Μ' αρέσει… Δεν μ' αρέσει…
- Thread starter Φαροφύλακας
- Start date
@Νικόλας Δε Κιντ Είδα τους Ghost ζωντανά στο Download Festival πριν 2 χρόνια χωρίς να τους ξέρω καθόλου (προφανώς είμαι άσχετος από μουσική ) κι έπαθα την πλάκα μου, ίσως είναι το μοναδικό σύγχρονο συγκρότημα που υπάρχει λίστα μου, άντε μαζί με τους Disturbed για να μην είμαι απόλυτος .
Οι ταινίες του Ταραντίνο δεν μου πολυαρέσουν (αν και ο ίδιος μου αρέσει και τον βάζω συχνά να τον ακούω σε συνεντεύξεις), όμως νομίζω πως το δυνατό του σημείο είναι οι φυσιολογικοί διάλογοι. Κι είναι από τις διαφοροποιήσεις που έφερε στο σινεμά το ότι δύο εγκληματίες θα κάθονται και θα συζητούνε για καθημερινά πράγματα και ποπ κουλτουρα.Τι φοβερός συνειρμός! Και τέλεια σκηνή !!
Παρεμπιπτόντως, το γουρούνι είναι "βρόμικο" επειδή καλλιεργείται και κρατείται σε στενούς χώρους. Το αγριογούρουνο που ζει φυσιολογικά μια χαρά καθαρό ζώο είναι. Ομοίως κι η κότα, που ζει σε περιορισμένο κοτέτσι, τσιμπολογά τις κουτσουλιές της. Εάν αφήναμε αυτά τα ζώα στην φύση, καταρχήν.... η φύση θα έβρισκε την χαρά της, γιατί θα είχε για λίγες μέρες λουκούλλειο γεύμα
καθώς αυτά τα ζώα, μέσα από την διαρκή καλλιέργεια, έχουν χάσει την ικανότητα της αυτοσυντήρησης. Εάν υποθέταμε όμως πως μια χουφτα θα κατάφερναν να ενταχθούν στην φύση και να αυτοσυντηρούνται ως είδος, με τον όποιο τροπο, προφανώς ως φυσικά θηράματα, θα ξαναεπέστρεφαν, όπως κάθε άλλο ζώο, στην καθαριότητα.Το ζώο που αποφεύγω να φάω εγώ είναι η κότα γιατί θεωρώ πως καλλιεργούνται στις πιο αποτρόπαιες συνθήκες. Αν είναι στο χωριό, η κότα της αυλής, οκ. Όχι ότι αυτό μπαλαντζάρει την επίσης τραγική εκτροφή των τετράποδων θηλαστικών, βέβαια. Κάποτε έμεινα δίχως να τρώω κρέας για 2 χρόνια. Μετά δέχεσαι την φρίκη της πραγματικότητας διότι σε ευνοεί (το κρέας είναι σημαντικό στην διατροφή και επίσης την διευκολύνει).
Δεν ξέρω προς τα πού πάει η ανθρωπότητα, αλλά καμιά φορά σκέφτομαι πως σε κάποιο μέλλον ίσως δύο πράγματα που θα βλέπει από αυτήν την εποχή και θα φρικιάζει*, που εμείς τα θεωρούμε νορμάλ, είναι οι εκτρώσεις και η καλλιέργεια των θηλαστικών.
*όπως φρικιάζει ο σημερινός κόσμος με την σκλαβιά, που κάποτε ήταν η νόρμα.
Να προσθέσω και κάτι. Βλέπω πως κατηγορούν πολύ συχνά τους χορτοφάγους πως όπου και να πάνε το λένε και, ας πούμε το φωνάζουν, πως είναι χορτοφάγοι. Να σας πω εγώ εμπειρία. Δεν τρώγαμε τότε κρέας μαζί με την πρώην σύζυγό μου. Παραγγέλναμε όλη η παρέα πίτσες (με μπέικον κτλ) και παραγγέλναμε κι εμείς μία δίχως αλλαντικά (πες χωριάτικη). Όλοι, μην σου πω ακόμη κι όταν ξέρανε πως την πήραμε γιατί δεν τρώγαμε κρέας, θέλαν να τσιμπήσουν κι ένα κομματάκι κι από αυτήν. Μα έτσι δεν έμενε τίποτα για εμάς, ενώ αυτοί τρώγανε από την δική μας κι είχαν κι όλες τις άλλες πίτσες να διαλέξουν. Εκεί δεν κάνεις statement "παιδιά, εμείς δεν τρώμε κρέας!"; Οπότε, πάντα έβρισκα αυτήν την κριτική κακόγουστη διότι αυτός που τρώει κρέας δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει τις πολλές δυσκολίες να βρει να φάει αυτός που δεν τρώει κρέας. Α, θυμηθηκα κι άλλο περιστατικό. Είχαμε πάει σε μια ορεινή ταβέρνα κάπου στο Πήλιο. Έρχεται το γκρασόν, ρίχνει το μπλοκάκι στο τραπέζι ώστε να ξεκινήσει το γνωστό τελετουργικό κι αρχίζει κι απαριθμεί τα φαγητά: μπιφτέκι, μπιφτέκι γεμιστό, χοιρινή μπριζόλα, παλτσέτα, λουκάνικο χωριάτικο κτλ. κτλ. Οπότε τον προλαβαίνουμε: δεν τρώμε κρέας. Έμεινε άφωνος. Η φωνή του κι έφρασή του χάθηκαν κι ίσως ταξίδεψε για μια στιγμή σε κάποια άλλη διάσταση πριν ξαναέρθει κοντά μας. Δεν θυμαμαι πια αλλά παίζει να είχαν μόνο τηγανιτές πατάτες και χωριάτικη. Αξέχαστο γεύμα για διακοπές, ένα πιάτο τηγανιτές κι ένα πιάτο χωριάτικη! Φωτογραφιά για ζηλευτό IG story! Συνήθως βρίσκεις πολύ περισσότερα δίχως κρέας σε μια ταβέρνα αλλά όσο πιο ψηλά ανέβεις στο βουνό, τόσο πιο κρεατοφαγικό το μενού. Οπότε, μονάχα κατανόηση στους χορτοφάγους, από εμένα, γιατί τα έζησα.
Last edited:
Οι χορτοφάγοι μια χαρά παιδιά είναι και μπράβο τους για τη διατροφή που ακολουθούν.
Αυτοί που είναι εντελώς χαζεμένοι και επικίνδυνοι είναι οι βίγκαν. Οι άνθρωποι εκτός του ότι υποστηρίζουν όλες τις απίθανες ανεπιστημονικές θεωρίες, δεν έχουν ξεκαθαρίσει καλά-καλά ακόμα γιατί έγιναν βίγκαν.
Όταν κουβεντιάζεις μαζί τους έχουν μόνιμα μια επιθετική στάση, ξεκινώντας πάντα να σου εξηγούν πως ξεκίνησαν την εν λόγω διατροφή γιατί αγαπάν τα ζώα, γιατί σέβονται τη φύση κλπ και όσο τους στριμώχνει κανείς αρχίζουν να εύχονται καρκίνους, στεφανιαίες νόσους και τα ρέστα.
Απλά τραγικοί.
Τι μου θυμίσατε. Από το γυμνάσιο ακολουθούσα αυστηρή διατροφή δηλ χωρίς ίχνος πρόχειρου φαγητού. Ουτε η οικογένεια μου ηταν του πρόχειρου. Όταν είχα την πρώτη εταιρική μου δουλειά οι συνάδελφοι μιλούσαν για έξοδο. Ήταν μεταξύ πίτσας ή μπέργκερ. Και ρωτάνε τι προτιμώ εγώ. Τους κοιτάζω προσπαθώντας να βρω τον καλύτερο τρόπο να τους πω πως δεν έχω δοκιμάσει ποτέ μου κανένα από τα δύο. Με κοίταξαν έκπληκτοι βέβαια μόλις το άκουσαν. Απο αυτό το συμβάν αποφάσισα να δοκιμάσω τα βασικά πίτσα και μπέργκερ. Με κέρδισε το μπέργκερ για ένα διάστημα. Αλλά ύστερα έχασα το ενδιαφέρον και για αυτό. Την μεγαλύτερη έκπληξη την δέχτηκα όταν απαντούσα ότι δεν τρώω γλυκά. Ποτε δεν μου άρεσαν. Βέβαια δοκίμασα ύστερα και από αυτά για να λέω ότι ξέρω την γεύση.
Πάντως δεν κατάλαβα πότε την έκπληξη τους. Εγώ απορώ πώς τρώνε junk food.
Πάντως δεν κατάλαβα πότε την έκπληξη τους. Εγώ απορώ πώς τρώνε junk food.
Και εμείς στο σπίτι μεγαλώσαμε να τρώμε καλό σπιτικό φαγητό με λαχανικά από τον κήπο μας. Από παιδιά βέβαια που ζητούσαμε junk food τρώγαμε αλλά στο σπίτι πάλι το καλό φαγητό.
Προσωπικά μου αρέσει το καλό σπιτικό φαγητό, έχουμε φίλους σεφ και μαγειρεύουμε μαζί (εγώ σου σεφ) καταπληκτικά πιάτα και γεύσεις. Στα ταξίδια μου αρέσει πολύ να δοκιμάζω διαφορετικά φαγητά . Εχω περάσει από φάση που έτρωγα πολύ υγιεινά, χορτοφαγικά (για λίγο) κλπ αλλα σε ότι φάση και αν βρίσκομαι, πάντα μου αρέσει το junk food!
Ειναι εθιστικό και κακό, είναι ταυτόχρονα τέλειο!!
Σοκολάτες και γλυκά, είναι ότι καλύτερο υπάρχει στον κόσμο! Πρόσφατα ανακάλυψα το Poire belle Elene..Υπέροχο!
Προσωπικά μου αρέσει το καλό σπιτικό φαγητό, έχουμε φίλους σεφ και μαγειρεύουμε μαζί (εγώ σου σεφ) καταπληκτικά πιάτα και γεύσεις. Στα ταξίδια μου αρέσει πολύ να δοκιμάζω διαφορετικά φαγητά . Εχω περάσει από φάση που έτρωγα πολύ υγιεινά, χορτοφαγικά (για λίγο) κλπ αλλα σε ότι φάση και αν βρίσκομαι, πάντα μου αρέσει το junk food!
Ειναι εθιστικό και κακό, είναι ταυτόχρονα τέλειο!!
Σοκολάτες και γλυκά, είναι ότι καλύτερο υπάρχει στον κόσμο! Πρόσφατα ανακάλυψα το Poire belle Elene..Υπέροχο!
Last edited:
Έλλη Μ
Συντονιστής
Αυτό ειναι κάτι που γίνεται -εχω την αισθηση- πάντοτε. Επειδη ειμαι απο αυτους που δεν αρεσκονται στο κρέας και θα το φαω σπάνια απο τη μια και συγκεκριμένα πράγματα απο την αλλη, όποτε τυχω να παραγγειλω εξω, με παρεα, κι εχω προτιμήσει ξερω γω κάτι θαλασσινο, πάντα μα πάντα θα βρεθει κάποιος να πει "να δοκιμάσω μια γαρίδα;". Κι επειδή, ενα απο τα πράγματα που δεν μου αρεσει καθόλου ειναι να απλώνει καποιος* πηρουνι στο πιατο μου κι η ερωτηση να γινεται, όσο η τριαινα προσγειωνεται και καρφωνει την τροφή, προτου ξεκινησω, θα κοιτάξω πρώτα να ρωτησω αν καποιος θελει να δοκιμάσει.
που όταν ερθει η ώρα να μου ζητησει γαριδα απο το πιατο μου ή καλαμαράκι, θα παω γονατιστή στην Πατμο και την Τηνο
Ουτε κι εγώ, να σου πώ. Περισσότερο πια στο junk food με ενοχλει που οι γευσεις δεν ειναι ξεκάθαρες, δεν καταλαβαινεις ακριβως τι γευεσαι και στη συνέχεια, η αισθηση που αφηνει γενικότερα κατα την πεψη.
Χρυσένια
Αρχαιολόγος του Φόρουμ
Το θέμα των διατροφικών επιλογών έχει μεγάλο ενδιαφέρον καθώς αλλάζει σε φάσεις της ζωής μου ανάλογα με τις συνθήκες.
Απο την παιδική μου ηλικία μέχρι τα 18 πάντα υπήρχε υγιεινό φαγητό στο σπίτι. Άφθονα ψάρια και θαλασσινά, πολλά φρούτα και λαχανικά, κρεας/κοτόπουπο σε αρκετή/ όχι αηδιαστικη ποσότητα και όλα υγιεινά μαγειρεμένα. Δεν έμπαινε στο σπίτι αναψυκτικο και τζανκ ούτε για πλάκα. Για να είμαι ειλικρινής αναψυκτικά και γλυκά έκαναν εμφάνιση σε μεγάλες γιορτές και πάλι με μέτρο. Η μητέρα μου ήταν/είναι της άποψης "Αν θες κάτι γλυκό, πάρε ένα φρούτο!"
Προσωπικά από την άλλη ανέκαθεν τρελαινομουν για γλυκισματα και ανθυγιεινα τζανκ (που πιθανώς συναντούσα σε σε σπίτια φίλων) αν και ακολουθούσα κατά κύριο λόγο την γραμμή της οικογένειας. Φανταστείτε κάτι σαν να είσαι σε γάμο και να ζεις εναν μεγάλο ανεκπλήρωτο έρωτα.
Παρά την την αγάπη μου για τζανκ, παράλληλα τρελαινομουν και υγιεινά φαγητά όπως φακές , ρεβύθια, λαχανορυζο και τα ρέστα
Στα φοιτητικά μου χρόνια από την άλλη του έδωσα και κατάλαβε. Όλα τα νυχτοπερπατήματα οδηγούσαν σε στέκια βρωμικου φαγητου.
Στη φάση αυτή της ώριμης νεότητας έχω επιστρέψει πάλι στην οικογενειακή γραμμή και η διατροφή μου απεχει παρασάγγας από γλυκά και τζανκ.
Εκπαιδεύτηκα και εκπαιδεύομαι ακομη να σκέφτομαι καλά τί επιλέγω να μπει στον οργανισμό μου και το φαγητό να αποτελεί απλως ένα καύσιμο και τίποτα άλλο.
Απο την παιδική μου ηλικία μέχρι τα 18 πάντα υπήρχε υγιεινό φαγητό στο σπίτι. Άφθονα ψάρια και θαλασσινά, πολλά φρούτα και λαχανικά, κρεας/κοτόπουπο σε αρκετή/ όχι αηδιαστικη ποσότητα και όλα υγιεινά μαγειρεμένα. Δεν έμπαινε στο σπίτι αναψυκτικο και τζανκ ούτε για πλάκα. Για να είμαι ειλικρινής αναψυκτικά και γλυκά έκαναν εμφάνιση σε μεγάλες γιορτές και πάλι με μέτρο. Η μητέρα μου ήταν/είναι της άποψης "Αν θες κάτι γλυκό, πάρε ένα φρούτο!"
Προσωπικά από την άλλη ανέκαθεν τρελαινομουν για γλυκισματα και ανθυγιεινα τζανκ (που πιθανώς συναντούσα σε σε σπίτια φίλων) αν και ακολουθούσα κατά κύριο λόγο την γραμμή της οικογένειας. Φανταστείτε κάτι σαν να είσαι σε γάμο και να ζεις εναν μεγάλο ανεκπλήρωτο έρωτα.
Παρά την την αγάπη μου για τζανκ, παράλληλα τρελαινομουν και υγιεινά φαγητά όπως φακές , ρεβύθια, λαχανορυζο και τα ρέστα
Στα φοιτητικά μου χρόνια από την άλλη του έδωσα και κατάλαβε. Όλα τα νυχτοπερπατήματα οδηγούσαν σε στέκια βρωμικου φαγητου.
Στη φάση αυτή της ώριμης νεότητας έχω επιστρέψει πάλι στην οικογενειακή γραμμή και η διατροφή μου απεχει παρασάγγας από γλυκά και τζανκ.
Εκπαιδεύτηκα και εκπαιδεύομαι ακομη να σκέφτομαι καλά τί επιλέγω να μπει στον οργανισμό μου και το φαγητό να αποτελεί απλως ένα καύσιμο και τίποτα άλλο.
Επειδή πολύ αναφέρατε το ετοιματζίδικο φαγητό (junk food) απλά να πω πως δεν είναι όλα αυτά που τρώμε απ'έξω σκουπίδια ή τουλάχιστο όχι λιγότερο βλαβερά από αυτά που φτιάχνουμε στα σπίτια μας.
Για παράδειγμα, τα σουβλάκια (καλαμάκια για τους Αθηναίους) είναι μια χαρά. Κρέας χοιρινό ή κοτόπουλο ψημένο σε επιφάνεια με υψηλή θερμοκρασία. Πολύ καλύτερο και σαφώς πιο από ό,τι ψήνουμε εμείς στα κάρβουνα και είναι γεμάτα με καρκινογόνες ουσίες λόγω της καύσης του άνθρακα και των προϊόντων αυτής που εισχωρούν απευθείας στο κρέας.
Αυτά που όντως είναι σκουπίδια και δεν έχουν καμία διατροφική αξία είναι οι πίτσες και τα διάφορα τυροπιτοειδή (τυρόπιτες, μπουγάτσες, πεινιρλί κλπ). Οι πίτσες έχουν επάνω μίξεις τυριών αμφιβόλου προελεύσεως, αλλαντικά τελευταίας ποιότητας και άπειρο αλάτι ενώ οι σφολιάτες και οι τυρόπιτες είναι γεμάτες κορεσμένα λιπαρά, ζάχαρη αλάτι και φυσικά μείγματα τυριών και αλλαντικά.
Από κοντά και τα λουκάνικα τύπου χοτ-ντογκ.
Ό,τι πιο σκουπίδι μπορεί να φάει κανείς.
Τέλος, θα συμφωνήσω με τη @Έλλη Μ που είπε για τις γεύσεις του ετοιματζίδικου φαγητού.
Έχουν τα πάντα σχεδόν μια ακαθόριστη γεύση επειδή χρησιμοποιούν όλοι τα ίδια μείγματα μπαχαρικών, τα ίδια αρώματα και τα ίδια βελτιωτικά γεύσης από 4-5 γνωστούς προμηθευτές.
Για παράδειγμα, τα σουβλάκια (καλαμάκια για τους Αθηναίους) είναι μια χαρά. Κρέας χοιρινό ή κοτόπουλο ψημένο σε επιφάνεια με υψηλή θερμοκρασία. Πολύ καλύτερο και σαφώς πιο από ό,τι ψήνουμε εμείς στα κάρβουνα και είναι γεμάτα με καρκινογόνες ουσίες λόγω της καύσης του άνθρακα και των προϊόντων αυτής που εισχωρούν απευθείας στο κρέας.
Αυτά που όντως είναι σκουπίδια και δεν έχουν καμία διατροφική αξία είναι οι πίτσες και τα διάφορα τυροπιτοειδή (τυρόπιτες, μπουγάτσες, πεινιρλί κλπ). Οι πίτσες έχουν επάνω μίξεις τυριών αμφιβόλου προελεύσεως, αλλαντικά τελευταίας ποιότητας και άπειρο αλάτι ενώ οι σφολιάτες και οι τυρόπιτες είναι γεμάτες κορεσμένα λιπαρά, ζάχαρη αλάτι και φυσικά μείγματα τυριών και αλλαντικά.
Από κοντά και τα λουκάνικα τύπου χοτ-ντογκ.
Ό,τι πιο σκουπίδι μπορεί να φάει κανείς.
Τέλος, θα συμφωνήσω με τη @Έλλη Μ που είπε για τις γεύσεις του ετοιματζίδικου φαγητού.
Έχουν τα πάντα σχεδόν μια ακαθόριστη γεύση επειδή χρησιμοποιούν όλοι τα ίδια μείγματα μπαχαρικών, τα ίδια αρώματα και τα ίδια βελτιωτικά γεύσης από 4-5 γνωστούς προμηθευτές.
( Να πούμε πως ο @Νικόλας Δε Κιντ είναι τεχνικός τροφίμων, κι εφόσον θυμάμαι καλά. )
Είχα άνθρωπο στο περιβάλλον μου που την έπιασα να ανέβει το μπάρμπεκιου με... φελιζόλ, για προσάναμα!!! τρελάθηκα. Λέω για όνομα του Καρδινάλιου Ρισελιέ, άσε να το ανάψω εγώ. Εντωμεταξύ η φωτιά, σε ξερή μέρα, ανάβει πανεύκολα με ψιλά ξυλαράκια.
Σε αυτά που αποφεύγω στο απέξω φαγητό είναι πρώτες και καλύτερες οι τηγανητές πατάτες και γενικά όλα τα deep fried. Ενίοτε κάνω την αμαρτία μου, αλλά πολύ... ενίοτε. Και φυσικά, η επιφύλαξή μου είναι πως τηγανίζονται σε ένα λάδι που συνεχώς βράζει, ενδεχομένως και για μέρες.
Και το αλάτι, για όνομα του Καρδινάλιου Μαζαρέν. Τον βλέπεις να ετοιμάζει το σάντουιτς (το σουβλάκι που λέτε εσείς) όπου τα πάντα είναι ήδη (σούπερ) αλμυρά και στο τέλος πιάνει και ρίχνει άλλη μια πρέζα αλατορίγανη. Κάθε φορά σπεύδω να προλάβω "παρακαλώ, όχι έξτρα αλάτι!"
Κι η δική μου μάνα το παράκανε με την "καλή διατροφή" και (θεωρώ πως) μου δημιούργησε σχεδόν διατροφική διαταραχή μαζί με την αποστροφή που (θεωρώ πως) έχω από DNA για πολλές γεύσεις. Ο κατάλογος με το τί δεν τρώω είναι μακρύτατος. Το χειρότερο είναι πως δεν μπορώ να ανεχτώ σχεδόν όλα τα μεσογειακά βότανα (σέλινο, άνηθο, μέντα, δάφνη, δυόσμο κτλ.) με αποτέλεσμα να... μην μπορώ να φάω την μισή μεσογειακή κουζίνα. Ομοίως όλη την Ινδική (λόγω spices), μεξικάνικη (λόγω πιπεριάς) κτλ. κτλ.
Είχα άνθρωπο στο περιβάλλον μου που την έπιασα να ανέβει το μπάρμπεκιου με... φελιζόλ, για προσάναμα!!! τρελάθηκα. Λέω για όνομα του Καρδινάλιου Ρισελιέ, άσε να το ανάψω εγώ. Εντωμεταξύ η φωτιά, σε ξερή μέρα, ανάβει πανεύκολα με ψιλά ξυλαράκια.
Σε αυτά που αποφεύγω στο απέξω φαγητό είναι πρώτες και καλύτερες οι τηγανητές πατάτες και γενικά όλα τα deep fried. Ενίοτε κάνω την αμαρτία μου, αλλά πολύ... ενίοτε. Και φυσικά, η επιφύλαξή μου είναι πως τηγανίζονται σε ένα λάδι που συνεχώς βράζει, ενδεχομένως και για μέρες.
Και το αλάτι, για όνομα του Καρδινάλιου Μαζαρέν. Τον βλέπεις να ετοιμάζει το σάντουιτς (το σουβλάκι που λέτε εσείς) όπου τα πάντα είναι ήδη (σούπερ) αλμυρά και στο τέλος πιάνει και ρίχνει άλλη μια πρέζα αλατορίγανη. Κάθε φορά σπεύδω να προλάβω "παρακαλώ, όχι έξτρα αλάτι!"
Κι η δική μου μάνα το παράκανε με την "καλή διατροφή" και (θεωρώ πως) μου δημιούργησε σχεδόν διατροφική διαταραχή μαζί με την αποστροφή που (θεωρώ πως) έχω από DNA για πολλές γεύσεις. Ο κατάλογος με το τί δεν τρώω είναι μακρύτατος. Το χειρότερο είναι πως δεν μπορώ να ανεχτώ σχεδόν όλα τα μεσογειακά βότανα (σέλινο, άνηθο, μέντα, δάφνη, δυόσμο κτλ.) με αποτέλεσμα να... μην μπορώ να φάω την μισή μεσογειακή κουζίνα. Ομοίως όλη την Ινδική (λόγω spices), μεξικάνικη (λόγω πιπεριάς) κτλ. κτλ.
Χημικός χημικός!!
Τα ντιπ φράι είναι όλα διατροφικά ισάξια με το αυτό!!
Φάρε τα άλλα που είπες δεν πειράζει και να μην τα φας, αλλά το σέλινο δοκίμασε το.
Είναι σχεδόν υπερ-τροφή!
Ισχύει πάρα πολύ αυτό. Είναι όντως κάποια μαγαζιά που χρησιμοποιούν ακριβώς τα ίδια και σε τραγικές ποσότητες, που μετά χρειάζεται κανείς δέκα λίτρα νερό και τσούζουν τα χείλη από το τόσο πολύ αλάτι και τα βελτιωτικά γεύσης. Συν η αίσθηση που αφήνουν κατά την πέψη όπως είπε η @Έλλη Μ .
Ελπίζω να είναι απλή υπερβολή αυτό, γιατί τα deep fried είναι super duper yummy!
Πωπω τα μεσογειακά βότανα είναι καταπληκτικά ! Ειδικά οι Γάλλοι έχουν κάτι φο-βε-ρες συνταγές με αυτά!!!!
Έλλη Μ
Συντονιστής
με την εξαιρεση του ανηθου, ολ' αυτα που αναφερεις, καθως και μαϊντανους, μυρωνια, καυκαληθρες, σελερι, ριγανη κλπ μου αρεσουν τοσο -φρεσκα- που τα μασουλάω ετσι, χουφτιτσες.
Last edited:
Έτσι ακριβώς το βλέπω κι εγώ.
Βρε, δεν έχω επιφύλαξη για την διατροφική του αξία. Δεν μπορώ να ανεχτώ την γεύση!
Μακάρι να μπορούσα. Θα ήταν η ζωή μου πιο εύκολη.με την εξαιρεση του ανηθου, ολ' αυτα που αναφερεις, καθως και μαϊντανους, μυρωνια, καυκαληθρες, σελερι, ριγανη κλπ μου αρεσουν τοσο -φρεσκα- που τα μασουλάω ετσι, χουφτιτσες.
Βασικά, η ρίγανη από τις λίγες εξαιρέσεις. Μου αρέσει.
Όταν τυχαίνω το αυτά τα χρώματα της ανατολής αρχίζω πάντα ν' απαγγέλω "Ω της αυγής κροκάτη γάζα, γαρούφαλα του διλεινού..."
Παροτι καποιοι με ξερουν σαν Christmas freak, δεν μου αρέσει το γνωστο, κλασσικο τραγουδι Last Christmas που αρεσει σε ολους τους αλλους!! Παροτι τα τελευταια χρονια (απ' οσο μπορω να θυμηθω) ειναι ταυτοσημο της εορταστικης περιοδου, για μενα ειναι απλα ενα ερωτικο τραγουδι που μιλαει για χωρισμο, δεν μου βγαζει καθολου εορταστικα vibes ουτε σαν στιχος ουτε σαν μελωδια (υπαρχουν κατι κουδουνακια λες και για ξεκαρφωμα). Με ξενιζει που ειναι παντα απαραιτητη παρουσια σε playlists: θυμαμαι σε μια ακυρη φαση που μεχρι και η μπαντα του στρατου, παιζοντας τα καλαντα και αλλα χριστουγεννιατικα σε επισημους, επαιξαν και αυτο (!!!!!)
Ολα αυτα σε αντιπαραβολη με το All I want for Christmas που μου αρεσει πολυ!!
Ολα αυτα σε αντιπαραβολη με το All I want for Christmas που μου αρεσει πολυ!!
Last edited:
Έλλη Μ
Συντονιστής
@Αντέρωτας θα συμφωνήσω μεχρι κεραιας για το last xmas. Ουτε γω το βρισκω εορταστικο ή στο πνεύμα των Χριστουγέννων (ουτε ερωτικο, αλλα τέλος παντων).Ειναι το ακριβες αναλογο του un año de amor, τραγούδι χωρισμου, που καποτε ολοι το βαζαν στους γαμους τους. 