Μ' αρέσει… Δεν μ' αρέσει…

[Τσίου]

Προσωπικά, μεγάλωσα (και) με μαντολάτα, χαλβαδοπιτες, και λουκούμια. Στα ταξίδια, η αγαπημένη μου στιγμή στο πλοίο ήταν όταν έμπαιναν οι πλανόδιοι πωλητές με τις άσπρες καλαθουνες γεμάτες από Συριανα γλυκά σαν τις ακρίδες πέφταμε. Είμαι πολύ του γλυκού, ή μάλλον είμαι εθισμένη στη ζάχαρη, και το κατάλαβα όταν χρειάστηκε να περασω πολλές ώρες στο σπίτι φιλης που το μόνο γλυκό στο σπίτι της είναι η ζάχαρη στο βάζο. Νόμιζα ότι οι δικές μου διατροφικές συνήθειες είναι "κοινές" αλλά μετά κουμπωσαν και οι αναμνήσεις όσων έρχονταν στο παιδικό μου δωματιο, έβλεπαν μια τσαντα κρεμασμένη στην καρέκλα, γεμάτη γλυκά, και με ρωτούσαν: για σένα είναι αυτά;
Τωρα έχω φάει κόλλημα με τα γλυκά του κουταλιού. Σε 2 μέρες τελειώνω ένα βαζάκι κεράσι ή πορτοκαλι (νεράντζι δεν βρίσκω). "Μου αρέσει" που δεν αγοράζω τα βαζάκια 5-5. Καθόλου πρακτικό.

 

[Αντίβαρο]

Εντελώς μπακαλιστικα θα πω και εγώ με τη σειρά μου

ΓΑ-ΜΟΥ-ΣΕ το υποβρύχιο. Και όχι με ο,τι κι ο,τι... βεβαίως βεβαίως. Με κουτάλι της σούπας.
Μιλάμε για μεγάλες καταδύσεις, όχι αστεία

 

[Έλλη Μ]

Δεν μου αρέσει καθολου οι άνθρωποι να μου προβάλλουν τις ανασφάλειές τους ως δικές μου, όπως δεν μου αρεσει να αισθανονται την ευθυνη να με υπερασπιστούν εκει που δεν χρειάζομαι υπερασπιση, κι ας τσακώνομαι ή αδικούμαι, κατα την κρίση τους.
Δεν μου αρέσει καθολου η κενολογία. Νιωθω ότι όταν κάτι λέγεται, οφείλει να ειναι έτσι, γιατι κάποιος άλλος με θράσος, μεγαλύτερο του δικου μου, ίσως ζητησει αποδειξεις. Δηλαδή, facta, non verba.
Δεν εκτιμω ιδιαιτερα την διεκπεραίωση, κυρίως όταν νιωθω ότι κάπου εχω καταβάλει κόπο. Αλλά αυτό ειναι ενα θεμα δικο μου.
Με ενοχλούν τα γρήγορα κι ευκολα συμπεράσματα, τύπου εφοσον ειναι μερα, άρα έχει και ήλιο. Γενικά με ενοχλει η απλοϊκότητα στη σκέψη.
Ζοριζομαι πολύ όταν κάποιος ασκει ευκολη και κακόβουλη κριτική σε ανθρώπους που αγαπάω πολύ. Η ψυχραιμη προσεγγιση και ρητορική πάντα θα με βρει συμφωνη, εφόσον εινια valid και solid η επιχειρηματιλογία, όμως η ειρωνεία και το υφος με μπλοκάρει και απλώς κωφευω. I was drawn that way.

 

[Αντέρωτας]

Δεν στη μπεφτω, αλλα θα θελα να παμε για καφέ

 

[Έλλη Μ]

Αρκει να μην πάμε στο Χαλάνδρι , γιατι:
Δεν μου αρεσει καθολου ο σταρχιδισμός που δειχνουν κάποιοι ζωοκάτοχοι. Δηλαδή, θες να πας για ποτάκι και να παρεις μαζί τον ογκώδη σκύλο σου. Εσύ κι τα άλλα δυο σάπιενς της τετραμελούς παρέας σου. Πολύ ωραία. Φροντισε να το παρκάρεις σε σημείο που να μην ενοχλει και να μη χρειάζεται να αλλάζουν θεση οι αλλοι από το διπλανό τραπεζι, επειδη νιωθουν τη μουσούδα του σκύλου σου στη μέση τους, το τρίχωμά του στα ρούχα τους και κάθε που κουνιεται κάπως η καρέκλα τους, να ακουν και το γρύλισμά τους. Εγω ακομη, που δεν εχω σκυλί αλλά παιδί, φροντίζω να το φιμώνω, όταν χρειάζεται.
Δεν μου αρέσει καθόλου η αισθητική του άσχημου ή όποια μόδα το κάνει τάση.
Μου αρέσει να λέω αυτό που σκέφτομαι κι ακόμη περισσότερο να λέω αυτό που σκέφτομαι, παρόλο που ξερω ότι αυτό που σκέφτομαι, δεν λέγεται.
Μου αρέσει και δεν μου αρέσει ταυτόχρονα, όταν αυτό που δεν λέω, έχει μοναδικό κριτήριο να μην στενοχωρήσει αυτόν που θα το ακούσει. Από τη μια είναι καθυσηχαστικό να έχεις την εγνοια των άλλων, από την άλλη κάπως περιορίζει.
Μου αρέσει όταν κάποιες μέρες νιωθω πιο από κάποιες άλλες. Αλλα τα «πιο» με θετικό πρόσημο: Πιο κεφάτη, πιο έξυπνη, πιο καλή κλπ.
Μου αρέσει να πειραζω πολύ αυτούς που συμπαθω κι αγαπώ πολύ. Με κάθε τρόπο.

 

[ΚρίτωνΓ]

@Έλλη Μ ναι σε ολα. Το Χαλανδρι δεν καταλαβα γιατι εβαλες στο στοχαστρο. Εκει ειδικα κινουνται οι διποδοι με τους αφιμωτους τετραποδους; Καφε Αναφη, ελα αν θες.

 

[Φαροφύλακας]

Δεν στη μπεφτω, αλλα θα θελα να παμε για καφέ

Εγώ (δεν σας την πέφτω) αλλά θέλω να πάω για καφέ με όλους σας.

Όταν διαβάζω εδώ τις αναρτήσεις, ακόμη κι αν δεν απαντώ, νιώθω "home". Σαν γενική αίσθηση μου ταιριάζουν οι σκέψεις σας, οι αντίληψή σας και το χιούμορ σας. Όταν π.χ. διαβάζω τις συνταγές της Έλλης, σκέφτομαι πως θα ήταν πιο λογικό να ήταν έτσι γραμμένοι οι τσελεμεντέδες.

Αυτήν την στιγμή πίνω μόνος ένα καφεδάκι, κάπου στους πανέμορφους [sic] Αμπελόκηπους [sic] εδώ στας Αθήνας, και φεύγω το απόγευμα. Δεν εξέπεμψα σινιάλο γιατί δεν μου έβγαινε το πρόγραμμα.

Και για να πω και ένα "μου αρέσει", ώστε να μην φάω μπαν από το νήμα, σε σχέση με κάτι που έγραψε πιο πάνω η @Έλλη Μ , μου αρέσει να φροντίζω, να νοιάζομαι και να προστατεύω όσα αγαπάω. Και να έχω εξαίρεση στους συχνά αυστηρούς κανόνες μου, για τους ανθρώπους που ξεχωρίζω.

 

[Έλλη Μ]

Oταν π.χ. διαβάζω τις συνταγές της Έλλης, σκέφτομαι πως θα ήταν πιο λογικό να ήταν έτσι γραμμένοι οι τσελεμεντέδες.

Ωωωω..

 

[Χρυσόστομος]

Εγω ακομη, που δεν εχω σκυλί αλλά παιδί, φροντίζω να το φιμώνω, όταν χρειάζεται.

@Έλλη Μ την Παρασκευη που μας πέρασε μπηκα στο κτελ να κάνω την διαδρομη Ηρακλειο-Χανια. Ηταν μεσημερι, είχα ξυπνησει απο τις εξι δουλευα κιολας (καπακι μετα την δουλεια πηγα στο κτελ), λεω ωραια θα κοιμηθω 2-2,5 ωρες μεχρι να φτασουμε. Αμ δε.. ακριβως απο πισω μου καθεται μια μαμα με δυο μικρά και ο μπαμπας διπλα τους μετα τον διαδρομο. Ε λοιπον ολη την ωρα τα μικρα δεν σταματησανε λεπτό. Μιλαμε ηταν απιστευτο. Μια μαλωναν, μετα φωναζαν, τραγουδαγαν και τι δεν κανανε. Ουτε βεβαια να κοιμηθω μπορεσα ουτε και να διαβασω αφου είχα και ενα βιβλίο μαζι μου. Ομως το εντυπωσιακο ηταν οτι όλη αυτην την ώρα οι γονεις τους δεν τους έκαναν ουτε μια παρατηρηση να κατσουν πιο ησυχα που ενοχλουσαν σιγουρα και αλλους εκτος απο εμενα. Μιλαμε για απολυτη αναισθησία. Αυτο και αν ηταν σταρχιδισμος.

 

[Δομάζ]

I was drawn that way.

Like και 10 καρδούλες για την φράση αυτή, όπως τη χρησιμοποίησες!

 

[Έλλη Μ]

@Χρυσόστομος, προφανως δεν τα βαζει κανεις με τα παιδια, ομως η αναισθησια ορισμενων ανθρωπων και μενα με αφηνει παγωτο. Οπως επισης η παρλα που ακουω κάθε μερα στο λεωφορειο ειτε απο κεινους που μιλουν μεταξυ τους είτε στο τηλεφωνο και:
Α. Δεν ακουν, αρα δεν καταλαβαινουν ποσο δυνατά μιλανε.
Β. Ειναι αλλοδαποι και σου λεει, δεν καταλαβαινουν τι λεω, ας τα πω και δυνατα. (Τη γλωσσα δεν καταλαβαινουμε, δεν ειμαστε κουφοι)
Γ. Δεν τους νοιαζει ποσο δυνατα μιλανε

Συνηθως δεν σχολιαζω ουτε κανω παρατηρηση, ομως ειναι καποιες μερες που δεν αντεχεις βρε παιδακι μου. Μια φορα, επειδη τολμησα να σχολιασω ποσο ενοχλητικη ηταν η ενταση ενος διαλογου αναμεσα σε δυο θείτσες, τα βαλανε με τους γονεις μου και την ανατροφη που μου εχουν δωσει. Ε εκει εξοκειλε το πραγμα στο κωμικο.
Τα χρονια που ημουν φοιτηρια κι ερχόμουν Αθηνα, μου τυχαιναν διαφορα με ταξιτζηδες και ηθελα καποτε να συγκεντρωσω ολες αυτες τις ιστοριες σε χαρτι. Τον τελευταιο χρονο, που εχω την χαρα να χρησιμοποιω το καταραμενο λεωθηριο, γιατι με τα ποδια δεν γινεται, πρεπει να ανεβω και να κατεβω ενα βουνο, βλέπω και τα αρνητικα της βιοποικιλοτητας.
@Δομάζ !! Εντυπωσιαστηκα που επιασες την αναφορα στη J.R.!!!
@ΚρίτωνΓ μια χαρα το Χαλανδρακι, αφορμη ηταν να πω τον Μπόνο μου.

 

[Ειφφελ]

@Χρυσόστομος, Χανιώτες πρέπει να ήταν
για πλάκα το τοπικιστικο αστείο

Στο κάμπινγκ που ήρθαμε για διακοπές (νόμο Χανίων) οικογενειακώς, το Σάββατο το βράδυ έκαναν πάρτυ στο μπαρ. Είχανε μια συγκέντρωση κάποια άτομα και έφευγαν εκείνη τη μέρα, οπότε λέμε λογικό.

Ε, πάει το πάρτυ, αλλά κάθε βράδυ, μαζεύεται η απογευματινή βάρδια, κάνουν έντονες συζητήσεις κυριαρχίας, κακαρίζουν και γενικότερα ενοχλούν. Υποτίθεται ότι αυτοί έπρεπε να κάνουν παρατήρηση σε αυτούς που κάνουν φασαρία, αλλά αμ δε. Τέλος πάντων, ας όψεται που έχει ηρεμήσει η ψυχούλα μας με τα τζιτζίκια

 

[Δομάζ]

@Δομάζ !! Εντυπωσιαστηκα που επιασες την αναφορα στη J.R.!!!

Το είχε στην οθόνη του κινητού της η κυρία Δομάζ για πολλά χρόνια. Δεν θα μπορούσε να μου ξεφύγει.

Δεν μου αρέσει ο σκύλος του απέναντι που κάθε βράδυ 9 με 12 (ούτε νωρίτερα ούτε αργότερα) γαυγίζει λες και μπήκαν κλέφτες στο σπίτι τουλάχιστον και δεν μας αφήνει να ησυχάσουμε τώρα που έχουμε ανοιχτά παράθυρα.
Μου αρέσει που η ημέρα είναι τόσο μεγάλη και που στις 9 έχει ακόμη τόσο φως.

 

[Φαροφύλακας]

Δεν μου αρέσει ο σκύλος του απέναντι που κάθε βράδυ 9 με 12 (ούτε νωρίτερα ούτε αργότερα) γαυγίζει λες και μπήκαν κλέφτες στο σπίτι τουλάχιστον και δεν μας αφήνει να ησυχάσουμε τώρα που έχουμε ανοιχτά παράθυρα.

 

[Νικόλας Δε Κιντ]

Δε μου αρέσει όταν το πρωί στο γραφείο ανοίγω τον υπολογιστή μου και βλέπω μέηλ από αχώνευτους συναδέλφους / συνεργάτες / υπεργολάβους να ζητάν διάφορα. Κάθε γουλιά καφέ συνοδεύεται και με "γαλλικά".

Δε μου αρέσει να βλέπω ταινίες σε χαμηλή ανάλυση. Μου χαλάει τη μαγεία!

Δε μου αρέσει που η πόλη που ζω είναι μια από τις χειρότερες για να κυκλοφορήσει άνετα κάποιος με αναπηρικό αμαξίδιο. Σε όλες τις ράμπες είναι παρκαρισμένα αυτοκίνητα, οι καφετέριες έχουν κλείσει με τραπεζάκια και καρέκλες κάθε πεζόδρομο, τα πεζοδρόμια είναι στενά και σε κακό χάλι και ο δήμος αδιαφορεί παντελώς. Γενικώς, οι δήμαρχοι όταν καμώνονται πως κάνουν έργα, εννοούν το κέντρο μιας πόλης. Από κει και μετά ούτε καν τους νοιάζει τι συμβαίνει.

 

[Δομάζ]

Δεν μπορώ να σκεφτώ ποια Ελληνική πόλη μπορεί να αποκλείεις με την περιγραφή σου...

 

[ΚρίτωνΓ]

Δε μου αρέσει που η πόλη που ζω είναι μια από τις χειρότερες για να κυκλοφορήσει άνετα κάποιος με αναπηρικό αμαξίδιο. Σε όλες τις ράμπες είναι παρκαρισμένα αυτοκίνητα, οι καφετέριες έχουν κλείσει με τραπεζάκια και καρέκλες κάθε πεζόδρομο, τα πεζοδρόμια είναι στενά και σε κακό χάλι και ο δήμος αδιαφορεί παντελώς. Γενικώς, οι δήμαρχοι όταν καμώνονται πως κάνουν έργα, εννοούν το κέντρο μιας πόλης. Από κει και μετά ούτε καν τους νοιάζει τι συμβαίνει.

Με μια φράση "δεν μου αρέσει που η πλειοψηφία των συμπατριωτών μου είναι ακαλλιέργητοι κάφροι".

Δεν μπορώ να σκεφτώ ποια Ελληνική πόλη μπορεί να αποκλείεις με την περιγραφή σου...

Την αρχαία Ολυμπία, την Κνωσό (την αρχαία) και μερικές κυκλαδίτικες Χώρες (όχι το καλοκαίρι).

 

[Έλλη Μ]

Την αρχαία Ολυμπία, την Κνωσό (την αρχαία) και μερικές κυκλαδίτικες Χώρες (όχι το καλοκαίρι).

Και λιγο παρακει, κατα Γιβραλταρ θαρρω, τη χαμενη Ατλαντιδα.

 

[ΚρίτωνΓ]

Νόμιζα ότι μιλάγαμε για υπαρκτές Ελληνικές πόλεις, για αυτό δεν συμπεριέλαβα την Ατλαντίδα. Παράλειψη.

 

[Δομάζ]

Την αρχαία Ολυμπία, την Κνωσό (την αρχαία) και μερικές κυκλαδίτικες Χώρες (όχι το καλοκαίρι).

Άντε και τις Χώρες στα κυκλαδονήσια τις ονομάζουμε πόλεις, έχουν ράμπες για ανπήρους; η μήπως έχουν πλατιά πεζοδρόμια; Η μήπως ο Δήμος δεν αδιαφορεί (τουλάχιστον τον χειμώνα);
Επίσης, τώρα που το σκέφτομαι, ελπίδες ίσως έχει η Ύδρα, (άντε και οι Σπέτσες), όπου απαγορεύεται η κυκλοφορία αυτοκινήτων.