Νικόλ Ρούσσου : " Πες στη Μορφίνη ακόμα την ψάχνω"

Καλοκαιράκι έρχεται, σκέφτομαι λοιπόν να προτείνω ένα βιβλίο που προσωπικά το θεωρώ από τα καλύτερα της σύγχρονης νεοελληνικής λογοτεχνίας.
ΑΝ το έχετε διαβάσει, μην αποκαλύψετε τι γίνεται!
Αν δεν το έχετε διαβάσει, είμαι σίγουρος ότι θα σας σοκάρει και θα σας προβληματίσει. Σίγουρα δεν πρόκειται για βιβλίο που περνάει απαρατήρητο, έστω κι αν όλα δείχνουν ότι η συγγράφισσά του θα ανήκει στην κατηγορία αυτών που λέμε στα αγγλικά "one hit author wonder".
Αυτό όμως δεν είχε συμβεί και με το Φύλακα στη σίκαλη του Σάλιντζερ (με το οποίο έχει ομοιότητες η Μορφίνη) και τόσα άλλα βιβλία; Δείτε μια λίστα από τους Τάιμς εδώ:
http://entertainment.timesonline.co.uk/tol/arts_and_entertainment/books/article5925834.ece

Αντιγράφω επίσης (με μικροδιορθώσεις) μια σύντομη παρουσίαση που δεν προδίδει αυτά που συμβαίνουν στο βιβλίο:

Το Πες στη Μορφίνη ακόμα την ψάχνω είναι το πρώτο βιβλίο της Νικόλ Ρούσσου και ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα που κυκλοφόρησαν την χρονιά που μας πέρασε. Το Πες στη Μορφίνη ακόμα την ψάχνω σε πρώτο επίπεδο είναι το χρονικό της φιλίας ενός νεαρού περιθωριακού ατόμου με την γάτα του. Όμως αυτό που κάνει το βιβλίο ξεχωριστό είναι τόσο οι χαρακτήρες (έρχονται κατευθείαν από το βασίλειο των εν Ελλάδι καταραμένων περιθωριακών) που δεν εξαντλούνται σε μια καρικατουρίστικη και εξυπνακίστικη περιγραφή. Η γλώσσα την οποία χρησιμοποιεί η Ρούσσου είναι τόσο ζωντανή και πεζοδρομιακή (σλαγκ) που αρχικά μπορεί να ξενίσει τον αναγνώστη που είναι συνηθισμένος στο clean ύφος των Ελλήνων συγγραφέων, στη συνέχεια όμως (και αυτό αποτελεί μια μεγάλη νίκη της Ρούσσου) αυτή η γλώσσα μετατρέπεται σε μια αφηγηματική λεωφόρο την οποία θα διατρέξει με ιδιαίτερη ευχαρίστηση.

Το κείμενο και συνέντευξη της Ρούσσου μπορείτε να βρείτε εδώ:
http://www.fortunecity.com/lavender/kane/51/books/roussou.htm
 
Last edited by a moderator:
Η Μορφίνη ειναι η γατα σωστα;

Το εχω ακουσει το βιβλιο και αυτο με τραβηξε. Ενδιαφερον μας το παρουσιαζεις :)
 
Ναι, η γάτα είναι, αλλά είναι και αβανταδόρικος ο τίτλος, χωρίς να είναι άσχετος (γιατί παίζει πολύ περιθώριο και ναρκωτικά στο βιβλίο).
Γενικά, πιστεύω ότι είναι ένα διαμάντι της νεοελληνικής λογοτεχνικής παραγωγής (όχι και πολύ αναγνωρισμένο).
 
και για μας που δεν καταλαβαμε, τι σημαινει one hit author wonder?
Απ'ότι αντιλαμβάνομαι μάλλον είναι ο συγγραφέας που γράφει ένα βιβλίο που γίνεται επιτυχία, και μετά δεν ξαναγράφει κάτι ιδιαίτερο..
 
Πιούζυ, αυτό που λέει ο Άρης είναι. Συνήθως δεν ξαναδημοσιεύουν τίποτε!
Παθαίνουν αυτό που λένε στα αγγλικά "Writer's block" (όσες και όσοι έχετε διαβάσει των τελευταίο τόμο (13) των Fables του Bill Willingham θα θυμόσαστε ότι είναι ο δίδυμος (σχιζοφρενής) αδελφός του Δημιουργού Kevin Thorn - o Thorn πρέπει να τον σκοτώσει για να μπορέσει να ξαναδημιουργήσει το σύμπαν των Μύθων. Aν πάλι δεν το έχετε διαβάσει, το συνιστώ ανεπιφύλακτα ως ένα από τα ευρηματικότερα, μεταμοντέρνα εικονομυθιστορήματα σε συνέχειες).
Στα ελληνικά δεν ξέρω πώς το λέμε το "Writer's block" (μπλοκάρισμα του συγγραφέα ίσως; Φόβο του συγγραφέα μπροστά στη λευκή σελίδα;). Πάντως την ιδέα την έχουν εκμεταλλευτεί και στον κινηματογράφο (θυμάμαι την πολύ ενδιαφέρουσα σχετική ταινία του 2000 με τον Σον Κόνερι, το Finding Forrester - ο χαρακτήρας του Forrester ήταν βασισμένος στον J. D. Salinger).
 
το εχω διαβασει το βιβλιο, ειναι η ιστορια του Ρικι ή της Ρικι ποτε δεν καταλαβα τι γινεται στο τελος, μαλλον δεν κατάλαβα ποτε το ίδιο το τελος
!

το παιδι αυτό ήταν γυρω στα 17 όταν εμεινε σε ενα δωματκακι καποιος Δαφνης που 'ηταν πολυ όμορφη μ' ένα τρόπο που όλοι νιώθανε αλλα λίγοι καταλαβαινανε' με ειχε τραβήξει τοτε αυτη η φράση στο βιβλιο, ο Ρικι ειχε πάει να μεινει μια μερα και εμεινε εκει τρεις μήνες! και υπήρχε και ενας Σιμος με τον οποιο ακροβατουσανε μαζί και φυσικα η γατουλα, ο μονος δικος του άνθρωπος στον κόσμο!

ενδιαφερουσα γραφή, απο τότε δεν εχω διαβάσει κατι ανάλογο, εννοω σε αυτο το στυλ, να κινειται ενα βιβλιο με αυτον των κωδικά αλλα και τοτε που το διαβασα μου αφησε κατι όμορφο πίσω παρ' οτι το θεμα με το οποιο ασχολειται διαφερει απο την καθημερινότητα των περισσοτερων!
 
Last edited by a moderator:
μέχρι το τέλος δεν ξεκαθαρίζει αν είναι κοπέλα ή αγόρι.

Η σκηνή που θυμάμαι ,πάνε χρόνια που το διάβασα,είναι
αυτή που βγαίνει στο παράθυρο να φωνάξει τη γάτα (μορφίνη)
και αναστατώνει τη γειτονιά.
 
Last edited by a moderator:

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
Η σκηνή που θυμάμαι ,πάνε χρόνια που το διάβασα,είναι
αυτή που βγαίνει στο παράθυρο να φωνάξει τη γάτα (μορφίνη)
και αναστατώνει τη γειτονιά.
μου θύμισες ένα χαζό ανέκδοτο που λέγαμε παιδιά, με την Μπριζίτ Μπαρντό που φώναζε το σκυλάκι της που το λέγανε Τάκανα. ( :χαχα: )
 
Παιδιά μου κάνει εντύπωση που βλέπω παρουσίαση αυτού του βιβλίου στη λέσχη.
Νόμιζα ότι αυτό που αποκαλύπτετε πιο πάνω (το φύλο της πρωταγωνίστριας) είναι η ανατροπή του βιβλίου. Ότι ξεκαθαρίζει δηλαδή. Τέλος πάντων, μικρή σημασία έχει αυτό.
Νόμιζα, επίσης, ότι είναι λίγο-πολύ άγνωστο, άλλα ρίχνοντας μια ματίτσα στο google βλέπω ότι έχει γίνει και ταινία!
Πάνε 10 χρόνια που το διάβασα και δεν έχω αποφασίσει αν μου άρεσε, μάλλον όχι. Δεν ξέχασα, όμως, τον κόμπο στο λαιμό που είχα κατά την ανάγνωσή του, που κόντεψε να γίνει δάκρυα όταν διάβασα την τελευταία σελίδα.
 
Last edited by a moderator:
Θέλω να το διαβάσω, αλλά έχω διαβάσει όλα τα παραπάνω σχόλια- είναι spoilers; Όχι ότι μ' ενοχλεί, απλώς θέλω να το ξέρω για να ξέρω να μην περιμένω ανατροπή κ.λπ. Επίσης, μήπως έχει διαβάσει κάποιος το 'Στοιχήματα με τους θεούς' της ίδιας;
 
Ναι, νομίζω ότι έχει χαθεί η έκπληξη της ανατροπής για όποιον διαβάσει τα παραπάνω σχόλια :( Όμως η ανατροπή αυτή δεν έχει, για μένα, και μεγάλη σημασία στην πλοκή. Το βιβλίο αξίζει να το διαβάσεις έτσι κι αλλιώς, νομίζω.
 
Το ξεκίνησα χθες το βράδυ πριν κοιμηθώ και δεν μπορούσα να τ' αφήσω. Μ' άρεσε πάρα πολύ.
Νιάου.

Συμπαθέτατο το Ρικάκι, το αγάπησα πολύ, όπως και τον Ασταρωθούλη! Η υπόθεση είναι σχετικά απλή, αλλά το θέμα είναι οι χαρακτήρες, που έρχονται κατ' ευθείαν απ' το ελληνικό περιθώριο και είναι πολύ συγκηνιτικοί. Και για την περιγραφή της Μορφίνης και της σχέσης τους, δεν το συζητώ, πολύ αληθινή και δώωωστου κλάμα (είμαι και σ' ευαίσθητη φάση-την έκανε πριν λίγο καιρό ο γατούλης μου:λυγμ:).
Μου άρεσε το τρικ που δεν ξεκαθαρίζει το φύλο του παιδιού, καθώς είναι μόνο 16 στα 17, δηλαδή απλώς πιτσιρίκι, χωρίς νά'χει σχέση το φύλο και, κάποιες σκηνές -όπως αυτή με τον ψευτόμπατσο- γίνονται ακόμα πιο άρρωστες (στο δικό μου μυαλό, τουλάχιστον) αν φαντάζεσαι τον Ρίκι κι όχι την Ρίκι.
Στο τέλος, βέβαια, μάλλον το κάνει ξεκάθαρο, αν και αν δεν είχα διαβάσει τα παραπάνω σχόλια ή δεν ήξερα για την ταινία, δεν θα ήμουν κι εντελώς σίγουρη αν είναι τελικά αγόρι ή κορίτσι.
Επίσης, απ' όσα έχω διαβάσει τέτοιου ύφους, η Νικόλ Ρούσσου χρησιμοποιεί την σλανγκ καλύτερα απ' όλους και κάνει την αφήγηση πολύ παραστατική.
Σειρά έχει η ταινία :))))
 
Last edited:
Καλά αν σου άρεσε τόσο αυτό, θα πάθεις πλάκα με τον Φύλακα στη Σίκαλη. Αν δεν το έχεις διαβάσει απλά ξεκίνα το χωρίς χρονοτριβές!
Για μένα το φύλο ξεκαθάρισε απόλυτα στην τελευταία, αν θυμάμαι καλά, σελίδα
λυπάμαι για το γατάκι σου...
 
Καλά αν σου άρεσε τόσο αυτό, θα πάθεις πλάκα με τον Φύλακα στη Σίκαλη. Αν δεν το έχεις διαβάσει απλά ξεκίνα το χωρίς χρονοτριβές!
Για μένα το φύλο ξεκαθάρισε απόλυτα στην τελευταία, αν θυμάμαι καλά, σελίδα
λυπάμαι για το γατάκι σου...
Δεν το έχω διαβάσει, θα το αρχίσω σήμερα κιόλας, γιατί το έχει η κολλητή μου! Τέλεια!

Ναι, έχεις δίκιο, ξεκαθάρισε απόλυτα, αφού την έβαψε και της έφτιαξε και το μαλλί! Απλώς το διάβασα αργά το βράδυ και μετά συγκινήθηκα και το ξέχασα όταν έγραφα την ανάρτηση :ρ
 
Καλά αν σου άρεσε τόσο αυτό, θα πάθεις πλάκα με τον Φύλακα στη Σίκαλη. Αν δεν το έχεις διαβάσει απλά ξεκίνα το χωρίς χρονοτριβές!
Τελικά το διάβασα πολύ αργότερα απ' όσο νόμιζα. Είχες εντελώς δίκιο για την προτροπή, πρώτον ο Φύλακας στη Σίκαλη με ξετρέλανε και, δεύτερον, υπήρχαν όντως κοινά σημεία. Δε νομίζω να τα συνέδεα από μόνη μου αυτά τα δυο βιβλία. :πάνω:
 
Top