ένας ένας ... ούπς ... !!!!
)
λοιπόν : έλλη Νο 1 : αγαπητή, ΚΑΘΕ επιλογή είναι επίκτητη αναγκαστικά, ως εκ της εννοίας της λέξεως ήδη. Αν εννοείς ''η σεξουαλική επιθυμία'' κι όχι ''η σεξουαλική επιλογή'', τότε, αλλάζει. Δέν υπεισέρχομαι όμως στο κατα πόσον η ομοφυλοφιλία είναι κληρονομική, συγγενής ή επίκτητη, ή άν είναι βιολογική ιδιομορφία ή απλώς ιδιομορφία της συμπεριφοράς, διότι θα μπλέξουμε και διότι η επιστήμη δέν έχει προς το παρόν να δώσει μιά επαρκή και πειστική απάντηση στο ερώτημα αυτό. Το κατα πόσον η ομοφυλοφιλία έιναι αντισυμβατική είναι αδιάφορο. Τα ίδια όμως τα αιτήματα της κοινότητος των ΛΟΑΔ (λεσβιών, ομοφίλων με γιώτα, αμφιφίλων και διαφυλικών) είναι κοινωνικώς αντισυμβατικά εξ ορισμού, αφού προσκρούουν σε υπαρκτές κοινωνικές συμβάσεις. Παρά την αντισυμβατικότητά τους όμως, τα αιτήματα αυτά ωθούν τους ομοφυλοφίλους (ή ''ομοφίλους'', όπως το προτιμώ) στην παγίδα της μεγαλύτερης κοινωνικής συμβατικότητος - οικογένειας, τεκνοθεσίας ή τεκνοποιίας, κλπ. Δέν έλαβα κάποια θέση κριτική ως προς αυτό, απλώς εξέφρασα απορία !
φίλε αντέρωτα, δέν διαφωνώ στα περισσότερα, άν και διαφωνώ φρασεολογικά σε μερικά σημεία. Κατ' αρχήν, άλλο η πορεία του κινήματος των ΛΟΑΔ ή, άν θές, πιό πρίν, του φεμινιστικού κινήματος, κι άλλο οι προσωπικές επιλογές. Πάντως, η ομοφυλοφιλία σάν προσανατολισμός είναι ήδη αντισυμβατική, αφού η ετεροφιλία και τα συμπαρομαρτούντα της αποτελούν την κοινωνική συμβατικότητα - ή όχι ;
δέν διαφωνώ με το ότι πολλά απο τα αιτήματα των ομοφυλοφιλικών οργανώσεων αποτελούν αντίδραση στην όποια κοινωνική παρεκτόπιση (''περιθωριοποίηση'') - σε ατομικό όμως επίπεδο θα ανέμενε κανείς απο τους ομοφίλους μεγαλύτερη κοινωνική τόλμη ή γενναιότητα. Και καλά ένα παιδί - αυτό καθένας μπορεί να το θέλει, άν τον/την απασχολεί τόσο η διαιώνιση των πολυτίμων γονιδίων του. Όμως ... και γάμο ; με παπά και με κουμπάρο και με λουλούδια λεμονιάς - άντε, μιγκέ για τους πιό σικάτους ;
μεταλλαγμένη φίλη, ειλικρινά δέν κατάλαβα σε τί διαφώνησες με όσα σημείωσα ! προφανώς και αναγνωρίζουμε όλοι την ανάγκη της νομικής αναγνώρισης μιάς ομοφιλικής συμβίωσης. Σαφώς επίσης και αναγνωρίζουμε, φαντάζομαι όλοι - εγώ πάντως σαφώς, και το έγραψα - οτι η ίδια η κοινωνική επιλογή της ομόφιλης πρακτικής και ζωής συνιστά ήδη αρκετά αντισυμβατική πράξη. Άλλο όμως οι προσωπικές συνήθειες ή ήθη (πχ ''ουάν νάιτ στάντ'', που ένας αντισυμβατικός μπορεί να τα απεχθάνεται, ενώ ένας πολύ συμβατικός να τα λατρεύει), κι άλλο η στάση απέναντι σε θεσμούς της ίδιας της κοινωνικής οργάνωσης, όπως η οικογένεια. Προς θεού, δέν είμαι αντίθετος στο γάμο ή την τεκνοθεσία των ομοφίλων, απλώς ... εκφράζω έκπληξη και απορία !
σόφκι φίλη, άλλο ''προχώ'', άλλο αντισυμβατικός. ξέρω (και είμαι σίγουρος ότι ξέρεις) ''προχώ'' που είναι συμβατικότατοι στη ζωή τους, όπως και παλαιομοδίτες που είναι εξαιρετικά αντισυμβατικοί (είμαι ένας απ' αυτούς, σίγουρα θα ξέρεις μερικούς). ''Προχώ'' μας κάνουν οι επιλογές μας της τρεχούσης συμπεριφοράς, ''αντισυμβατικούς'' η κοινωνική μας στάση και αντίληψη.
έλλη - 2 : φιλτάτη, άλλο η ''διαφορετικότητα'' (τη λέμε αλλιώς και ''ετερότητα'') κι άλλο η ''διαφορά''. Άλλο η ''διάκριση'' σάν ''ντιστίνκσιον'' κι άλλο η διάκριση σάν ''ντισκριμινέησιον'', για να το πώ σε απλά νεοελληνικά. Μήν ανησυχείς, έγινες κατανοητότατη. 'Οχι βέβαια οτι δέν υπάρχει αλληλεπικάλυψη, είτε μας αρέσει, είτε όχι. 'Οπως γλαφυρά το τοποθετούσε ένας φίλος αμερικανός πανεπιστημιακός, ομοφυλόφιλος και παντρεμένος με γυναίκα και παιδιά, 'οι ομοφυλόφιλοι είναι κάτι σάν αριστερόχειρες σε ένα δεξιόχειρα κόσμο''.
); Η οτι "θα ανεμενε κανεις μεγαλυτερη τολμη" απο μενα και θα επρεπε να παιζω με κουκλες; 
