Νέος Συγγραφέας - Μπορώ να έχω νόμιμα έσοδα χωρίς ΤΕΒΕ;

Ασημενια

Κοινωνός
Ούτε το να θες να προσληφθείς πλασάροντας όσο καλύτερα μπορείς τον εαυτό σου είναι εκπόρνευση ούτε το να προσπαθείς να κάνεις επάγγελμα αυτό που αγαπάς λέγεται εκπόρνευση.
Γείτονάς μου, ζωγράφος, φωτογράφος και διάφορα άλλα, από τους σχετικά γνωστούς, στα εφηβικά του χρόνια, πουλούσε τα έργα του έναντι του κόστους των υλικών. Ήταν ο μόνος τρόπος για να μπορεί να συνεχίζει να κάνει αυτό που ήθελε και αυτό που αγαπούσε... να ζωγραφίζει.
 
Γείτονάς μου, ζωγράφος, φωτογράφος και διάφορα άλλα, από τους σχετικά γνωστούς, στα εφηβικά του χρόνια, πουλούσε τα έργα του έναντι του κόστους των υλικών. Ήταν ο μόνος τρόπος για να μπορεί να συνεχίζει να κάνει αυτό που ήθελε και αυτό που αγαπούσε... να ζωγραφίζει.
ο ορισμός του καλλιτέχνη...:ναι:
 
ο ορισμός του καλλιτέχνη...:ναι:
Μάλλον δεν καταλαβες τι είπε ή Ασημένια!
Όσο για την απάντηση σου σε εμένα, θα σου έλεγα να δεις αυτό που λέω με πιο...κοσμοπολίτικο μάτι!
Οι επικρατούσες τάσεις της εποχής μας, αλλά και των περασμένων δεκαετιών, διαμορφώθηκαν στο εξωτερικό. Ας μη μιλάμε με στενά τοπικά δεδομένα.
 
Φίλε Ανάδελφε μια χαρά κατάλαβα τι είπε... Μήπως δεν κατάλαβες εσύ;;;

Κοσμοπολίτικο μάτι;;; Αριστερό ή δεξί;;:))

Αν θέλεις μπορείς να γίνει ένα τι πιο σαφής γιατί αλλιώς δεν έχει νόημα η κουβέντα μας...
 
Αγαπητέ, αν βάλεις κάτω όλα τα ποστ σου σε αυτό το θέμα, θα καταλάβεις πως κάπου κάτι έχασες...
Κοσμοπολίτικο μάτι;;; Αριστερό ή δεξί;;
Μόλις σκότωσες τη κουβέντα!
Καληνύχτα!
 

Χρηστος Π

Όμορφο Νιάτο
Ενας καλλιτέχνης, για να λέγεται καλλιτέχνης, πρέπει να είναι ζωτικής σημασίας για αυτόν να δημιουργεί. Νομίζω όλοι συμφωνούμε σε αυτό. Αρα προκειμένου να συνεχίσει να δημιουργεί, θα κάνει τα πάντα. Μέχρι και να πουλήσει τα έργα του. Γιατί αν τα παρατούσε, δεν θα ήταν τόσο δυνατό το πάθος του. Η διαφορά όμως είναι ότι ποτέ δεν θα βολευτεί στο εμπόριο. Θα είναι ένα αναγκαίο κακό για αυτόν. Οι "καλλιτέχνες" των ημερών μας έχουν γίνει επιχειρηματίες. Με μάνατζερ, με συμφωνίες, με παζάρια, κερδοσκοπία κλπ. Το να το κάνεις αναγκαστικά ως τον μόνο τρόπο να συνεχίσεις να δημιουργείς, το καταλαβαίνω. Το να είσαι στη μπίζνα με λογική... μπίζνας, όχι. Με αυτά τα δεδομένα λοιπόν, ναι, ο γείτονάς της Ασημένιας είναι πραγματικός καλλιτέχνης. Και σκάλες να καθάριζε για να μπορεί να αγοράζει τις μπογιές και τα φιλμ του, πάλι θα το καταλάβαινα.
 

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
Εμένα αυτή η εξιδανίκευση κι ο εξωραϊσμός του καλλιτέχνη που "καταθέτει την ψυχή του" (μια τραγικά γραφική έκφραση, για μένα..), και που φυτοζωεί, αρκεί να δίνει τέχνη κτλ. μου φαίνεται ρομαντική και κάπως απλοϊκή, να πω την αμαρτία μου. Υπάρχει βέβαια καί αυτός ο βασανισμένος φτωχός καλλιτέχνης αλλά υπάρχουν παράλληλα κι ένα σωρό άλλοι τύποι καλλιτέχνη.

Δηλ. ο Στίβεν Κινγκ, ο Πολ Μακ Κάρτνεη, ο Μπρους Σπρίνγκστιν κι ένα σωρό άλλοι πού και νοιαστήκαν μια χαρά να βγάλουν χρήματα καί είχαν το μυαλό να τα επενδύσουν, να τα αβγατίσουν, να τα κρατήσουν, κι έχουν χ3στ3ί στο τάλιρο, δεν είναι πραγματικοί καλλιτέχνες και δημιουργοί... Νταξ...
:))))
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Ομως Χρηστο, αυτος ειναι ενας πολυ συγκεκριμενος ορισμος για τη λεξη "καλλιτεχνης". Εσυ αναφερεσαι στον καλλιτεχνη που εχει το ψωνιο. Αν ομως εχει το ψωνιο και δεν εχει το ταλεντο, λειπει η εννοια "καλλι-" που προϋποθετει η λεξη, οποτε καποιος θα σου πει οτι "καλλιτεχνης ειναι οποιος εχει ταλεντο" και παει λεγοντας.

Βρισκω λιγο επικινδυνη την αποπειρα να ορισουμε τετοιες εννοιες και να επαναπροσδιορισουμε κοινες λεξεις με τον τροπο που θελουμε εμεις να τις αντιλαμβανομαστε. Καλλιστα μπορει καποιος να πει εναν εντελως δικο του ορισμο για το τι εστι "αντρας" και οι περισσοτεροι να βγουμε εκτος :Ρ

Αυτο που λες ανταποκρινεται μαλλον πιο πολυ στην αρχικη εννοια του "ερασιτεχνη". Δηλ. ο εραστης της τεχνης, και μαλιστα εξωεπαγγελματικά. Ομως δεν ειναι απαραιτητο ολοι οι καλλιτεχνες να ειναι ερασιτεχνες.
 
Last edited:
Ενας καλλιτέχνης, για να λέγεται καλλιτέχνης, πρέπει να είναι ζωτικής σημασίας για αυτόν να δημιουργεί. Νομίζω όλοι συμφωνούμε σε αυτό.
Φυσικά!

Αρα προκειμένου να συνεχίσει να δημιουργεί, θα κάνει τα πάντα. Μέχρι και να πουλήσει τα έργα του. Γιατί αν τα παρατούσε, δεν θα ήταν τόσο δυνατό το πάθος του. Η διαφορά όμως είναι ότι ποτέ δεν θα βολευτεί στο εμπόριο. Θα είναι ένα αναγκαίο κακό για αυτόν.
Σωστά! Μα αυτό είναι το ίδιο με το να προσφέρει την τέχνη του αφιλοκερδώς, όπως προτάθηκε εδώ μέσα να κάνει ο Καλαμαράς;
Οι "καλλιτέχνες" των ημερών μας έχουν γίνει επιχειρηματίες. Με μάνατζερ, με συμφωνίες, με παζάρια, κερδοσκοπία κλπ. Το να το κάνεις αναγκαστικά ως τον μόνο τρόπο να συνεχίσεις να δημιουργείς, το καταλαβαίνω. Το να είσαι στη μπίζνα με λογική... μπίζνας, όχι.
Μήπως δεν ήταν πάντα οι καλλιτέχνες επαγγελματίες;;;
Μήπως η όποια τέχνη -από αρχαιοτάτων χρόνων- είχε πάντα κάποιο όφελος για εκείνον που την παρήγαγε;
Μήπως εάν είσαι στη μπίζνα, το μόνο σωστό είναι να έχεις λογική μπίζνας διότι, όπως και να'χει, κάποιος θα ωφεληθεί και θα βγάλει φράγκα από την τέχνη σου; Μιλώ πάντα στη βάση της τέχνης, όχι ως χόμπι, ούτε ως ψώνιο, αλλά ως τρόπο ζωής. Από τη στιγμή που η ζωή σου είναι η τέχνη, πρέπει να ζήσεις από αυτή.

Με αυτά τα δεδομένα λοιπόν, ναι, ο γείτονάς της Ασημένιας είναι πραγματικός καλλιτέχνης. Και σκάλες να καθάριζε για να μπορεί να αγοράζει τις μπογιές και τα φιλμ του, πάλι θα το καταλάβαινα.
Όπως και όλοι μας θα το καταλαβαίναμε. Απλά μιλούσαμε για "εκπόρνευση" ή όχι. Αν ο τυπάκος αυτός έδινε σε εκείνον που θα του προσέφερε ένα πιάτο φαγητό, μια φωτογραφία -ως αντάλλαγμα- δεν πρόκειται για εμπορευματοποίηση της τέχνης; Δηλαδή, ας μη θεοποιούμε τις θυσίες που πρέπει να κάνει κάποιος για να κρατήσει ζωντανή την τέχνη του και να δαιμονοποιούμε την προσπάθειά του να βελτιώσει το βιοτικό επίπεδό του μέσω της τέχνης!
Ούτως ή άλλως, όσοι αγαπούν τα της τέχνης, τιμωρούν σκληρά όσους κινούνται αυστηρά εμπορικά.

Ομως δεν ειναι απαραιτητο ολοι οι καλλιτεχνες να ειναι ερασιτεχνες.
Mε μια φράση, τα είπες όλα.

ΥΓ Φαροφύλακα, είσαι πολύ σωστός!
 
Last edited:

Χρηστος Π

Όμορφο Νιάτο
Ο Κινγκ που αναφέρθηκε ως παράδειγμα, έχει ένα συγγραφικό ενεργητικό, το οποίο προσωπικά μου μιλάει. Αρα το καλλιτεχνικό του κομμάτι το σέβομαι και το εκτιμώ. Το επιχειρηματικό του κομμάτι στην καλύτερη με αφήνει αδιάφορο. Πάντα έβγαζε λεφτά από τα βιβλία του όμως (σαν καλός μπίζνεσμαν) θέλησε να επεκταθεί και στον κινηματογράφο και προσφάτως στην τηλεόραση. Αν εξαιρέσεις τις συνεργασίες με Κιούμπρικ και Ντάραμποντ, οι υπόλοιπες προσπάθειες ήταν στην καλύτερη μέτριες. Αλλά δεν τον νοιάζει όπως φαίνεται, γιατί το μέτριο πουλάει και αρκεί να ρέει το χρήμα. Τον επιχειρηματία Κινγκ λοιπόν τον αντιπαθώ. Αν και πρέπει να αναφερθεί μια μεγάλη πράξη που έκανε κάποτε ο συγκεκριμένος. Του άρεσε τόσο Η Τελευταία Εξοδος, που πούλησε τα δικαιώματα για το Πράσινο Μίλι στον Ντάραμποντ για το συμβολικό ποσό του ενός δολλαρίου. Δεν το καθαγιάζω βέβαια αυτό, καθώς υπάρχουν και ψιλά γράμματα, αλλά θα μπορούσε να είναι ένα παράδειγμα για το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη προς την ποιότητα. Για τον Μακ Κάρτνει το αφήνω ασχολίαστο. :μαναι: Γενικά, πιστεύω ότι κάποιος μπορεί να είναι καλός στην τέχνη του και ταυτόχρονα να είναι μέγιστος μ@λ@κ@ς. Δεν βλέπω πώς το ένα αποκλείει το άλλο. Ούτε είπα ποτέ το αντίθετο.

Και για να μην ξεφεύγουμε, δεν βρίσκω τίποτα το μεμπτό στο να θέλει ένας καλλιτέχνης να ζει ποιοτικά. Αλοίμονο! Στην δική μου κοσμοθεωρία, μεμπτό είναι αφενός το να καθορίζεις την τέχνη σου σύμφωνα με το τι πουλάει (φτιάχνω φτηνά πράγματα γιατί το φτηνό πουλάει, βλ. σύγχρονος αμερικανικός κινηματογράφος, σύγχρονη ελληνική μουσική κλπ) και αφετέρου το να βάζεις το κέρδος πάνω από την τέχνη σαν αυτοσκοπός. Νομίζω είναι απλό αυτό που λέω.
 

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
Το θέμα δεν θυμάμαι να είναι καθόλου εάν κάποιος πέρα από καλλιτέχνης μπορεί να είναι και "μ@λ@κας" κτλ. αλλά εάν είναι εύλογο να επιθυμεί ένας καλλιτέχνης να βγάλει χρήματα και ως προς τις τελευταίες αναρτήσεις ποιος είναι ο "ορισμός" του καλλιτέχνη.

Επίσης, Χρήστο, σε αυτήν την τελευταία ανάρτηση τοποθετείσαι ξεκάθαρα υποκειμενικά δηλ. τί σέβεσαι και εκτιμάς εσύ και τί αφήνει εσένα αδιάφορο πράγμα που με κάνει να βλέπω με περισσότερη συμπάθεια την τοποθέτησή σου. Η επιφύλαξη είναι στο ότι συνήθως δίνεται μια εντύπωση, από διάφορες μεριές, πως κάποιος μπορεί να ξεχωρίσει και να πει αντικειμενικά τί είναι καλή τέχνη και τί όχι, ή ποιος είναι ο πραγματικός καλλιτέχνης και ποιος όχι, όταν τα πάντα δεν ειναι τίποτα άλλο πέρα από προσωπικές εκτιμήσεις και υποκειμενικές θεωρήσεις κι εξού κάθε φόρα χίλιοι συμφωνούνε και ένα εκατομμύριο διαφωνούνε.
 

Χρηστος Π

Όμορφο Νιάτο
Τα περί καλλιτέχνη και μ@λ@κ@ ήταν στα πλαίσια του διαχωρισμού ώστε να γίνει κατανοητή η θέση μου και πιο πολύ ως προς αυτό που είπες εσύ Φάρε.

Σαφώς και όταν μιλάω, αυτά που λέω είναι οι δικές μου θέσεις. Χρειάζεται να λέμε κάθε φορά "κατά τη γνώμη μου"; Νομίζω εξυπακούεται. Ακόμα και ο ρατσισμός δεν είναι αντικειμενικά καθορισμένος σαν κακός εφόσον υπάρχουν ακόμα αυτοί που τον ασκούν. Το να φέρεται κάποιος ρατσιστικά έρχεται σε αντίθεση με τις δικές μου αρχές γι' αυτό και θα αντιδράσω ακόμα κι αν το στάτους κουο τον επικροτούσε. Δεν χρειάζεται να πεις "κατά τη γνώμη μου είσαι ξεφτίλας" στον ρατσιστή. Ετσι λοιπόν θεωρώ αυτονόητο ότι όσα είπα εδώ αφορούν καθαρά δικές μου απόψεις τις οποίες ωστόσο θα τις υποστηρίξω με νύχια και με δόντια, αλλά και με διάθεση να δω αν μπορώ να μάθω κάτι που δεν ήξερα μέχρι τώρα. Δεν τον καταδίκασα τον Καλαμαρά. Δεν θα μπορούσα εξάλλου. Διαφώνησα με το ποια κατάλαβα ότι ήταν η θέση του. Επίσης κατανόησα την αντίδραση της Διατσέντας, γιατί κι εγώ σε πέντε πράγματα που έχω σαν αρχές, είμαι απόλυτος. Οταν απάντησε ο Καλαμαράς, κατάλαβα ότι ήταν κάπως αβάσιμη η ωμή επίθεση και χάρηκα που δεν την έκανα.

Οσον αφορά το τι είναι καλή και κακή τέχνη και τι εστί καλλιτέχνης, έχω κάποια μέτρα και σταθμά και είμαι περήφανος για αυτά καθώς δεν είμαι ο καλός ο μύλος αλλά ένας απλός άνθρωπος. Η αντικειμενικότητα όμως είναι πολύ αφηρημένη σαν έννοια και πέρα από πέντε-δέκα τρανταχτές περιπτώσεις, δεν πιστεύω σε αυτήν.
 

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
Υπάρχουν πράγματα που οι άνθρωποι τα προβάλουμε σαν αντικειμενικές αλήθειες (π.χ. «βρέχει», «ένα κι ένα κάνουν δύο», «ο Σφακιανάκης είναι απαίσιος τραγουδιστής») κι άλλα που τα προβάλουμε σαν υποκειμενικές αλήθειες («ο Σφακιανάκης δεν μου αρέσει σαν τραγουδιστής.»)

Όταν εκφράζουμε μια προσωπική εκτίμηση, μια υποκειμενική αλήθεια («π.χ. δεν υπάρχει θεός», «ο Ταραντίνο είναι κακός κι υπερεκτιμημένος σκηνοθέτης» κτλ.) αυτή μπορεί να έρχεται σε σύγκρουση με την αλήθεια κάποιου άλλου, πράγμα εύλογο. Ο προτεινόμενος απόλυτος τρόπος έκφρασης, όμως, φέρνει συγκρούσεις, πράγμα εξίσου εύλογο αφού αμφισβητεί την αλήθεια του διπλανού. Αυτό είναι διαπιστωμένο στην πράξη.

Εξού και πολλοί εδώ μέσα διαλέξαμε με τον καιρό να είμαστε πολύ προσεκτικοί στον τρόπο διατύπωσης και θα προτιμήσουμε να πούμε π.χ. «Εμένα ο Ταραντίνο δεν μου πάει καθόλου» ή «Εγώ πιστεύω πως ο Ταραντίνο δεν είναι τόσο καλός όσο πιστεύει ο πολύς κόσμος» κτλ. Αυτό αποτελεί, τουλάχιστον όσον αφορά τους βετεράνους του φόρουμ, σχεδόν άτυπη σύμβαση ευγένειας .

Όπως και να ‘χει, σε διάφορες συζητήσεις που έχουμε κάνει καί μαζί η θέση σου σε διάφορα θέματα έμοιαζε να εκφράζει μια αντικειμενική τοποθέτηση και χαίρομαι που διευκρινίζεις εδώ πως αυτό που σου φαίνεται (και που μου φαίνεται) δεν είναι κάποια γενική αλήθεια.

:)
 
Mου αρέσει το γεγονός οτι μπορείτε και συμφωνείτε στο οτι διαφωνείτε!
Δείχνει ωριμότητα.

Τώρα, ως προς το θέμα μας, θα ήθελα να βγουν μπροστά όσοι έχουν κάνει έστω και μία συγγραφική απόπειρα και να μας πουν οι ίδιοι τις σκέψεις τους.
Υπάρχει κανείς;
 

Χρηστος Π

Όμορφο Νιάτο
Αν έλεγα πχ "ο Ταραντίνο είναι κακός σκηνοθέτης" και το εξέφραζα σαν απόλυτη, γενική και αντικειμενική αλήθεια, θα έπασχα από το σύνδρομο του θεού (κατάλαβες τι εννοώ). Αυτό θα σήμαινε αυτομάτως ότι έχω θέμα, για να το πω απλά. Αρα γιατί να τα πάρεις με ένα άτομο που έχει μια τέτοιου είδους δυσλειτουργία; Του κάνεις μια-δυο ερωτήσεις, βλέπεις ότι την έχει δει παντογνώστης, του λες ίσως ότι υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος πέρα από τη μύτη του και σταματάς να ασχολείσαι. Συνεπώς, το ότι ασχολείσαι, δείχνει μάλλον ότι τον παίρνεις σοβαρά. Από τη στιγμή που σε ένα θέμα κατατίθενται διαφορετικές απόψεις, ο καθένας τις εκφράζει σαν την αλήθεια του. Νομίζω πως είναι στο χέρι σου το αν θα προσβληθείς από το ότι είμαι απόλυτος. Λέω τη γνώμη μου σε κάτι με επιχειρήματα. Αν διαφωνείς, λες τη δική σου επίσης με επιχειρήματα κι έτσι γίνεται διάλογος. Είναι υγιές το να διαφωνείς, όπως και το να υποστηρίζεις με πάθος τη θέση σου (όχι με φανατισμό, αυτός δεν επιτρέπει επιχειρηματολογία). Είναι αμυντικός μηχανισμός πιστεύω το να προσβάλλεσαι από την άποψη του άλλου και να τον κατηγορείς ότι την προβάλλει σαν οικουμενική αλήθεια. Αν όντως πίστευα κάτι τέτοιο όπως λες ότι φαινόταν (που μπορεί όντως να φαινόταν έτσι), δεν θα μιλούσα με επιχειρήματα. Αντιθέτως, νομίζω πως σε όσες συζητήσεις έχουμε κάνει, έχω επιχειρηματολογήσει.

Ελπίζω να γίνομαι κατανοητός και να μην παρεξηγηθούν μεμονωμένες λέξεις ή φράσεις.

Ανάδελφε είχα ξεκινήσει να γράφω μια ιστορία αλλά δεν την ολοκλήρωσα. Δραστηριοποιούμαι σε άλλη μορφή τέχνης όμως, στη μουσική συγκεκριμένα. Πού θέλεις να καταλήξεις;
 
Last edited:

Έλλη Μ

Κοινωνός
Σκόρπιες σκέψεις για την τέχνη, τον καλλιτέχνη και το κακό συναπάντημα :)

Ο καλλιτέχνης, συγγραφέας κοκ είναι ένας άνθρωπος που έχει ένα ιδιαίτερο ταλέντο για το οποίο τον θαυμάζω (κι ενίοτε τον ζηλευω καθώς εγώ δεν διαθέτω κάτι αντίστοιχο, αν και πολύ θα ήθελα) και ακόμη περισσότερο θαυμάζω (ή/και ζηλευω) ότι καταφέρνει να κάνει αυτό που αγαπάει (ενώ εγώ όχι) και αν βιοπορίζεται από αυτό ακόμη καλύτερα. Ταυτοχρονα, δεν θεωρώ εαυτόν κατώτερο επειδή δεν «καλλιτεχνίζω», υποθετω το δικό μου ταλέντο της εξαιρετικής σπανακόπιτας (υπερβολή η βαρύτητα στην σπανακόπιτα, αλλά καταλάβατε το πνεύμα, βάλτε αντίστοιχα ο καθενας αυτό που σκέφτεται) δεν είναι ικανό να με βάλει σε θέση σύγκρισης εμού και του Τάδε Συγγραφόπουλου περι καλύτερου ή χειρότερου. Διαφορετικοί είμαστε, το ταλέντο δεν είναι ικανή και αναγκαία συνθήκη ορισμού και χαρακτηρισμού καποιου ως καλύτερο από κάποιον άλλο.
Αυτός ο ορισμός για μένα είναι αρκετά χρήσιμος και χρηστικός προκειμένου να απομυθοποιώ τους ανθρώπους, να μην τους βαζω σε βάθρα ή στο απυρόβλητο και να κρίνονται κι αυτοι ισότιμα , ισόνομα και να μην εξαιρούνται λόγω του μεγάλου τους ταλέντου, το οποίο δεν αμφισβητώ επ ουδενί.Γι΄αυτό και η κουβεντα περι καλλιτέχνη, αμοιβής, τέχνης κλπ με μπερδευει λίγο, ίσως γιατι στο μυαλό μου διαχωρίζω την τεχνη (αποτέλεσμα) από τον εκτελών την τέχνη (τον άνθρωπο), ο οποίος έχει αντίστοιχες με μενα ανάγκες, ελαττώματα, προτερήματα, κόμπλεξ, ανασφάλειες και όλα εκείνα τα χαρακτηριστικα και τις ιδιότητες ενός διποδου γηινου πλάσματος. Και αυτό που με προβληματίζει στην όλη κουβέντα είναι ότι εξεφρασε ο άνθρωπος κάποιες λεπτομέρειες της καθημερινότητάς του, της δουλειάς του, του κόπου και της ταλαιπωρίας του και αυτό έφερε μιαν αναδίπλωση. (Η δική μου άποψη εινια) ότι δεν χρειαζόταν από την αρχή καμία διευκρίνιση εκ μέρους του καλαμαρά, προκειμένου να τον δω με φιλικότερο μάτι. Πολύ πολύ φιλικά και χωρίς να αποδίδω ευθυνες σε κανέναν, αλήθεια!:)
 
Ανάδελφε είχα ξεκινήσει να γράφω μια ιστορία αλλά δεν την ολοκλήρωσα.
Γιατί; Λόγω χρόνου ή λόγω έλλειψης εμπνεύσεως;
Δραστηριοποιούμαι σε άλλη μορφή τέχνης όμως, στη μουσική συγκεκριμένα.
Πως δραστηριοποιείσαι; Γράφεις τη δική σου μουσική; Τους δικούς σου στοίχους;
Αν ναι, ανεβάζεις τη δουλειά σου σε myspace κτλ; Πιθανόν και όχι μεμπτό.
Αλλά γιατί το κάνουν, όσοι το κάνουν; Για να προσφέρουν δωρεάν την τέχνη τους ή έχοντας ως μέσο την δωρεάν προσφορά αποζητούν την καταξίωση μέσω μιας δισκογραφικής που ίσως τους προσέξει;
Αλήθεια, Live σε μαγαζί με κοινό 100 ατόμων, θα έκανες τζάμπα;
Πού θέλεις να καταλήξεις;
Στο οτι πολλά τραγούδια λέγονται έξω από τον χορό.
(θα μιλήσω γενικά και όχι προσωπικά σε εσένα)
Όσοι δεν έχουν δημιουργήσει τη δική τους τέχνη, από το μηδέν, πάνω στο λευκό του καμβά, της σελίδας ή της παρτιτούρας, μπορούνε πολύ όμορφα και ανέξοδα να εκφέρουν άποψη,
η οποία φτάνει και στα όρια του αφορισμού.
Εκείνοι που έχουν στρώσει πισινό κάτω και έχουν δώσει "σάρκα και οστά" στην έμπνευση τους, την σέβονται και την εκτιμούν πολύ περισσότερο και ναι, την κοστολογούν.
 

Χρηστος Π

Όμορφο Νιάτο
Δεν την ολοκλήρωσα γιατί μάλλον δεν το ήθελα αρκετά. Και χρόνο είχα και έμπνευση.

Στη μουσική έχω φτιάξει ένα ταπεινό (πολύ ταπεινό λέμε όμως) home studio με χρήματα από δουλειές κατά καιρούς και εκτός από διασκευές, γράφω και ενορχηστρώνω και δικά μου κομμάτια. Εχω κάνει 2 (δυο) live αφιλοκερδώς (αυτό έλειπε να πληρωθώ για το μεράκι μου) και θα έκανα και άλλα 1002 αν είχα την ευκαιρία. Τα κομμάτια μου τα ανεβάζω στο διαδίκτυο για να πάρω γνώμες και συμβουλές από άτομα πιο έμπειρα από μένα και να δω τι εντύπωση κάνουν σε άλλα αυτιά οι δημιουργίες μου. Σαν δημιουργός λοιπόν, θα σου πω ότι θέλω να βρει αποδέκτες η δουλειά μου. Θέλω να ακουστεί και να αρέσει. Νομίζω ότι όλοι οι δημιουργοί το θέλουν αυτό λίγο πολύ. Αλλά δεν γράφω γι αυτό. Θα έγραφα ακόμα κι αν ήμουν ο τελευταίος πάνω στη γη. Εχω ακούσει πολλούς να μου λένε "τι νόημα έχει να κάνεις τόσο κόπο χωρίς να τα πουλάς" ή "δωσ' τα σε δισκογραφικές κλπ". Μέχρι και στο voice μου χουν πει να πάω. Ε λοιπόν δεν την καταλαβαίνω αυτή τη νοοτροπία. Γράφω γιατί με γεμίζει. Νιώθω σαν να είμαι σπίτι μου όταν παίζω κιθάρα και όταν ηχογραφώ στο cubase. Δεν έχω τρόπο να το αποδείξω (και δεν με ενδιαφέρει κιόλας να το κάνω), αλλά αν αύριο ερχόταν η δισκογραφική και μου κούναγε το συμβόλαιο στα μούτρα, θα αρνιόμουν. Αλλά αν είχα μπάντα και είχαμε τα φόντα σαν ομάδα, θα ήθελα να ηχογραφούσαμε. Με τους δικούς μας όρους όμως. Οχι μιας εταιρίας. Πλέον δεν υπάρχει η δικαιολογία "το να πουλήσω είναι ο μόνος τρόπος να ακουστώ". Το ίντερνετ προσφέρει πολλές ευκολίες. Προσωπικά λοιπόν εμένα με νοιάζει πρώτα να δημιουργώ και έπειτα να μοιράζομαι τη δημιουργία μου. Ξέρω λοιπόν πώς είναι να χεις το λευκό χαρτί μπροστά σου και να νιώθεις ότι θα εκραγείς αν δεν γράψεις κι όμως να μην σου βγαίνει. Αυτό δεν με κάνει να θέλω να γίνω έμπορας όμως. Αλλά πάλι.. that's just me.;)

Ελλη, το κάνεις να φαίνεται λες και τον λυπήθηκα τον άνθρωπο. Δεν με "δίπλωσαν" αυτά που είπε για τη δουλειά του και την οικογένειά του, αλλά το ότι ανέλυσε λίγο την αρχική του θέση. Ο ίδιος είπε ότι ήταν απόλυτος στην αρχή. Που και πάλι, ενέμεινα στην δική μου θέση και δεν την άλλαξα. Απλά κατανόησα λίγο καλύτερα τη δική του και το είδα λίγο πιο ψύχραιμα το πράγμα. Ψύχραιμα, όχι διαφορετικά.
 
Last edited:
Να πω και γω την δική μου άποψη για την προσωπική μου σχέση με την τέχνη (την ερασιτεχνική) για να μιλάμε μερικοί βιωματικα έναντι κάποιων άλλων θεωρητικών...

Εκτός λοιπόν από εκτός απο τις βασικές μου σπουδες στο Πανεπιστήμιο έχω και δίπλωμα κλασικής κιθάρας. Όταν κάποια στιγμή στην ζωή μου βρέθηκα μπροστά στο σταυροδρόμι χημεία ή μουσική διάλεξα χημεία για βιοπορισμό και μουσική για έκφραση και διασκεδαση... Η μουσική για μένα ήταν ένας τρόπος να εκφράζομαι. Ήμουν μέλος σε πολλά γκρουπάκια, αλλά μόλις το πράγμα πήγαινε να γίνει επαγγελματικό άποχωρούσα. Απλά γιατί δεν ήθελα αύτη την σχέση με την μουσική. Το μόνο που ήθελα ήταν κάθε ζωντανή εμφάνιση να είναι για μένα μια γιορτή. Έχω παίξει μπροστα σε 1000 άτομα αφιλοκερδώς και θα το έκανα συνέχεια.

Σε περιόδους που έψαχνα για δουλειά είχα προτάσεις απο σκυλάδικα, ρεμπετάδικα λλπ κλπ για να παίζω με αρκετά ικανοποιητικό μισθό (ίσως καλύτερο κι από αυτόν που παίρνω σήμερα), αλλά δεν το έκανα. Ούτε το ζήλεψα ποτέ... Εχώ δει την κατάντια τέτοιων μουσικων καιπραγματικά τους λυπάμαι. Εφτανε η ώρα να βγουν στην σκηνή και δεν είχαν καμια όρεξη... Η τέχνη τους έγινε αγγαρεία...

Επίσης είχα δουλέψει σε αρκετά ωδεία ως καθηγητής κλασικής και ηλεκρικής κιθάρας. Κατάλαβα από ενα σημείο πως δεν μπορούσα να συνεχίσω γιατί είχα χάσει τον αρχικό μου ενθουσιασμό και το σταμάτησα... Δλδ χαλούσε η υγιης σχέση μου με την μουσική. Εδω και μερικά χρόνια διδάσκω μόνο μαθητές σε υψηλό επίπεδο και παντα τσάμπα, για τον απλό λόγο ότι θέλω να παίζω και να μεταφέρω γνώσεις σε φιλοδοξους νεους κιθαρίστες...

Τα δικά μου κομμάτια είναι μυστήρια... Μου αρέσει να τα σκαλίζω μόνος και όταν καταφέρω να μαζέψω αξιόλογους μουσικούς ίσως κάνω και κανένα λαιβάκι. Υπαρχει και home studio φίλου οπότε μπορουμε να βγάλουμε και ένα δισκακι να γουστάρουμε που θα το δίνουμε σε φίλους και γνωστούς!!!

Στο ίντερνετ θα τα ανέβαζα μόνο για να ακούσω κριτικες και να δω πως καταλαβαίνει ο κόσμος την μουσική μου.
Το βασικό μου επάγγελμα μου επιτρέπει να έχω αυτή την αρμονική σχέση με την τεχνη, η οποία κιόλας μου αρέσει... Έχω δει και την άσχημη σχέση καλλιτέχνη-μουσικής από πολύ κοντά. Έχω δει γκρουπάκια πανελλήνιαδ εμβέλειας να κάθομαστε μαζί πίσω στο stage και να λεν επί λέξη " ωρε πουστη μου που ήρθαμε να παίξουμε στην κωλοεπαρχεία για μερικά ψωροευρώ"... Δεν ήξερα αν ήταν για λύπηση ή κράξιμο...
Κάποια φορά είχαμε παίξει σαπορτ στους 2002 GR.. Ο τραγουδιστής μου έλεγε ότι ήθελε να γίνει ντίρλα για να μην καταλαβει πως θα περάσει η ώρα του λάιβ... Εγώ προσωπικά αυτό το κάνω όταν θέλω νς πάω στον οδοντίατρο όχι ότσν βγαίνω στο πατάρι... Χαίρομαι που δεν κατάντησα έτσι...

Έτσι λοιπόν έμαθα να δείχνω σεβασμό σε αυτούς τους δημιουργούς που το αξίζουν...
Αν μπορούσα α έκανα ένα λάιβ μόνο για τα παιδιά της Λέσχης να γουστάρουμε όλοι!!!!

Όλα τα παραπάνω είναι το πψς αντιλαμβάνομαι εγώ την σχέση τέχνης-καλλιτέχνη. Ούτε θέλω να την υιοθετήσει κανείς ούτε να την ασπαστεί. Και ότι ειπα παραπάνω ειναι προσωπικές εκτιμήσεις που προκύπτουν από βιώματα...
Ξέρω ότι ο Φάρος δεν συμφωνεί αλλά έχω να πω πως υπάρχουν εν τέλει και ερασιτέχνες καλλιτέχνες... Λίγοι αλλά υπάρχουν.. :)

@Χρήστος:
1. Πρέπει να τζαμάρουμε μια μέρα δικέ μου
2. Συνέχισε τις λαιβάρες και σπάστα με κάθε ευκαιρία
3. Στείλε λινκ και κανένα κομματάκι να γουστάρουμε.
4. Θες να σου κάνω ένα guest μαλμιστινικό σόλο;; (Πες ναι)!!!!!
 
Last edited:
Top