Ο Κόκκορας του Αρκά

Αξία

Κοινωνός


Τίτλος: Ο Κόκκορας
Δημιουργός: Αρκάς
Εκδόσεις: γράμματα
Έτος έκδοσης: 2002 (επίτομο)
Έτος πρώτης έκδοσης: 1981
ISBN: 960-329-355-5


Κόκκορας: Όλη μας η ζωή είναι μια μοναχική πορεία προς τον τάφο.
Γουρούνι: Άσε που στο δρόμο μπορεί να πεθάνεις.


Ο Κόκκορας είναι το πρώτο έργο του Αρκά που δημοσιεύτηκε τον Σεπτέμβριο του 1981 στο περιοδικό Βαβέλ και έπειτα στο περιοδικό Παραπέντε σε επτά ασπρόμαυρα τέυχη. Η πιο πρόσφατη έκδοση είναι το επίτομο που περιλαμβάνει όλες τις ιστορίες έγχρωμες.

Ο βασικός ήρωας είναι ένας κόκορας με έντονα ψυχολογικά και σεξουαλικά προβλήματα που τα αποδίδει ως επί των πλείστων στην δύσκολη παιδική του ηλικία. Ακόμα δύο βασικοί χαρακτήρες πλαισιώνουν τον πρωταγωνιστή σχηματίζοντας το καθιερώμενο τρίο που θα αποτελέσει τη βάση για όλες τις δημιουργίες του Αρκά. Αυτοί είναι το φιλήδονο γουρούνι και το κυνικό σκουλίκι. Φυσικά εφόσον όλη η ιστορία διαδραματίζεται στο κοτέτσι μιας αυλής κατά καιρούς κάνουν την εμφάνισή τους και άλλα ζώα όπως κότες , περιστέρια, νυχτερίδες, σκύλοι, βάτραχοι και σκαντζόχοιροι.Στο βασικό τρίο που αναφέρθηκε ο κόκκορας, το γουρούνι και το σκουλίκι είναι ένα αταίριαστο αλλά αλληλένδετο σύνολο. Από τη μία ο κόκορας είναι γεμάτος ανασφάλειες και αμφιβολίες για τις σεξουαλικές του επιδόσεις.Παραμελημένος από τις κότες καταφεύγει στην αυτο-ικανοποίηση και τις φαντασιώσεις. Ούτε εκεί όμως βρίσκει ησυχία! Από την άλλη το γουρούνι είναι έτοιμο να εκδόσει βιβλίο για τον κοτίσιο οργασμό και το σκουλίκι απλά περνάει το χρόνο του με το να σχολιάζει τους άλλους δύο. Αν κάποιος από αυτούς δεν υπήρχε η παραφωνία θα ήταν αισθητή. Ωστόσο συμπληρώνουν ιδανικά ο ένας τον άλλον εκφράζοντας τον ψυχισμό του δημιουργού.

Τι να πει κανείς για το χιούμορ του Αρκά όταν έχουν ειπωθεί τόσα και τόσα, όταν το ίδιο το έργο μιλάει από μόνο του...Μόνο τα βασικά υποθέτω. Θα επικεντρωθώ στον Κόκκορα διότι αυτός ήταν ο πρώτος "'έρωτας" και άλλωστε αυτόν αφορά η παρουσίαση. Το γέλιο λοιπόν προκύπτει συνήθως μέσα σε τέσσερα καρέ. Αιφνίδια λογοπαίγνια, εκκοφαντικές σιωπές, μετατοπίσεις του νοήματος και σαρκασμός έρχονται σε μετρημένες εύστοχες δόσεις. Η γεύση που αφήνει στο τέλος είναι ελαφρώς πικρή. Αντιλαμβάνεσαι ότι ο Κόκκορας κάπου έχει δίκιο, σε κανέναν δεν αξίζει να βιώνει αυτήν την έντονη σεξουαλική πείνα, είναι αδύνατον όμως να μην γελάσεις με τις γκάφες του όταν προσπαθεί να μάθει από το γουρούνι ερωτικές στάσεις.

Τον κόκορα για πρώτη φορά τον διάβασα μικρή, πολύ μικρή θα έλεγα, κάπου 11 χρονών. Ο θείος μου είχε όλα τα τεύχη κρυμμένα κάπου στη βιβλιοθήκη του κι εγώ κρυβόμουν για να τα διαβάσω.Ήταν ο απαγορευμένος καρπός, με σκανδάλιζε και με διασκέδαζε χωρίς να καταλαβαίνω όυτε τα μισά από τα υπονοούμενα. Μεγαλώνοντας εκτίμησα την τέχνη του. Τον θυμήθηκα ξανά στο πανεπιστήμιο στο μάθημα της ψυχολογίας για τον Φρόυντ. Σκέφτηκα γιατί όχι μια εργασία με βάση αυτόν και το προσπάθησα! Το αποτέλεσμα ήταν καλό γιατί κακά τα ψέματα το κόμιξ βρίθει από φρουδικές αναφορές.

Κλείνοντας το νόημα και των επτά τευχών πιστεύω ότι συμπυκνώνεται στο εξής:

 
Last edited by a moderator:

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Προσφατα ειχα βρει μπροστα μου τον έγχρωμο τόμο, οπότε και διάβασα όλη τη σειρά μονομιάς. Το κύριο χιουμοριστικό στοιχείο είναι οτι η εικόνα του κόκορα είναι του περήφανου, αφέντη και επιβήτορα στο κοτέτσι, ενώ ο συγκεκριμένος είναι το εντελώς αντίθετο :) Επίσης μου άρεσε ένα στιγμιότυπο, που έφαγε χυλόπιτα ακόμα και απο τις κότες στη φαντασίωσή του, και κατέληξε να φαντασιώνεται τον εαυτό του μόνο του να αυτοϊκανοποιείται. Η απόλυτη μοναξιά και παρακμή!!! :)))))
 

Αξία

Κοινωνός
Επίσης μου άρεσε ένα στιγμιότυπο, που έφαγε χυλόπιτα ακόμα και απο τις κότες στη φαντασίωσή του, και κατέληξε να φαντασιώνεται τον εαυτό του μόνο του να αυτοϊκανοποιείται. Η απόλυτη μοναξιά και παρακμή!!! :)))))
Η ακόμα χειρότερα που ο εαυτός του τον διώχνει από την ίδια του τη φαντασίωση!!!:χαχα:
 

Πεταλούδα

Θαλασσογέννητη Ελπίδα των Ηλιόμορφων Ονείρων
Προσωπικό λέσχης
Ωραία παρουσίαση, Αξία! :μπράβο: Είναι από τους αγαπημένους μου ο Αρκάς! Όσες φορές κι αν έχω διαβάσει μια ιστορία του, πάντα γελάω όταν ξαναπέφτω πάνω της. Αν και η σειρά με τον κόκκορα δεν είναι η πρώτη στις προτιμήσεις μου, παρόλα αυτά έχω διαβάσει τον συγκεκριμένο τόμο. :)))
 

Ίζι

Κυρά των Σκιών
Αξία μπράβο σου, καταπληκτική παρουσίαση! :) Ο Κόκκορας είναι κατά τη γνώμη μου το καλύτερο έργο του Αρκά και μακράν ο πιο αγαπημένος μου χαρακτήρας. Οι κεντρικοί χαρακτήρες του Αρκά είναι συνήθως βασανισμένα άτομα, αδικημένα από τη ζωή, όμως ο Κόκκορας μοιάζει να έχει τα πιο ανθρώπινα και περίπλοκα προβλήματα.
Ακόμα δύο βασικοί χαρακτήρες πλαισιώνουν τον πρωταγωνιστή σχηματίζοντας το καθιερώμενο τρίο που θα αποτελέσει τη βάση για όλες τις δημιουργίες του Αρκά.
Νομίζω ότι ο Αρκάς έχει καθιερώσει περισσότερο τα δίδυμα: Ισοβίτης-Μοντεχρήστος, Λουκρητία-Καστράτο, Μπαμπάς σπουργίτι-γιος σπουργίτι, λύκος-λαγός, Παντελής-λιοντάρι, οι δύο που απέμειναν μετά την καταστροφή κ.ο.κ. (Ιδιαίτερο έργο του η Show Business με τους πολλούς χαρακτήρες, και ίσως το μόνο που έχει ένα τέλος).
 

Αξία

Κοινωνός
Νομίζω ότι ο Αρκάς έχει καθιερώσει περισσότερο τα δίδυμα: Ισοβίτης-Μοντεχρήστος, Λουκρητία-Καστράτο, Μπαμπάς σπουργίτι-γιος σπουργίτι, λύκος-λαγός, Παντελής-λιοντάρι, οι δύο που απέμειναν μετά την καταστροφή κ.ο.κ. (Ιδιαίτερο έργο του η Show Business με τους πολλούς χαρακτήρες, και ίσως το μόνο που έχει ένα τέλος).
Κι εγώ αυτό πίστευα μέχρι που διάβασα το "Πώς πάνε στον παράδεισο του Αρκά" του Πέτρου Μαρτινίδη και όντως υπάρχει ένα τρίο. Στον ισοβίτη έχουμε τον Μοντεχρήστο και το τρίτο "πρόσωπο" είναι όλοι οι υπόλοιποι (φύλακες, θανατοπινήτες, γιατροί κ.α), στον Καστράτο είναι η γιαγιά, στις χαμηλές πτήσεις είναι οποιοδήποτε άλλο πουλί κάθε φορά, στον καλό λύκο είναι πότε η προβατίνα, πότε ο σκύλος κλπ. Συμφωνώ ότι σε κάποια είναι πιο ξεκάθαρο το τρίο (όπως καλή ώρα στον κόκκορα όπου έχουμε τρεις ευδιάκριτους χαρακτήρες), ενώ σε κάποια άλλα οι δύο είναι οι βασικοί και ο τρίτος κάθε φορά αλλάζει. Πιστεύω όμως ότι όντως χρειάζεται ένα τρίτο πρόσωπο για να είναι ο αποδέκτης αλλά και αυτός που προσγειώνει τα δύο άκρα που αντιπροσωπεύονται κάθε φορά.
 

Κόρτο Μαλτέζε

Μεγάλος Βεζίρης της Βαγδάτης
Εγώ τον Αρκά τον έμαθα από τον Ισοβίτη (πρώτα από τη σειρά με τις κούκλες που είχε η κρατική τηλεόραση και μετά από τα 4 ασπρόμαυρα άλμπουμ του Λιβάνη) και μετά γνώρισα τον Κόκορα, και αυτόν από τα 4 ασπρόμαυρα άλμπουμ του Λιβάνη . Είχε πλάκα η απομυθοποίηση του κόκορα ως είδους, και αν και δεν θα τον ενέτασσα στις 2-3 αγαπημένες μου σειρές από τον Αρκά βρίσκω ότι έχει την δική του γοητεία...

Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ αλλά στέκει λογικά ότι η δράση στον Αρκά εξελίσσεται ανάμεσα σε 3 πόλους. Και εγώ είχα την εντύπωση ότι μιλούσαμε για 2πολα.
 
Last edited:
Tί να πει κανείς και για την τελευταία του σειρά με τη ζωή στο Υπερπέραν κανείς σας δεν έκανε νύξη (γιατί άραγε?) είναι αρκετά χρόνια κι αυτή η σειρά. Αρκάς ο ανεξάντλητος, είναι σήμερα από τους πιό μεγάλους χιουμορίστες συγγραφείς στον κόσμο για να μην πω ο μεγαλύτερος...
 
Last edited:

Ίζι

Κυρά των Σκιών
Tί να πει κανείς και για την τελευταία του σειρά με τη ζωή στο Υπερπέραν
Έχει ωραία χρώματα και πλάκα, όμως το βρίσκω πολύ κατώτερο των πρώτων του έργων (Κόκκορας, Ισοβίτης, Show Business κ.λπ.) Βασικά το τελευταίο έργο του Αρκά που μου άρεσε πολύ ήταν η σειρά του "Καστράτο". Από κει και πέρα, κατά τη γνώμη μου άρχισε να χάνει την έμπνευσή του και να αναλώνεται σε κρύα αστεία και πάρα πολλά λογοπαίγνια. Και το χειρότερο, οι χαρακτήρες του έπαψαν να είναι ιδιαίτεροι. Η σειρές "Συνομήλικοι" και "Επικίνδυνα νερά" με απογοήτευσαν ιδιαίτερα.
 

Αξία

Κοινωνός
Tί να πει κανείς και για την τελευταία του σειρά με τη ζωή στο Υπερπέραν κανείς σας δεν έκανε νύξη (γιατί άραγε?) ...
Το έργο του Αρκά είναι όντως εκτενές....Πέρα από τη ζωή μετά που λες, δε μιλήσαμε ούτε για το πειραματόζωο, η παράσταση αρχίζει, ξυπνάς μέσα μου το ζώο κλπ... Είναι πραγματικά όλα ένα κι ένα αλλά πολύ δύσκολο να συμπεριληφθούν όλα με τη μία! Ξεκίνησα με τον Κόκκορα γιατί ήταν το πρώτο και ένα από τα αγαπημένα. Καλά να μαστε να δούμε και τα υπόλοιπα:)
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Εμένα περισσότερο μου αρέσει το "Σόου Μπίζνες" και οι "Χαμηλές Πτήσεις".. :πάνω:
 

Χανκ Μουντυ

Κοινωνός
Εμενα το Σοου Μπιζνες δεν μου αρεσε και τοσο(συκγριτικα με τα αλλα δηλαδη).Αγαπημενα ειναι Χαμηλες Πτησεις και Η Ζωη Μετα!Παντως διαβαζω ανετα οποια σειρα κι αν πεσει στα χερια μου!
 

Ζέφυρος

Όμορφο Νιάτο
Γεια σας, παιδιά!

Μήπως ξέρει και μπορεί κανείς να με ενημερώσει, αν ο τελευταίος τόμος από τη σειρά "Σόου Μπίζνες" του Αρκά, που προσφέρεται με το φύλλο του Έθνους της σημερινής Κυριακής, 27-09-2015, έχει ξαναδιατεθεί στο παρελθόν; Μήπως έχει μεν διατεθεί κι άλλος τόμος με τον ίδιο τίτλο, αλλά με διαφορετικό περιεχόμενο (άλλα σκίτσα κι άλλες ατάκες);

Σάς ευχαριστώ από καρδιάς για την ανταπόκρισή σας!
 

Ατέρμων

Κοινωνός
Εμενα το Σοου Μπιζνες δεν μου αρεσε και τοσο(συκγριτικα με τα αλλα δηλαδη).Αγαπημενα ειναι Χαμηλες Πτησεις και Η Ζωη Μετα!Παντως διαβαζω ανετα οποια σειρα κι αν πεσει στα χερια μου!
Φίλε Χάνκ, συμφωνώ μαζι σου! Ειδικα για τις Χαμηλές Πτήσεις μιλαμε οτι εχω ριξει πολυ γελιο με το μικρο σπουργίτι!!!:μουάχαχα:
 
Top