Νήμα για εφήμερα μηνύματα (που όμως θα μείνουν για πάντα στην καρδιά μας)

Τσίου

Μύστης
Μου αρέσει που στην αρχή έλεγα, εντάξει, ρε παιδιά, ας δούμε πρώτα πως θα πάει, σάμπως αυτός (Ο Τραμπ) θα κάνει κουμάντο; Και, δυστυχώς, ναι, αυτός κάνει κουμάντο.

Έκανα διάλειμμα από το Αμερικανική λήθη του Γουάλας για να δω στο νετφλιξ τις δίκες του Γκάμπριελ Φερνάντεζ. Για όποιον δεν γνωρίζει, ο Γκάμπριελ Φερνάντεζ κακοποιούταν για μήνες και τελικά δολοφονήθηκε από την μητέρα του και τον σύντροφό της.
Δεν θα σχολιάσω μανούλα και γκόμενο. Από την στιγμή που υπάρχουν κοινωνικοί λειτουργοί, τυπικά, έχουμε αποδεχτεί ότι κάποιοι άνθρωποι είναι ικανοί ακόμη και για το πιο ασύλληπτο πράγμα (να βλάψουν παιδιά), έτσι; Ναι. Και περιμένεις εσύ, ότι οι κρατικές υπηρεσίες θα προστατεύσουν τον Γκάμπριελ, και παιδιά στην ίδια κατάσταση με αυτό. Ναι; Όχι. Η μη απομάκρυνσή του από την οικογένειά του, μετά από συνεχείς καταγγελίες, δείχνει για άλλη μια φορά το μεγαλείο της αχρηστίας και την αδιαφορία όσων πληρώνονται από το κράτος για να κάνουν όχι μόνο σωστά την δουλειά τους, αλλά και το χρέος τους ως άνθρωποι.
Η δασκάλα του ήταν αυτή που ειδοποίησε τους αρμόδιους, και συνέχιζε να το κάνει, διότι τα βασανιστήρια του Γκάμπριελ δεν σταματούσαν, μόνο χειροτέρευαν, όπως δεν σταματούσε και η ηλιθιότητα της μορφονιάς που επισκεπτόταν την οικογένειά του για έλεγχο, και μα την Παναγία δεν ξέρω τι έκανε. Τα σοβατεπί να της είχαν πει ότι έπρεπε μόνο να κοιτάζει, θα είχε προσέξει ότι ο Γκάμπριελ ήταν λες και είχε περάσει από πάνω του νταλίκα (μήπως να ξαναπώ ότι οι ηλίθιοι που προμοτάρονται ως ικανοί κι έξυπνοι είναι πιο επικίνδυνοι από τους κακούς; έχω βαρεθεί να το λέω).
Περνούν οι μέρες (4) από τότε που είδα τα πρώτα 3 επεισόδια, και μπορώ να πω ότι την θλίψη την έχω αφήσει πίσω μου, τώρα είμαι στο στάδιο που προσπαθώ να ελέγξω την οργή μου. Θα ξεχαστώ με διάφορες συζητήσεις, ζάπινγκ κτλ, αλλά στο τέλος, ό,τι και να κάνω, το μυαλό μου γυρίζει εκεί. Και όχι γενικά εκεί. Δύο εβδομάδες πριν υποκύψει στα τραύματά του, και μετά από απουσία ημερών, πάει στο σχολείο και η δασκάλα του τον ρωτάει αν θέλει να φτιάξει κάρτες για την γιορτή της μητέρας, να βγάλει φωτογραφίες κρατώντας χαρτόνια M O M και άλλα γλυκανάλατα. Από την μία οκ, ήθελε να το κάνει να νιώσει ότι συμμετέχει με τα άλλα παιδιά σε κάτι ευχάριστο. Από την άλλη... Από την άλλη, το παιδί στις 3 φωτογραφίες με τα χαρτόνια M O M, προσπαθεί να δείξει χαρούμενο με χείλος πρησμένο, μάτι ματωμένο, μέτωπο και σαγόνι γδαρμένο, και κεφάλι ξυρισμένο (για να κρύψουν ότι του ξερίζωναν τούφες). Αν ο πόνος είχε πρόσωπο, θα ήταν το παιδί αυτό. Δεν θα ρίξω ευθύνες στην δασκάλα, θα πέσει φωτιά να με κάψει, αλλά προσπαθώ να παίξω την σκηνή με την γιορτή της μητέρας στο μυαλό μου. Ποιός θα ρωτούσε, "θέλεις να δείξουμε στον βασανιστή σου πόσο πολύ τον αγαπάς;" κι αυτό, δυστυχώς, συνοψίζει την κατάσταση πολλών αμερικανών. Έχουν μια εμμονή σε πρεπισμούς, γι' αυτό σε εμάς φαίνονται από ανόητοι ως σαδιστές.
Τρεις ήχοι κλείστρου, κανένας δεν σταμάτησε πριν την τελευταία λήψη, και να πει, παιδιά, τι κάνουμε; (και ιδανικά: Γκάμπριελ, πάμε να φύγουμε,).
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Να υποθέσω πως δεν πολυπαρακολουθείς τις πολιτικές εξελίξεις στις ΗΠΑ :))))
Παντως περισσοτερο απο ο,τι ο Τζόνυ Άντερσον απο την Αριζονα παρακολουθει τις πολιτικες εξελιξεις στη Μεσογειο.
 

Βάγγυ

Κοινωνός
@Τσίου τα έψαξα τώρα που το σχολίασες γιατί δεν το είχα ακούσει καν το όλο συμβάν. Στις δίκες αυτές, παραπέμφθηκαν και οι κοινωνικοί λειτουργοί, ενοχοποιήθηκαν κι αυτοί, ή πέρασε έτσι και ξαναπήγαν στη δουλειά τους;

Α, είναι στο νετφλιξ είπες, θα το δω.
 

Τσίου

Μύστης
@Βάγγυ , θα αρρωστήσεις. Δεν άντεξα να δω τα υπόλοιπα επεισόδια αλλά θέλω να μάθω τι έγινε με τους κοινωνικούς λειτουργούς και τους μπάτσους που γνώριζαν και δεν έκαναν απολύτως τίποτα, είναι για να χάνεις το μυαλό σου.
 

Τσίου

Μύστης
Ναι. Έπεσαν στα μαλακά. Δεν έγινε τίποτα. @Βάγγυ ; Ελπίζω να σε πρόλαβα. Από κάποιο σημείο και μετά, όταν οι άχρηστοι έβγαζαν την ουρά τους απ' έξω χωρίς ίχνος ενοχής ("δεν τον σκότωσα εγώ!") έγινε ιντεράκτιβ η φάση, άρχισα να απαντάω και παραλίγο να έριχνα την τηλεόραση κάτω με το μαξιλάρι που πέταξα.
Δύο εβδομάδες μετά την καταδίκη μητέρας και συντρόφου, άλλο ένα παιδί στην ίδια περιοχή πέθανε από βασανιστήρια, και καταλήγουμε στο ότι για όλα φταίει η υπηρεσία παιδιών-οικογένειας (dcfs). Όπου αναμειγνύεται, έχουν κηδείες. Αργότερα στο ντοκιμαντέρ αναφέρεται άλλο ένα παιδάκι, 4 χρονών, που ο δικαστής διέταξε να απομακρυνθεί από την οικογένεια του, μετά από καταγγελία κοινωνικής λειτουργού, αλλά η υπηρεσία παιδιών-οικογένειας της κομητείας δεν το απομάκρυνε και πέθανε. Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι. Μη το δεις, μη το δει κανείς.
 

Τσίου

Μύστης
Στην περίπτωση του Φερνάντεζ ξέχασα να στείλω τα φιλιά μου στην τοπική αστυνομία. Υπέροχοι κι αυτοί εκεί. Συγγνώμη για την κατάχρηση, νόμιζα ότι τα είχα ακούσει όλα, αλλά όχι.
Και για να πω κάτι σχετικό, πρόσφατα διάβαζα σχόλια Ελλήνων σε βιβλίο αμερικανικό non-fiction. Υπερβολικό, σιγά μη έγιναν όλα αυτά, ψέματα, μούφα κτλ. Πόσο κουτοπόνηροι και πόσο άσχετοι με την αμερικανική παράνοια. Τους λυπήθηκα και τους ζήλεψα.
 
Top