Μουσική για βιντεοπαιχνίδια (soundtrack)

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
Νικόλα, από παιχνίδια μοναχά κανα μάμε παίζω, νοσταλγικά, πού και πού, και απο τεράστια σύμπτωση το Ghosts n Goblins το έπαιξα λίγο χθες. Αν και δεν είμαι καλός σ' αυτό, δεν το έπαιζα ιδιαίτερα. Με ένα "δεκάρικο" φτάνω μόλις στην δεύτερη πίστα..
:))))
 
Είπες μεγάλες κουβέντες βραδιατικα Φάρε... Τι να πρωτοσχολιάσω... mame, δεκάρικο, πίστα...
Και γω το έπαιζα χθες!! Καμια φορά παίζω και Wonder Boy με το σπαθάκι όμως!!!:χεχ::χεχ:
 

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
και το WB το πέρασα ένα χέρι χθες.. Εμένα μ' αρέσει το 1 πιο πολύ.. τα πήγα καλούτσικα :ναι:
 
Λίγη ακόμα νοσταλγία για τον φίλο μου τον Φαροφύλακα!!
[video=youtube;EgO4HtWIJjQ]https://www.youtube.com/watch?v=EgO4HtWIJjQ[/video]

ΥΓ: Κλείνω από δω σε λίγο, αφήνω και τον "Αναρχικό" στην άκρη για απόψε και πιάνω Golden Axe!!!
 

Παρωνύμιος

Όμορφο Νιάτο
...Αλήθεια, αγαπητέ Άντσο... δεν έτυχε ποτέ να μου μιλήσεις για το Σπίτι σου... ή, καλύτερα, τι άραγε εσύ να θεωρείς Σπίτι σου... θα μπορούσα να υποθέσω ότι αυτό δεν είναι τίποτ' άλλο από μια μικρή και χαμηλή, ξύλινη και φτωχική καλύβα, δίπλα στις όχθες ενός ήσυχου ποταμού... ή ίσως, ένα ψηλό κι αγέρωχο, πέτρινο αρχοντικό, χτισμένο με τέχνη από σοφούς τέκτονες στη ρίζα ενός πράσινου λόφου... μπορεί, πάλι, αυτό να είναι ένα ζευγάρι ρυτιδιασμένα και θαμπά, μισόσβηστα μάτια... που αγναντεύουν το Ηλιοβασίλεμα περιμένοντας κάποια στιγμή να σ' αντικρύσουν... ή ακόμα, μπορεί να είναι ένα ζευγάρι υγρά όμορφα νεανικά μάτια... που κρυφοκοιτούν με λαχτάρα την Αυγή μήπως και σε συναντήσουν... για άλλον, ξέρεις, μπορεί να είναι ένα μίζερο και βρώμικο, καπνισμένο οινοπωλείο, γεμάτο θλιβερές κόρες της Εύας... για άλλον πάλι μπορεί να είναι μια παιδική αγκαλιά... ποιος ξέρει τι μπορεί να είναι Σπίτι... για τον καθένα μας...

...Ω, άνοιξε διάπλατη τη φαντασία σου, καλέ μου Άντσο... γιατί το Σπίτι σου δεν είν' ανάγκη ν' αποτελείται από ξύλινους τοίχους ή μια πέτρινη σκεπή... το Σπίτι είναι Έννοια, διαφορετική για τον καθένα μας, και δεν μετριέται με τετραγωνικές μονάδες εμβαδού... Σπίτι μπορεί να είναι μερικά φύλλα καρυδιάς που τα φυσάει ο χειμωνιάτικος παγωμένος άνεμος... ή, ίσως μια χούφτα γεμάτη με ξανθιά άμμο... ένα χαρούμενο βλέμμα... ένα βρεγμένο από δάκρυα μαντήλι... ένα χορταριασμένο, ηλιοκαμμένο μνήμα δίπλα σε μερικά άλλα... Το Σπίτι είναι εκεί που η ψυχή μας πάντα θα νιώθει ειρήνη, γαλήνη, αγάπη και ασφάλεια... Το Σπίτι δεν παύει ποτέ να είναι οι ρίζες μας... η στέρεη βάση μας... το απάνεμο λιμάνι μας... ακόμα κι αν δεν ζούμε πια κοντά του... τούτο το Σπίτι, όποιο κι αν είναι για τον καθένα μας... να είσαι σίγουρος πως παραμένει πάντα εκεί, περιμένοντάς μας, αναζητώντας μας με τον δικό του μυστικό, σχεδόν μαγικό τρόπο... όπου κι αν εμείς βρισκόμαστε... σε όποια μέρη του Κόσμου κι αν ταξιδεύουμε, για όσον καιρό κι αν λείπουμε... τούτο το Σπίτι θα είναι πάντα εκεί και μπορεί, ξέρεις, αυτό και να προσεύχεται να επιστρέψουμε κοντά στη γλυκιά και τρυφερή θαλπωρή του, αν τύχει και εμείς είμαστε μακριά... γιατί, καλέ μου φίλε, ακόμα και τα Σπίτια μπορούν και προσεύχονται... Ποιο είναι λοιπόν, για σένα, το Σπίτι σου...


Ηλιοβασίλεμα, γι' αυτούς που η ζωή τους πάει να δύσει,
Αυγή, για όσους τώρα αυτή αρχίζει...

 
Last edited:

Παρωνύμιος

Όμορφο Νιάτο
— Η αλήθεια είναι πως είναι φορές που δεν μπορώ να σε καταλάβω, αδελφέ Γουλιέλμο. Τα λατινικά σου είναι τέλια, ομολογώ, αν και είμαι σίγουρος πως θα εκφραζόσουν με μεγαλύτερη καθαρώτητα και σαφήνια αν μου μιλούσες στη γλώσσα σου. Αυτό βέβαια με την προϋποθέση εγό να τη γνώριζα... Τέλος πάντων, με απασχολεί ιδιέτερα η τόση αδικία που υπάρχει στον κόσμο και πώς εμείς θα μπορούσαμε να προφηλαχθούμε από αυτήν.

— Αγαπητέ Άντσο... το να περιμένεις ο Κόσμος να σου συμπεριφέρεται πάντοτε με Αγάπη... ή με Δικαιοσύνη... μόνο και μόνο επειδή είσαι ένας ηθικός και ενάρετος και δίκαιος άνθρωπος... είναι σαν να περιμένεις ο Ταύρος να μην σου επιτεθεί, μόνο και μόνο επειδή είσαι χορτοφάγος...
 

Παρωνύμιος

Όμορφο Νιάτο
...Γιατί όλοι οι άνθρωποι, Άντσο, είμαστε ελεύθερα πλάσματα, ελεύθερα Πνεύματα, ελεύθερες Ψυχές... Κι όσο κι αν προσπαθήσει κανείς να μας αιχμαλωτίσει, να μας υποδουλώσει, να μας δεσμεύσει, να μας φυλακίσει, να μας κρατήσει κοντά του, από εγωισμό, από ιδιοτέλεια, από ανασφάλεια, από —ονόμασέ το συ όπως θες— με όποιους τρόπους... με όποια μέσα... εμείς πάντα θα αγαπούμε με πάθος την ελευθερία μας, πάν' από όλα τ' άλλα, ακόμα κι απ' αυτόν τον αέρα π' αναπνέουμε... Γιατί όλοι οι άνθρωποι, καλέ μου φίλε, πλαστήκαμε για τον εαυτό μας και για κανέναν άλλον... Υπάρχουμε πρώτα για εμάς, κι έπειτα για τους άλλους...

...Κι αν εσύ τύχει κι αγαπήσεις πραγματικά και αληθινά κάποιους απ' αυτούς... κι αυτοί θελήσουν να φύγουν από δίπλα σου, επειδή... όχι, χωρίς επειδή, δεν χρειάζεται... εσύ μη διστάσεις στιγμή, πριν καν προλάβουν ν' ανοιγοκλείσουν τα βλέφαρά σου: χάρισέ τους την ελευθερία τους, απλόχερα, γενναιόδωρα, εγκάρδια... Θυμίσου ότι εκείνη τη στιγμή προσφέρεις... δίνεις... ίσως ακόμα και κάποια κομμάτια του εαυτού σου, της ζωής σου... αλλά, θυμίσου: αν το "πραγματικά" και "αληθινά" ισχύει... θα βρεις το θάρρος και τη δύναμη να το κάνεις, όσο κι αν αυτό μπορεί να σε πονέσει... θα σταθείς όρθιος και θα το αποδεχθείς... Είπαμε: τους αγαπάς πραγματικά κι αληθινά...

Γιατί η αγάπη δίνει, Άντσο, δεν παίρνει... η αγάπη δεν κρατά τίποτα γι' αυτήν, χαρίζει... η αγάπη δεν απαιτεί, προσφέρει... η αγάπη δεν δεσμεύει κανέναν δίπλα της αλλά του επιτρέπει να ζει αυτός ελεύθερα, με τον τρόπο που αυτός επιλέγει, κι όπου αυτός επιθυμεί, είτε δίπλα σου είτε μακριά σου... Απελευθέρωσέ τους μέσα σου...

Κι αν κι αυτοί σ' αγάπησαν πραγματικά κι αληθινά... ω, δεν πρόκειται να σταματήσουν να σ' αγαπούν μόνο και μόνο επειδή έφυγαν από κοντά σου, στο λόγο μου...

Όλοι αγαπούμε την ελευθερία μας· αγαπούμε πραγματικά τους άλλους όταν αγαπούμε και τη δική τους.

Και βέβαια, υπάρχει πάντα κι ο θάνατος, η υπέρτατη φυγή, η έσχατη ελευθερία... Οι άνθρωποι είμαστε θνητοί, Άντσο, μην το ξεχνάς... Ερχόμαστε σε τούτη τη ζωή... κι έπειτα αποχωρούμε... Άνθρωποι που αγαπάς πραγματικά κι αληθινά θα φύγουν από κοντά σου... αυτή τη φορά χωρίς να το επιλέξουν, δίχως τη δική τους θέληση... Απελευθέρωσέ τους μέσα σου...

Να θυμάσαι: ό,τι κι αν συμβεί, ό,τι κι αν τύχει, δεν ήρθε δα και το τέλος του Κόσμου· απλά μπορείς να το δεις από δω.
 
Last edited:

Παρωνύμιος

Όμορφο Νιάτο
@ Iπποπόταμε, που είσαι τόσο καιρό;! Καταπληκτικά τα κομμάτια, ειδικά τα δυο πρώτα μου άρεσαν πολύ! Γιατί όμως τα βάζεις βίντεο και όχι σύνδεση (Link); Δεν θέλεις να τα ακούσουν και άλλοι που δεν έχουν τόσο δυνατό υπολογιστή; :)






The Road To Masyaf
— Αδελφέ Γουλιέλμο... πίστευα ότι η Διαίσθησή μου είχε δίκιο... την άκουγα που μου μιλούσε τόσο καθαρά... και νόμιζα ότι... όμως γιατί—

— Άντσο, η Διαίσθησή μας έχει πάντα δίκιο κι όποιος της το επιτρέπει, αυτή μπορεί και του μιλά με μεγάλη σαφήνεια, όχι χαμηλόφωνα και ψιθυριστά αλλά με φωνή καθαρή και δυνατή... Βέβαια, οι Άλλοι ξέρεις... πολλές φορές τρομάζουν, τρέμουν ή και φοβούνται όταν ακούν αυτά που τους λέει η δική τους... Τρομάζουν, τρέμουν ή και φοβούνται μπρος στην πυρωμένη αλήθεια των λόγων της... Ειδικά μάλιστα, όταν αυτή τους λέει ακριβώς τα ίδια με τη δική σου, χρησιμοποιεί τα ίδια ακριβώς λόγια, τους μιλά για τα ίδια ακριβώς πράγματα, τους μιλά προφέροντας ακριβώς τις ίδιες λέξεις...

— Γίνεται λοιπόν κάτι τέτοιο;!

— Ω, ναι... κάποιες ευλογημένες φορές, ναι... και μακάρι να ζήσεις όσο γίνεται περισσότερες τέτοιες φορές... Κάποιοι δεν στέκονται τόσο τυχεροί... δεν ζουν ούτε μία... Περισσότερες, φυσικά, δεν σημαίνει ότι θα σου είναι πάντα και ευχάριστες... Ιδού: όπως τώρα...

— Και πώς εγώ θα μπορούσα—

— Διαβάζοντας τα Σημάδια, Άντσο· προσέχοντας τα Σύμβολα· μελετώντας τα Σημεία· αφήνοντας την ενέργεια που εκπέμπουν οι Άλλοι να εισέλθει μέσα σου... θα μπορείς να είσαι σε θέση να διαβάζεις και να αντιλαμβάνεσαι τα λόγια της δικής τους Διαίσθησης και να βλέπεις πόσο υπέροχα και με πόση αρμονία αυτά μπορεί να συμπίπτουν και να ταυτίζονται με αυτά της δικής σου Διαίσθησης...

— Ναι, εντάξει, όμως γιατί—

— Η Λογική, καλέ μου φίλε· να γιατί...
 

Ιπποπόταμος

Κοινωνός
@ Iπποπόταμε, που είσαι τόσο καιρό;! Καταπληκτικά τα κομμάτια, ειδικά τα δυο πρώτα μου άρεσαν πολύ! Γιατί όμως τα βάζεις βίντεο και όχι σύνδεση (Link); Δεν θέλεις να τα ακούσουν και άλλοι που δεν έχουν τόσο δυνατό υπολογιστή; :)
Δεν ήξερα πως παίζει ρόλο αυτό, τα έβαλα και ως link στους τίτλους. 'Η μήπως εννοείς πως πρέπει να τα αφαιρέσω τελείως γιατί αργεί να φορτώσει το θέμα σε αυτούς που διαβάζουν και έχουν "αδύναμο" υπολογιστή;

Και εμένα τα soundtrack των πρώτων δυο παιχνιδιών μου αρέσουν περισσότερο και ειδικά το δεύτερο (που ήταν και το καλύτερο παιχνίδι της σειράς για μένα).
 

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
@ Iπποπόταμε, που είσαι τόσο καιρό;! Καταπληκτικά τα κομμάτια, ειδικά τα δυο πρώτα μου άρεσαν πολύ! Γιατί όμως τα βάζεις βίντεο και όχι σύνδεση (Link); Δεν θέλεις να τα ακούσουν και άλλοι που δεν έχουν τόσο δυνατό υπολογιστή;
αυτό δηλ. πώς επηρεάζει εάν θα παίξει το γιουτιουμπ εδώ, ενσωματωμένο ή στον ίδιο τον ιστότοπο; :χμ:

ή εννοείς κατι άλλο;
 

Παρωνύμιος

Όμορφο Νιάτο
Αχεμ... αντιμετωπιζω προβληματα με σελιδες οπου περιλαμβανονται πολλα βιντεο-λινκς του Youtube, και αυτο συμβαινει και οταν ερχομαι σε αυτο το νημα. Εφοσον και αλλοι αντιμετωπιζουν το ιδιο προβλημα, θα προτεινα να παραθετουμε απλα το συνδεσμο του βιντεο, με τον τιτλο. Τουλαχιστον αυτο θα κανω εγω απο δω και μπρος. Ευχαριστω :))))
αυτό δηλ. πώς επηρεάζει εάν θα παίξει το γιουτιουμπ εδώ, ενσωματωμένο ή στον ίδιο τον ιστότοπο; :χμ:

ή εννοείς κατι άλλο;
Ίδιο πρόβλημα κι εγώ. Όταν ένα νήμα περιέχει πολλά ενσωματωμένα βίντεο, το νήμα αργεί πολύ να ανοίξει ή κολλάει. Ως λινκ, αυτά αποφεύγονται.
 

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
δεν είχα ιδέα.. :ανέκφραστος:

καλώς, ας βάζουμε και κάμποσους συνδέσμους :ναι:
 
Top