Βλέπω βιντεάκια στα σόσιαλ από ξένους, π.χ. Αμερικανούς, που ήρθαν και ζουν στην Ελλάδα και παινεύουν διάφορα πράγματα στην χώρα μας (τον τρόπο ζωής, τα φθηνά φάρμακα και γιατρούς, τα δωρεάν νοσκομεία κτλ.) και από την άλλη π.χ. μια Ελληνίδα που ζει σε κάποια σκανδιναβική χώρα και διαμαρτύρεται σταθερά για το εκεί σύστημα υγείας κτλ. και βλέπω από κάτω ένα χαμό οργισμένα σχόλια από συμπατριώτες μας που τους την λένε (!) (μια κοπέλα μάλιστα ζήτησε.. συγνώμη, σε επόμενο βιντεάκι που παίνεψε την χώρας μας

) και για μένα είναι τόσο φανερό πως δεν έχουν ζήσει εκτός Ελλάδας.
Έχω ζήσει πολλά χρόνια στην Δυτική Ευρώπη, συμπτωματικά για λίγο καί στην Σουηδία, καθώς και σε άλλες χώρες του κόσμου. Και καταλαβαίνω πολύ καλά τί λένε οι βιντεάκηδες και στους κράζοντες αναγνωρίζω ένα από τα πολύ κακά χούγια του έθνους, αυτή την παθολογική γκρίνια, γνωστή και ως μίρλα.
Έχω πάθει τροφική δηλητηρίαση στην Ελλάδα κι έχω πάθει τροφική δηλητηρίαση στην Στοκχόλμη (την πιο σοβαρή που πέρασα ποτέ). Η μέρα με την νύχτα, η εμπειρία μου ανάμεσα στις δύο χώρες, με την Ελλάδα να είναι υποδειγματικά τα πάντα όλα, από την μεριά του συστήματος υγείας, και στο νοσοκομείο στην Σουηδία να είμαι παρατημένος και με εμμετό και εκκένωση να έχω αυτοθεραπευθεί όταν πια αξιώθηκε να με δει μια γιατρός, μετά από πολλές ώρες και πλέον ξημερώματα. (Θυμήθηκα τώρα πως δεν κατάφερνε καν να μου ξυρίσει τα σημεία για να βάλει πάνω τα ηλεκτρόδια για καρδιογράφημα, και πήρα το ξυραφάκια και ξυριζόμουν μόνος μου.

Της λέω: έφαγα τάρανδο με sour cream. Κανείς άλλος στο τραπέζι δεν έφαγε sour cream και υποθέτω πως από εκεί η δηλητηρίαση. Μου λέει: Ναι. Της λέω: όταν ήρθα εδώ έκανα εμμετό και έβγαλα τα πάντα, και έπειτα εκκένωση. Πιστεύω πως από εκεί και πέρα άρχισα να αναρωνω. Μου λέει: Ναι. Της λέω: νομίζω πως μπορώ να επιστρέψω στο σπίτι τώρα. Μου λέει: Ναι.

(Δεν κάνω πλάκα, αυτή ήταν η στιχομυθία.) )
Έχω βγάλει φρονιμίτη στην Ολλανδία και τον ίδιο φρονιμίτη, από την άλλη πλευρά, στην Ελλάδα. Η μέρα με την νύχτα, η εμπειρία μου, με τον Έλληνα οδοντίατρο να είναι υποδειγματικός. Ο Ολλανδός τελείωσε σε λεπτά. Είχα ακατάσχετη αιμοραγία για ώρες, (είχα πάει στο μεταξύ σε άλλη πόλη) και χρειάστηκε να επιστρέψω, έχοντας υποφέρει για ώρες, για να μου το καυτηριάσει ώστε να σταματήσει η αιμοραγία. Διότι, όπως αντιλήφθηκα χρόνια αργότερα στο οδοντιατρείο του Έλληνα, οι δύο ρίζες ήταν σαν δαγκάνα προς τα μέσα. Οπότε απλά το τράβηξε και ξέσκισε τα πάντα. Ο Έλληνας ασχολήθηκε μία ώρα (!) να το κόψει πρώτα στα δύο, ώστε να μην ξεσκίσει τα ούλα κατά την αφαίρεση. Πήρε μία ώρα, αλλά όταν έφυγα ήμουν περδίκι.
Και πολλές άλλες ιστορίες, στις οποίες δεν θέλω να μπω, κάποιες είναι προσωπικές.
Αν θα έλεγα να τα πω αυτά σε κάποιο βιντεάκι, θα έπρεπε με ένα γερό στομάχι να είμαι έτοιμος να αντιμετωπίσω ένα τσουνάμι σχολίων από ανθρώπους που απλά ξέρουν τα μισά εξωραΐζοντας χώρες στις οποίες δεν έχουν ζήσει.
Και μου κάνει εντύπωση αυτό: αφού δεν έχεις ζήσει εκεί, και ενδεχομένως δεν έχεις ζήσει πουθενά εκτός Ελλάδας, και δεν μπορείς ούτε να ξέρεις πραγματικά τί συμβαίνει εκεί, ούτε να συγκρίνεις, γιατί έχεις μια άποψη μεγαλύτερη από το μπόι σου, και τέλος πάντων, γιατί την εκφράζεις τόσο άσχημα;