ποστ, παρά την υποστήριξη μου για την περιορισμένη επίθεση στην Συρία είμαι αντίθετος σε large scale στρατιωτική επέμβαση και ανατροπή του Άσσαντ (διότι θεωρώ ότι θα αποσταθεροποιήσει την περιοχή και θα βοηθήσει το ISIS). Άρα δεν είμαι ακριβώς ‘πολεμοχαρής’ ούτε ‘πασιφιστής’. Αποφασίζω ανάλογα με την περίπτωση και τα γεωστρατηγικά δεδομένα. Επίσης δεν γελάω και λέω ‘μουχαχαχα θέλω πόλεμο, μου αρέσει ο πόλεμος’ όταν προτείνω στρατιωτική επέμβαση. Δεν μου αρέσει ο πόλεμος, ούτε μου αρέσουν οι θάνατοι που προκαλούνται από αυτόν αλλά μερικές φορές είναι αναπόφευκτοι για το μεγαλύτερο καλό και για την ειρήνη και σταθερότητα στην περιοχή. Ξέρω ότι δεν ζούμε σε μια ιδεαλιστική γη ούτε ότι όλα τα προβλήματα μπορούν να επιλυθούν ειρηνικά: άρα προτείνω ρεαλιστικές λύσεις (ή τουλάχιστον ρεαλιστικές κατά εμέ) για την επίλυση των προβλημάτων αυτών. Εύκολα θα μπορούσα να κλείσω τα μάτια μου, να προσποιούμε ότι ζούμε σε έναν ιδεαλιστικό κόσμο και να κατηγορώ ως φαρισαίος όσους καλούνται να πάρουν δύσκολες αποφάσεις ή προτείνουν δύσκολες λύσεις. Έτσι θα ήμουν και πιο δημοφιλής και ‘ηθικός’ όμως αυτά που θα έλεγα θα ήταν ανεδαφικά.

Πάντως μέχρι τώρα, δυστυχώς καθώς δεν έχω καμία διάθεση ‘πολεμικής’ ή ‘αντιπαράθεσης’ παρά μονάχα διάθεση ανταλλαγής ιδεών, βλέπω ότι στα ποστ σου επιτίθεσαι ξανά και ξανά στον χαρακτήρα μου, κάνοντας προσωπικές επιθέσεις, αντί να απαντάς στα επιχειρήματα μου. Διότι τα ποστς μου περιέχουν μόνο επιχειρήματα και όχι επιθέσεις ή κατηγορίες προς τον χαρακτήρα σου.

Κάποιοι κάποτε θα έλεγαν ακριβώς τις ίδιες εκφράσεις για τον Χιτλέρ...:ωιμέ:
Το ‘ο Τραμπ είναι ο νέος Χίτλερ’ είναι υστερία και υποβαθμίζει κατά πολύ το κακό που αντιπροσωπεύει ο Χίτλερ. Επίσης το να κατηγορούμε ως Ναζί (όντας πολύ πιο προοδευτικός σε κοινωνικά θέματα από ότι πολλοι Έλληνες ‘αριστεροί’ και όντας οπαδός της ΕΕ και μάλιστα Φεντεραλιστής) μοιάζει κάπως γελοίο.

Η Ινδία και το Πακιστάν και την ειρήνη όλης της Ανατολικής Ασίας διαταράσσουν και πολλά πυρηνικά όπλα διαθέτουν. Σ'αυτήν την περίπτωση Ναπολέοντα γιατί δεν παρεμβαίνει η Δύση;
Διότι πολύ απλά άλλα μεγέθη είναι Ινδία και Πακιστάν και άλλο η Βόρεια Κορέα. Η Ινδία είναι μια από τις μεγαλύτερες οικονομίες στον κόσμο και το Πακιστάν έχει ισχυρό στρατό, αλλά κυρίως: κανένα από τα δύο αυτά κράτη δεν έχει για ηγέτη έναν αλλοπρόσαλλο δικτάτορα ούτε είναι στρατοκρατικό καθεστώς, εν αντιθέσει με την Βόρεια Κορέα.
 
Last edited:
Στο πρώην "πετράδι του Βρετανικού Στέμματος" την Ινδική υποήπειρο, έχουν για...χόμπι τις δολοφονίες ηγετών ( Μαχάτμα/Ίντιρα/Ρατζίβ Γκάντι, Αλί/Μπεναζίρ Μπούτο). Το Πακιστάν ήταν πάντα πρότυπο στρατοκρατικού καθεστώτος, στη δε Ινδία η πολιτική κατάσταση είναι σταθερά...ασταθής. Ένας ενδεχόμενος πυρηνικός πόλεμος μεταξύ τους, λόγω του αμοιβαίου μίσους και του θρησκευτικού φανατισμού, θα προκαλούσε εκατομμύρια θύματα.

Μία τίμια "ρεαλιστική" πολιτική από τη Δύση θα ήταν το ταυτόχρονο κόψιμο της οικονομικής βοήθειας, ώστε ν'αναγκαστούν και οι δύο χώρες να σταματήσουν το πυρηνικό τους πρόγραμμα...
 
Μία τίμια "ρεαλιστική" πολιτική από τη Δύση θα ήταν το ταυτόχρονο κόψιμο της οικονομικής βοήθειας, ώστε ν'αναγκαστούν και οι δύο χώρες να σταματήσουν το πυρηνικό τους πρόγραμμα...
Αυτό δεν θα μπορούσε να γίνει λόγω της σημασίας της οικονομία της Ινδίας (7η στον κόσμο) σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία. Αντίθετα, η Βόρεια Κορέα δεν έχει την οικονομία ώστε να προκληθεί ανησυχία για το διεθνές οικονομικό σύστημα. Άλλωστε, οι Δυτικές δυνάμεις προσπάθησαν με κυρώσεις το 1998 να εμποδίζουν την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων από την Ινδία αλλά απέτυχαν. Άρα, μόνο με στρατιωτική παρέμβαση μπορούν οι δύο χώρες να παραδώσουν τα οπλοστάσια τους, κάτι ανεδαφικό λόγω της οικονομικής και στρατιωτικής τους ισχύς αλλά και μη συνετό καθώς και οι δύο χώρες έχουν κυβερνήσεις οι οποίες είναι φιλικές προς την Δύση. Αντίθετα, η Βόρεια Κορέα δεν έχει τον στρατό ή την οικονομία να αντισταθεί ούτε μια λογική κυβέρνηση (αν είχε, θα ήμουν κατά όποιας στρατιωτικής επέμβασης).

Συμφωνώ ότι πρέπει να βρεθεί λύση στο πρόβλημα Ινδίας και Πακιστάν, αλλά θεωρώ ότι η πίεση της Δύσης δεν θα κάνει τίποτα. Αντίθετα, πιστεύω ότι μια μακροπρόθεσμη πολιτική σύσφιξης διπλωματικών και οικονομικών σχέσεων των δύο χωρών, με υποστήριξη της Δύσης, θα μείωνε τις πιθανότητες πολέμου.
 
Σε άλλα νέα, ο Τραμπ ανακοίνωσε το σχέδιο του για την φορολογική μεταρρύθμιση (αν και μένει να δούμε αν και πόσο θα αλλάξει ο Τραμπ το σχέδιο αυτό για να μπορέσει να το περάσει από το κογκρέσο). Ο φόρος για τις επιχειρήσεις θα μειωθεί στο 15% από τον τωρινό 35%: αυτό θα βοηθήσει και τις μεγάλες αλλά και τις μικρές επιχειρήσεις, θα τονώσει την επιχειρηματικότητα, θα μειώσει το οικονομικό βάρος των επιχειρηματιών και θα κάνει την Αμερικανική οικονομία πιο ανταγωνιστική. Επίσης, και η μεσαία τάξη θα δει μειώσεις φόρων σύμφωνα με το σχέδιο.

Για όποιον ενδιαφέρεται για το θέμα αυτό το άρθρο αναφέρεται στο σχέδιο ενώ αυτό εξηγεί τους λόγους που πρέπει να γίνει η μεταρρύθμιση. Για να παραθέσω τα πιο σημαντικά σημεία από το πρώτο άρθρο:

15 percent business rate: The headline is a 15 percent business tax rate. That cuts the corporate tax rate down from 35 percent.
Small businesses would benefit: It would include companies that don't pay through the corporate tax code, but for private businesses that pay through the income tax code (39.6 percent at the top). So that means small businesses would see a big cut.
Modest middle-class cuts: There would also be tax cuts across the board, including a modest one for those considered middle class.
Επίσης να παραθέσω τα πιο σημαντικά σημεία από το δεύτερο άρθρο:

The overly complex bracket system causes further problems for Americans- there are seven different tax brackets for individuals and families, ranging from 10% to a high of 39.6%. A recent survey conducted by Harris Poll found that because of this confusing system, 46% of Americans did not know in which tax bracket they belong.
Furthermore, high tax rates deprive Americans of their hard-earned money for no value. The federal government has been on an irresponsible spending spree for years and now has an almost $20 trillion debt. Rather than government largess and waste, such as the numerous unnecessary spending programs that President Trump’s proposed budget seeks to eliminate, we citizens should be able to keep more of our money to spend as we choose.
Not to mention the IRS. The IRS exemplifies everything that is wrong with an out of control, abusive bureaucracy. During President Obama’s Administration, the IRS was used as a political weapon to target opposing political beliefs. Conservative organizations with words and phrases such as “tea party” or “patriot” in their names were singled out when applying for tax-exempt status. It is no wonder that the American people do not trust the IRS.
In addition to the problems with individual tax rates, corporate tax rates place an unsustainable burden on American businesses. The 35% rate discourages companies from creating jobs at home and encourages investment overseas where corporate taxes are lower. Lower rates would incentivize business to invest in the United States and would create more jobs and stimulate economic growth.
 
Προσωπικά χάρηκα με τη νίκη του Τραμπ
ήταν πιο κοντά στη λογική από την αντίπαλό του

είχα την χαρά να παρευρεθώ σε ομιλία του και να τον δω από κοντά στη Βαρσοβία τον περασμένο Ιούλι
εντάξει,εμπειρία ζωής
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Βλεποντας οτι ο Τραμπ υποστηριζει και "αναγνωριζει" συνεχως αμφισβητουμενα σημεια του Ισραηλ, σκεφτομαι οτι ισως ειναι χριστιανο-σιωνιστης (Christian Zionist). Ακουγεται σαν συνωμοσιολογια αλλα δεν ειναι.

Στην δικη μας εκδοχη της συνωμοσιολογιας που εχει εσχτολογικα, ελληνορθόδοξα, και "αντισημιτικα" στοιχεία, πιστευεται οτι σκοτεινα κεντρα "εβραιομασόνων" εχουν σκοπο να κανουν το Ισραηλ υπερδυναμη, να φερουν τον Αντιχριστο, τον 3ο ΠΠ, τη Νεα Παγκοσμια Ταξη με παγκοσμια κυβερνηση κλπ κλπ

Δεν ξερω αν οντως υπαρχουν αυτα τα σκοτεινα κεντρα, αλλα αυτο που ξερω ειναι οτι υπαρχουν προτεσταντικα χριστιανικα δογματα, που εχουν παρομοια εσχατολογια αλλα χωρις τα "αντισημιτικα" στοιχεια. Δηλαδη πιστευεται οτι το Ισραηλ εξακολουθει να ειναι ο περιουσιος λαος, και ειναι θελημα Θεου να γινει υπερδυναμη. Δηλαδη δεν θεωρειται οτι θα φερει τον Αντιχριστο, αλλα την εκπληρωση των χριστιανικων προφητειων, και αρα ειναικατι επιθυμητό. Αυτο ονομαζεται Christian Zionism. Δεν ειναι συνωμοσιολογια για σκοτεινα κεντρα του Σόρος κλπ αλλα ιδεολογια που οντως υπαρχει στους φονταμενταλιστικους κυκλους της αμερικης.
 
Last edited:
Top