Καλοκαιράκι έρχεται, σκέφτομαι λοιπόν να προτείνω ένα βιβλίο που προσωπικά το θεωρώ από τα καλύτερα της σύγχρονης νεοελληνικής λογοτεχνίας.
ΑΝ το έχετε διαβάσει, μην αποκαλύψετε τι γίνεται!
Αν δεν το έχετε διαβάσει, είμαι σίγουρος ότι θα σας σοκάρει και θα σας προβληματίσει. Σίγουρα δεν πρόκειται για βιβλίο που περνάει απαρατήρητο, έστω κι αν όλα δείχνουν ότι η συγγράφισσά του θα ανήκει στην κατηγορία αυτών που λέμε στα αγγλικά "one hit author wonder".
Αυτό όμως δεν είχε συμβεί και με το Φύλακα στη σίκαλη του Σάλιντζερ (με το οποίο έχει ομοιότητες η Μορφίνη) και τόσα άλλα βιβλία; Δείτε μια λίστα από τους Τάιμς εδώ:
http://entertainment.timesonline.co.uk/tol/arts_and_entertainment/books/article5925834.ece
Αντιγράφω επίσης (με μικροδιορθώσεις) μια σύντομη παρουσίαση που δεν προδίδει αυτά που συμβαίνουν στο βιβλίο:
Το Πες στη Μορφίνη ακόμα την ψάχνω είναι το πρώτο βιβλίο της Νικόλ Ρούσσου και ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα που κυκλοφόρησαν την χρονιά που μας πέρασε. Το Πες στη Μορφίνη ακόμα την ψάχνω σε πρώτο επίπεδο είναι το χρονικό της φιλίας ενός νεαρού περιθωριακού ατόμου με την γάτα του. Όμως αυτό που κάνει το βιβλίο ξεχωριστό είναι τόσο οι χαρακτήρες (έρχονται κατευθείαν από το βασίλειο των εν Ελλάδι καταραμένων περιθωριακών) που δεν εξαντλούνται σε μια καρικατουρίστικη και εξυπνακίστικη περιγραφή. Η γλώσσα την οποία χρησιμοποιεί η Ρούσσου είναι τόσο ζωντανή και πεζοδρομιακή (σλαγκ) που αρχικά μπορεί να ξενίσει τον αναγνώστη που είναι συνηθισμένος στο clean ύφος των Ελλήνων συγγραφέων, στη συνέχεια όμως (και αυτό αποτελεί μια μεγάλη νίκη της Ρούσσου) αυτή η γλώσσα μετατρέπεται σε μια αφηγηματική λεωφόρο την οποία θα διατρέξει με ιδιαίτερη ευχαρίστηση.
Το κείμενο και συνέντευξη της Ρούσσου μπορείτε να βρείτε εδώ:
http://www.fortunecity.com/lavender/kane/51/books/roussou.htm
ΑΝ το έχετε διαβάσει, μην αποκαλύψετε τι γίνεται!
Αν δεν το έχετε διαβάσει, είμαι σίγουρος ότι θα σας σοκάρει και θα σας προβληματίσει. Σίγουρα δεν πρόκειται για βιβλίο που περνάει απαρατήρητο, έστω κι αν όλα δείχνουν ότι η συγγράφισσά του θα ανήκει στην κατηγορία αυτών που λέμε στα αγγλικά "one hit author wonder".
Αυτό όμως δεν είχε συμβεί και με το Φύλακα στη σίκαλη του Σάλιντζερ (με το οποίο έχει ομοιότητες η Μορφίνη) και τόσα άλλα βιβλία; Δείτε μια λίστα από τους Τάιμς εδώ:
http://entertainment.timesonline.co.uk/tol/arts_and_entertainment/books/article5925834.ece
Αντιγράφω επίσης (με μικροδιορθώσεις) μια σύντομη παρουσίαση που δεν προδίδει αυτά που συμβαίνουν στο βιβλίο:
Το Πες στη Μορφίνη ακόμα την ψάχνω είναι το πρώτο βιβλίο της Νικόλ Ρούσσου και ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα που κυκλοφόρησαν την χρονιά που μας πέρασε. Το Πες στη Μορφίνη ακόμα την ψάχνω σε πρώτο επίπεδο είναι το χρονικό της φιλίας ενός νεαρού περιθωριακού ατόμου με την γάτα του. Όμως αυτό που κάνει το βιβλίο ξεχωριστό είναι τόσο οι χαρακτήρες (έρχονται κατευθείαν από το βασίλειο των εν Ελλάδι καταραμένων περιθωριακών) που δεν εξαντλούνται σε μια καρικατουρίστικη και εξυπνακίστικη περιγραφή. Η γλώσσα την οποία χρησιμοποιεί η Ρούσσου είναι τόσο ζωντανή και πεζοδρομιακή (σλαγκ) που αρχικά μπορεί να ξενίσει τον αναγνώστη που είναι συνηθισμένος στο clean ύφος των Ελλήνων συγγραφέων, στη συνέχεια όμως (και αυτό αποτελεί μια μεγάλη νίκη της Ρούσσου) αυτή η γλώσσα μετατρέπεται σε μια αφηγηματική λεωφόρο την οποία θα διατρέξει με ιδιαίτερη ευχαρίστηση.
Το κείμενο και συνέντευξη της Ρούσσου μπορείτε να βρείτε εδώ:
http://www.fortunecity.com/lavender/kane/51/books/roussou.htm
Last edited by a moderator:
)
Όμως η ανατροπή αυτή δεν έχει, για μένα, και μεγάλη σημασία στην πλοκή. Το βιβλίο αξίζει να το διαβάσεις έτσι κι αλλιώς, νομίζω.

